روابط عاطفی

۹ قدم برای بهبودی بعد از پایان رابطه عاطفی

مقدمه

اکثر ما زمانی در رابطه عاطفی خود به نقطه‌ای رسیده‌ایم که به‌خود می‌گوییم اگر چه او را دوست می‌دارم، ولکن این رابطه‌ای نیست که به درد من بخورد. گروهی دیگر از ما ناگهان در روابط عاطفی خود ترک و طرد شده‌ایم و نمی‌دانیم بعد از کات چه کنیم. گروهی دیگر نیز دائماً در یک رابطه عاطفی رفت و آمد می‌کنیم و هربار به‌خود می‌گوییم این آخرین بار است که او را می‌پذیرم، ولی باز رابطه با او را به بهانه و دلیلی این بار جدیدتر از قبل از سر می‌گیریم.

پادکست روانکام- اپیزود ۴- بهبودی بعد از پایان رابطه عاطفی

پادکست را بشنوید  👇🏻

 

پایان رابطه عاطفی

پایان رابطه عاطفی مسلما سخت و طاقت‌فرسا است. اما ما معمولا با رفتارهایی پایان رابطه عاطفی را سخت‌تر می‌کنیم. چه رفتارهایی باعث می‌شود پایان رابطه عاطفی سخت‌تر و دشوارتر شود؟ در ادامه به این موضوع بیشتر می‌پردازیم.

گاه با خود می‌گوییم رابطه عاطفی من نباید تمام می‌شد، اما تمام شد. گاه از خود می‌پرسیم ارزشش را دارد؟ چگونه با نبودن او کنار بیایم؟ آیا داروی معجزه‌آسایی یا تکنیک روانشناختی وجود دارد که کمک کند زودتر او و رابطه عاطفی خود را فراموش کنم؟ و آیا باید انتظار بازگشت او را داشته باشم؟ نباید از او بپرسم که دلیل ترک رابطه از سوی او چه بود؟

در همین ابتدا باید بگویم هیچ روش معجزه‌آسایی برای التیام درد جدایی و غم ناشی از پایان رابطه عاطفی وجود ندارد. پایان رابطه عاطفی و جدایی واقعاً سخت و دردناک است. درد جدایی نه تنها عاطفی بلکه فیزیولوژیکی است. چه‌که مراحل پس از قطع رابطه عاطفی اولاً همانند مراحل ترک یک ماده‌مخدر است، زیرا ارتباط باعث وابستگی فیزیکی می‌شود. همچنین زمانی‌که رابطه عاطفی قطع می‌شود بدن واکنش‌های زیستی- رفتاری از خود نشان می‌دهد و دچار استرس و اضطراب می‌شود. هورمون کورتیزول و آدرنالین در بدن ترشح می‌شود که فرد را از حالت آرامش درآورده و در حالت آماده باش قرار می‌دهد. و ثانیاً مراکزی از مغز که تولید درد می‌کنند، در هنگام شکست و پایان رابطه عاطفی فعال می‌شوند.

درد جدایی و ترک، دردی حقیقی است. اسکن مغزی نشان می‌دهد زمانی که شما طرد می‌شوید یا رابطه عاطفی‌تان تمام می‌شود، همان مراکزی از مغز فعال می‌شوند که در هنگام یک جراحت شدید فیزیکی فعال می‌شوند. هرقدر احساس طرد شدیدتر باشد، درد بیشتری احساس می‌کنید.

پایان رابطه عاشقانه چرا دردناک است؟

همواره در طول تاریخ بشر برای ادامه حیاتش نیازمند حمایت اجتماعی گروه و قبیله‌اش بوده است. بشر برای تامین نیازهای حیاتی مانند آب، غذا و سرپناه به‌دیگران و حمایت اجتماعی‌شان متکی بوده و به‌تنهایی قادر به بقا نبوده است. طرد اجتماعی برای او به‌مفهوم حکم اعدام بوده است، بنابراین درد ناشی از طردشدن پیغام مغز است برای آنکه به‌شما بگوید اگر تنها بمانید، در خطر مرگ قرار می‌گیرید. پس برای بقایتان کاری کنید تا مجدداً مورد پذیرش قرار بگیرید. این تئوری، دلیل بسیاری از رفتارها و دست ‌و پا زدن‌های ما برای بازگرداندن یک رابطه عاطفی پس از قطع آن است. اکنون می‌دانیم پس از قطع یک رابطه عاطفی نمی‌میریم، ولی مغز بر اساس نحوه تکاملش در طول سالیان، همان پیام‌ها و واکنش‌ها را نشان می‌دهد.

بنابراین روان و جسم باید پس از پایان رابطه عاشقانه سیکل طبیعی خود را طی کند تا به آرامش برسد. هرقدر شدت و مدت رابطه عاشقانه بیشتر باشد و زمان بیشتری را در کنار یکدیکر سپری کرده باشید، زمان بیشتری برای بهبود و رسیدن به آرامش نیاز دارید. ولکن رعایت بعضی امور کمک می‌کند تا فرد هرچه زودتر این مرحله انتقال را سپری کرده و به آرامش برسد. برای بهبودی پس از پایان رابطه عاشقانه در کنار عامل زمان، قدرت اراده نیز در روند بهبود بسیار تاثیرگذار است. اراده خود را هرچه بیشتر به‌کار گیرید تا این مرحله گذار را سریعتر طی کنید و ضمناً باید آگاه بود که رشد و تعالی انسان در درد و رنج حاصل می‌شود. پس این زمان را برای رشد و تعالی خود از دست ندهید.

در ادامه، سعی شده است تا با بیان اصول و نکاتی به فرد کمک کند تا دوران پس از رابطه عاشقانه را سریعتر طی کرده و در عین حال حداکثر بهره را از این دوران ببرد.

قطع تماس و ارتباطات - رابطه عاطفی
قطع تماس و ارتباطات – رابطه عاطفی

۱. پیام دادن بعد از اتمام رابطه

همه ارتباط‌ها و تماس‌هایتان را با او (منظور از او کسی است که با او رابطه عاطفی داشته و اکنون قطع رابطه کرده‌اید) قطع کنید.

این مهمترین قانون برای رسیدن هرچه سریعتر به آرامش است. هرگونه تماسی به‌هر صورت و به‌هر بهانه‌ای تنها دوره بهبودتان را به‌تاخیر می‌اندازد. هربار تماس با او مانند آن است که زخم خود را مجدداً بشکافید. طبق تحقیقات انجام‌شده، اسکن مغزی نشان می‌دهد نگاه کردن به عکس او، مراکز مرتبط با درد را در مغزتان فعال می‌کند. پس می‌توان حدس زد که تماس مستقیم با او چقدر ایجاد درد و ناراحتی می‌کند.

به هیچ بهانه‌ای به‌دنبال پیام دادن بعد از اتمام رابطه نباشید.

ندیدن، صحبت نکردن و تماس نداشتن با کسی‌که مدت‌ها او را عاشقانه دوست داشته‌اید، دشوار است. کسی‌که همه جزییات زندگیتان را با او در میان می‌گذاشتید و خاطرات بسیاری با او دارید. به‌همین دلیل گمان می‌کنید تنها راه ساکت کردن دردتان، تماس برقرار کردن با اوست، درحالیکه این کار تنها زمان بهبودتان را به‌تاخیر می‌اندازد.

گاهی فکر می‌کنیم باید با او روبرو شویم تا چیزهایی را درباره خود و رابطه‌مان بفهمیم، دلایل قطع رابطه از سمت او را متوجه شویم، نقص‌های خود را دریابیم و یا آنکه از خود دفاع کنیم. اما مشکل آنجاست که معمولاً تماس ما با او آنگونه که فکر می‌کنیم، پیش نمی‌رود و تحت کنترل ما نیست. ممکن است جواب ما را ندهد، به‌سردی با ما برخورد کند یا چیزهایی که می‌خواهیم از او بشنویم را به ما نگوید. همه این موارد باعث می‌شود تا آزردگی بیشتری در قلب خود احساس کنیم و احساس بی‌ارزشی که در نتیجه قطع ارتباط در ما به‌وجود آمده است، تشدید گردد و در نتیجه خود را سرزنش کرده و مورد انتقاد قرار دهیم.

مطمئن باشید که هیچ پاسخی از سوی او باعث آرام‌تر شدن شما نخواهد شد. شما باید تنها بر روی خودتان تمرکز کنید و آرامش را در درون خودتان پیدا کنید.

بهیچوجه او را در موقعیتی قرار ندهید که درباره شخصیت شما قضاوت کند. اینکار به‌شدت احساسات شما را جریحه‌دار می‌کند.

مطمئن باشید که هر چقدر هم از او درباره قطع ارتباط عاطفی‌اش با شما سوال کنید، بازهم سوالات جدیدی به‌ذهنتان می‌رسد. پس بپذیرید که قرار نیست هیچ زمانی جواب سوالات خود را بدانید. ضمن آنکه هیچگاه نمی‌توانید درباره دلایل و گفته‌های او مطمئن شوید.

مقاله مرتبط: ۱۰ راه جهت درمان وابستگی عاطفی به همسر

چه زمانی برای قطع ارتباط با او مناسب است؟

بلافاصله پس از آنکه او رابطه را با شما تمام کرد، هر چقدر شما بیشتر در مرحله چانه زدن و خواهش کردن بمانید، مدت زمان بیشتری طول می‌کشد تا به آرامش برسید؛ زیرا در این خلال عزت نفس شما و حس ارزشمندی‌تان زیر سوال می‌رود و در نتیجه احترام کمتری برای خود قائل می‌شوید.

خودتان را گول نزنید. بهانه برای تماس با او برای خود نسازید. قطع تماس از سمت شما تکنیکی برای بازگرداندن او به رابطه عاطفی با شما نیست و اینگونه شما متوجه نخواهید شد که بعد از کات چه کنیم، زیرا تنها چیزی که مهم است بهبود شما است. شما تنها به‌دنبال آرامش خود هستید. تنها بر روی بهبود خود تمرکز کنید. پس با خودتان بازی نکنید.

عدم پاسخگویی - رابطه عاطفی
عدم پاسخگویی – رابطه عاطفی

اگر او با همه موانعی که برای عدم تماس ایجاد کرده‌اید، سعی دارد با شما تماس برقرار کند، شما چه عکس‌العملی باید نشان بدهید؟

در صورتی‌که او با شما تماس گرفت تا حالتان را بپرسد و یا بگوید دلش می‌خواهد با یکدیگر دوست معمولی باقی بمانید یا با همفکری یکدیگر به نتیجه‌ای برسید، پاسخش را ندهید. زیرا تا زمانی که بهبود کامل پیدا نکرده‌اید و آرامش نیافته‌اید، دوستی معمولی برای شما ممکن نیست. شما تنها در صورتی جواب تماس‌های او را می‌دهید که به‌طور روشن و واضحی خواهان ارتباط مجدد با شما است و از قطع تماس با شما اظهار پشیمانی می‌کند. اینکه دلش برای شما تنگ شده است، احوالپرسی و یا پیام‌های عاشقانه هیچکدام دلیل موجهی برای پاسخ دادن به او و آغاز مجدد رابطه عاطفی نمی‌باشد.

اگر فکر می‌کنید به‌جهت احترام پاسخی بدهید، تنها به یک پاسخ غیرشخصی مانند ممنون و سپاسگذارم اکتفا کنید. بهیچوجه سوالی مطرح نکنید. ممکن است او از جملاتی استفاده کند که قصدش تحریک شما برای آغاز گفتگو است. بهیچوجه وارد بازی او نشوید. به‌خودتان بلند بگویید که هیچکدام از این جملات نشانه بازگشت و پشیمانی او نیست. این متاسفانه اشتباهی است که اکثر افراد انجام می‌دهند. تنها نشانه بازگشت او زمانی است که او به‌طور روشن تقاضای بازگشت رابطه را کند، اظهار کند که می‌فهمد شما چه رنجی را متحمل شده‌اید و چه آسیبی به شما رسانده است.

تماس‌های او می‌تواند ناشی از احساس گناهش باشد و به این ترتیب می‌خواهد بار گناه خود را کم کند. پاسخ دادن به او تنها زمان بهبود شما را به تاخیر می‌اندازد. بازگشت موقت او همچنین می‌تواند به‌دلیل نیاز جنسی باشد. و یا آنکه در رابطه عاطفی جدیدش با مشکل مواجه شده و شما را برای پُرکردن خلا درونی‌اش می‌خواهد. یا آنکه می‌خواهد از شما استفاده کند تا دوران انتقالی را هرچه راحت‌تر طی کند.

خرید اینترنتی کتاب اسرار دلربایی

کلیک نمایید

در صورت برخورد اتفاقی با او چه عکس‌العملی نشان دهیم؟

در درجه اول تمام سعیتان را به‌کار گیرید تا مکان‌هایی که ممکن است او حضور داشته باشد را پیش‌بینی کرده و از آن احتراز کنید. به جلسات و میتینگ‌هایی که حدس می‌زنید ممکن است او در آنجا باشد، نروید. خودتان را با جملاتی مانند: «اگر نروم نشانه ضعف من است» و یا «دیدن او هیچ تأثیری بر روی من ندارد» گول نزنید.

با همه مراقبت‌هایی که برای مواجه نشدن با او کرده‌اید، اگر در جایی او را ملاقات کردید به‌سرعت از آن مکان خارج شوید. نگویید او پیش خودش چه فکری می‌کند. هر فکری بکند مهم نیست. آنچه مهم است بهبود و آرامش شما است. یک گفتگو ویا حتی نگاه کوتاه می‌تواند ذهنتان را برای مدت‌ها مشغول کند و به‌دنبال تجزیه و تحلیل آن باشد. پس تمام تلاشتان را به‌کار گیرید تا از هرگونه برخوردی با او احتراز جویید.

۲. خود را از دست همه چیزهایی که شما را به یاد او می‌اندازد، خلاص کنید.

هدایا، عکس‌ها، ایمیل‌ها، لباس‌هایی که شما با او خریدید و بالشی که شما را به یاد او می‌اندازد، همگی چیزهایی هستند که باید از دستشان خلاص شوید. همانطور که بیان شد اسکن مغزی نشان می‌دهد چیزهایی که یادآور او می‌باشد، همان نقاطی را که فعال کننده درد فیزیکی است، در مغز فعال می‌کند. بنابراین، نگه داشتن هر یک از موارد فوق و به‌یاد آوردن خاطرات تنها باعث طولانی شدن روند بهبود می‌شود. هر نشانه‌ای از او باعث آزرده شدن شما می‌گردد، پس از دست همه آنها خود را خلاص کنید.

هرگونه فایل کامپیوتری، ایمیل، شماره تلفن و ویدیو را از روی کامپیوتر خود حذف کنید. اگر فکر می‌کنید شاید به بعضی از آنها در آینده نیاز دارید (شاید او در گذشته همکار شما بوده است)، آنها را در یک فلش کپی کرده و به دوستتان بدهید و به او بگویید به هیچوجه آنها را حداقل تا یکسال بعد به شما ندهد.

اگر مواردی مانند لباس و وسایل شخصی از او وجود دارد که باید آن را عودت دهید، بهیچوجه با او تماس نگیرید. به یک دوست مشترک آنها را بدهید تا به او بدهد. از دوستتان بخواهید هیچ خبری از او به شما ندهد و یا هیچ سخنی از او به شما منتقل نکند.

حمایت اجتماعی - رابطه عاطفی
حمایت اجتماعی – رابطه عاطفی

۳. از حمایت اجتماعی دوستان و بستگانتان بهره‌مند شوید.

شما نباید مدت زیادی را در تنهایی بسر ببرید و مدام با خود فکر کنید بعد از کات چه کنیم، زیرا تنهایی باعث نشخوار فکری در شما می‌شود. خود را در جمع دوستان و بستگان قرار دهید و از حمایت اجتماعی آنها برخوردار شوید. در ابتدای قطع رابطه عاطفی، شما تمایل زیادی به صحبت درباره او و رابطه‌تان دارید. یک دوست خوب مشتاقانه به حرف‌های شما گوش می‌دهد، ولکن سعی کنید همیشه تنها با یک دوست حرف نزنید. زیرا شما آنقدر حرف برای گفتن دارید که هر دوستی را خسته می‌کند، پس با دوستان متفاوتی صحبت کنید. اما در عین حال باید متوجه باشید که بیش از حد صحبت کردن درباره او و رابطه عاطفی‌تان، به شما کمک نمی‌کند. پس از گذشت مدتی از قطع رابطه عاطفی برای خودتان حد مشخص کنید تا این گفتگوها تبدیل به نشخوار فکری نشود و تنها بیان احساسات باشد.

مطمئناً همه دوستانتان نصایحی آماده برای شما در کشکولشان دارند. خیلی اوقات نیز نادانسته شما را مورد قضاوت قرار می‌دهند. نصایح آنها را بشنوید، ولی تحت‌تأثیر آنها قرار نگیرید. آنها تنها یک دوست هستند و نه یک متخصص رابطه عاطفی.

ساعاتی در طول روز که برای شما یادآور او است را در کنار دوستانتان بگذرانید تا تمرکزتان از روی او برداشته شده و احساس غم کمتری کنید.

۴. بر رشد روانی و ذهنی خود تمرکز کنید.

اکنون فرصت مناسبی است تا بر رشد روانی و ذهنی خود تمرکز کنید. فعالیت‌هایی که پیش از این فرصت آن را نداشتید، شروع کنید. شاید از کودکی آرزو داشته‌اید پیانو فرا بگیرید، اکنون زمان آن است. روی خودتان و آینده‌تان تمرکز کنید، به کارهای عقب‌افتاده‌تان سر و سامان بدهید، سرگرمی‌ها و فعالیت‌های جدیدی برای خود بیابید. هیچ زمان خالی برای خود باقی نگذارید و دست از تفکر در مورد جدایی بردارید.

احتمالاً می‌گویید: «کی حال و حوصله این کارها را دارد». اشتباه ما آن است که فکر می‌کنیم باید حس کاری وجود داشته باشد تا آن کار را انجام دهیم. ولی واقعیت آن است که ما عمل می‌کنیم تا انگیزه و اشتیاق انجام آن کار در ما ایجاد شود. ما منتظر نمی‌مانیم که حس و انگیزه انجام کار در ما ایجاد شود، بلکه اقدام می‌کنیم و به تبع آن انگیزه در ما ایجاد می‌شود.

باید فعالیت‌های خود را بیش از پیش از سر بگیرید. در این دوره بر کار و تحصیل خود به‌طور جدی تمرکز کنید. ورزش، سفر، تفریح و سرگرمی و خرید کردن را فراموش نکنید و برای آنها برنامه‌ریزی کنید. در کلاس موسیقی و رقص و کلوب‌های ورزشی ثبت‌نام کنید.

لیست فعالیت‌ها را نوشته و برای آن یک برنامه هفتگی بنویسید. پیش و پس از انجام هر فعالیت میزان غم، اضطراب و ترس خود را برآورد کنید. پس از انجام آن فعالیت نیز آنها را بسنجید تا بدین ترتیب میزان اثر هر فعالیت را روی خود دریابید.

۵. توجه به سلامتی

ورزش: در هنگام استرس، بدن شما به‌مقدار زیادی کورتیزول ترشح می‌کند. ورزش سطح کورتیزول را در بدن پایین می‌آورد و باعث می‌شود خواب بهتری داشته باشید. ورزش‌های هوازی مانند پیاده‌روی، دومیدانی و شنا باعث می‌شوند در بدنتان هورمون اندروفین و سروتونین ترشح شود که گیرنده‌های درد را مسدود می‌کنند و احساس خوشی و سرحالی به شما می‌دهند. اگر به‌تنهایی رغبت کمتری برای ورزش دارید، سعی کنید در گروه‌های ورزشی عضو شوید تا انگیزه بیشتری برای فعالیت پیدا کنید.

خواب: دوران پس از اتمام رابطه عاطفی به‌طور معمول خواب فرد را دچار مشکل می‌کند و بی‌خوابی به‌نوبه خود باعث اضطراب بیشتر و بی‌قراری می‌شود و به این ترتیب فرد در یک سیکل معیوب قرار می‌گیرد. برای تنظیم خوابتان به مقاله ۴ روش برای داشتن خوابی آرامتر رجوع کنید.

تغذیه: اکثر افراد پس از قطع رابطه عاطفی در غذا خوردن خود دچار مشکل می‌شوند. گروهی چیزی نمی‌خورند و گروهی دیگر بیش از حد می‌خورند. مراقب سلامت خود باشید. سعی کنید غذاهای مقوی و سالم بخورید. نه زیاد بخورید و نه کم. به همان منوال گذشته غذا بخورید. این توصیه‌ها به‌نظر واضح‌اند، ولی زمانی‌که درد جدایی را تحمل می‌کنید توجه به این امور از حوزه تمرکزتان خارج می‌شود. برای اطلاعات بیشتر به مقاله اضطراب چیست، بخش تغذیه صحیح، مراجعه کنید.

۶. با خود صادق باشید.

به‌خودتان دروغ نگویید. او آنقدرها هم خوب نبود. لااقل برای شما فرد مناسبی نبود. رابطه‌تان هم چندان چنگی به دل نمی‌زد. بی‌جهت لحظه‌های خوب ارتباطتان را بزرگ نکنید. شما لحظه‌های بد با او بسیار داشته‌اید. سعی کنید همه وقایع را درباره او ببینید. ویژگی‌های منفی او را آگاهانه به‌یاد بیاورید. زیرا در این دوران ذهن فرد تمایل دارد ویژگی‌های مثبت و لحظات خوب رابطه را بارها مرور کند. پس آگاهانه ویژگی‌های منفی و لحظات نازیبای رابطه‌تان را به‌خاطر بیاورید.

از خودتان سوال کنید طی این رابطه عاطفی او چقدر باعث آرامشتان می‌شد و چقدر علت غم و ناراحتی‌تان بود؟ چندبار در طول رابطه به‌خودتان امید دادید که اوضاع بهتر می‌شود؟ چه مقدار نسبت به یکدیگر صادق و وفادار بودید؟ چقدر پیش دیگران از دست او و رابطه عاطفی‌تان شکایت کردید؟

۷. بنویسید.

شاید نتوانید همه آنچه در ذهنتان می‌گذرد را برای دیگران تعریف کنید. پس هر چه را در ذهنتان می‌آید، بنویسید. درباره احساس غم، خشم، عشق و نفرت خود بنویسید. این کار باعث می‌شود تا این احساسات از شما خارج شده و اندک اندک بیرونی شوند. در عین حال نوشتن به شما کمک می‌کند تا خطاهای شناختی خود را بشناسید. خطاهایی چون:

فاجعه‌سازی: دیگر بدون او نمی‌توانم زندگی کنم. زندگی بدون او مانند جهنم است. این بدترین اتفاقی است که می‌توانست برای من بیفتد.

تفکر دو قطبی (همیشه یا هرگز): اگر او را به‌دست نیاوری یعنی یک بازنده هستی. حال که او تو را ترک کرد هیچوقت نمی‌توانی رابطه خوبی ایجاد کنی.

۸. زبان خود را تغییر دهید.

معمولاً افراد پس از خارج شدن از رابطه همچنان از واژه‌های همسر، نامزد و دوست پسر/ دختر من استفاده می‌کنند. و یا در جملات خود به‌جای استفاده از زمان گذشته، از زمان حال استفاده می‌کنند. این نشانگر آن است که فرد نمی‌خواهد واقعیت را بپذیرد.

طبق اصول ان ال پی (NLP)، استفاده از واژه‌های درست بر روی ذهن بسیار تاثیرگذار است. پس بگویید همسر، نامزد و دوست پسر/ دختر سابق من. نگویید ما معمولاً جمعه‌ها به کوه می‌رویم، بگویید ما جمعه‌ها کوه می‌رفتیم.

۹. تکنیک توقف فکر

در این دوران دچار نشخوار فکری می‌گردید و به یاد زمان‌های خوبی می‌افتید که با او داشتید و طبیعتاً درباره تصمیمات خود دائماً دچار دودلی و تردید می‌شوید. تکنیک توقف فکر (توضیح آن در مقاله اضطراب چیست؟ آمده است) به شما کمک می‌کند تا خود را از نشخوار فکری برهانید.

مقاله مرتبط: چرا در رابطه عاطفی خود احساس طردشدگی دارم؟

نکات کلیدی

الف) تقاضا کردن از او برای بازگشت هیچ فایده‌ای ندارد.

همه افرادی که ترک و طرد شده‌اند، آرزوی بازگشت طرف مقابل را دارند و دائماً به آن می‌اندیشند. آنها در امید بازگشت او راهکارهای متفاوتی را اختیار می‌کنند تا به هر ترتیبی او و رابطه عاطفی‌شان را به حالت قبل بازگردانند. ایشان حتی در جلسات مشاوره نیز خواهان راهکارهای معجزه‌گونه‌ای هستند تا نه تنها او را برگردانند، بلکه به‌دنبال تکنیکی هستند تا او را متوجه اشتباهش کرده و او را وادارند بیش از پیش به او عشق بورزد. خواسته‌هایی که هیچگاه محقق نخواهند شد.

مجدداً تأکید می‌کنم که هرگونه اقدام جهت بازگشت، باید از طرف کسی باشد که رابطه را تمام کرده است. شما نباید در این زمینه بهیچوجه اقدامی کنید. او باید برای برقرای رابطه اقدام کند، دلایل رفتارش را توضیح دهد، به جهت آسیبی که به شما زده است عذرخواهی کرده و خواهان بازگشت رابطه شود.

یقین داشته باشید که اقدام شما برای ارتباط مجدد، خواهش کردن، سوال از او که به چه دلیل رابطه را ترک کرده است و چگونه شما می‌توانید خودتان و یا شرایط را تغییر دهید و بعد از کات چه کنیم … هیچ‌یک کمکی به بازگشت رابطه عاطفی‌تان نمی‌کند، بلکه باعث می‌شود ارزش خودتان را نزد او پایین بیاورید.

رابطه جدید شریک عاطفی - رابطه عاطفی
رابطه جدید شریک عاطفی – رابطه عاطفی

ب) در صورتی که او وارد رابطه جدیدی شد، چه کار کنم؟

باید از همان ابتدا بدانید که دیر یا زود، او وارد رابطه عاطفی جدیدی خواهد شد. تا زمانی که کاملاً بهبود پیدا نکرده‌اید به هیچ خبری در رابطه با او و یا ارتباطات او گوش فرا ندهید. اگر شخصی درباره او حرف می‌زند، حرفش را قطع کنید و یا آنکه آن محل را ترک کنید. هرجایی، مانند فیسبوک، اینستاگرام و … که پیش از این با او در تماس بوده‌اید و اطلاعاتی از او به‌دست می‌آوردید را حذف کنید. هر خبری، چه بد و چه خوب از او، شما را از مسیر بهبودی دور می‌کند.

اگر شنیدید که او با شخص جدیدی رابطه پیدا کرده، از کنکاش درباره شخص مقابل و شناخت او خودداری کنید. این کار باعث می‌شود خودتان را با او مقایسه کنید و این کار احساس بدی را در شما ایجاد می‌کند. تفاوتی نمی‌کند که آن شخص زشت است یا زیبا، فقیر است یا ثروتمند. اگر از نظر شما زیبا باشد (اگرچه شک دارم در این دوران بتوان به قوای شناختی شما اعتماد کرد)، احساس حقارت و بی‌ارزشی به شما دست می‌دهد. اگر در نظرتان شما زیباتر هستید، باز هم حسرت می‌خورید و به‌جهت عدم توانایی خود در حفظ این رابطه عاطفی خود را سرزنش می‌کنید. اگر بشنوید که با کس جدیدی هنوز وارد رابطه نشده است، امیدوار می‌شوید که می‌توانید او را به رابطه بازگردانید. بنابراین در هر دو صورت بهبود خود را به تاخیر می‌اندازید.

بدانید که قرار نیست او تا آخر عمر تنها بماند، پس اگر به‌طور غیرمنتظره‌ای شنیدید که او وارد رابطه عاطفی جدیدی شده است، شوکه نشوید. دیر یا زود این اتفاق بایستی می‌افتاد.

ج) وارد رابطه عاطفی دیگری نشوید.

پس از اتمام یک رابطه عاطفی، معمولاً افراد گمان می‌کنند که دیگر کسی را مانند او پیدا نخواهند کرد و یا آنکه فکر می‌کنند تا آخر عمر تنها می‌مانند. مطمئن باشید تنها نخواهید ماند. زندگی همانند همیشه در جریان خواهد بود. او نیز بهترین کسی نبوده که می‌توانستید با او زندگی کنید، زیرا در اینصورت رابطه شما به این نقطه نمی‌رسید. دردِ ترک و طرد باعث می‌شود شناخت‌های فرد از کار بیفتد و تمام تلاش خود را به‌کار گیرد تا او را به رابطه بازگرداند، هر چند که در گوشه‌ای از ذهن خود می‌داند که او فرد شایسته و مناسبی برای ارتباط و ازدواج نیست. در این حالت، ویژگی‌های او و رابطه را ایده‌آلیزه کرده و نسبت به مشکلات او و رابطه کور می‌شود. در این حالت تمام تمرکز او بازگرداندن او است و توجهی به محیط اطراف و انتخاب‌ها و امکانات دیگر زندگی ندارد.

اما باید آگاه باشید که نباید در دوران بهبود وارد رابطه عاطفی دیگری شوید. نباید رابطه عاطفی جدیدی را به‌خاطر بی‌حس کردن خود و فرار از درد رابطه قبلی شروع کنید. این کار باعث می‌شود مشکلات‌تان لاینحل باقی بماند و عزت‌نفس و احساس ارزشمندی‌تان وابسته به ارتباط داشتن با دیگران گردد. درک نمی‌کنید که بدون رابطه عاطفی نیز می‌توان از زندگی لذت برد و خودتان می‌توانید بهترین همراه برای خودتان باشید. ارتباط در این دوران باعث می‌شود همان اشتباهاتی که در رابطه عاطفی قبلی کردید را در رابطه عاطفی جدیدتان نیز تکرار کنید. ضمن آنکه در این ارتباط جدیدتان صداقت ندارید، زیرا هنوز از ارتباط عاطفی قبلی‌تان به‌طور کامل خارج نشده‌اید و این ارتباط را تنها برای بی‌حس کردن خود شروع کرده‌اید و این سوءاستفاده از دیگران است که بهیچوجه اخلاقی نمی‌باشد. معمولاً این روابط سرانجامی نیز ندارند و به دو طرف آسیب وارد می‌کنند.

آیا پناه بردن به الکل و مواد، مفید است؟

بعضی افراد برای بی‌حس کردن خود به الکل و مواد پناه می‌برند. الکل و مواد مشکل را حل نمی‌کند و شما از این طریق زندگی بهتری را تجربه نخواهید کرد، بلکه غم و اندوه در جای خود به‌قوت باقی بوده و شما تنها زمان بهبودتان را به تاخیر انداخته‌اید. داروهای روانپزشکی نیز به دلیل اثرات جانبی آن تا زمانی که لازم نیست و می‌توان از طرق دیگر بر مشکل غلبه کرد، بهتر است مصرف نشوند. ولی اگر شرایط بسیار بغرنج است و به تنهایی از پس موضوع بر نمی‌آیید، خوابتان دچار مشکل است و یا اضطرابتان را نمی‌توانید کنترل کنید، با یک روانپزشک مشورت کرده و دارو بگیرید.

منابع:

– http://breakuprecoveryguide.com/NoContact

– https://www.jordangrayconsulting.com/2015/11/how-to-harness-and-heal-the-pain-of-a-breakup

– http://www.relrules.com/13-steps-to-heal-after-a-break-up.

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: 75 میانگین: 4.2]

نوشته های مشابه

509 دیدگاه

  1. سلام آقای دکتر وقت بخیر من دختر ۲۸ هستم که به تازگی از یک رابطه ۴ساله که خیلی دوسشون داشتم بیرون اومدم خیلی تلاش کردم با توجه به اختلاف های اخلاقی که داشتیم توی رابطه بمونیم چون من دختر دیسپلین دار و ایشون خونسرد و درون گرا که این اواخر عصبی شده بودن چون موقعیتی پیش اومد و ایشون تنها اومدن با پدر من صحبت کردن قرار بود تا بهمن ماه ایشون بیان و همه چی و رسمی کنن اکی بود اما چون شرایط کاریشون بهم ریخت جا زد. کلا از عید به بعد ایشون سرد شده بودن چون من هم همش استرس دلشتم و سعی میکردم سوال نپرسم که چی شد اما درست جواب نمی داد ایشون تو این ۴ سال با خانواده من جز پدر اشنا شده بودن من با خواهر اایشون که ازدواج کرده بودن .خودش از همون ابتدا به من همسر میگفتن و میگفت تنها کسی هستی که مادر بچه منی. حالا براحتی سر یه بحث کوچیک گفت از پس زندگی برنمیام و گذاشت رفت دارم دردمیکشم دکتر خیلی سخته همش امید دارم برگرده ما هم سن بودیم و شرایط مالی ایشون از ما خیلی پایین تر بود اما من کلی جنگیدم و به خانواده گفتم اگه شرایط اولیه زندگی رو تامین کنه من با ایشون قطعا ازدواج می کنم اما رفت و خم شدم 🙁 دکتر کمکم کنین

      1. ممنون دکتر
        منظورم اینکه راهنمایی بفرمایید چطور ازوم بگیرم خیلی روز های سختی میگذرونم همش گریه و دل تنگی همش چشم انتظارم که شرایط درست شه اصلا خواب خوب ندارم همش استرس دارم لرز دارم
        نمی دونم چطور ارامش بگیرم

        1. این حالتهای شما در این دوران طبیعی است و با طی زمان درست می شود ولی مهم ان است که بدون احساس و بر اساس منطق در نظر بگیرید بالفرض بازگشت ایشان همچین فردی که بنظر ثبات ندارد برای شما مناسب است. ایا در شرایط مشابه که در اینده کم نیست باز چنین کارهایی نمی کند

  2. با سلام ممنون از راهنمایی های خوبتون.اقای دکتر من پنج سال درگیریه حس عاطفی بسیارشدیدی شدم علتش رو هم نمیدونم متاهل هستم نمیدونم اسمش رو بزارم عشق یانه ولی پنج سال همه زندگی من وخودم رو درگیر کرده همون طوراون شخص رو خیلی راها برای تموم کردن این رابطه انجام دادم خیلی تلاش کردم اما هر کار کردم تاثیری نداشته وانگار حس وعلاقه ووابستگی من به اون فرد روز به روز بیشتر میشه اون شخص هم فامیل نزدیکی هستند ومدام در رفت وامد هستیم هیچ راهی برای فراموشی وجود نداره من واقعا دیگه خسته شدم از ادامه این رابطه واقعا نمیدونم باید چیکار خواهش میکنم راهنماییم کنید

    1. باید اگاه باشیداسامی را درست استفاده کنید. این علاقه شما عشق نیست. عشق بر پایه آگاهی و اخلاق شکل می گیرد که در این علاقه هیچکدام وجود ندارد. این علاقمندی بر اساس نقاط ضعف درون شکل می گیرد

  3. سلام آقای دکتر.
    دختری ۲۷ ساله هستم. من حدودا چندماه با یه آقایی که سنشون از من خیلی بیشتر بود رابطه مجازی داشتم. ایشون خیلی آدم خوب و منطقی به‌نظر میرسیدن. من به تدریج ازشون خوشم اومد و وابسته شون شدم. ولی ایشون کم کم رفتارشون سرد شد و مثل قبل نبودن ولی به من میگفتن سرشون شلوغه. هرچند من می‌دونستم که فقط بهونه ست. یه بار که باهاشون چت میکردم بدون دلیل قانع کننده و بدون اینکه بحث خاصی بشه و ناگهانی کلا چت رو حذف کردند بامن، و منم خیلی ناراحت شدم و بخاطر همین پیگیر این کارشون نشدم و دیگه بهشون پیامی ندادم و ایشون هم همینطور.
    الان بیشتر از یک ماه از این اتفاق میگذره ولی بازم خیلی وقتا دلم برای ایشون تنگ میشه و دوست دارم بهشون پیام بدم. گاهی میگم شاید اگه این رابطه اینقدر ناگهانی و بدون مقدمه تموم نمیشد الان حال بهتری داشتم. آیا بنظر شما کار درستی کردم که بعد از حذف چت از طرف ایشون دیگه هیچ پیگیری نکردم و ارتباطم رو قطع کردم؟
    یااینکه باید دلیل این کار رو جویا میشدم؟

  4. سلام آقای دکتر،با تشکر از لطف شما و سایت بسیار خوبتون.
    دختری ۲۹ ساله هستم که تا حالا با هیچ پسری رابطه عاطفی نداشتم بخاطر شرایطی که تو محیط خونه بود،کودکی خیلی بدی داشته ام که الانم متاسفانه دچار تله هایی هستم که البته دارم رو خودم کار میکنم و یکم بهتر شدم،خیلی دوس دارم که زندگی مشترک با کسی که من رو درک میکنه داشته باشم،اما رابطه ای با محیط بیرون ندارم وفقط فضای مجازی رو دارم که با کسی بتونم آشنا شم،اما نمیدونم باید چیکار کنم چجوری شروع کنم ،نمیتونم زود اعتماد کنم به کسی،از طرفی هم الان هم واقعا تو شرایط سختی هستم بخاطر مسئله مالی واقعا تو فشار هستم واین استرس واقعا دیگه روحیه م رو ضعیفتر کرده والان واقعا نمیدونم چطوری یه تصمیم درست برای انتخاب پارتنر یا همسر آینده م بگیرم،لطفا راهنمایی بفرمایید،سپاسگزارم.

  5. سلام آقای دکتر من دختری ۳۳ ساله هستم که از سن ۲۹ سالگیم با پسری در ارتباطم به قصد ازدواج و خیلی هم سخت گیر بودم در انتخابم اما ایشون خیلی از معیار های منو از جهت برخورد اجتماعی و اعتقاداتی رو داشتن اما از همون ابتدا متوجه کنترل گریرایشون شدم میگفتن با پسر خالت فقط سلام و علیک کن بیدگرون تنها نرو و مرد فالو نکن کامنت نزار و پسر هارو لایک نکن و از این قبیل.تا این که من دیگه رابطه رو قطع کردم هی برگشتیم و دوباره چند بار قطع رابطه شد اما ایشون در مدتی که هی رابطه قطع و وصل نیشد یه پیج علمی زدن و دختر اارو فالو کردن و کامنت میزلشتن حتی قربوندصدقه دختر خالشون میرفتن تو کامنت که باعث آزار من شد و دیگه ازشون قطع امید کرد و نه ماهی هست که دیگه قطع رابطه کردیم فقط ایشون گاهی پیام میدن که من دارم بکوب کار میکنم و پول جمع میکنم که بیام خواستگاریت و من به خودشناسی رسیدم و مثل قبل نیستم و دیگه اذیتت نمیکنم.آقای دکتر من خیلی بلاتکلیفم چون قبلا هم مشاوره رفتم و بهم گفتن که کاملا ایشون رو ترک کنم ولی نمیدونم با عشق و احساسی که به هم داشتیم چه کار کنم.ممنون از پاسخگوییتون

    1. سلام اقای دکتر
      دختری ۲۳ساله هستم با اقایی همسن خودم حدودا ۲،۳سالی هست درارتباطیم وخانواده هاهم اطلاع دارن ولی مادر ایشون اختلال روانی دارن دارو مصرف میکنه و هرروز یه سنگی تو رابطمون میندازه و حرفای نامربوطی میزنه طوریکه هیچکدوم دیگه تحمل حرفاشو نداریم و چن روزی هست رابطمونو تموم کردیم بااینکه باز همدیگه رو دوست داریم الان کلا ازنظر روحی داغونم چون ۳سال اززندگیم رفت الان نمیدونم واقعا چیکارکنم

  6. سلام آقای دکتر یه سوال مهمی دارم که چند وقتیه ذهنمو مشغول کرده آیا یه دختری که تیپ شخصیت مهر طلب داره بصورت خیلی افراطی و همچنین وابسته به عشقه و اعتیاد عاطفی داره هم در خصوص گذراندن سالم دوره سوگ پس از شکست عشقی باید این مراحل رو طی کنه یا برای این شخصیت مهر طلب و وابسته سوگ پس از طلاق یا شکست عاطفی اصلا مهم نیست و فقط تو رابطه بودن و تایید شدن براش ملاکه آیا افکار ضد و نقیض رابطه عاشقانه قبلیش میتونه روی ارتباط جدیدش تاثیر بذاره یا این قبیل اشخاص از قاعده سوگ پس از شکست عشقی مستثنی هستن ممنون از لطف شما

      1. بعنوان آخرین سوال از حضرتعالی اینکه اگر به هر دلیلی بجای گذروندن صحیح دوران سوگ پس از شکست عشقی همچنان همانند همین رفتار فعلی رابطه واکنشیشون رو ادامه بدهند و به این رابطه اصرار داشته باشن چه اتفاقی براشون رقم میخوره و پس از چه مدت این مشکل ممکنه نمایان بشه؟ البته ممکنه غیر قابل پیش بینی باشه ولی خیلی دلم میخواد که بدونم ادامه این رابطه و نگذروندن سوگ باعث چه اتفاقی براشون میشه؟

        1. در واقع در ارتباط با ایشون با توجه به توضیحات مبسوط که از نظر من و به زعم نظر سایر نزدیکان که ایشون و رابطه جدیدشون رو میشناسن و متفق القول اذعان دارن که وارد یه رابط اشتباه و ناسالمی قرار گرفته در حقیقت همین رابطه رو دو دستی میچسبه و ادامه میده یا امیدی میشه داشت که خودش پس از رسیدن به آرامش و تعادل روحی در بین راه متوجه اشتباهش بشه

  7. سلام آقای دکتر دختری که اعتیاد عشقی داره و کلا آدم وابسته عاطفی هست و 2 بار ازدواج ناموفق داشته آیا میتونه متوجه رابطه نا سالم بشه مخصوصا پس از اینکه وارد رابطه جنسی هم شده باشه میتونه خودش با اتکا به خودش و بدون نظر دیگران از این رابطه سمی واکنشی خارج بشه در ثانی خیلی هم مهر طلب هست و رابطه قبلیش به این شکل بود که از طرف پارتنرش و خانواده اونا مدام تحقیر و توهین و مورد ضرب و شتم قرار میگرفت ولی در نهایت واهمه و ترس از جدایی داشت این رفتارهای ناهنجار رو تحمل میکرد در ضمن ایشون تازه درگیر شکست عشقی شده و احتمالا بخاطر تحت تاثیر قراردادن من یا انتقام از من یا خلاء عاطفی و تنهایی وارد چتنین رابطه ای شده پارتنر جدیدش خیلی اصرار داشت که باهاش در ارتباط باشه به قصد ازدواج ولی ایشون اوایل همیشه بهش میگفت خیر تا جایی که اون آقا یه هدیه بعنوان خداحافظی به ایشون داد جالب اینجاست که پارتنر من به من گفت که اصلا ازش خوشم نمیاد و از این هدیه ای که داده خوشم نمیاد ولی الان حدود 5 ماه از آخرین ارتباط با من گذشته و با ایشون وارد رابطه شده جالب اینجاست که این خانم فکر کنم طرحواره ایثار داره و اوایل به من میگفت دلم برای این آقا میسوزه چون همش دلتنگ منه در واقع اون آقا درگیر یه عشق یه طرفه شده بود و مدام عکسهایی براش میفرستاد که نشون بده چقدر عاشقشه بعنوان مثال رفته بود زیر سرم و تو یه حالت ضعف و غش عکسهایی برای پارتنرم فرستاده بود و ایشون هم دقیقا تمام عکسها و مواردی که بینشون تو شبکه های اجتماعی رد و بدل میشد رو بهم نشون میداد علت اختلاف من و ایشون زمانی ایجاد شد که من هنوز از شوک و سوگ عاطفی رابطه قبلیم خارج نشده بودم و یه حس خیلی بدی نسبت به خودم داشتم البته بگم هیچ احساسی بعد از طلاق نسبت به همسر قبلیم نداشتم و ندارم میدونم اشتباهه که وقتی سوگ تموم نشده نباید وارد رابطه جدیدی شد اینو اوایل نمیدونستم ولی الان با پوست و گوشت و استخوان درک میکنم واقعا عاشق پارتنر جدیدم هستم ولی ایشون پیش خودش همش فکر میکرد که من علقه و علاقه ای هنوز نسبت به همسر سابقم دارم ولی اصلا اینجوری نیست واقعا کوچیکترین حس و عشق و عاطفه ای نسبت به ایشون ندارم با توجه به توضیحات فوق ازتون استدعا دارم منو راهنمایی کنید آیا این نحوه ارتباط ایشون که واقعا مطمنم حس قلبی و احساسی نسبت به ایشون ندارن و بنا به ملاحظاتی وارد چنین رابطه اشتباهی شده ممکنه تو کوتاه مدت متوجه اشتباهش بشه و تصمیم منطقی بگیره اون چیزی که فکر منو درگیر میکنه اینکه شاید پیش خودش فکر کنه که چون وارد رابطه با کس دیگه ای شده شاید من دیگه نخوام ببینمش یا عشق و علاقمو نسبت بهش از دست دادم باور کنید من همچین احساس منفی نسبت به رفتار ایشون ندارم و خیانت تلقی نمیکنم چون خودم در زمانی که درگیر سوگ بودم چون هیجانات منفیم بالا خودم بهش گفتم ما بدرد هم نمیخوریم و میتونی وارد هر رابطه ای بشی در صورتی مهم اینکه شخص تو حالت منطقی و به دور از هیجان تصمیم بگیره حتی حاضرم چند سال منتظرش بمونم هر چی گفتم تو اون شرایط فقط و فقط بخاطر شدت عشقم نسبت بهش بود شاید تو وهله اول به ذهن متبادر بشه که دارم توجیه میکنم ولی قلبا اینجوری نیست الان 100 درصد تو حالت نرمال روانی قرار دارم میدونم تو اون شرایط نتونستم نیازهاشو برطرف کنم و این موضوع رو کسی که درگیر مراحل سوگ باشه میتونه درک و فهم کنه میدونم این حرف من باعث شکست عشقی ایشون شد و به تنها چیزی که تو اون مقطع به ذهنم نمیرسید همین موضوع بود الان چندین ماهه که خودم شکست عشقی رو تجربه کردم و میکنم مطمنم احساسمون نسبت به هم وابستگی نبود و عشق ناب بود واقعا دلبسته هم بودیم چطور میتونم بهش ثابت کنم که قلبا عاشقشم ولی اون اواخر بهم میگفت بخاطر خلا عاطفی من فقط وابستت شده بودم در صورتی که این رابطه جدید ایشون ناشی از خلا عاطفی هست شک ندارم متاسفانه 5 ماهه منو کلا بلاگ کرده شب و روز به یادشم و فقط و فقط حسرت میخورم که چرا ناخواسته باعث شدم عشقمون از طرف ایشون به تنفر تبدیل بشه آیا هنوز بهم فکر میکنه آیا ممکنه متوجه اشتباهش بشه و مجدد زندگی عاشقانه رو تجربه کنیم همه کس منه

    1. متاصفانه رابطه شما با ایشان و رابطه او با شخص مقابل همگی رابطه ای مریض و بیمارگونه است. ایشان متاسفانه دچار تله محرومیت هیجانی و تله ایثارگری است. شما نیز دچار تله طرد و ترک هستید.
      رابطه خود را با ایشان بهتر است فراموش کنید مگر زمانی که ایشان کاملا تکلیف خود را با رابطه دیگر مشخص کرده باشند. در این شرایط شما بهیچ.جه نباید خود را در مسیر او قرار دهید.
      البته اینکار شما نیز خود نشانه مشکل در شما است که نمی توانید خود را از این رابطه بیرون بیاورید

  8. سلام آقای دکتر من دو سال هست که با دختری وارد یک رابطه ی شدیدا عاطفی و عاشقانه شده ام. ما تصمیم به ازدواج گرفتیم و به خواستگاری اش رفتم ولی اصلا فرهنگ خانواده های ما به همدیگر نمی خورد مخصوصا که پدر ایشان از یک بیماری روانی رنج می برد. اخیرا متوجه شده ام خانواده اش خیلی روی تصمیم گیری او تاثیر می گذارند و اصرار های بیجای آن ها حتی باعث شده ازدواج ما به تاخیر بیوفتد. به نظر شما می توانم قید خانواده اش را بزنم و با او ازدواج کنم؟ چطور میتونم با خانواده اش کنار بیام؟ ما دو نفر خیلی همدیگر را دوست داریم…

    1. ازدواج دونفر عبارت است از اردواج دو خانواده. مسلما باید موضوعات خود را با خانواده ها حل کنید. حتی اگر با وجود مخالفت خانواده ها قصد ازدواج دارید باید اگاه باشید که مشکلاتی پیش روی شما خواهد بود که بهتر است از ابتدا با یک مشاور مشورت کنید تا با نجوه رفتار درست و آگاهانه بر مشکلات غلبه کنید

  9. سلام آقای دکتر اگه دختری بدلیل مشکلات عاطفی دوران کودکی و مهر طلب بودن اعتیاد به عشق داشته باشه پس از شکست عشقیش و بدون گذروندن صحیح مراحل سوگ و کمتر از 6 ماه وارد رابطه عاطفی جدیدی بشه میتونه این رابطه رو ادامه بده؟ اگه بله چه مدت این رابطه ادامه پیدا میکنه خدمتون عرض کنم واقعا رابطه جدیدش بر مبنای عشق و علاقه قلبی نیست و بیشتر بخاطر خلاء عاطفی و ترس از تنهایی وارد چنین رابطه ای شده

  10. از تموم دوستان گرامی با نهایت وجود و احساسم تقاضا میکنم اگه در ابتدای رابطه عشق و علاقه باطنی و قلبی نسبت به طرف مقابلون ندارید یا از ظاهر,شخصیت،اعتقادات و فرهنگ خانوادگی و.. طرف قلبا حس خوبی نمیگیرید و نداریدخواهش میکنم تمنا میکنم تو معذوریت قرار نگیرید و رابطه رو ادامه ندید قطعا خیلی از اشخاص تو یه مدت کوتاه واقعیت خودشون و شخصیتشون رو نشون نمیدن در واقع شخصیت نمایشی دارن پس لطفا اگه برنامه ای برای ازدواج دارید خیلی خیلی محتاطانه هرگونه رابطه ای رو ادامه بدین البته با چشم باز و صرفا جهت شناخت نه اینکه وابسته طرفتون بشید متاسفانه خیلیها خطوط قرمز رو رد میکنن و از همون ابتدا میان تا بمونن چطور میشه بدون شناخت میرید تا زندگیتونو بسازین و عدم رعایت این موضوع باعث میشه روز به روز فقط وابستگی زیاد بشه نکته مهم مخصوصا برای دخترای عزیز اینکه فکر نکنید اگه طرفتون مخصوصا اوایل رابطه خیلی محترمانه صحبت میکنه یا از نظر عاطفی ابراز احساساتی نسبت بهتون داره یا هدیه هایی بعضا گران قیمت براتون میخره دلیل بر این نمیشه که عاشقتونه در خیلی از مواقع در حقیقت هدف طرف مقابلتون اینه که سعی میکنه شما رو در معذوریت قرار بده حتی اگر هم واقعا عاشق شما باشه مهم اینه که شما هم متقابلا عاشقش باشید تاکید میکنم عاشق و دابستش باشید نه وابسته متوجه این مسایل حتما باشید چیزی که مهمه صداقت طرف مقابلتون و جذابیت شخصیت اونه ممکنه طرف مقابل ویژگیهای مثبت زیادی هم داشته باشه ولی مهم اینه که شما میخواهید تا آخر عمر روز و شب کنار هم زندگی کنید مطمن باشید به مرور هیچ عشق و علاقه ای بوجود نمیاد ممکنه وابستگی بخاطر ارتباط و تعامل بوجود بیاد ولی قطعا اون عشق اهورایی که آرزوی قلبیتونه محقق نمیشه از همون ابتدا اگه عشقی نسبت بهم داشتید که هیچ در غیر اینصورت مطمن باشید فقط وابستگیه و به مرور سرخورده و احساس بی ارزشی و نا امیدی تموم وجودتون رو تسخیر میکنه لطفا تو رابطه ناسالم نمونید قطع به یقین دیر یا زود خودتون متوجه میشید لطفا زمان و جوونیتونو با ادامه رابطه ناسالم تباه نکنید حرمت نفس داشته باشید و مطمن باشید شما لایق و شایسته عشق واقعی هستید و همچنین مطمن باشید تو هر سن و سالی میتونید عشق واقعیتونو پیدا کنید و ترس از بالا رفتن سن و یا ترس از تنهایی نباید باعث بشه که رابطه سمی رو ادامه بدید تنهایی اصلا مانع نیست به شرطی که به اون خودشناسی رسیده باشید قطعا تنهایی بهتر از بودن با کسیه که عاشقش نیستید

  11. سلام آقای دکتر من قبل از اینکه مراحل سوگ رو طی کنم وارد یه رابطه عمیق عاطفی به قصد ازدواج شدم و همدیگرو خیییییلی دوست داشتیم طلاق من با پارتنر قبلیم توافقی بوده و هیچ کدوممون هیچ احساسی نسبت بهم نداستیم و نداریم و هم از لحاظ منطقی هم احساسی تصمیم به جدایی منطقی و معقولترین تصمیمی بود که گرفتیم حتی بعد از طلاق و طی دوران طی کردن سوگ هم هیچ تمایلی به بازگشت نداشتیم ولی حدود 6 ماه تا یکسال پس از جدایی کم کم احساساتی نظیر عذاب وجدان مدام منو اذیت میکرد نمیدونم چطور توضیح بدم منظور از عذاب وجدانم این نبود که از جدایی پشیمون شدم و دلم میخواد مجددا به رابطه قبلیم برگردم یه حسی مثل نامردی کردن و تنها گذاشتن همسر سابقم داشتم ولی هر جور که فکر میکردم میدیدم که هیچ علاقه ای نسبت بهشون نداشتم و ندارم ولی به مرور باعث شد نتونم احساسات و علاقه و نیازهای پارتنر جدیدم رو بر طرف کنم خیلی هم عذاب میکشیدم میدونستم از این رفتارهای افسرده گونه من و احساسات متناقضم قلبا خیلی ازم آزرده خاطر بودن و واقعا چون نمیخواستم ناراحتش کنم بدنبال توجیهی برای قطع رابطمون میگشتم چون نمیدونستم این حالت من چقدر زمان میبره تا به تعادل برسم حضور من نه تنها باعث آرامش ایشون میشد بلکه ناخواسته باعث رنجش ایشون هم میشدم بهشون گفتم با باید رابطه رو کات کنیم درخواست کرد با گریه که لااقل با هم دوست بمونیم من نپذیرفتم چون احساس میکردم چون نمیتونم حس واقعیمو نثارش کنم به خودم و وجدانم درگیر بودم که نکنه این دوستی باعث بشه که فکر کنه دارم ازش سو استفاده عاطفی یا جنسی میکنم خلاصه پس از حدود 14 ماه از سوگ قبلی کاملا خارج شدم و مجددا با ایشون ارتباط گرفتم با تموم وجودم عاشقش بودم و هیچ مانعی برای ابراز احساساتم وجود نداشت تموم وجودم مال اون بود ولی متاسفانه ایشون تازه وارد سوگ شده بودن و بار هیجان منفی و احساسات شدیدشون نسبت به من و رفتار من باعث شد نسبت بهم سرد بشن دقیقا همون حالتهایی رو که من تو اون مدت تجربه کردم رو به عینه میدیدم و متاسفانه فقط و فقط بخاطر فرار از تنهایی و و مهمتر از اون خلا عاطفی وارد یه رابطه سمی و کاملا اشتباهی شده سوالم از جنابعالی اینه که ممکنه ایشون طی این مدت متوجه حالات روحی سابق من بشه و با خودش قیاس کنه و از رابطه ناسالم خارج بشه و مجدد بهم برگردیم واقعا معتقدم که ما همدیگرو کاملا درک میکردیم و قطعا میتونیم همدیگرو خوشبخت کنیم

  12. تا زمانی که مراحل گذر سوگ شکست عاطفی رو که حداقل یکسال از قطع رابطه است رو طی نکردین به هیچ عنوان وارد رابطه جدیدی نشید فطعا در کوتاه مدت متوجه رابطه سمیتون میشید و زود از این رابطه واکنشی و انتخاب تصادفی خارج میشید البته اگه انسان منطقی هستین و آینده زندگی براتون اهمیت داره در غیر اینصورت و ادامه اون رابطه جدید غلط به مرور یه رابطه فرسایشی رو طی میکنید بدون هیچگونه احساسی نسبت به پارتنرتون و روز به روز نسبت به زندگی و رویاهاتون نا امید و سرخورده مبشین نکته دوم حتی اگه شکست عشقی هم نخوردین و توافقی هم جدا شده باشید حتما باید دوره سوگ که گاها تا 3 سال یا بیشتر هم ممکنه طول بکشه رو سپری کنید فکر نکنید که چون هیچ احساسی به شریک عاطفی سابقتون نداشتین پس وارد سوگ نمیشم حتما و قطعا افکار متناقض و منفی تو مخیلتون سیر میکنه البته در مورد طلاق توافقی سوک سنگینی ممکنه احساس نکنید ولی رابطه بعدیتون رو حتی اگه عاشق و معشوق هم باشین رو تحت تاثیر میذاره و گاها سو تفاهماتی نسبت به رابطه ایجاد میشه لطفا منطقی و حساب شده وارد رابطه بشین حتما مدت زیادی رو صرف ارتقای عزت نفستون کنید اگه قلبا هنوز به شریک عاطفیتون احساس تعلق و عشق ناب دارین و احساس میکنید هر تصمیمی نسبت به کات کردن هیجانی و احساسی و عجولانه بوده بهم فرصت مجدد بدید قطعا پشیمون نمیشید حتی اگه وارد رابطه جدیدی هم شدین چون در این مواقع بخاطر احساسات منفیتون انتخاب اشتباهی کردین هم نگران نباشید و فورا از رابطه جدیدتون خارج بشید ذهن خوتنی نکنید که ممکنه پارتنر قبلیتون بخاطر شروع این رابطه جدید ممکنه منو دیگه نخواد قطعا اونم شرایط و علت ورود شما به این رابطه واکنشی  بدون شناخت رو درک و فهم میکنه چون خودش این دوران بحرانی رو به عینه و ملموسا درک کرده در آخر هیچ وقت اگه احساس عشق عمیق قلبی نسبت به رابطه تون ندارید وارد نشید و اگر هم شدین فورا خارج بشین و با معشوقتون لجبازی نکنین در واقع با آینده و زندگیتون لجبازی نکنید چرا که یه عمر فقط حسرت میخورین و مدام تا آخر عمر خودتون رو سرزنش میکنید.

  13. لطفا تحت هیچ شرایطی حداقل یکسال پس از جدایی وارد رابطه جدیدی نشید چرا که این ورود بر مبنای واقعیت و بشکل منطقی نیست و صرفا برای رهایی از ,احساسات و هیجانات منفی نظیر احساس تنهایی احساس پوچی و بی ارزشی بخاطر خلا عاطفی یا درملندگی یا عزت نفس پایین پس از جدایی عاطفی یا رهایی از مشکلات و غم و اندوه ناشی از جدایی یا حتی ترس از بالا رفتن سن یا بخاطر فشارهای اطرافیان و….صورت گرفته و کاملا هیجانی و احساسی تصمیم اشتباهی گرفتید قطعا با رابطه جدید وابستگی بوجود میاد ولی معیار و شاخصهای انتخاب عشق از بین میره و قطعا در آینده ای نه چندان دور به بن بست میرسید در وهله اول با خودتون منطقی استدلال کنید که علت شکست و جدایی عاطفی رابطه عاشقانه قبلیتون چی بوده ممکنه فقط بر مبنای سو تفاهمات این جدایی صورت گرفته پس بخاطر خوشبختی و آرامش خودتون حتما یه فرصت دیگه بهم بدید حیفه که موانع و طرحواره های ذهنی یا ذهن خوانی طرف مقابل و نشخوارهای منفی نسبت به رابطتتون باعث جداییتون بشه در اینصورت تا آخر عمرتون آه و حسرت میخورید لجیازی و غرورتون احمقانه رو بذارین کنار در عشق واقعی غرور یه سمه و تا زمانی که ابتدای رابطه نسبت به طرفتون عشق قلبی ندارین بخاطر صرف خلا عاطفی و سایر طرحواره ها وارد هیچ رابطه ای نشید و اگر شدید به خودتون دروع نگین که به مرور بهتر میشیم سریعا از این رابطه سمی خارج بشین دنبال بهونه و توجیه موندن تو رابطه نباشید الان جدا بشید خیلی بهتر از اینه که در آینده جداشین یکی از این افکار منفی انرژی و زمانیه که تو رابطه جدید صرف کردید یا احساس عذاب وجدان بخاطر درد شکست عاطفی طرف مقابل یا هزینه های مالی و…. میباشد اگه الان خارج نشید و درگیر و اسیر عشق یطرفه شخص مقابلتون بشید در آینده نه چندان دور این احساس ناخوشایند رو با پوست و گوشت و استخوان لمس و درک میکنید برای طرف مقابلتون حس ایثار و فداکاری نداشته باشید این حس زمانی به کمک شما میاد که تو یه رابطه عاشقانه و متقابل باشید بازم تاکید میکنم در صورت امکان به عشق قبلیتون برگردین و از نو همه چی رو شروع کنید و این برگشت نباید بخاطر عذاب وجدان ترحم و دلسوزی یا خلا احساسی و عاطفی باشه برگشتتون فقط بخاطر خود شخص ماهیت و جوهر اون پارتنر باشه در هم از نظر روحی حل بشید
    موفق باشید

  14. سلام اقای دکتر
    دختری 20 ساله درگیر کنکور هسم.تا 18 سالگی ادم برونگرا و اجتماعی بودم و اطرافیانم میگفتن که خیلی ادم خلاق و ایده پردازیم..در همان سن با پسری هم سن خودم اشنا شدم…به او علاقه نداشتم و این را به خودش هم گفته بودم ولی او اصرار زیادی کرد تا وارد رابطه شوم…در ابتدا رابطه منطقی ای ب نظر میرسید اما بعد گذشت 4ماه فهمیدم زیاد هم با هم تفاهم نداریم!اما مشکلی که وجود داشت احساساتی بود ک نسبت به او ب وجود امده بود,از طرفی به احساسات او به من نیز شک نداشتم اما انگار باز یک چیز کم بود!رابطه ما با تا همین دو هفته پیش هم ادمه داشت و بیشترین روزی که توانستم با او ارتباط نداشته باشم 5روز بود…حقیقتا در اخرین بحثمان که البته بیشتر گیرهای غیر منطقی اوست و دروغ هایش(که بیشتر دروغ هایش برای نگه داشتن من است ) به شدت نسبت به او سرد شدم حقیقتا زیاد ازین بحث ها داشتیم و همیشه من ادای کات کردن را درمی اوردم و او همیشه میگفت که اخرین بارش است و دیگر مرا ناراحت نخواهد کرد…وضعیتم حدود 11 ماه به گونه ایست که دیگر نه تنها حوصله دیگران و حتی او بلکه حوصله خودم را نیز ندارم…قلب و منطقم به من میگویند تمام کنم و به سمت ارزوهای خودم بروم اما یک چیزی مانند خوره انگار که دوست داشتن اورا به من یاداوری میکند…در اخرین بحثمان که مدت زیادی هم طول کشید و او دید که من مانند گذشته ها به او احساس ندارم یکسره قسم میخورد که خودش را درست خواهد کرد اما مشکل من اینست که نمیتوانم اورا باور کنم….چت کردن با او مانند یک عذابی برای من است ولی او میوید که فرصت بدهم اما دوست ندارم عمرم بیشتر ازین ها تلف شود…خواهش میکنم کمکم کنید…

    1. باید ببینید چه چیزی باعث می شود نتوانید از این رابطه که بقول خودتان جذابیتی ندارد نتوانید بیرون بیایید. چه ویژگی در شما وجود دارد؟ ایا نه گفتن برای شما سخت است و نگران هستید او را ناراحت کنید و یا چه چیز دیگری نمی گذارد خارج شوید

  15. با سلام
    من 37 ساله هستم که متاسفانه همیشه نسبت به ارتباط با جنس مخالف مقاومت داشتم و درخواست های ازدواج را هم جدی نمیگرفتم.ولی در دوسال اخیر با مشاوره ها و خودشناسی ها تا حد زیادی مقاومت ها را از بین بردم تا اینکه در اولین تجربه از شکستن گاردهایم، در یک رابطه دوستی یک ساله با یکی از هرنجوهایم (ایشان از دو سال قبل هنرجوی من بودند)قرار گرفتم که آقایی بودند که 3 سال از من کوچکتر بودند..پسر خیلی خوبی بودند و ما بسیار به یکدیگر شبیه بودیم و اگر ساعت ها صحبت میکردیم بازهم حرف برای گفتن بود. ایشان اوایل به من ابراز علاقه هم میکردند ولی من هنوز از حس های خودم مطمئن نبودم و ایشان برای من مثل یک دوست دختر بودند. و از مصاحبت با ایشان احساس خوبی داشتم بعد از چندماه که ایشان همچنان حس و حال خوبی از این دوستی داشتند کم کم من هم به ایشان دلبسته شدم و همزمان ایشان گفتند که ترس از ازدواج دارند. من هم چون تصمیمی برای ازدواج با ایشان نداشتم برایم مهم نبود اما کم کم احساس کردم ایشان کمی از من فاصله گرفتند و از انجایی که ما هر دو غرور داشتیم تقلای زیادی برای ماندن در کنار هم نداشتیم ولی با فاصله گرفتن من ایشان بیشتر از قبل با چت کردن ابراز تمایل میکرد… تا اینکه من حدود شش ماه قبل حس کردم صمیمیت ما خیلی زیاد شده و بیشتر از آن دیگر یا تعهد هست یا جدایی. و از ترس اینکه بیشتر دلبسته ایشان نشوم یکباره و غیرمنتظره یک بگو مگویی با ایشان داشتم و حرف های ناخوشایندی بهم زدیم که بعضا ناراحت کننده بود(فکر میکنم بیشتر بخاطر خشمی بود که از تضادهای احساسی درونی مان داشتیم)خواستم کلا از زندگی هم بیرون رویم. زیرا حس ماه های اخیر دوستی ام این بود که دلم نمیخواهد دوست معمولی هم باشیم. با اینکه خودم هم قصد ازدواج با ایشان را بخصوص به دلایل سن کمتر ایشان و بعضی مسایل حل نشده دیگر نداشتم ولی از ادامه دادن اون دوستی احساس میکردم حس هایی در من دستکاری میشود که باعث ارامش من نبود. حس میکردم حتی در دوستی هم تعهد میخواهم که شاید خواسته منطقی نبود چون ما شبیه دوست دختر دوست پسر هم نبودیم و صرفا صمیمیت زیادی داشتیم و البته حس علاقه ای که هیچ کدام ما در مورد ان مطمئن نبودیم.
    حال سوال من از شما این است که من در این مدت خیلی مراقبه کردم و تقریبا مطمئن هستم دیگر هیچ احساسی به ایشان ندارم. فکر میکنم اینکه به نوعی مانع حضور ایشان در کلاس شدم یک رفتار غیر حرفه ای بود. ایشان مدتی قبل به من پیام دادند و با اینکه من فکر میکردم بهتر است مجددا ایشان کلاسشان را تشریف بیاورند ولی بازهم با سردی برخورد کردم
    آقای دکتر من واقعا ذهنم به شدت درگیر هست. به نظرم ایشان دوست بسیار همدل و همراهی خواهند بود حتی میتوان کار هنری مشترک انجام داد و من هم این مدت بسیار از ایشان آموخته ام. قطعا ایشان را به عنوان دوست، دوست میدارم ولی حس قبلی را دیگر ندارم. آیا به نظر شما به ایشان پیام بدهم که به کلاس برگردند و یک دوستی مثل دوستی ساده و رسمی داشته باشیم؟ چون ایشان حس طردشدی هم دارند و داشتند همیشه. و من نمیخواهم بعث این احساس در ایشان شوم درحالی که میدانم مقصر من بودم که احساساتم را مدیریت نکردم.
    خیلی ممنونم که پاسخ میدهید

    1. no friendship after relationship
      این قانون ارتباط بعد از روابط عاطفی است. مسلما بازگشت ایشان به کلاس منجر به آزارهای بیشتر هر دو نفر خواهد شد. هر قدر زودتر و با آسیب کمتر از یکدیگر فاصله بگیرید بهتر است.
      مگر آنکه ایشان مصمم و با قاطعیت تصمیم خود مبنی بر ارتباط هدفمند با شما را اعلان کند.

      1. خیلی ممنونم آقای دکتر
        البته اقای دکتر ارتباط دوستی ما صرفا در حد دیدار یک بار در هفته (به مدت 2 سال) در کلاس و البته صحبت های زیاد حضوری و مجازی بود که ان صحبت ها و تشابهات ما بسیار فضای صمیمی ایجاد کرده بود.(البته حس علاقه بود ولی چون تصمیم جدی برای ازدواج نبود، هر دو ما در ستیزی درونی با حس هایمان بودیم) آیا این ارتباط هم relationship محسوب میشود؟
        و نمیتوان یک فضای رسمی معلم و شاگردی را ادامه داد؟
        قبلا بخاطر پاسخ گویی مجدد بی پایان سپاسگزارم

  16. با سلام
    وقتی رابطه ای بعد از یک سال با وجود علاقه فراوان طرفین با توجه به نداشتن تفاهم در بعضی مسائل تمام میشود و من خودم احساس بهتری دارم بعد اتمام رابطه چون در بعضی مسائل پارتنرم آرامشم رو سلب میکردن و به این نتیجه رسیدم که دیگه نمیتونم باهاشون ادامه بدم و الان در اینستاگرام استوری گذاشتن موندم نگاه کنم یا نگاه نکنم استوریشون رو و پیجشون هم بازه کلا از اول من و خودشون همو فالو نکرده بودیم
    از طرفی موندم نگاه کنم بگه فکرش کلا مونده پیش من و نگاه نکنم بگه کلا این دختر بی عاطفه بود و سریع من رو فراموش کرده ،من از اتمام رابطه هم اصلا پشیمون نیستم و احساس بهتری در زندگی دارم و تفاهمی رابطه رو کات کردیم
    رابطمون هم ۴ روزه که تمام شده لطفا راهنماییم کنید که نگاه کنم استوریشون رو یا نگاه نکنم ؟

  17. سلام آقای دکتر وقت بخیر
    دختری 20 ساله هستم که درگیر رابطه عاطفی شدم.متاسفانه بعد از گذشت چند ماه از آشنایی مون من نسبت به آقا سرد و بد بین شدم و نمیخوام باهاش ادامه بدم . از طرفی هم نه میتونم احساسمو بهش بگم تا ایشون هم تصمیم بگیرن و نه میتونم ادامه بدم . از تموم کردن رابطه ترس دارم و نمیتونم حرفا مو رک و پوست کنده بگم. فقط دارم خود خوری میکنم .

  18. سلام و احترام
    اقای دکتر من حدود 2 سالی هست از دوست دختر قبلیم جدا شدم ولی فکرش بودم.
    تا اینکه مدتی هست با شخص جدیدی آشناشدم.
    متاسفانه دوبار به طرف جدیدم ناخاسته اسم دوست قدیمی گفتم و بسیار ناراحت شدند و گفتند حتی دیگه باهام نمیمونند،ولی با توضیح کنارم هستند اما مثل قبل نیستند.
    من حقو کامل به ایشون میدم چون از لحاظ کلامی مرتکب اشتباه شدم ولی هدف و نیتم دوست جدیدم بود،حتی موقع گفتن متوجه نشدم نام فرد قبلیمو اوردم و از عکس العمل طرفم فهمیدم.
    لطفا منو راهنمایی کنید چه کنم دیگه این مورد برایم پیش نیاید و در مورد برطرف شدن سوتفاهم و بازگشت طرف جدیدم به اشتیاق و فرم قبلیش چه کنم؟
    (بعداز اون موارد خیلی رفتارشون تند وسرد شده)
    سپاس از شما

    1. شما مرتکب اشتباه شدید ولی واکنش ایشان اگر شما درست درک کرده باشید که همه ان ناشی از این موضوع است بیش از حد طبیعی است. زمان بیشتری که در کنار ایشان وقت صرف کنید هم باعث می شود تکرار اشتباه اسم را نداشته باشید و هم او اطمینان بیشتری می کند

      1. سلام و احترام
        سپاس از اطلاعات خوبتان..
        بعد از اون دوبار ، بسیار سرد و تند شدند و سر هر موضوعی به زبان می اورند و کنایه میزنند.
        دیگه تمایلی به بیرون رفتن ندارند(برعکس ابتدای اشنایی)
        حتی چند روز پیش خودشون با دوستشون(چند روزه این دوست جدید پیدا شده و بنظرم داره خرابش میکنه) پارتی رفتند و بهم گفتن و یه عکس فرستادند(قبلش گفتم منم ببر که قبول نکردن،گفتن کمه و …).
        یا پریشب گفتند قردا کلا پیام نده تا خودم شرایط داشتم پیام بدهم.
        و کلی بی محلی و تندی و گاهی هم سرحال می شود.
        بنظرتون دلیلش فقط همون دوبار اشتباه صدا زدن اسم ایشان هست یا فرد یا افراد دیگری وارد رابطه شدند که براشون جذاب هست و به قولی من شدم فرد ذخیره؟
        و اینکه بنظرتون این رابطه را حفظ کنم یا رها کنم؟
        نظر کلی و نهایی حضرتعالی چیست؟
        (همیشه احترامشونو نگهداشتم و در برابر حرفاشون صبوری کردم-کلا حدود یکماه اشنا شدیم).
        پیشاپیش از راهنمایی های مفیدتون سپاسگزارم

  19. میخوام بدونم واقعا چی تو دلشه تا سریعتر به یه جواب جامع وکامل برسیم هم من وهم اون زودتر به نتیجه برسیم و وقت همو الکی هدر ندیم

  20. سلام آقای دکتر.روزبخیر
    خیلی ممنون از مطالب مفید سایتتون
    آقای دکتر من با یه آقایی بمدت یکسال در حال آشنایی بودم بطور جدی و تقریبا میشه گفت رابطه خوبی داشتیم.تااینکه قبل خواستگاری براساس یه خطا از طرف من و سوتفاهمات رابطه ما به جدایی رسید.ایشون مدام میگفتن جدا شدن سختمه ولی منطقم نمیپذیره ادامه رابطه رو.بعد جدایی ایشون گاه گاه بمن پیام های مناسبتی میدادن مثلا دو هفته یبار و تقریبا این ارتباط یسال ادامه داشت و تو این مدت تخم امید برگشت ایشون تو دلم کاشته میشد تااینکه من تصمیم گرفتم دلیل این پیام هارو بپرسم و تکلیف خودمو بدونم .تو همین حین ایشون پیام دادن گفتن ک من وارد رابطه دیگه دارم میشم.تقریبا دوران سختی بود ولی چیزی که عجیبه اینکه دو ماه پیش ایشون بمن پیام دادن و نتیجه جواب کنکور پرسیدن و من در جواب گفتم شما وارد رابطه شدی به گفته خودتون و رد بدل کردن این پیام ها حس عادی برای من نداره هم برام سخته هم جز چارچوب زندگیم نیس.آقای دکتر نمیدونم چرا هنوزنمیتونم رفتن ایشونو بپذیرم.از طرفی نگا میکنم تو شبکه اجتماعی شماره من جز مخاطبین اون هست.سوالم اینه چرا پیام دادن و نتیجه کنکور پرسیدن؟و چطوری میتونم بخودم کمک کنم.من ۲۷ سالمه ایشون ۳۱

    1. متاسفانه ایشان شما را بعنوان پلی برای راحت تر رفتن به رابطه دیگر قرار داده است. بهیچوجه پاسخ ندهید و هر گونه ارتباطی را قطع کنید. در غیر اینصورت بهبودی در شما حاصل نمی شود

  21. من دوست دارم تجربه خود را به اشتراک بگذارم، نام من جوی از لندن است.
    بعد از چهار سال ازدواج، شوهرم تصمیم گرفت که برود. من هر کاری از دستم بر می آمد انجام دادم تا او را برگردانم، اما همه چیز بیهوده بود، من واقعاً می خواستم او را به خاطر عشقی که به او دوست دارم، برگردانم، برای همه چیز از او التماس کردم، قول دادم، اما او قبول نکرد. من مشکلم را به یکی از دوستان توضیح دادم و او پیشنهاد کرد که ترجیح می دهم با دکتر سانگو تماس بگیرم تا به من کمک کند طلسم آشتی را حذف کنم و آن را برگردانم. چاره ای نداشتم جز اینکه امتحانش کنم. به دکتر سانگو اطلاع دادم و او به من اطمینان داد که مشکلی وجود ندارد و سه روز پیش همه چیز درست می شود. او مسحور شده بود و در کمال تعجب روز دوم شوهرم با من تماس گرفت. من خیلی تعجب کردم، به تماس پاسخ دادم و او فقط گفت که برای همه چیزهایی که اتفاق افتاده بسیار متاسفم، می خواهد من به او برگردم. در صورت نیاز به کمک، همچنین می توانید برای هر یک از مشکلات زیر با دکتر سانگو تماس بگیرید:
    1) طلسم عشق
    2) طلسم عشق گمشده
    3) طلسم طلاق
    4) طلسم صحافی.
    6) جادوهای جداسازی قطعات
    7) یک عاشق سابق را حذف کنید
    8.) می خواهید در دفتر / قرعه کشی خود ارتقا پیدا کنید
    9) بزرگ شدن آلت تناسلی
    10) مشکل بارداری
    با دکتر سانگو با ایمیل زیر تماس بگیرید

  22. سلام آقای دکتر.
    ممنون بخاطر مقاله مفیدتون.
    بنظرتون ادامه یک رابطه مجازی باامید اینکه واقعی بشه باوجود اختلاف مسافت خیلی زیاد و اینکه طرف مقابل این رابطه رو فقط به چشم یه رابطه مجازی میبینه، کار درستیه؟ از طرفی ایشون خیلی آدم خوبی هستن و منم بهشون وابسته شدم.

    1. وقتی موضع ایشان در قبال رابطه روشن است نباید انتظار دیگری داشته باشید. نهایتا روشن می توانید از او بپرسید که هدفش از رابطه چیست. در صورت منفی بودن بسرغت رابطه را تمام کنید

  23. در ضمن من اقایی ۳۹ ساله و ایشون هم همسن بنده هستن کلا بلاک کردن من به خاطر همین سئوال من از ایشون بود که چرا همش انلاین هستو گفتم شاید با کسی دیگیری هست که باعث شد ناراحت شدن و من رو کلا بلاک کردن حالا میخواستم ببینم امکان داره دوباره برگردن و من باید چه کار کنم در این شرایط

  24. با سلام
    ببخشید اقای دکتر من مدتی با یه خانوم همسن خودم اشنا شدم و مدتی هم صحبت میکردیم ولی بعد از مدتی بحثمون شد و باعث شد که ایشون من رو کلا بلاک کنن و شماره های من رو ببندن البته نمیدونم کسی دیگه در زندگیشون هست یا نه چون من میدیدم خیلی انلاین بود گفتم با کی هستی که ناراحت شد و من رو کلا بلاک کرد میخواستم ببینم امکان برگشت دارن و میتونم بهش پیام بدم چه کار کنم به نظر شما ممنونم جواب بدین

  25. با سلام و عرض ادب
    پسری ۳۴ ساله هستم، همکاری دارم که حدود ۶ سال به صورت مستقیم و خیلی نزدیک به هم کار میکنیم. ایشان حدود ۳ سال از من بزرگتر هستند. حدود ۱۱ ماه پیش رابطه نزدیک کاری وارد فاز جدیدی شد و ارتباط نزدیکی بینمون شکل گرفت. در همین حین از ۳ ماه پیش بنده سعی کردم از پدر و مادر جدا بشم و به خونه خودم برم. ایشان برای تجهیز و خرید لوازم با من میومدن و در انتخاب لوازم خانه کمکم میکردند. نزدیک ۲ هفته پیش پس از کش و قوس هایی ارتباطمون پایان دادیم. الان واقعا حس بدی دارم چون توی خونه به هر وسیله که نگاه میکنم یاد ایشون میافتم. چطور این حس هارو از خودم دور کنم؟ چون واقعا نمیشه وسیله ها و خاطرات حین خرید و دیزاین کردن خونه رو فراموش کنم و جمعشون کنم. واقعا اگر میدونستم چنین درد و رنجی تحمل خواهم کرد اجازه نمیدادم با من بیاد خرید. چه کار کنم تا با این درد و رنج کنار بیام؟

    1. درود برشما
      مشابه این اتفاق برای بنده افتاد بعداز ۹سال رابطه عاشقانه
      در سن ۴۰ سالگی
      اصلا قابل وصف نیست چقدر سخت هست
      درک میکنم
      دوست عزیز از خونه ای که اوکی کردی لذت ببر و بنظر شخصی من کمتر تنها بمون
      و سعی کن زمانی که خونه هستی با همکاران و دوستان سالم وقت بیشتری بگذرونی
      شما ی رود جاری بودی که ایشون جلوت سد زده و شمارو ثابت نگه داشته،
      الان اون سد رفته کنار در نتیجه جاری شو و بهتر از قبل زندگی کن
      بخودت هم سخت نگیر و صبر و زمان خودش کم کم کاری میکنه باهات که اون لوازم رو با عشق پایداری که خدا بهت در اینده میده ازشون استفاده میکنی

      این دوران رو گذروندم و خیلی شرلیط از این بدتر بود برام، فقط خودم رو گول نزدم و زمان دادم، کم کم اروم میگیری و به روال قبل برمیگردی
      پایدار و مانا باشی

  26. سلام آقای دکتر
    من ۱۰ ماه با ی دختری ک عاشقم بود چت کردم ولی کم کم عشق اون کم شد و من چند وقته متوجه شدم وارد رابطه جدیدی شده ولی باهم ارتباط داریم ک میگه دیگه نمیخوامت ولی من خیلی دوسش دارم بنظرتون منتظر بمونم رابطه اش رو تموم کنه یا نه

      1. با کسی نزدیک ۹ ماه دوست بودیم
        خانوادشم در جریان بودن
        عاشقش بودم حس میکردم اونم دوسم داره و احساسش مثل منه
        ولی بعدد۹ ماه یهویی خیلی سرد شد نه مثل همیشه پیام میداد نه زنگ میزد حتی بهونه گیری میکرد
        هروقتم میپرسیدم میگفت کار دارم و…
        تا اینکه یهویی گذاشت رفت حتی دلیلم نگفت
        چند روز پیام نداد وقتی منم پیام دادم گفت ما به درد هم نمیخوریم و از این حرفا

        الان ۵ ماه میگزره از روزی که رفته
        من نتونسم فراموش کنم هرکار هم میکردم برگرده تو این ۵ ماه
        شاید کمرنک شده باشه نبودش ولی فراموش نشده چون بالاخره مدت زیادی باهم بودیم

        من یه خاستگار دارم که همه تاییدش میکنن و راضی ان
        و از نظر خودمم کامل هستش اخلاقی مالی خانواده و…
        ولی میترسم نتونم اونجور که باید محبت کنم بهش یا نتونم تو دلم جا کنم ایشونو
        و حتی میگم نکنه بعدا عشق قبلی برگرده و من هوایی بشم و پشیمون

        ایا بعد ازدواج عشق به وجود میاد یا محبت ایجاد میشه؟

        واقعا فکرم درگیره چند روزه

        چیکار باید بکنم

        1. بهتر است مدت بیشتری از کات کردن شما بگذرد. نباید در این مدت هیچ پیام و خبری از او بگیرید. کاملا ارتباط را قطع کنید. سپس وارد ارتباط جدید بشوید اگر فرد مناسبی است.
          مقاله تله رها شدگی را در سایت بخوانید. شما دچار تله رها شدگی هستید

    1. با سلام و احترام
      من دختری ۳۰ ساله هستم دو سالی با پسری بودم که ایشون ۵ ماهی از من بزرگترن و تو این دو سال با اینکه رابطه ما بیشتر مجازی بود ولی خیلی تلفنی تصویری و چتی حرف زدیم تو این دوسال روزی چندین ساعت حرف میزدیم به خاطر مسافت شهرها که ۶_۷ساعتی راهه ایشون هر دو سه ماه یکبار برای دیدن من میومدن و تو این شرایط هم اعتماد کامل بهشون پیدا کردم هم به نظرم ادم واقعا مهربوون و درستین رابطه جنسی هیچوقت درخواست نکردن ولی من خودم شروع کننده ارتباط لمسی عاطفی بودم .. هم من تجربه رابطه قبلی داشتم هم ایشون …. و ایشون به مدت سه سال با دختر بودند که گفتند سال دوم دوستیشون بهش پیشنهاد ازدواج دادند ولی اون دختر بلاخره بهش خیانت جنسی میکنه و رابطشون تموم میشه که فکر میکنم خیلی ضربه خوردن و همیشه اظهار میکنه کاش تو رو زودتر پیدا میکردم یا کاش هیچوقت دانشگاه نمیرفتم تا اون چیزا رو تجربه کنم … حتی بهم گفت دختر گاهی واسطه میفرسته یا خودش زنگ زده ولی بهش گفته کس دیگه ای تو زندگیشه…. من خودمم ابراز علاقه کم از بقیه مردا نشنیدم اما احساس میکنم علاقه این اقا بهم خیلی عمیقه و حقیقیه… وقتی به دیدنم میومد موقه خدافظی چشماش پر اشک میشد….. حس میکنم از لحاظ فکری و اخلاقی خیلی شبیهیم و مناسبمه ولی نمیدونم چرا به ازدواج راضی نمیشه چند بار از جانب من مطرح شد ولی بدون نتیجه… یکبار هم گفت ازدواج مسوولیت داره و من الان در خودم نمیبینم….من جدیدا رابطه رو تموم کردم و بهش گفتم فقط در صورتی که به جدی شدن رابطمون فکر کنه هستم و اونم خدافظی کرد با اینکه هنووز استوریای دلتنگی و عاشقانه میذاره… من دوسش دارم ولی دیگه در شرایطی نیستم که ازدواجمو بیش از این به تاخیر بندازم … به نظر شما من تا چه مدت باید در انتظار باشم که شاید از روی دوری و دلتنگی خواسته منو قبول کنه و زمان بیشتر از اون به این معنیه که هیچ امیدی به پذیرش خواسته من نیست و من برم دنبال زندگی خودم و شاید ازدواج با شخص دیگه…

      1. کار کاملا درستی کردید که از رابطه بیرون آمدید. اگر او برای ازدواج با شما تصمیم اندکی نیز داشته باشد به شما مراجعه می کند در غیر اینصورت شما بدون اتلاف وقت بیشتر به این موضوع پی برده اید

      2. چندوقته از دوست پسرم جدا شدم ولی هروقت اونو توی خیابون میبینم استرس میگیرم و بغض میکنم چیکار کنم ک دیگه استرس نگیرم

  27. سلام. پسری هستم مذهبی و مقید بدون هیچگونه رابطه عاطفی با کسی. حتی به صورت مجازی هم با دختری خارج از دایره کار صحبت نکردم.

    چند ماهی میشه متوجه شدم که دختری که 2 سال از من بزرگ تره و همکار من هست هم عاشق من شده. پس از کشف این نکته به ایشون صراحتا اعلام کردم که ما از لحاظ های اعتقادی و فرهنگی و خانوادگی شبیه به هم نیستیم و چنین رابطه حتی در صورت منجر شدن به ازدواج برای هیچکدوم اوکی نیست.

    باز ایشون منو قانع کرد که تغییر میکنه و شروع کرد به نماز خواندن. حتی میخواد تاتو هاش رو پاک کنه. روابطش با باقی پسر هارو قطع کرده و در حال درست کردن حجابش هم هست به دلیل شرایط کاری میخواد آروم آروم تغییر کنه که مثالا آتو دست همکاران نده.

    من در مدت زمانی با ایشون صحبت میکردم و به ایشون علاقه من شدم. بسیار علاقه مند تا اینکه متوجه شدم ایشون قبلا شراب هم خورده و کلا خونوادشون علاوه بر اینکه چندان دینی نیستند بلکه شراب هم میخورن در مقایسه با خانواده‌ه من.

    در این شرایط که خیلی هم به ایشون علاقه مند شدم تصمیم گرفتم که رابطه رو خاتمه بدم چون تصور هر بار این موضوعات برای من خیلی آزار دهنده بود که مثالا با کلی پسر دوست بوده (دوستی معمولی) و همچنین اینکه من دیدم یکی دو دفعه همکار دیگم رو بغل کرده یا اینکه شراب خورده یا اینکه خانوادش به ما نمیخورن یا اینکه حجابش اوکی نیست و عکسش دست ده ها نفر هست.

    با این همه اون این موضوعات رو تفاوت نمیبینه و خودم هم قبول دارم که سخت گیرم اما عشق اون به من ثابت شده و من هم عاشقش شدم.

    الا ایهال اون موقع برای اولین بار در عمرم با ایشون کافه رفتم و گفتم که ما مناسب هم نیستیم در حالی که اشکم در می اومد.

    فردای اون روز اومد شرکت و عملا من از یک خط قرمز دیگه عبور کردم و نتونستم جلوی خودم رو بگیرم و اون ازم خواست که اجازه بدم بغلم کنه و من اجازه دادم.
    حتی گذاشتم اون منو ببوسه و منم اینکارو انجام دادم.

    بعد از اون شرایط برام سخت تر شد. از طرفی اون به من دست میزد و منم دوستش داشتم و با اینکه میدونستم کلی با اون اختلاف دارم اما بغلش میکردم و میبوسیدمش و هر چند روز هم بهش میگفتم تمومش کن و بعد دوباره از نو.

    در حالی که تک تک لحاظت با اون بودن برام لذت‌بخشه و فرد بسیار پر انرژی هست باز فکر گذشته اون و اختلافات ما منو‌ دیوونه میکنه و باعث میشه با اینکه دیوانه وار عاشقشم اما عقلم دائم در عذاب باشه. همیشه با خودم وقتی بغلش هستم فکر میکنم چند تا پسر دیگه در آغوش اون ولو بدون هیچ حسی بودن؟

    اون خیلی راحت در خصوص گذشتش حرف میزنه در حالی که من با وجود امکانات زیاد حتی به با بودن با دختری فکر هم نکردم و حتی یه بار هم که گفتم یه دختری غیر از اون از من خوشش اومده کلی ناراحت شد و متوجه شدم خیلی خودخواه هم هست.

    به صورت کلی میدونم نمیتونم با اون با آرامش خاطر راجع گذشته و حالش به دلیل اختلاف فرهنگ و اختلاف خانوادگی و سطح اجتماعی زندگی کنم و می‌تونم که بدون اون هم نمیتونم و حالم بده.

    با این حال وقتی کنار هم هستیم و من اتشقیاق فراوان ایشون رو میبینم آرامش میگیرم و چندان موضوعات دیگه برام اهمیت نداره در بسیاری از موارد.

    در چند روز اخیر دوباره موضوع نامناسب بودن رو باهاش پیش کشیدم و دیگه با من حرف نزده و گوشیشو خاموش کرده و من شدیدا داغونم.

    البته میدونم دردش تموم میشه اما مشکل دیگری هم هست.

    —-
    به تازگی من مجبور به حذف یکی از اعضای تاثیر گذار شرکت شدم و به حضور فردی با نشاطی مثل ایشون نیاز بود برای رفع حس بدی که در این خصوص وجود داشت.

    پس با ایشون صحبت کردم تا بتونم از نشاط ایشون برای رفع این حس بد استفاده کنم و در خلال همین روند من و او عاشق هم شدیم گرچه در همان ابتدای ورود اون به شزکت باز هم من حسی به ایشون داشتم و برای او هم همینطور بود به گفته خودش.

    حالا با کات کردن من عملا می‌دونم که از شرکت استعفا میده و در داخل شرکت برای من یک مشکل مدیریتی جدید پیش میاد که آن فرد هم اگر بره عملا گروهی که تشکیل دادیم هم منحل میشه و باید دوباره یک تیم جدید ایجاد کرد و این زمان بره و هزینه زیادی داره.

    من ۲۲ سالمه و آن دختر ۲۴ سالشون

    چکار کنم در این شرایط؟

    1. با توجه به طرز نگرش شما این رابطه بهیچوجه مناسب شما نمی باشد. هر قدر جلوتر بروید دلبستگی بیشتر شده و بیشتر اذیت می شوید.
      دنبال بهانه برای ارتباط نباشید. موضوع شرکت و…تنها بهانه های ذهنی برای دیدن اوست.
      هر رابطه ای را با او قطع کنید.

      1. سلام وقت بخیر دکتر اگه امکانش هست جوابمو زود بدین تو بد شرایطی گیر کردم.
        موضوع از اینجا شروع شده که با یه خانومی ۲سال کوچکتر از خودم تو کافی شاپ آشنا شدم ایشون به طریقی از اینستا فالو کرده وبهم پیام دادن و موضوع دوستی رو مطرح کردن که منم واقعا ازش خوشم میومد و جواب مثبت دادم و شروع به یه رابطه عاطفی وعمیق کردیم واز نظر مسائل جنسی مشکلی نداشتیم تا رسید روزی که رابطمون به مشکل خورد من بیخیالش شدم ولی بعد چند ماه دوباره بهم پیام دادن و از اونجایی که دوسش داشتم وارد فاز جدید رابطه شدیم اما این دفعه فرق می‌کرد او ازم یه رابطه معمولی میخواست ولی من واقعا از دوست معمولی بودن متنفرم و نمیتونم هضمش کنم شایدم از نظر خیلیا درست نباشه ولی من واقعا به مسائل جنسیم اهمیت میدم بحث ما ازدواج نیست بحث ما سر دوست معمولی بودن و نبودن هستش از ایشون اسرار ازمن انکار خلاصه چند باری سر این موضوع کات کردیم ولی این دختر خانوم بازم بهم به بهانه دل تنگی بهم پیام میده یا به قول خودش دوستم داره ولی من واقعا این مدل رابطرو که دوستی معمولی باشرو نمیخوام نمیدونم واقعا چی تو فکرشه از یه طرفی دوسش دارم واقعا از طرفی دیگه منو تو بد شرایطی گذاشته ،به نظر شما واقعا حرف دل این خانوم چی هست یا واقعا چی تو سرشه بعد یه رابطه عمیق یکدفعه وارد فاز جدید شده و فقط دوستی معمولی رو میپسنده و دل اینم نداره به کل بی خیال من بشه هر کاری باهاش میکنم که بره دیگه بر نگرده بازم بعد مدتی دوباره سروکلش پیدا میشه با اینکه میدونه من خواستم چیه ،شاید واقعا من ونظرم واسش مهم نباشه با تشکر از راهنماییاتون

      2. منظور از شرکت و گروه، شرکت هایی هستن که گروهی زیرمجموعه میگیرن؟!
        یطوری حرف زدی من فکردم خودت ۵۰سالته و دختره ۴۰ سالشه
        خب اون شراب میخوره، تو چی که نماز خون و با ایمان هستی پس چطور ناموس مردم رو بقل کردی!!

        هرکی شراب خورد بد نیست و هرکس هم سر به سجاده بود دلیل به خوب بودنش نیست
        هنو هیچی نشده شروع کردی به پاک کردن تاتو های خانم
        شما هنوز کاملا واضح تکلیفتون رو مشخص نکردید چطور اجازه میدید در مورد بدن شخص دیگه نظر بدید که چیکار کنه
        بنظر من شما دنبال یکی شبیه خودت باش
        بزا اون خانم هم زندگی شادش رو داشته باشه و قسمت اونم دست خدا به بهترین شکل رقم بخوره

        پایدار باشید

    2. ببین اولا انقدر از رو ندادن به دخترا حرف نزن جنابعالی الان رفتی طرفو بغل گرفتی ثانیا اون دختر رو اگه نمیخوای و شک داری بیخود بغل گرفتی بغلش کردی که فردا یکی دیگه بیاد بگه اون با هزار نفر بوده
      چنین تفاوتی هایی حتی تو لایه های ابتدایی و سطحی هم فاجعه اس و کاملا معلومه بدرد هم نمیخورین

  28. سلام آقای دکتر وقتتون بخیر
    بنظر شما چقدر میشه روی قانون جذب و nlp برای برگردوندن دوست دختر حساب کرد؟
    و اگر من نسبت به گذشته تغییراتی کرده باشم و سعی کنم از طریق فضای مجازی( بدون اینکه اون رو به طور مستقیم خطاب قرار بدم) اون تغییرات رو بهش نشون بدم، آیا می‌تونم دوباره به خودم جذبش کنم؟
    راستی یه انتقاد از سایتتون: شایدم مشکل از من باشه ولی هر چقد روی گزینه ((پاسخ)) در کامنت ها میزنم امکان ریپلای کردن رو برای من نمیاره
    ممنون

  29. سلام آقای دکتر امیدوارم حالتون خوب باشه
    من سینا هستم که ۷ مهر یک دیدگاه خیلی طولانی تو همین مقاله نوشت
    میخواستم بپرسم برخی ها به من میگن عشق اول زندگیتو به هیج وجه نمیتونی فراموش کنی و همیشه نسبت بهش یه حسی خواهی داشت. ایم درسته؟
    سوال دومم اینه که من ۳ ماهی هست کات کردم. الان از نظر احساسی خیلی آروم تر شدم ولی هنوز بخ دحتره (بر حسب عادت) فکر میکنم.
    بنظرتون نیاز هست به یک روانشناس مراجعه کنم؟
    اگر آره میشه یک روانشناس در همدان یا تهران بهم معرفی کنید
    پبشاویش بابت پاسختون ممنون

  30. سلام آقای دکتر وقتتون بخیر
    من 19 سالمه و تا 9 ماه پیش با دختری همسن خودم در یک رابطه مجازی بودم. خب در ابتدای آشنایی بنظر می رسید که شباهت زیادی بهم داریم ولی رفته رفته متوجه تفاوت هایی هم شدیم که البته باهاشون کنار اومدیم.
    متاسفانه در طول این رابطه من هنوز درگیر شخصیت بچگونه خودم بودم و همیشه ضعف نشون میدادم. بدتر اینکه خیلی وقت ها که اون دختر به من نیاز داشت من یا نمی تونستم پیشش باشم ( یا آخر شب خوابم میبرد و یک ساعت بعد بیدار می شدم یا اینکه بین قرار با دوستم یا کمک به اون نمی تونستم اولویت بندی کنم) بزارید بهتر بگم : تا وقتی نیازش داشتم عاشقش بودم و وقتی که احساس می کردم که نیازش ندارم خدا خدا می کردم که آنلاین نشه و من بتونم تنها بمونم.
    بهر حال همیشه اینجوری نبود. واقعا دوستش داشتم مخصوصا وقتی که make love انجام می دادیم. گرچه مجازی بود ولی لذت بخش بود و بهم یادآوری می کرد که واقعا دوستش دارم
    ما 3 بار بهم زدیم و 2 بار هم از طرف اون بود و من خواهشو التماس که نرو …
    بار اول 14 روز طول کشید تا برگرده. بار دوم 1 روز.
    بار سوم زمانی بود که پدربزرگش فوت کرد و من اون موقع پیش یکی از دوستام بودم. بعد از اینکه برگشتم خونه سعی کردم آرومش کنم
    ولی بهم گفت : (( دیگه هیچی ازت نمیخوام سینا!)) و تماس ما قطع شد. نمی دونم کارم اشتباه بود یا نه ولی تصمیم گرقتم دیگه بهش پیامی ندم و دیگه باهاش وارد رابطه نشم چون تو وضعیت من جز درد بیشتر چیزی براش به ارمغان نمیارم.
    3 ماه هیچ تماسی نداشتیم جز اینکه استوری های اینستاگرم یکدیگه رو چک می کردیم. نمیدونم واقعا مال من رو چک می کرد یا فقط چون بین استوری های دیگه اش بود مال من سین می خورد…
    بهر حال …. من 1 هفته پیش بهش پیام دادم. نامه ای نبود که دعوت به ورود دوباره به رابطه کنه ولی خب امیدوار بودم بتونه سنگ بنای این کار باشه. مضمون نامه به این صورت بود : ازش بابت اینکه بهم نشون داد واقعا چجور آدمی هستم و همیشه ازم حمایت کرد تشکر کردم و برای همه بی توجهی هام و کم مهری هام معذرت خواهی کردم.
    که اینطور جواب من رو داد :((مرسی ولی فکر نمی کنی زیادی دیر شده باشه؟ اگه دو ماه پیش این پیام رو میدادی شاید اشکم راه میفتاد ولی الان فقط شوکه شدم که دیدمش….)) بعد از یک صحبت کوتاه بهم گفت: (( هیچ وقت هیچ چیز تو برای من خواستنی نبود. فقط یه حس که تو گذشته تشکیل شده بود و نمی تونستم ازش خلاص شم و ممنون که نابودش کردی و دوتامونو آزاد کردی))
    و همین طور گفت که بعد از من نمیتونه به کسی اعتماد کنه
    لازم به ذکره اینطور عنوان کرد که من در طول این سه ماه (( ولش کردم)) به عبارتی من کسی بودم که بهم زد…
    2 روز بعد این گفت و گو به من یک پیام فرستاد که در واتس اپ به صورت (( این پیام حذف شده)) نمایش داده شد. من سلام کردم احوالش رو مثل سری قبل پرسیدم و در جواب گفت: (( حالم خوبه. اشتباهی برات یه چیزی فرستادم ، ببخشید.))
    بعد از اینکه گفتم اشکالی نداره یه عکس از یه کتاب که قبلا بهش معرفی کرده بودم فرستاد. گفتم میتونم پی دی افش رو بفرستم و هیچی نگفت. بعد هم که فرستادم گفت ممنون و جوابش رو دادم. از اون موقع دیگه ارتباطی نداشتیم

    الان اکانت اینستاگرامش رو mute کردم تا استوری هاش رو هم نبینم.
    در حال حاضر می دونم که باید خودم رو از روابط عاطقی با اون یا دختر دیگه ای قرنطینه کنم و نباید اجازه بدم که طغیان احساسی باعث بشه کنترلم رو از دست بدم. همینطور هر روز مدیتیشن انجام می دم تا بتونم ذهن آرومی داشته باشم
    سوالم اینه که آیا من می تونم اونو به طور کامل فراموش کنم؟ اگر فرضا یک سال دیگه وارد رابطه ای شدم رابطه قبلی آزارم نمی ده؟ آیا ممکنه یه روز ببینمش و همین باعث خیانت به رابطه جدیدم بشه ؟
    و از همه این ها گذشته ، من قصد دارم تغییر کنم. بچگیمو بزارم کنار و مهارت های جدید یاد بگیرم. بنظر شما با توجه به تنفری که اون دختر از من داره (نظر خودم اینه که داره) آیا می تونم یه روز اونو به خودم جذب کنم؟ آیا میتونم گذشته مو جبران کنم؟
    اون ، دختر خیلی خوبی بنظر می رسید در طول رابطه 9 ماهه مون و دوست دارم در آینده هم با دختری مثل اون در ارتباط باشم
    آیا این فرصت رو به من میده که یه بار دیگه برای شناخت یکدیگر وقت بزاریم؟
    از این که به درخواستم پاسخ می دید پیشاپیش ممنونم
    پ ن : من از 3 ماه پیش تغییر کردن رو شروع کردم

    1. بله بعد از کان کردن مدت زمانی نیاز است که او را فراموش کنید. نگران نباشید. در آینده زمانی میرسد که او یک نفر مثل هزاران نفر دیگر می شود. یشرط انکه ارتباط شما کاملا قطع شود.
      در صورت جدی بودن شما امکان دارد که برگردد.

  31. سلام وقت بخیر.
    من روز یکشنبه 1400/7/4 سوالی در این صفحه در مورد برگرداندن هدیه بعد از اتمام رابطه ارسال کردم اما هنوز نمایش داده نشده.
    راه ارتباطی با مدیر سایت پیدا نکردم که اطلاع بدم برای همین اینجا دوباره پیام میذارم. ممنون میشم بازبینی بفرمایید و سوالم رو منتشر کنید تا من هم بتونم جواب سوالم رو بگیرم.
    ممنونم

    1. هدایا بهتر است از دسترس فرد بعد از کات کردن دور شود. می توان هدایا را به فرد برگرداند اما نباید این امر را بهانه ای برای ارتباط مجدد کرد. باید از شخص سومی کمک گرفت و فرد سوم نیز نباید هیچ خبر و اطلاعی از او به شما بدهد.

  32. سلام جناب دکتر
    پسری ۴۳ ساله هستم و به مدت ۸ سال با همسرم زندگی کردم به دلایل مختلف و عدم تفاهم از هم جدا شدیم ایسان همچنان ویرجین هستن حدود یکسال قبل از جدایی عاشق یکی از همکارام که اونم به تازگی از همسرش جدا شده بود شدم و از ناحیه ۲ طرف کاملا عاشق واعقی بودیم تا اینکه حدود ۴ماه از جدایی من و طلاق رسمی وارد سوگ پس از طلاق شدم در واقع از لحاظ اخلاقی نوعی عذاب وجدان درونی داشتم ولی هیچ احساس عاطفه محبت یا عشقی نسبت بهش نداشتم و ندارم به عشقم هم این موضوع رو مطرح کردم و گفتم زمان مبخوام تا خودمو پیدا کنم ولی تایک دقیقش رو نمیدونم این حالت برای من ۶ ماه طول کشید و هیچ تماس و ارتباطی با عشقم نداشتم تا اینکه با موضوع کنار اومدم ودتنش قبلیم کاملا حل شد با ایشون تماس گرفتم و چند بار هم باهم بیرون و مسافرت رفتیم تا اینکه یدفه از این رو به اون رو شد و گفت اصرار نکن تو با من بد کردیو…. ولی من باهاش صادق بودم وداز نظر روانی توداین مدت خیلی داغوندبودم اصرار بیش از حد من و تماسهای مکررم باعث شد در نهایت بلاگ بشم آیا امکان برگشت ایشون وجود داره؟ من بابت تمام اقدامات غیر ارادی که تو این ۶ ماه بحرانی داشتم ازشون قلبا عذر خواهی کردم آیا بر میگرده چقدر باید کات نگه دارم در ضمن ایشون یه بچه ۵ساله دارن و تنهای تنها تو تهران به دور از خانواده زندگی میکنن

    1. رابطه شما کمی پیچیده شده است. بهتر است در زمان سوگ با کسی وارد رابطه نشد تا خود و دیگری را دچار مشکل نکرد. ایشان ناخوداگاه نسبت به شما خشم دارند و ارتباط دوباره ایشان برای کامل کردن پازل ذهنی خود بوده است وپس از ارتباط دوباره با شما این پازل کامل شده و درنتیجه انگیزه ارتباط با شما را از دست داده اند. بهتر است مدتی جویای ایشان نشوید. تنها پس از مدتی حدود 6 ماه خبری کوتاه از او بگیرید تا ببینید نظرشان تغییر کرده یا خیر

  33. من وارد رابطه شدم با یه پسر که بعدازمدتی جدی شدوازم خواست به ازدواج فکر کنم یه دیدار باهم داشتیم بعد از این دیدار بهم گفت ک از نظر چهره زشت نیستی اما انتخاب من نیستی … رابطمونو تموم کردیم ولی من ب شدت دوسش دارم و وابستش شدم
    چیکار باید بکنم ایا امکان بازگشت هست؟

    1. بهتر است بفکر بازگشت نباشید. پسندیدن چهره برای مرد مهمترین ملاک رابطه است. هر شخصی چهره ای زیبا بنظرش می رسد. و این سلیقه می باشد. بهتر است با کسی وارد رابطه شوید که از نظر او زیبا بنظر میرسید

  34. سلام وقت بخیر.
    یک سوالی از خدمتتون داشتم امیدوارم راهنماییم کنید.
    من 27 سالم هست و 4 سال با پسری که 8 سال ازم بزرگتر هست دوست بودیم, من عاشقانه دوسش داشتم و اون هم همینطور. (امروز شاید به دوست داشتنش شک دارم اما تمام حسایی که داشتیم به هم و کنار هم نمیتونه الکی بوده باشه). ایشون مدتیه با کسی که قبل از من باهاش دوست بود در ارتباط بود و من اینو متوجه شدم و به رابطمون و تمام حسایی که بهش داشتم خاتمه دادم و تو شرایط روحی بدی هستم.
    * سوال من اینه که من تفکر ذهنیم همیشه این بوده اگر روزی با کسی دوست بودم و به هر دلیلی کات کردیم ,هدیه هایی که برام خریده رو بهش پس بدم. دلیل اصلیش چون به هیچ وجه تو اینجور موارد مسایل مالی برام مهم نیست و عزت نفسم از همه چیز مهمتره,, دوم هم بخاطره اینکه هدیه هاش قطعا منو یاد اون میندازه و شاید بهتر باشه نداشته باشمشون..
    میخوام بدونم از نظر شما پس دادن هدیه درسته یا نه؟ مخصوصا دلیل اول برام مهمتره, وگرنه در صورت پس ندادن میتونم مثلا طلاهایی که بهم داده رو بفروشم و چیز دیگه ای بخرم که دیگه اونا منو یادش نندازه, یا وسایل دیگه که قابل فروختن نیست رو ببخشم به کسی دیگه یا کلا جمعشون کنم و بذارم تو انباری..
    خیلی فکرم مشغول این هست که هدیه ها رو پس بدم بهتره یا نه. ( با توجه به اینکه اصلا توقع پس گرفتن هدیه هایی که من بهش دادم رو ندارم و اگر بخواد اینکارو کنه ازش میخوام به من نده و هرکاری که خودش میخواد باهاشون بکنه)
    ممنون میشم ازتون اگر کامل راهنماییم کنید که بتونم تصمیم درست تر رو بگیرم.
    ببخشید طولانی شد. ممنونم

    1. چه قدر جالب بود سوال شما دقیقا سوال توی ذهن من بود همه مواردی که نوشتید عینا…
      دوست داشتم بدونم در نهایت چی کار کردید
      مخصوصا مورد آخر که منم دوست ندارم هدیه هایی ک دادم رو پس بگیرم واقغا آدم میمونه چی کار کنه

  35. سلام. اقای دکتر اینکه یک رابطه عاطفی بخاطر مسائل مالی و فقط و فقط مسائل مالی به تعویق بیفته در شرایطی که هر دو طرف مسئله رو قبول دارن و در عین حال در بقیه موارد به لحاظ فکری نزدیکن رابطشون کمرنگ بشه. اگه دوباره بعد از مرتفع شدن مشکلات بهم برگردن از نظر روانشناختی درسته؟

  36. سلام اینکه میزان احساساتی بودن و منطقی بودن تو یک رابطه عاطفی به یک اندازه باشه. یک پیامد خوبه یا نه؟
    ممنونم

  37. سلام
    هر دو 31 ساله بودیم ودر یک سال و نیم دو سه بار بحث جدی شد من فش بد دادم بار اخر رفتم گلوشو گرفتم که چرا این کارو میکنی خودم زدم چون دچار مشکلات زیادی و بحران روحی بودم به شدت پشیمونم در شخصیت من نیست این رفتار من حتی از کوچکترین بی ادبی هم پشیمونم هیچ جا حتی شوخی یا چیز دیگه بیرون فحش نمیدم دارم روی کنترل خشم کار میکنم با مشاور ولی ایشون هر کار کردم قبول نکر نزدیک یک ماه که نمیاد ولی اخرین بار هفته پیش دیدمش من چطور ثابت کنم تعییر کردم و تنگر بزرگی خوردم و جبران کنم؟ مگر میشه که راهی نباشه؟ اگر کسی در زندگی بخواد جبران کنه و از رفتاری پشیمون باشه چه راهی داره دکتر چرا همه میگن فقط جدایی؟ لطفا درباره راه جبران بگین فردی مثل من داره با مشاور کار میکنه با خونواده دوستان صحبت کرده چه رفتاری داشته باشه من چطور ثابت کنم چطور برگردونم البته خونوادشم مخالف بودن حالا متوچه شدن ما بجث کردیم گفتن نه و اونم تشدید کرده ولی من خیلی دوستش دارم و لیاقت جفتمون این نیست دکتر خودم خجالت میکشم میگم این حرفا رو لطفا کمک کنید سپاس

    1. برای بازگشت باید او حداقل فرصت را برای اثبات خود به شما بدهد. فعلا چنین امکانی ندارید.
      بیجهت اصرار زیاد نکنید و بجای آن صبور باشید و اجازه بدهید زمان بگذرد.
      زمان می تواند تا حدی بنفع شما باشد اگر در این مدت صبوری کرده و فشار بیش از حد نیاورید

  38. سلام وقت بخیر

    من یک مرد متاهل داری یک فرزند بودم که با همسر سابقم مشغول زندگی بودیم که این زندگی چندان ایده عال نبودش ولی یک زندگی بود که کجدار و مریض کنار هم میگذشت تا اینکه من با خانمی که همکارم بود و دوسال پسش همسرش فوت کرده بود آشنا شدم و بعنوان یک دوست از مشکلات و مسایل زندگی خصوصی بهش گفتم و این خانم فقط شنونده بود تا اینکه یک ماه از این موضوع گذشت بهم پیام داد ناراحت بودم در محل کار گفتش چی شده گفتم خونه بحثم شده و گفتش بیا باهم حرف بزنیم آروم بشی کنارتم و کمک میکنم
    خلاصه بعد از ساعت کار ما دوتایی بیرون رفتیم و صحبت کردیم و منو آروم کرد و خواست کمکم کنه و این روال تا سه ماهی همین طور بودش که شده بود وابستگی و شخص من از خانواده دور شده بودم و این خانم شدش همه کس من که دیگه اهل منزل هیچ اهمیتی نداشتن و ازاین موضوع گذشت تا به جایی که اختلافات خانوادگی بالاگرفت و ما از هم طلاق گرفتیم و جدا شدیم و من ماندم این خانم همکار تا اینکه به اینجا رسیدیم باهم ازدواج کنیم و ما رفتیم یه خونه شریکی خریدیم و رفتیم سر خونه و اثاث بردیم و از این داستان حدود 4 ماه گذشت و با هم زندگی کردیم که سر یک سری مسایل اختلاف نظر داشتیم و بحث داشتیم تا اینکه هفته پیش باهم دعوامون شدش این خانم رفتش خونه پدرش قهر و من فرداش بهش زنگ زدم بلند شوبیا خونه خودت گفتش نه زنگ های منو سه بار یکی جواب میداد وقتی هم که جواب میداد خیلی سرد یا بی تفاوت و اینکه میگفت تو باید بیایی بگی ببخشید تو باید درست بشی همه مقصر داستن من میدید و حتی میگفت زندگی قبلی هم تو مقصر بودی خرابش کردی
    تا به اینجا رسید که گفت من میرم پیش اون خانم میگم شما مقصری و مشکل از توست و از اون خانم حلالیت میگیرم جوری که باعث عصبانیت من شدش و کار به دعوا مامور و همکارا اون شرکت نمیدونستن ما باهم هستیم ولی حدسی هم زده بودن ما باهم هستیم چون من توی این شرکت بودم تعصب خاصی روی آن خانم داشتم اینکه من محل کار قبلیم ترک کردم سر یک سری از همین مسایل و جای دیگه مشغول کار شدم حدود یک سال میشه
    اون خانم رفته پیش مدیر عامل شرکت قبلی نمیدونم چی گفته که زنگ زده به مدیر جدیدم گفته این نفر اخراج کن و غیره و مدیر من هم گفته مسایل شخصی به مسایل کاری ربطی نداره
    ممنون میشم جناب دکتر راهنمایی کنید من چیکار کنم و چیکار کنم که الان واقعا اروم بشم خیلی بهم ریخته و عصبی هستم

    1. اشتباه شما زمانی شروع شد که هنوز رابطه قبلی تمام نشده وارد رابطه جدید شدید تا خلا قبلی را جبران کنید و این بدترین اشتباه و بالتبع انتخاب را رقم می زند. در این شرایط هیچکس توانایی انتخاب درست را ندارد و تنها از ترس تنهایی و پناه بردن از مشکلات به سمت دیگری می رود.
      بنظر نمی رسد این رابطه سرانجامی داشته باشد و هر قدر بیشتر داخل بروید مشکلات بیشتر خود را نشان می دهد. بهتر است با مصالحه و آسیب کم تر از یکدیگر جدا شوید

  39. سلام روز بخیر. دکتر یکی از ترفندهایی که بعضی پسرا بعد از کات کردن رابطه دارن پیام دادن و ادامه دوستی مثل دو تا دوست معمولیه. حالا تحت هیچ شرایطی بعد کات کردن رابطه عاطفی، حتی اگه واقعا تو مسایل غیر عاطفی میتونستند کمکمون هم کنن بازم ارتباط نگیریم؟
    با تشکر

    1. سلام اقای دکتر ببخشید من شیش ماه با پسری بودم که یک بار کات کردیم ولی بعد از سه روز دوباره باهم بودیم و همه چی خوب بود تا حدودی کمی دعوا و بحث داشتیم در مدت رابطه به صورتی اون نمیفهمید من چه نیاز هایی دارم از نظر عاطفی منم مال اونو نمیفهمیدم ولی باهم خوب بودیم تا اونجا که میشد همو از نظر روحی ارضا میکردیم چند روز پیش باهم کات کردیم پس از کات کردن این پسر بهم گفت برای خودم منو ول میکنه چون عذاب وجدان داره که منو به شدت اذیت میکنه
      ایا به نظرتون دلیل ول کردنش واقعا همین بوده؟
      با میتونیم دوباره پیس هم برگردیم؟ و من باید منتطر بمونم با خودم برم پیشص برای دوباره از سر گیری رابطه؟

    2. سلام آقای دکتر وقتتون بخیر
      این یک کامنت تکراری نیست لطفا تا آخر بخونید
      من 19 سالمه و به مدت 9 ماه با دختری همسن خودم در یک رابطه مجازی بودم. خب در ابتدای آشنایی بنظر می رسید که شباهت زیادی بهم داریم ولی رفته رفته متوجه تفاوت هایی هم شدیم که البته باهاشون کنار اومدیم.
      متاسفانه در طول این رابطه من هنوز درگیر شخصیت بچگونه خودم بودم و همیشه ضعف نشون میدادم. بدتر اینکه خیلی وقت ها که اون دختر به من نیاز داشت من یا نمی تونستم پیشش باشم ( یا آخر شب خوابم میبرد و یک ساعت بعد بیدار می شدم یا اینکه بین قرار با دوستم یا کمک به اون نمی تونستم اولویت بندی کنم) بزارید بهتر بگم : تا وقتی نیازش داشتم عاشقش بودم و وقتی که احساس می کردم که نیازش ندارم خدا خدا می کردم که آنلاین نشه و من بتونم تنها بمونم.
      بهر حال همیشه اینجوری نبود. واقعا دوستش داشتم مخصوصا وقتی که make love انجام می دادیم. گرچه مجازی بود ولی لذت بخش بود و بهم یادآوری می کرد که واقعا دوستش دارم
      ما 3 بار بهم زدیم و 2 بار هم از طرف اون بود و من خواهشو التماس که نرو …
      بار اول 14 روز طول کشید تا برگرده. بار دوم 1 روز.
      بار سوم زمانی بود که پدربزرگش فوت کرد و من اون موقع پیش یکی از دوستام بودم. بعد از اینکه برگشتم خونه سعی کردم آرومش کنم
      ولی بهم گفت : (( دیگه هیچی ازت نمیخوام سینا!)) و تماس ما قطع شد. نمی دونم کارم اشتباه بود یا نه ولی تصمیم گرقتم دیگه بهش پیامی ندم و دیگه باهاش وارد رابطه نشم چون تو وضعیت من جز درد بیشتر چیزی براش به ارمغان نمیارم.
      3 ماه هیچ تماسی نداشتیم جز اینکه استوری های اینستاگرم یکدیگه رو چک می کردیم. نمیدونم واقعا مال من رو چک می کرد یا فقط چون بین استوری های دیگه اش بود مال من سین می خورد…
      بهر حال …. من 1 هفته پیش بهش پیام دادم. نامه ای نبود که دعوت به ورود دوباره به رابطه کنه ولی خب امیدوار بودم بتونه سنگ بنای این کار باشه. مضمون نامه به این صورت بود : ازش بابت اینکه بهم نشون داد واقعا چجور آدمی هستم و همیشه ازم حمایت کرد تشکر کردم و برای همه بی توجهی هام و کم مهری هام معذرت خواهی کردم.
      که اینطور جواب من رو داد :((مرسی ولی فکر نمی کنی زیادی دیر شده باشه؟ اگه دو ماه پیش این پیام رو میدادی شاید اشکم راه میفتاد ولی الان فقط شوکه شدم که دیدمش….)) بعد از یک صحبت کوتاه بهم گفت: (( هیچ وقت هیچ چیز تو برای من خواستنی نبود. فقط یه حس که تو گذشته تشکیل شده بود و نمی تونستم ازش خلاص شم و ممنون که نابودش کردی و دوتامونو آزاد کردی))
      و همین طور گفت که بعد از من نمیتونه به کسی اعتماد کنه
      لازم به ذکره اینطور عنوان کرد که من در طول این سه ماه (( ولش کردم)) به عبارتی من کسی بودم که بهم زد…
      2 روز بعد این گفت و گو به من یک پیام فرستاد که در واتس اپ به صورت (( این پیام حذف شده)) نمایش داده شد. من سلام کردم احوالش رو مثل سری قبل پرسیدم و در جواب گفت: (( حالم خوبه. اشتباهی برات یه چیزی فرستادم ، ببخشید.))
      بعد از اینکه گفتم اشکالی نداره یه عکس از یه کتاب که قبلا بهش معرفی کرده بودم فرستاد. گفتم میتونم پی دی افش رو بفرستم و هیچی نگفت. بعد هم که فرستادم گفت ممنون و جوابش رو دادم. از اون موقع دیگه ارتباطی نداشتیم

      تا یه مدت استوری های خودش و دخترخاله هاش که دوستای صمیمیش بودن دنبال می‌کردم. اما بعد یه مدت بیخیال شدم. و همه شونو mute کردم.
      با این وجود تا مدتها(۲ ماه) ذهنم درگیر بود. بدون اینکه بخوام راجعه به ملاقات دوباره باهاش خیالپردازی می‌کردم.
      اینکار مثل قبل دردناک نبود اما باعث حواس پرتی و عدم تمرکز میشد. (من اون موقع در نظر داشتم تا دوباره برش گردونم به زندگیم)
      این قضیه همینطور ادامه پیدا کرد تا اینکه دوباره خودش بعد ۲ ماه از آخرین صحبتمون بهم پیام داد
      فقط نوشت:((خوابت و دیدم.))
      فرداش که جوابشو دادم خیلی عادی صحبت می‌کرد. انگار دو تا دوستیم که همدیگه رو بعد چند وقت دیدیم و اون لحن سردش دیگه وجود نداشت.
      راجعه به مشکلات من و کاری که باهاش کردم دعوا کردیم و بعد بحث عادی تر شد.
      مشخص بود که سعی می‌کردم گفت و گو رو ادامه بده. بعد یهو پرسید:((با کسی آشنا شدی؟))
      که گفتم نه و در جواب گفت یکی از دوستان های قدیمیش که دوساله باهم بودن تو مدتی که من پیشش نبودم (بلافاصله بعد از کات کردن ما) خیلی مراقب بوده و حالا نسبت به هم علاقه دارن. میگفت بهش علاقه داره ولی دقیقا تو یه رابطه نیستن.
      و میگفت:((اوضاع پیچیدس ولی خوب پیش نمیره.))
      میگفت سر یک سری موضوعات حرف همو نمیفهمن
      خلاصه اون روز چیزی حدود ۸ ساعت با من صحبت کرد و وقتی من اشاره به مشکلات معدم کردم (که از زمانی که باهاش وارد رابطه شدم شروع شد) و اون هم مثل آدمی که براش مهمه سعی میکرد راجعه بهش سوال کنه.
      ولی قبلش هم گفته بود که من رو از زندگیش بیرون کرده.
      فردا اون روز صحبتی نداشتیم( من در طول روز رفته بودم مهمونی و اون هم شب رفته بود پیش اون پسره تا راجعه به مشکلاتش باهاش صحبت کنه)
      امروز که باهم یکم صحبت میکردیم مشخص بود که خیلی حوصله منو نداره یه جور ایی. آنلاین بود ولی دیر جواب میداد. و من هم بهش پیام ندادم دیگه.
      خب حالا سوالی که ذهنمو مشغول کرده اینه که چرا به کسی که ازش متنفره و نمیخواد هیچ‌وقت ببخشدش پیام داده؟ چرا طوری برخورد کرد که انگار بیماری من براش مهمه؟
      چرا اون تو یه ماه منو کامل کنار گذاشته ولی من نتونستم؟ چرا هنوز وقتی پیام میده بهم قلبم تند میزنه و بدنم یا گرم میشه یا سرد میشه؟
      و تازه! الان حسابی چاق شده. و حتی وقتی عکسش رو هم میدیدم نمیتونستم بگم ازش خوشم نمیاد (از دخترای چاق متنفرم)
      اون داره به من به عنوان یه گزینه دوم نگاه میکنه یا فقط میخواد وقتشو یه جور ایی پر کنه؟
      چرا هنوز نپذیرفتم که هیچ چیز اون آدم دیگه به من هیچ ربطی نداره.
      فقط میخوام از ذهنم بره بیرون
      بشه مثل هر آدم دیگه ای که تو زندگیمه .
      فقط یه مورد: حتما باید ارتباطم رو باهاش قطع کنم؟
      ینی اونایی که کات کردن و هر روز باز هم همدیگه رو میبین پس باید چیکار کنن؟
      پ‌ن: این اولین رابطه ای بود که داشتم.

      1. شما حتما باید ارتباط خود را با او کاملا قطع کنی وگرنه همینطور اذیت میشی.
        او شما را در مواقع تنهایی و بیکاری و وقتی کس دیگری نباشه می خواد. زاپاس کس دیگری نکن خودت رو.
        تا زمانی که ارتباطت رو حتی در حد پیامک نگه داری قلبت تند میزنه. چون از ذهن خارج نکردی. بعد از 6 ماه که همه درها را بروی خودت بستی دیگر بی تفاوت میشی

  40. سلام وقتتون بخیر. تو ارتباطات عاطفی.. بین دو راهی نوع رفتار و اخلاق و نداشتن شرایط ازدواج. کدوم ارجح تره
    با تشکر

    1. مسلما بهتر است بعد از ایتکه فرد مقابل رفتار و اخلاق مناسبی نداشت از او جدا شوید. راههای کات کردن و بهبودی بعد از تمام شدن رابطه عاطفی را در مقاله ذکر کرده ایم. اما اگر فرد شرایط ازدواج نداشت می توانید صبوری بیشتری بخرج دهید تا ببینید ایا توان و عرضه تغییر شرایط را دارد

  41. مرسی دکترجون .. شما با فرمایشات خودت تا حدودی قانون جذب و صبوری و اینکه آدمها اگر تغییر و دوری ببین و جذاب باشی برمیگردن رو زیرسوال بردی . لطفا در اطلاعات خودتون تجدید نظر کنید . یاحق

  42. سلام اقای دکتر وقت بخیر
    من و یک اقایی حدود پنج سال باهم رابطه داشتیم(کاملا مجازی)
    رابطه ما از سن کم شرو شد حدودا ۱۵سالگی‌
    الان مدتی هست که ب این نتیجه رسیدم ایشون فرد ایده ال برای زندکی من نیستن
    و تحمل بعضی رفتار های ایشون برای من سخته

    من این مسائلو درمیون گذاشتم و جدا شدم
    این جدا شدن کاملا تصمیم عقلی و منطقی بود

    ولی از لحاظ روحی و قلبا در عذابم
    بسیار ب این اقا عادت کردم
    و الان بعد جدایی مدام ب خوبی ها و مزیت ها و خاطره های خوبی ک باهم داشتیم فکر میکنم
    حدودا ۱۰روز بعد جدایی این اقا با من تماس گرفتن
    و با گریه گفتند ک لطفا برگرد
    قبول نکردم

    از لحاظ عقلی ادامه این رابطه منطقی نیست برای من
    چون خیلی تفاوت داریم

    اما گاهی وقتا احساسات ب من غلبه میکنه و دوست دارم برگردم
    این وابستگی اذیتم میکنه و مدام فکر میکنم این اقا حال خوبی نداره وجدانم ناراحته
    و از طرفی میدونم این اقا شخص مناسبی نیستن

    لطفا کمکم کنید

  43. سلام آقای دکتر خسته نباشید
    من به مدت ۴ سال است که با دختری اشنا شدم و این اولین رابطه من است در ابتدا اوضاع خوبی نداشت ولی کم کم بهتر شد و من به اون علاقه داشتم برای اولین بار همون چند ماه اول داخل اینستاگرام دیدم که به راحتی ایدی خودش رو داده و با ی اقایی وارده صحبت شده بخشیدمش و رابطه رو ادامه دادم بعد از مدتی ی اقایی پیدا شد که قبل درموردش بهم گفته بود که این اقا باعث شده رابطه قبلیش تموم بشه و هیچ ارتباطی با این اقا نداشته و سر کله همین اقا باز پیدا شد و به من گفت که ما باهم بودیم سه ماه هم با من بوده و هم با شما من حرف اون اقارو باور نکردم و بازم به این دختر شانس دادم و بعد از این اتفاقات تقریبا سه سال هیچ اشتباهی ازش ندیدم و اینم بگم که ما در دو شهر متفاوت هستیم و دانشگاه اشنا شدیم و دذ طول این مدت که من هیچ اشتباهی ازش ندیدم بازم باهم دعوا مشاجره داشتیم سر هر موضوعی و تا همین الانم ادامه داره ک دیشب بحث کردیم و ایشون گفتن که من داخل فضای مجازی میتونم با ادم های حسابی تری حرف بزنم که مشاجره نداشته باشیم و هربار بعد هر بحث و کات باز اشتی میکنیم و هربار مثل الان تصمیم به تموم شدن میگیرم یا خودم کوتاه میام و پیام میدم یا اون با پیام هاش و حرفاش باعث درست شدن همه چیز میشه ولی حس میکنم الان هر دوتامون به اندازه کافی خسته شدیم ولی نمیدونیم چجوذی تمومش کنیم و راحت بشیم و میدونم الان بازهم همه چی درست میشه بینمون و هردو طرف خیالمون راحته شاید به نظر شما ترک این رابطه درسته؟ چجوری باید تمومش کنم؟ ممنون میشم راهنمایی کنید

    1. اولا مشخص نیست ایشان کارهای گذشته را تکرار نمی کند زیرا شما در دو شهر متفاوت هستید. وقتی در دو شهر هستید و اینقدر مجادله دارید وقتی کنار هم قرار بگیرید نمی توانید بهیچوجه رابطه خوبی داشته باشید.
      روشهای پایان رابطه عاطفی و کات کردن در مقاله بوضوح توضیح داده شده است.

  44. سلام و وقت بخير
    من دختر ٣٤ساله هستم و با اقاي ٣٨ساله به مدت ٨سال در ارتباطم و يكسال هست كه باهم زندگي ميكنيم و دقيفا از زماني كه باهم زندگي ميكنيم اختلاف نظر و دعوا شروع شده و كاملا باهم اختلاف نظر داريم
    الان كه من گفتم جدا بشيم رفتار خيلي بدي نشون داد و گريه و اينكه عوض ميشم و اينكه من نميدونم چطور اين رابطه رو تموم كنم كه كمتر اذيت بشه و اينكه يكماه براي رفتن و جابه جا شدن خودم هم زمان لازم دارم

  45. سلام آقای دکتر
    من ۲۸ سالمه حدود دو ماه به صورت کاملا مجازی با یک خانم ۲۴ ساله ارتباط داشتم تو این مدت به ایشون بسیار وابسته شدم ولی به خاطر اختلاف مذهبی خانواده ایشون با ازدواج ما مخالفت کردند . خانم دو بار با من قطع رابطه کرد که با اصرار من ارتباط مجددا برقرار شد تا نهایتا دو روز قبل بهم گفت که پسری با شرایط بسیار ایده آل به خواستگاریش آمده و با اینکه هیچ علاقه ای به پسر ندارد قصد ازدواج با او را دارد من هم کلی اصرار کردم که فایده ای نداشت نهایتا بعد از دو ساعت گریه و زاری دو طرفه ارتباط ما قطع شد
    اکنون بعد از دو روز هنوز اضطراب بسیار شدید تب و لرز و حتی مشکلات گوارشی برایم پیش آمده هنوز امیدی هم به بازگشت او دارم شماره اش را هم نگه داشتم و مرتبا عکس های پروفایل او را چک میکنم ( البته بدون تصویر صورت )
    لطفاً من رو راهنمایی کنید
    سپاس از شما

    1. مانع مذهبی مشکل بزرگی است. بهتر است از ذهن او را خارج کنید و دستورالعمل مقاله بهبودی بعد از قطع رابطه عاطفی را عمل کنید. مشکلات شما طبیعی است. برای آشنایی با مشکلات حاضر و دلیل آن مقاله در مغز عاشق چه می گذرد را در سایت مطالعه کنید.

  46. من ۳۳ سالم و‌پزشکم و با یک پزشک دیگه اشنا شدم و معرفی کرده بودن ، بعد از چند ماه معرفم که دوستم و الان ازدواج کرده فهمیدم که قبلا این پسره خاستگارش بوده و پسر گفته نه اما دوست من همچنان براش این مهم بود و دوستش داشت و تمام حرفایی که بین من دوستم رد بدل میشد درباره پسره را رفته بود بهش گفته بود و البته خیلی ناخن میزد که ببینه ما بهم چی میگیم و نهایتا هم یک روز عکس من و که با اون دیده بود به پسره مسیج داد که پشیمونم که شما را بهم پعرفی کردم و نمیتونم شما دو تا رو کنار هم ببینم
    خلاصه پسر هم از این مه من بعضی حرفا رو به دوستم که راوی بود میگفتم ناراحت شد و‌گفت کات کنیم
    ولی ما کات کردیم اما بعدش گاهی اون مسیج میداد گاهی من و چندین بار هم گفت دلم برات تنگ شده
    و من تقریبا خیلی دوستش داشتم چون تمام خصوصیاتی که میخواستم داشت
    ولی در کل پسری بود که چندان توجه نمیکرد و شاید دفعات بعدی بیشتر من سر صحبت باز میکردم
    چندین بار هم گفت دوستت دارم
    ولی ما پسرا میتونیم کسی را دوست داشته باشیم اما باهاش ازدواج نکنیم
    بعدا که این گفت برای اینکه ناراحت نشم گفتم منم قصد ازدواج با تو را ندارم و فقط دوست نزدیک باشیم
    یه موقعی هر دو در شرایط یه امتحان سخت و کنکور بودیم و اون بیش از همیشه بهم نزدیک شد
    و خوب چندین دفعه گفت دوستت دارم و …… و روابط تا حدی نزدیک ولی نه خیلی
    اما بعدش ۱-۲ ماه بعد دیدم فقط منم که دارم احوال میپرسم و …
    بهش گفتم داستان چیه.؟ گفت ما دوستیم اما زن و شوهر که نیستیم و میتونیم با هر کسی بیرون بریم اما با هم صادق باشیم اگه بعد ۲۰ دفعه بیرون رفتن حسی بین من و دختر دیگه به وجود اومد به تو میگم تو هم بهم بگو
    ایشون شرایط خوبی داره چه تحصیلی چه ظاهری
    البته در حد هم هستیم
    وقتی این گفت حس کردم که خیلی بی عاطفه است و احتمالا اون نزدیک شدنش بخاطر تنهایی بوده یا …
    و حس کردم من اذیت میشم
    و این نوعی میخوام با کس دیگه باشم به زبان مادبانه است
    حالا مشکلی که دارم اینه که احساس بدی دارم که تا حدی بمن نزدیک شد و نوعی ظلم در حق خودم میدونم و کلا این ادم از ذهنم نمیره بیرون
    چه کار کنم

    1. شما هر ارتباطی را با ایشان قطع کنید. اجازه ندهید این حس یک طرفه همچنان ادامه پیدا کند و بیشتر اذیت کند شما را. شما هر دو با هم رابطه داشتید و شما هم رضایت داشتید در انزمان. پس یک نفر از دیگری سو استفاده نکرده است. این فکر درست نیست. احساس سواستفاده شما ناشی از گول خوردگی است و نه رابطه. اجازه ندهید این گول خوردگی با مسیج دادن و…همچنان ادامه بیابد.

  47. سلام
    دختری هستم که بعد از ۴ سال، رابطه‌ی عاشقانه‌ای رو که پر از صداقت و شناخت بود تموم کردیم اول از طرف خودم بابت اتفاقاتی که افتاد و در نهایت از هر دو طرف. هرچند نمیدونم در نهایت از طرف مقابل هم تموم شد یانه.
    خانواده‌ی من ناراضی بودند و امکان ازدواج نبود و یا خیلی سخت بود. از طرف ایشون فقط یکبار اقدام به خاستگاری صورت گرفت و چون جواب نه شنیدن گفتن هروقت شرایطشون کاملا اوکی شد دوباره اقدام میکنند. شغل و هیچ منبع درامدی نداشتند.
    ما راجع به همه چیز صحبت میکردیم و خوب بودیم جز این موارد اصلی. بعد از ۴سال هیچ تفاوتی صورت نگرفته بود و من درسته بهشون علاقه داشتم ولی داشتم تک تک خاستگارای خوبمو رد میکردم به خاطرشون و در نهایت ایشون هربار موقع پیش اومدن خاستگار برام ناراحت میشدن و…
    من هیچ انتظار مادی از این رابطه نداشتم و تنها چیزی که میخواستم ارامش بود ولی همون هم کم کم از بین رفت و این علاقه ناامیدانه ادامه پیدا کرد.
    من همیشه اعتقادم این بود که باید رابطه‌ها مخصوصا ازدواج با صداقت باشه. یک خاستگار دارم و میخوام اجازه‌ی خاستگاری بدم ولی میترسم از اینکه از ارتباط قبلیم بگم و اینکه نمیدونم آیا با وجود اینکه کاملا رهاش کردم و دیگه امیدی به بهبود رابطه‌ی قبلی ندارم درسته که اجازه‌ی خاستگاری بدم و فرصت دوباره به خودم بدم یا زوده؟ و اینکه باید تو جلسه‌ی خاستگاری به تجربه‌ی قبلیم اشاره کنم یانه؟
    (کمتر از یکسال از تموم شدن میگذره.)

    1. شما حتما باید اجازه بدید خواستگاری کنند. خیر قرار نیست چیزی درباره رابطه قبلی بگویید. اما اگر ایشان تاکید زیادی داشتند که در قبل ایا با کسی بوده اید یا نه شما دروغ نگویید ولکن قرار نیست جزییات را بگویید. بفرمایید برای اشنایی با کسانی در ارتباط بوده اید. اشاره به جزییات نکنید. اگر او پس از مدتی خواهان جزییات شد باید بدانید فرد شکاکی است و یا انکه از نظر فکری در یک سطح نیستید و باید ارتباط را تمام کنید.

  48. سلام من دختری ۱۸ ساله هستم و حدود ۳ سال پیش با پسری که الان۲۵ سال دارن اشنا شدم ایشون از اول به من میگفتن که قصد ازدواج دارم باهاتون ولی وقتی حرفش رو میارم مدام بهانه میارن که باید کار پیدا کنم و فلان به خودم میگن دوست دارم و اخرش مال همیم ولی وقتی از ازدواج میگم میگن موقعش نیست و هی طفره میرن خانوادم از جریان ما خبر دارن و الان حدود یک ماهی هست که نه ایشون پیامی دادن نه من ازشون سراغی گرفتم من رو توی بلاتکلیفی میزارن و اصلا نمیدونم چیکار کنم از طرفی هم خواستگار دارم و نمیدونم چیکار کنم میشه راهنماییم کنید

    1. نباید امیدوار باشید به ازدواج با ایشان. او در شرایطی که هزینه ای از نظر روانی و …نداشته است قولهایی داده اند ولی وقتی به واقعیت نزدیک می شود و جدی می شود رفتار او چیز دیگری می گوید. به رفتار ناظر باشید نه گفتار

  49. سلام دکتر، مقاله مفیدی بود
    دقیقا همون روزی که پادکست شما رو گوش کردم، قبلش یه مقاله دیگه خونده بودم که میگفت یکی از راههایی که آروم میشید اینه که تمام حرفای نگفته خودتون رو به شخص مورد نظر بگید، همون لحظه بود که میخواستم بعد از چندوقت دوباره بهش پیام بدم به این بهانه، ولی بعدش که پادکست شما رو گوش کردم منصرف شدم. من از شخصی خوشم اومده که دراوایل باهم خوب بودیم، لااقل من اینطور فکر میکنم، ولی بعد از مدتی رفتارش سرد شد، بنظرم مقصر خودم بودم که بیش از حد وابسته شدم، به حدی رسید که سرچیزای بیخود عصبانی میشد، منم همه ش کوتاه میومدم، آخرین بار بازم عصبانی شد بااینکه من چیز خاصی نگفته بودم که بخواد دراین حد عصبانی بشه، بعد هم رفت و دیگه خبری نگرفت، دراین مواقع من همیشه بعد یه مدت ازش خبر میگرفتم و سرحرف رو باز میکردم بااینکه مقصر نبودم، ولی اینبار تصمیم گرفتم من دیگه دنبالش نرم اگه خواست خودش برگرده. ولی الان بااینکه چند هفته ای میگذره همیشه هرروز ناخودآگاه دلتنگش میشم. چرا از درون خیلی ناراحت و غمگینم ولی درظاهر عادی رفتار میکنم و هیچ ناراحتی دررفتار ظاهریم یا حرف زدنم با بقیه دیده نمیشه و روی کارم هم میتونم تمرکز کنم؟
    سپاس از وقتی که میگذارید.

      1. ممنون از پاسخگویی تون
        آیا ازسر گرفتن این ارتباط دوباره از طرف من کار اشتباهیه؟ دو سه روزه خیلی تو سرم میاد که ازش دوباره خبر بگیرم

  50. سلام اقای دکتروقت بخیر، ممنون میشم راهنماییم کنید من دختری ۲۴ ساله که با اقاپسری که ۲سال ازمن کوچکتر هستند و شهر دیگری هستند نزدیک ۳ ساله توی رابطه ایم از اول قصد این اقا ازدواج بوده و الان ازمن خواستگاری هم کردند و از اول قرارمون این بود که ایشون بیاد مشهد و درجلسه خواستگاری ب توافق رسیدیم حتی خانواده ها ، الان حدود یه هفتست کلا نظرش برگشته و میگه من توانایی زندگی در مشهدو ندارم شخصی ک واقعاعاشقم بوده(از هر نظر بمن ثابت شد یه نمونش همین که اومدن نشون گذاشتن ) و الان یه هفته ای هست که اول گفت من شرایط ازدواج رو ندارم بهد از صحبت های زیادی که باهم داشتیم الان میگه من نمیتونم بیام مشهد و خودمو کم دارم تو زندگیم ،نمیدونم بهانه داره میاره یا واقعا افسردگی گرفته چون ما روزهای خوش زیادی با وجود این فاصله کنار هم داشتیم فقط این مسئله ناگفته نماند که من چند باری بهش گفتم بیا این رابطه رو تموم کنیم اون هم صرفا چون روش فشار بیارم بخاطر اینکه زودتر دنبال کار توی مشهد باشه البته توی شهر خودش شغل خیلی خوبیم داره اگه لازم باشه ایشون مشکلی بابت اومدن ب مشهد داشته باشه خب من میرم اونجا برای زندگی ، ولی الان نمیدونم طرفم سرد شده نسبت بهم یا دو دل شده برای ازدواج یا اصلا افسردگی گرفته بخدا در عرض یک شب اینجوری شد نمیدونم خواهش میکنم راهنماییم کنید خیلی سردرگمم چون هربار میگم چیشده میگه خودمم نمیدونم چمه حتی بهش گفتم اگه فکر میکنی پشیمون شدی روراست بیا بهم بگو ولی میگه نه ربطی ب تو نداره بازم نمیدونم شاید چون میدونه من ناراحت میشم اینو میگه

  51. ببخشید وسط نوشتن صفحه عوض میشد برای همین چندبار پیامم اومده آخرین پیامم کاملترینش هست.پیشاپیش ازتون ممنونم ببخشید انقدر طولانی شده

  52. سلام آقای دکتر وقت بخیر و خسته نباشید.ممنونم از مطالب مفیدتون.آقای دکتر من یه دختر ۲۶ ساله هستم که حدود ۱سال و چندماه پیش با آقای۳۱ساله ای آشنا شدم و به دلیل اینکه طرز فکر و رفتار و عقاید ایشون (که اینها خیلی برام مهمه)وحتی شغل وظاهر ایشون همون هایی بود که مدنظر من بود شدیدا به ایشون علاقه مند شدم وعلاقه من روز به روز بیشتر شد و ایشون هم همینطور واین چیزی نبود که فقط توی حرف گفته باشن توی از رفتارهاشون هم این رو دیدم .ما اوایل رابطه در مورد ازدواج صحبت کردیم که ایشون دلایل زیادی مطرح کردن که فعلا نمیخوان ازدواج کنن ویکی از اون دلایل شکست خیلی از اطرافیانشون در ازدواج بود و گفتن که شرایط اقتصادی هم اجازه نمیده که بخوان الان به ازدواج فکر کنن و اینم اضافه کردن که معلوم نیست چی بشه من نمیتونم در مورد آینده یه صحبت قطعی بکنم و بگم بله ما حتما ازدواج میکنیم معلوم نیست در آینده چه اتفاقی بیوفته شاید ۲سال ۳سال بعدازدواج کردیم و تا آخر عمر باهم موندیم شاید هم نشه و جدا بشیم البته چون اونموقع اوایل رابطه بودیم و حرفشون از نظر من خیلی منطقی بود من هم به این زودیا قصد ازدواج نداشتم و فقط قصدم از این بحث این بود که بدونم هدفش از رابطه با من چیه گفتم که بله حرفای تو درسته و ما رابطه مونو ادامه میدیم .و تقریبا ۱۰ ماه بعدش دوباره بحث ازدواج پیش اومد راستش انتظار داشتم با اطمینان بهم بگه که میخواد باهم ازدواج کنیم و خودم هم بهش گفتم وقتی به آینده فکرمیکنم تورو توی آینده ام میبینم ولی ایشون باز حرفای چند ماه پیش رو زد و گفت که من نمیتونم به ازدواج وبه آینده فکر کنم از بدبینیشون و ترسشون از ازدواج گفتن واینکه خانواده‌شون هم از خداشونه که ایشون ازدواج کنن ولی با توجه به شرایط موجود نمیتونن بهش فکر کنن در ضمن ایشون جدیدا شغلشون رو گسترش دادن و شدیدا سرشون شلوغه و اینم گفتن که شرایط شغلی من الان اجازا نمیده به ازدواج فکر کنم و ازدواج قوانین خودش رو داره و من باید شبها به موقع خونه باشم و تو خانوم من باشی انقدر دیر بیام خونه کلی دعوامون میشه و ‌البته در مورد این موضوع حق دارن چون چندبار بهشون گیر دادم که بهم زنگ نمیزنی و توجه نمیکنی خودم هم میدونم یکم اذیت کردم.اون روز که صحبت کردیم بهشون گفتم اگر تو نمیتونی به ازدواج فکر کنی من چجوری با تو رابطه م رو ادامه بدم و ایشون گفتن من بهت حق میدم ولی باز هم حرفای خودشون رو زدن و کلی هم ازم تعریف کردن گفتن که تو با توجه به این خصوصیات شخصیتی و ظاهری که داری بهترین کیس برای ازدواجی ولی الان واقعا نمیتونم بهش فکرکنم و گفتن کم کم داشت نظرم در مورد ازدواج عوض میشد که شغلم رو گسترش دادم و بیشتر سرم شلوغ شد و دوباره دیدم که الان شرایط ازدواج رو ندارم و ازشون پرسیدم تا کی این وضعیت شغلت اینطوریه گفتن معلوم نیست چندماه یا یکی دوسال خودمم نمیدونم.اونروز خیلی باهم خوب بودیم حتی وقت خداحافظی خیلی خوب و باروی خوش خداحافظی کردیم‌.ولی من خیلی ناراحت بودم دوست داشتم با اطمینان بگه من میخوام باهات ازدواج کنم به خاطر همین ۲روز بعد صحبتمون بهش پیام دادم و گفتم من نمیتونم رابطه رو ادامه بدم و از زندگیت میرم و ایشون جوابی ندادن و رابطمون قطع شد. و از طرفی یک دوست مشترک داریم که در این مورد باهاش صحبت کرده بودن و دوستمون به من گفت که ایشون گفتن تقصیر خودشون یعنی دوست پسرم بوده که اینطوری شده .الان دوماهه رابطمون قطع شده و من انتظار داشتم توی این دوماه ایشون بیان دنبال من یا حالی از من بپرسن ولی کاری نکردن ولی چون خودم هم نگرانشون بودم یه هفته پیش پیام دادم و خیلی عادی احوالپرسی کردیم و ایشون هم حال منو پرسیدن و در حد چند جمله پیام دادیم. این رو هم بگم این ۲ماه مخصوصا یک ماه اول برای من خیلی سخت گذشت از شدت دلتنگی و غم و ناراحتی و هرروز گریه میکردم.به نظر شما من عجله کردم که رابطمونو قطع کردم؟ و باید صبر میکردم؟چون من می ترسیدم اگه ادامه بدم ووابستگیم بیشتر بشه و آخرش هم ازدواج نکنیم بدتر از الان ناراحت میشم و ضربه میخورم پس بهتره الان رابطمو قطع کنم.نمیدونم شاید باید صبر میکردم میسپردم به زمان .ولی الان خانوادم و دوستام میگن کاردرستی کردی خودم هم این فکر رو میکردم و حتی به این فکر کردم که اگه ایشون منو دوست داست محکم میگفت باهات ازدواج میکنم ولی از طرفی هم میگم خیلی آدم مسئولیت پذیرودقیق وحساسیه که همه چیز رو در نظر میگیره و حرف میزنه وگرنه راحت میتونست دروغ بگه یا بدون فکر حرف بزنه .بعضی وقتا هم فکر میکنم من تنهاش گذاشتم باید میموندم کنارش و باهم این روزها رو میگذروندیم شاید بهتر بود صبر میکردم چون من خودم هم الان شرایط ازدواج رو ندارم و خودم هم میخواستم یکی دوسال بعد ازدواج کنیم ولی فقط ترسم از اینه که اگه نشه چی میشه و چی به سرمن میاد.آقای دکتر با توجه به شرایط و شخصیت ایشون ودلیل من برای قطع رابطه به نظر شما کار درستی کردم که اینطوری رابطه رو قطع کردم؟ به نظرتون بهتره برگردم به رابطه یا نه و اگر قرار به بازگشت باشه باید من برگردم به رابطه یا ایشون بیاد دنبال من؟راستش خیلی توی دوراهی موندم انقدر به این موضوع فکر کردم و فکر های جورو واجور اومده تو سرم که خسته شدم.ممنون میشم نظرتون رو در این باره بدونم

    1. تصمیم شما کاملا درست بود. ایشان دچار کمالگرایی هستند و مشکل در انتخاب دارند. این افراد از اشتباه کردن بشدت می ترسند. بهیچوجه حتی در شکا احوالپرسی و یا چک کردن اینستا او با او ارتباط نگیرید.
      در صورت عدم قطع ارتباط تنها با گذاشتن وقت بیشتر دو سال دیگر به همین نقطه می رسیدید.

  53. باعرض سلام خدمت اقای دکتر دختری ۲۱ساله هستم که دوسال هست بایکی از همکلاسی هایم در ارتباط هستیم دوستی ما دردانشگاه درابتدا فقط صرفا بخاطر کمک درسی بود من دختری بودم که دوست داشتم به همه کمک کنم و اون زمان در رابطه ای دیگر بودم که باعث ایجاد علاقه بین من و ایشون شد و رابطه ی قبلیمو تموم کردم و مدتی بصورت همزمان باهردوی این افراد درارتباط بودم و نمیتونستم تصمیم بگیرم و قبول دارم که خیانت کرده ام بعدازاین ماجرا چون من و این اقا بهم علاقه داشتیم رابطمونو ادامه دادیم ایشون به گل اعتیاد دارن و چندباری باهم اقدام کردیم که ترک کنن تا بتونیم باهم ازدواج کنیم و تواین رابطه ی دوساله جوری باهام برخورد کردن که انگاری عقد کردیم و پدرومادرش از حضور من خبردارن و من هم اصرار میکنم برای ازدواج چون احساس میکنم این ۲ سال دوستی کافی است و روابط ما از چارچوب دوستی خارج شده ولی ایشون با تمام میل و علاقه ای که به من دارن نمیتونن ترک بکنن و من سراین قضیه دودل هستم و بار ها قهر کردم و ایشون از طریق خاهرم و مادرم پیگیری کردن مادرشونو فرستادن و من کلا به شدت سرد شدم و احساس میکنم خیلی بی احترامی میکنم و اینقدر قهر کردم و بخاطر اصرار و گریه ها و قول های ایشون برگشتم خیلی بی ارزش شدم و اینکه ما درطول رابطه سر چیز های کوچک همیشه بحثمان میشه و من هم همیشه قهر میکنم و بلاک میکنم و گوشی خاموش میکنم نمیدونم راه حل چیست و چیکار باید بکنم وخسته شدم و اینکه واقعا بهشون علاقه دارم اما تواین دوسال هم من هم ایشون نتونستیم رابطه رو خوب مدیریت کنیم و خیلی از حرمت ها دررابطه شکسته شده

    1. عزیزم رابطه داشتن پیش از ازدواج بجهت شناخت است. شما و او مشکلات رابطه را شناختید ولکن همچنان ادامه می دهید. پس به چه جهت اقدام به اشنایی کردید. از همان ابتدا ازدواج می کردید. گل کشیدن او و اختلافات شما موضوعی نیست که بشود به اشانی از انها گذشت

  54. سلام دکتر من حدود۳۸سالمه با دختری آشنا شدم ۲۹ساله بعد مدتی متوجه شدم اسمش رو به من اشتباه گفته و اسمش واقعیش چیزه دیگری بود هم اسم هم فامیل وقتی گفتم چرا دروغ گفتی گفت خانواده من حساسن بخاطر اینکه شناخته نشم‌ خواستم زمان مناسب خودم بهت بگم حتی داشتن یک برادر رو تا ماهها مخفی کرد یا اسم دانشگاهش رو هم که مدرک گرفته بود اشتباه گفت وقتی گفتم چرا گفت چون خیلی زیاد فرق نمی کرد شهید رجایی یا شهر ری کلا همه چیز رو من در طول زمان و کم کم فهمیدم حتی تاریخ تولد ساده رو هم اولش اشتباه گفت شغل پدر اسم مدیر جایی که کار میکرد…. و برای اینها تنها دلیلیش این بود که برای حفظ آبروی خانواده بوده بعد مدتها رابطه یک روز در عرض چند ساعت تماس گرفت و گفت یک خکاستگار آشنا دارم تحت فشار خانواده هستم مدتی ما باهم نباشیم من به بهانه ای اگر شد بهش بگم نه و توهم تماسی نگیر در این مدت منم الان هیچ توضیح منطقی ندارم که بدم من فرداش زنگ زدم و گفتم اینکه خواستگاری داری قبول ولی باید به من توضیح میدادی نه اینکه یه هو بگی پیام نده من میخام با این آقا مدتی تلفنی رابطه داشته باشم اگه جوابم منفی شد باهات تماس میگیرم که البته بنظر من حرف بسیار زشتی بود و برخورنده البته خیلی چیزها رو با لحن آروم و به اصطلاح زبون بازی بیان میکنه سوال من از شما اینه که این دختر حتی اگر برگرده آدم قابل اعتمادی هست برای یک رابطه عاطفی
    دائما حرف از عشق و علاقه و زندگی مشترک میزد ولی در عمل من چیزی دیدم تعجب آور واقعا و منفعت طلبی محض
    ممنون میشم راهنمایی کنید جواب این خانوم در صورت برگشت چی باید باشه؟

    1. دروغ گفتن اسم و..می تواند ناشی از فرهنگ و جامعه باشد که ایشان ترس اتمام رابطه و اسیب دیدن داشته است و بهمین دلیل به میزان اعتماد به شما حقایق بیشتری از خود بیان می کرده است. ولکن اینکه ناگهان به شما خبر خواستگار را داده است اگر رابطه شما جدی بوده است و حرفهایی جدی درباره اینده زده بودید نشانه غیر قابل اعتماد بودن ایشان است.

  55. سلام وقتتون بخیر.خواستگاری داشتم که ازهرلحاظ موقعیت خوبی داشتن وخونوادم هم ایشونو قبول داشتن ایمان ونجابت ایشون باعث شد که نسبت به ازدواج بااین آقا مطمئن شم من آیندمو باایشون ساخته بودم حدود۴ماه باهم درارتباط بودیم تو چندبار آخری که بیرون رفتیم ایشون دست منو گرفتن بغل کردن منو بوسیدن ودفعه اخراین حرکات بیشتر وتقریبا حس کردم ایشون میخوان نیاز جنسیشونو ارضا کنن من تو دوران کودکی از طرف یکی از آشنایان مورد ازارجسمی قرار گرفتم تو سن ۱۹سالگی هم یه ادم اشتباه وارد زندگیم شد وچندباری منو بزور بوسید ویه سری حرکت هاانجام داد والان با حرکت این خواستگارم علاوه براینکه همه چیو بهم زدم حتی بااینکه دوسش داشتم نسبت بهش سرد شدم وباعث شد خاطرات بد گذشتم تداعی بشه از طرفی نسبت به خودم احساس گناه دارم که چرا اجازه دادم این اتفاق بیفته وهمه چی خراب شه ویا اینکه من قول دادم اجازه نمیدم که کسی بهم دست بزنه واحساس گناه دارم که شاید من هم دوست داشتم تواون لحظه این اتفاق بیفته.بعد اون اتفاقا خودم اجازه ندادم خونوادش انگشتر بیارن وهمه چی رو بهم زدم این روزها واقعا حال بدی دارم توروخدا کمکم کنید

    1. وقت بخیر. شما باید سریعا با مراجعه به یک درمانگر حال خود را بهبود ببخشید. این موضوع می تواند پس از ازدواج نیز برای شما مشکل ساز شود. حرکت او در دوران آشنایی رسمی که بین شما بوده است لزوما غیر طبیعی نمی باشد. بر فرض عدم تناسب با فرهنگ شما عکس العمل شما بیش از اندازه بوده و ناشی از مشکل کودکی شما است

  56. سلام
    امیدوارم حالتون خوب باشه
    من چهارده سالم هست ولی خوب تقریبا از ۳ سال پیش عاشق به دختر خانومی شدم و خیلی رابطم باهاش خوب بود ولی خوب تا ۱ سال هیچکدوممون ابراز نکردیم ولی خوب پیاپی برای هم کادو میفرستادیم و واقعا عاشق شده بودیم تا پارسال که من دیگه بهش گفتم و در کمال ناباوری بهم گفت باید فکر کنم گفتم باشه ۱ هفته بعد گفت نه من با کسع دیگه ای هسم ولی خوب من وابستش شده بودم و نمیتونستم به همین علت از خواهش کردم ولی بازم قبول نکرد و گفت من عاشقت بودم خیلی زیاد ولی دیر پا پیش گذاشتی
    بعد از چند مدتی دوباره با هم خیلی خوب شدیم و تا اینکه دوباره یشب گفت بیا سطح دوستیمونو بیاریم پایین تر ولی خوب طبق معمول من نتونستم و خواهش کردم و … ولی خوب یهو عصبی شدم و گفتم بسه دیگه! من نمیدونم هر کاری میخوای بکن و اونم گفت هر وقت خواستی منو بعنوان یه دوست ببین ولی عاشق نه
    منم از اونشب دیگه بهش پیام ندادم ولی هنوز فکرم درگیرشه و واردهر رابطه ی که میشم فقط برا ۲ روزه و من میکشم کنار چون نمیخوام بهش خیانت کنم و یجورایی هم ترسیده شدم نکنه دوباره به اینک وایسته شم و …
    پیشنهاد شما چیه؟
    للخشید متنم ژولانی شد

    1. میخوام بدونم چرا یک دختر باهات تو یه تخت میخوابه بعدش واسه چیز مسخره کنار میکشه بعدش بعد یه مدت خودش پیام میده ،زنگ میزنه،ولی دیگه مثل قبل بهت علاقه نداره و فقط میخواد که یه دوست معمولی باشین و همه جوره پای دوست معمولی بودن وای میسته حتی اگه باز هم بحثتون بشه دوباره خودش پا پیش بزاره وپیام بده و هر سری سر این موضوع بحث کنیم و باز دوباره همین جریان ۵ساله ادامه داره،میخوام بدونم چی تو مغز پوکش میگذره ،الان ما زاپاس شدیم؟یا داره باهامون بازی میشه ………

  57. سلام آقای دکتر، وقتتون بخیر.
    من متولد 80 هستم و با پسری که متولد 68 هستند در گروهی داخل تلگرام آشنا شدم و بعد از مدت زمان تقریبا دو سال قرار ملاقات حضوری گذاشتیم. در صورتی که هر دو در تهران زندگی می‌کنیم و خیلی راحت میتونستیم همدیگر رو زودتر ملاقات کنیم و از طرف ایشون برای قرار گذاشتن خیلی اصرار بود اما من با توجه به تعاریفی که ایشون از گذشتشون کرده بود دلم نمیخواست ببینمشون در صورتیکه خیلی بهشون علاقه‌مندم و از خیلی نظرها همدیگه رو درو میکنیم. خلاصه بعد دو سال تونستم خودمو قانع کنم که گذشته، گذشته و زمان حال مهمه. حالا که با همدیگه شکل رابطمون رو عوض کردیم، من خیلی بیشتر از قبل اذیت میشم.
    اون زمان اول آشنایی که ما چت میکردیم من از ایشون سوالاتی می‌پرسیدم درباره روابط قبلیش و دوستی‌های سابقش و ایشون خیلی با افتخار و با جزئیات کامل از روابط جنسیش و دخترهایی که باهاشون در ارتباط بوده، صحبت کرد. حالا کوچکترین اتفاقی که میفته من یاد حرفهای سابقش میفتم و رابطه زمان حالمون خراب شده. همش دارم اذیت میشم! به نظر شما راهکاری برای کنترل افکار منفیم وجود داره؟ من خیلی بهش علاقه مندم و دلم نمیخواد ترکش کنم ولی از طرف دیگه خیلی دارم اذیت میشم‌.
    مثلا امروز میگه بیا با اسنپ بریم بیرون، یاد این افتادم تعریف کرده بود با دوست‌دختر سابقش با اسنپ میرفتن بیرون و بعد خونه دوست‌دخترش میرفته…
    یا مثلا از شمال بدم میاد یا حتی از پژو ۲۰۶ متنفرم! چون ایشون مدتی شمال زندگی کرده، اون اوایل برام تعریف کرده بود که پژو ۲۰۶ داشته و با دوست‌دخترش توی ماشین رابطه جنسی برقرار میکردن!
    من هر دفعه یاد این مسائل میفتم دلم میخواد خفش کنم!!! و همیشه حرف از جدایی میزنم ولی دلم نمیاد که جدا بشم! ایشونم میگه که درسته تجربه های زیادی داشته ولی من عشق اولشم و دوستم داره، هر وقتم یاد این مسائل میفتم گریه میکنه و میگه دوست داره زودتر این مشکلمون حل بشه و قصدش ازدواجه!
    ببخشید زیاد تایپ کردم خلاصه سوالم اینه که راه حلی برای اینکه افکار منفی ذهنم رو کنترل کنم وجود داره؟ میتونم رابطه رو ادامه بدم؟

    1. متاسفانه رابطه شما بدلیل نادانی ایشان از ایتدا بشکل درستی اغاز نشد. هیچ راهی وجود ندارد و شما اگر قرار باشد با او در ارتباط باشید این افکار تکرار می شود. کوچکترین لغزش ایشان باعث می شود تمامی خاطرات زنده شود.
      اما سوال مهمتر انکه چرا شما با وجود تعذیف این مسائل همچنان به ارتباط ادامه دادید. برای درک پاسخ به مقاله تله رها شدگی در سایت مراجعه کنید.

      1. سلام مجدد جناب دکتر. ممنون از پاسخگوییتون.
        سوال پرسیدید که با وجود این تعریف ها چرا من به رابطه ادامه دادم؟ من همانطور که گفتم رابطمون به صورت مجازی شروع شد، من اون اوایل اصلا سوال‌هایی که می‌پرسیدم و پاسخ‌هایی که دریافت می‌کردم رو جدی نمیگرفتم، فکر میکردم یه رابطه مجازیه و بعد اکانتم رو پاک میکنم و تموم میشه! ولی این اتفاق نیفتاد و هر وقت خواستم رابطم رو با ایشون تموم کنم نگران بودم که الان ایشون میرن و با یکی دیگه آشنا میشن! دلیل دیگش این بود که ما رشته های تحصیلیمون یکیه و خیلی کمک ازش میگرفتم، با خودم میگفتم اگر رابطم رو باهاش تموم کنم از کی میتونم توی انجام پروژه های دانشگاه کمک بگیرم! به خودم اومدم دیدم وابستش شدم، دوستش دارم و نمیتونم ترکش کنم! اگر از همین افکار منفی که نسبت به گذشتش توی ذهنم میاد فاکتور بگیریم، در زمان حال هیچ مشکلی با هم نداریم. ولی هر حرفی میزنن یا هر رفتاری انجام میدن که حتی نشون دهنده علاقشون به منه، من یاد روابط جنسی یا حتی ممکنه جنسی هم نبوده باشه و صرفا عاطفی بوده در گذشته‌شون میفتم.

  58. سلام وقتتون بخير
    من زماني كه ١٦ سالم بود به پشتيبان كنكورم علاقه مند شدم ايشون ٦ سال از من بزرگتر بود. به مدت سه سال اين علاقه رو پنهون كردم تا جاييه كه حتي فكر ميكرد من ازش خوشم نمياد
    بعد از اينكه كنكور دارم و رفتم دانشگاه بعد از دو ترم بهش زنگ زدم كه جواب نداد بهش پيام دادم و خودم رو معرفي كردم
    خيلي استقبال كرد و تحويلم گرفت كلي صحبت كرديم و راجب دانشگاه و اينا ازم پرسيد من چون نميخواستم متوجه بشه دوسش دارم گفتم يه روز هماهنگ كنيم كه هم ايشون باشن هم مشاور كنكورم كه ببينمشون
    گفتن حتما و بهت خبر ميدم و اينا ولي خبري نشد كه خودم پيگير شدم و بهش گفتم كه من اگه ميخواستم مشاور رو ببينم به شما پيام نميدادم اونجا تا حدودي گوشي اومد دستش و كلي تعجب كرده بود و ميگفت تو كه با من خوب نبودي بعد با هم رفتيم بيرون كافه دوستش برد منو كلي حرف زديم اخرش برگشت بهم گفت احساس ميكنم يه چيزي ميخواي بگي ولي نميگي منم انكار كردم تا خودش برگشت گفت تو منو دوس داري؟ منم نميدونستم چي بگم واسه همين گفتم اره اونم بلافاصله گفت منم دوست دارم و من واقعا فك كردم معجزه شده خلاصه موقع خدافظي گفت كه شب كلي حرف ميزنيم و منم كه خوشحال ترين بودم ولي پيام نداد بازم فردا شبش خودم پيام دادم كه گفت داشتم تا الان فك ميكردم چون به نتيجه اي نرسيدم پيام ندادم و واقعا قفل كردم از حرفات بعدش هم گفت با وجود همه علاقه ام نميتونم و شرايطش رو ندارم كه كنارت باشم
    خودش پزشكي ميخونه و مدرس زيست هم هست گفت وقتشو امادگي قبول مسئوليت رو ندارم من خيلي غرورم رو شكوندم و بهش اصرار كردم ولي قبول نكرد و گفت هميشه مثه يه دوست رو من حساب كن بعد از اون حرف ميزديم و يه بار ديگه هم بيرون رفتيم كه واقعا رفتارايي ميكرد كه فك ميكردم دوسم داره ولي بعد از اون ديگه هر دفعه به يه بهونه اي قرار رو پيچوند
    خودش ميگفت بريم بيرون ولي خودش خبر نميداد
    منم ديگه اخرش قاطي كردم و گفتم با شخصيت من بازي نكن اگه نميخواي بياي بيرون
    بهم گفت واقعا دوست دارم ببينمت راستش دارم از ايران ميرم و دوس دارم ببينمت و بغلت كنم و خاطره بسازيم و از اين حرفا ولي حتي واسه يه قرار هماهنگ نميكرد منم بهش اعتراض كردم و از اون به بعد ديگه حرف نزديم و تقريبا تموم شد ارتباطمون
    سوال من از شما اينه كه من الان بايد چيكار كنم ايا برگردم؟؟ تلاش كنم؟؟ يا بيخيال شم؟؟ اين رفتاراش نشونه از چيه؟؟ دوسم داره يا نه؟؟
    ببخشيد سرتون رو درد اوردم

    1. سلام. احتمالا یکی از مشکلات او بزرگتر بودن او از شما است. اختلاف سن وقتی بزرگتر می شوید کمتر خودش را نشان می دهد. یعنی وقتی مثلا شما 23 ساله و او 29 ساله باشید کمتر این اختلاق رامتوجه می شوید. البته ممکن است در ان زمان نیز از نظر او این اختلاف سن موضوعی اساسی باشد.

  59. سلام
    دکتر سنایی ، ببخشید ، ممکنه لطفا کمکم کنین فقط از شما بر میاد من شرایط خیلی خوبی ندارم لطفا دقیق بخونید و جوابم بدید.
    جناب دکتر من پسر و ۱۶ ساله هستم. در کلاس فیزیک که مختلط بود دختر خانومی شرکت داشتند. من عکس ایشون رو توی سایت آزمونها دیدم.
    من ایشون رو حضورا ندیدم و کلاس هم مجازی بوده.
    حدود دوهفته قبل بهشون به بهانه سوال درباره آزمونها و تحصیل پیام دادم. من در دلیرستان استعدادهای درخشان تحصیل میکنم و فهمیدم ایشون هم توی دبیرستان فرزانگان(استعدادهای درخشان دختران) درس میخونن.
    دختر خیلی فعالی توی کلاس بودن.
    به بهانه اینکه دارم از تلگرام میرم و واتساپ دارم برای اینکه اگر کلاسی بود من بهتوندبگم و … ، شماره ش که واتساپ داشت بهم داد.
    پس از مدت چند ، یک بار تلویحا بهشون اعلام علاقه کردم ؛ گفتم :« همینکه باهاتون حرف میزنم هم از تنهایی در میام و هم آروم میشم».
    البته در طول همه صحبت های ما ، ایشون جوابهاش تک کلمه ای بود.
    آخرش روز بعد از اینکه تلویحا اعلام علاقه کردم ، مستقیما ازش خواستم که بیاد از الآن ازدواج کنیم. بهش گفتم که به شما علاقه دارم و به خاطرتون غرورم رو شکستم و بهتون ابراز علاقه کردم و با من ازدواج میکنید؟
    یک کلمه نوشت متاسفم و بلاکم کرد فکر کنم.
    چند دقیقه بعد توی یه پیامرسان دیگه حرفام رو ادامه دادم ؛ پیام اومد که پسرم این پیاما برای ما میاد و نازنین اصلا تلگرام نداره و بهتره به درست برسی لطفا مزاحم دخترم نشو.
    من بهشون گفتم که شمارتون برمی دارم برای آینده رسما خدمت میرسم ، جواب داد حذف کنید لطفا
    در نهایت یک پیام دیگه نوشتم براش که من شرایطم خوبه و خونواده خوبی دارم ، فکر میکنم اصلا نخوندش و گفت که لطفا پیام ندین
    من جوابش رو دادم که : شما انگار پیامم رو نخوندین که بعدش اینجا هم بلاکم کرد.
    توی تلگرام بهش پیام دادم که من کلاس فیزیکم رو تغییر دادم و متاسفم از برخوردتون.
    جواب داد که من از تون خواستم پیام ندین اما پیام دادین و فلان آخرش هم گفتم پیام ندین ممنون میشم
    من هم نوشتم با کمال میل! و اون جواب داد ممنون و من هم بهش گفتم که «خجالت بکشید ، بسه دیگه».
    از اونجا صحبت قطع شد و من هم کلا از همه فضای مجازی بیرون اومدم تا اینکه امروز دوباره پیام دادم بهش راجع به نظر خواهی راجع به یه مدرس که آیا این مدرس کارش خوبه یا نه ؛ دید ولی جوابم نداد.

    دیگه چیزی ننوشتم و حتی این پیام قبلی رو هم پاک کردم.

    به نظر شما
    ۱) باید چه کرد؟
    ۲) من اگر ایشون رو بخوام آیا راهی هست؟ برای آتی اگر بخوام پا پیش بذارم چی؟ باید چه کنم؟چطور باید برخورد کنم و ادامه بدم؟ میشه دلشون بدست آورد؟
    ۳) به نظر شما ممکنه ایشون به من علاقه داشته باشه یا این علاقه ممکنه ایجاد بشه؟
    ۴) آیا علت اینکه جواب هاشون از ابتدا تک کلمه ای و سرد بوده و اینکه خواسته من رو رد کردن ، نشانه پاکی و نجابتشونه؟ یا اینکه ممکنه توی رابطه با کسی دیگه باشن؟

    1. وقت بخیر. اجازخ بدید مدتی زمان بگذرد. حدود 6 ماه و بعد مجددا از طریق کسی که او را بشناسد وارد عمل شوید. بیش از این پیام ندهید زیرا حالت مزاحمت پیدا می کند و باعث می شود شانس خود را از دست بدهید.
      علاقه در حال حاضر وقتی نمی شناسد شما را چطور ممکن است داشته باشد.
      رد کردن تماس نشانه ان است که نمی تواند به کسی که نمی شناسد اعتماد کند

  60. سلام جناب اقای دکتر خداخیرتون بده
    ۳۲ سالمه و با پسری ۶سال بزرگتر ازم ۵ماه تو رابطه بودیم. از لحاظ سطح فرهنگی پایینتر از ماست ولی برام مهم نبود یعنی من برا ازدواج نمیخواستمش و خودش میگفت ازدواجی نیستم.یکی دوبار قهر کردیم که خیلی بد باهام حرف زد .خودش وانمود میکرد از دروغ بیزاره ولی بار سوم اب سردی ریخت روم. تو اوج خوشی و مهربونی بودبم که عکس دختری رو نشون داد گفت از من دست بکش. توکه همیشه میگفتی منو میشناسی بفرما بهت ثابت کردم نمیشناسی منو. یعنی تا یک هفته غذا نمیتونستم بخورم با اینکه تودم برا تفریح و حال دل خودم میخواستمش و برا ازدوام بدردم نمیخورد. ولی انگار کاینات رو دست زد بهم بدجوری زمین زد منو. البته بگم کم کم عاشقش داشتم میشدم و با همه اخلاق و کرداراش گفتم اشکال نداره دوس داریم همدیگه رو . البته این رفتن با یکی دیگش هم فک کنم انتقامی بیش نبود پسر مغرور و لج بازیه چون قبلا بهم گفته بود چرا تو دوران قهرمون با اکیپ دختر پسر رفتی بیرون احتمالا خواسته بگه منم حرص تورو درمیارم ولی عاخه من بعد هر دعوا فک میکردم کلا تمومه رابطه. و بخودش هم گفتم هرجا میرم دوس دارم توهم باشی جایی نیست یا کاری نیست که بترسم و ازت مخفی کنم.و این خیانتش هم الکیه احساس میکنم احتمالا میخواست گریه و زاری کنم و بهش وابسته شم. ولی بعد ۵ماه یخ زدم چه دروغایی که نگفت بهم. حتی گفت بخاطررت سیگارو ترک کردمم که بعد فهمیدم دروغ محضه. محیط کارمون یکیه هروز میبینمش ولی محلش نمیزارم خیلی سخته . همون روز اول بلاکش کردم از همه جا. نمیدوم چیکار کنم. این ادم مریضه یا من خیلی حساسم. هردومون سابقه شکست عاطفی شدید داشتیم طوری که من بعد شکست سنگینم تا ۶سال هیچ رابطه ای نداشتم و بدبین بودم به پسرا. اون هم احساس میکنم خیانت دیده از دختر که اینکارو کرد باهام تا دید دارم دلبستش میشم نامردی کرد و ولم کرد توی اوج بدون هیچ دعوایی اصن. خودش گفت سرکارت گذاشته بودم خیلی دارم میسوزم. همیشه براش مهربون و صادق بودم واقعا دنبال دلیلم چرا. تو دعوا هم هیچی نمیتونم بهش بگم همش مونده شده بغض دوس دارم حرفامو بشنوه بعد ولش کنم. چون خیلی حرفا بهش نزدم ولی اون هرچی از دهنش درومد گفت.

    1. شما دچار الگوی طرد و رهایی هستید. مقاله تله رهاشدگی و نیز مقاله چرا در روابط عاطفی خود احساس طرد شدگی میکنم را در سایت مطالعه کنید تا بهتر به دلیل علاقمندی خود به او پی ببرید.
      موارد گفته شده در مقاله بهبودی بعد از قطع رابطه عاطفی را عمل کنید تا زودتر از نظر عاطفی رها شوید.
      مسلما این ارتباط و شخص ایشان مناسب شما نمی باشد و بهتر است رابطه بی هدف را ادامه ندهید.

      1. ممنونم جناب اقای دکتر. دقیقا تله رهاشدگی دارم همیشه حتی در اوج خوشی هم میگم بعدش یه اتفاتق تلخه و من تنها میشم مثل همیشه. ولی من نیاز دارم به یه جنس مخالف نه بخاطر نیاز جنسی کلا بیرون رفتن وقت گذروندن. چون پدرم جدا زندگی میکنه ایران نیست اصلا و رابطمون خوب نیست باهم . من تو زندگی همش احساس خلا میکننم از محبت جنس مخالف. بخاطر همین هر جنس مذکری بهم محبت میکنه سریع هوا برم میداره بعدش میبینم که من توهمی بودم اصن منظوری نداشته. عاخه چیکار میتونم بکنم هروز این اقا رو میبینم و تظاهر به بیخیالی میکنم درحالی که زندگیم بهم ریخت ساده لوحانه داشتم حتی برا ازدواج باهاش هم فکر میکردم. یه راهکار بدین چطور کلا فراموشش کنم بلاکش کردم ولی باز گاهی چک میکنم درحالی که اون نمیبینه و نمیفهمه. اون هم دوباره رفتارایی که ترک کرده بود رو داره انجام میده مثل سیگار و دوستای ناباب و شب گردی. من فقط چطور با این وابستگیم کنار بیام. همش دنبال جایگزینم ولی خب نیست و باشه هم اعتمادی نیست دیگه به غریبه اینکه تقریلا نزدیکم بود اینطور شد. الان فقط میخوام ببینمش و دلیل بخوام و کلی حرفای دلم رو بهش بزنم که نگه من نمیفهمم چه جونوری بوده ولی میدونم اشتباهه اخه هروزم چکش میکنم چطور غلبه میشه کرد با اینکه از هر لحاظ به هم نمیخوریم سطح فرهنگ و خانوادگی و معاشرت و ادب و سلامت بودن ولی منو وابسته کرده به رفتاراش و محبتاش‌. یه راهکار برای فراموشی میخواستم. ممنون

        1. راهکار در مقاله بهبودی بعد از قطع رابطه عاطفی به تفصیل داده شده. می توانید با یک رواندرمانگر در این روزها مشاوره کنید تا قدم به قدم در کنار شما حضور داشته باشد.

  61. سلام
    دختری سی ساله هستم که از سن ۲۸ سالگی و از طریق مجازی با آقایی که یکسال از خودم کوچک تر بود آشنا شدم آشنایی ما در بستر کار پژوهشی شکل گرفت و از طریق گروه مهاجرتی مشترکی که هر دو توش عضو بودیم . چون هر دوی ما زمینه کاری و قصد مهاجرت به یک کشور رو داشتیم . من اوایل رابطه خیلی از ایشون خوشم نمیومد و رابطه اصلا برام جدی نبود و با وجود اینکه مکان سکونت ما با همدیگه فاصله زیادی نداشت هرگز عزمی برای دیدار حضوری هم نداشتیم . حدود شش ماه بعد از آشنایی اولیه ایشون کارشون جور شد و رفتن و بعد مهاجرت با وجود اینکه من خیلی اصرار کردم رابطه مون رو قطع کنیم ایشون اصرار شدید کردن که بمونیم و هی به من محبتش بیشتر و بیشتر شد . متاسفانه به دلیل مسائل پاندمی تلاش های من تو این دو سال و نیم رابطه برای رفتن تا الان با شکست مواجه شد. ولی ایشون همیشه پشتیبان من بود و میگفت هر جای دنیا هم نهایتا بری ما میتونیم رابطه مون رو داشته باشیم و فضای صمیمیت رابطه رو بشدت گسترش داد . و زمانیکه من بهش دیگه اعتماد کامل کردم و بهش تکیه کردم چون فکر میکزدم کسی که از من دوره و انقدر منو میخواد برای همیشه من رو میخواد به طور ناگهانی اوند و اولش گفت یکم سطح دوستی رو کم کنیم و بعد که با واکنش خیلی منفی من مواجه شد دیگه روش وا شد و حرفهایی زد که من فقط از تعجب داشتم شاخ در میاوردم . انگار اصلا منو دوست نداشته و من نمیفهمم من رو که نمیدید و نزدیکش نبودم هدفش از دو سال وابسته کردن من و رفتن چی بود واقعا . خیلی اصرار کردم که در مورد مساله مون بریم پیش مشاور صحبت کنیم کمی زمان بدیم قبول نکرد اصلا و هی بد و بدتر شد و این اواخر هم همش با من بازی روانی راه انداخت که به من پیام‌ندا چون میخوام برم تو رابطه و … اینم بگم من به ایشون خیلی سرویس علمی و درسی دادم تو این دو سال و الان بشدت احساس بدی دارم هم مورد سو استفاده عاطفی بودم هم علمی هم شخصیتی و بدون هیچ دلیل روشنی و با گفتن این جمله که حس سابق رو بهت ندارم و نمیخوام دروغ بگم بهت روی دو سال رابطه خط کشید . البته بگم اصرار داشت که دوست معمولی من بمون و تو برام با ارزشی ولی رابطه عاطفی برام تموم شده . من میخوام دلیلش رو بدونم اقای دکتر چرا این کار رو کرد اینم بگم ایشون تجربه شکست عاطفی سنگینی تو سن ۲۴ سالگی داشت و حس میکنم همیشه تو این دو سال من داشتم چوب اون شکست رو میخوردم . و اینکه نمیتونم فراموشش کنم و خیلی منو وابسته کرد و یهو گذاشت رفت حالم بعد چهارماه جدایی بهتر نیست که بدتره و یک پتک اساسی زده به اعتماد بنفس من

    1. این رفتار ایشان ناشی از تله ترک و طرو رهایی در اوست. بعضی از افراد بدلیل این مشکل تنها تا زمانی به شخصی علاقمند هستند که از او مطمئن نباشند و فرد مقابل کاملا درگیر رابطه نشده باشد ولی بمحض انکه او درگیر رابطه شده و بدیگری نشان دهد که وابسته شده است انها نسبت به رابطه سرد می شوند. به همین دلیل هرقدر بیشتر شما برای رابطه تلاش کردید او بر رفتن مطمئن تر شد.
      بهترین کار ان است که بدون مقدمه و توضیح رابطه را تمام کرده بیرون بیایید و پاسخ او را بهیچوجه ندهید. در غیر اینصورت با احساسات بدتر و زخم کاری تر در نهایت رابطه تمام می شود

  62. چگونه توانستم با کمک نویسنده دکتر سانگو با شوهرم تسویه حساب کنم ، من 47 ساله هستم ، دارای سه فرزند ، یک صبح حدود 8 ماه پیش شوهرم از تختخواب بیدار شد و دیگری گفت که باید آن را بشکنیم او دیگر علاقه ای به ازدواج ما ندارد ، این کلمات مرا متعادل کرد و تقریباً غش کردم ، به او دروغ گفتم و پرسیدم چه اتفاقی افتاده است ، اما او از گفتن چیزی امتناع ورزید ، در همان ماه از خانه خارج شد و مرا با فرزندان تنها گذاشت و صادق باش ، برای من آسان نبود ، حتی به خواهرانش گفت که به من کمک کنند تا اگر ناآگاهانه اشتباه کردم و همه لذتها به گوش ناشنوا می رسیدم ، ببخشم. من از یک سکوی دیگر به دنبال کمک بودم ، اما همه چیز شکست خورد تا اینکه من مقاله ای در مورد یک انسان روحانی را خواندم – نویسنده ای به نام دکتر سانگو ، مشکل او را برای او توضیح دادم و او به من گفت برخی از اطلاعاتی را که به او دادم به من بده ، او به من گفت که این مرد ذهن خوبی ندارد که توسط زن دیگری مورد دستکاری قرار می گیرد ، بنابراین او به دنبال طلاق است اما به من گفت نگران نباشم که بعد از سه روز تمام نگرانی های من پایان می یابد و من بیشتر از همه تعجب می کنم املائی که توسط دکتر سانگو بزرگ گفته شد شوهرم او را به خانه فراخواند و حتی از من پرسید که چه مدت از خانه دور است ، من واقعاً خوشحال شدم که ازدواج من توسط نویسنده بزرگی به نام دکتر سانگو نجات یافت ، طلاق هرگز اتفاق نمی افتد ، من در محل کار خود ارتقا پیدا کردم ، همه چیز در زندگی من تبدیل به یک نویسنده خوب و بزرگ می شود دکتر سانگو باید از همه اینها سپاسگزار باشد. اگر با مشکلات ازدواج روبرو هستید ، اگر به دنبال جنین رحم هستید ، اگر می خواهید یک معشوق سابق را بهبود ببخشید ، اگر می خواهید تعداد قرعه کشی شاد را داشته باشید ، اگر به جادو های محافظتی ، طلسم های ثروت و غیره نیاز دارید. در صورت تمایل با هرگونه کار طلسمی با دکتر سانگو تماس بگیرید و برای همیشه از آن راضی خواهید بود زیرا تمام خواسته های قلب شما برآورده می شود. می توانید از طریق ایمیل با او تماس بگیرید. ایمیل: spellspecialistcaster937@gmail.com

  63. سلام آقای دکتر. این مقاله بر جدایی همیشگی تاکید داره درحالیکه بعد از خوندن کتاب شازده کوچولو احساس کردم وظیفه دارم به رابطم برگردم. این دو تا دارای تناقض نیستن؟ لطف میکنید تحلیلی از کتاب شازده کوچولو داشته باشین. و اینکه من سعی کردم مثبت گرایی نسبت به دوستم رو در ذهنم تقویت کنم و این جدایی رو هم بپذیرم بنابراین هدیه هاشو دور نریختم و اگه تو خیابون باهاش برخورد کنم به رسم احترام حالش رو میپرسم چون ذهنیت مثبتی دارم و همه چیز رو بخشیدم و به عنوان یه آشنای قدیمی در نظر میگیرمش و به نیکی ازش یاد میکنم در عین اینکه رابطم رو به کلی پایان دادم. به نظر شما در این مورد اشتباه میکنم؟ هر چند که سعی میکنم اینطور باشم و میزان موفقیتم رو در تسکین درد نمیدونم.

    1. بعد از یکسال از قطع رابطه عاطفی و بهبودی شما می توان او را بعنوان یک اشنای محنرم در نظر گرفت و دورادور در صورت نیاز در تماس بود ولی پیش از ان باعث اذیت شما می شود.

    2. شازده کوچولو خام بود و در واقع گلش بد نبود ، در دنیای واقعی نباید گرگها رو به گل لطیف و پاک شازده کوچولو تغبیر کرد
      البته احساساتی شدن انسان رو خیلی به اشتباه میندازه

  64. سلام و وقت بخیر خدمت شما اقای دکتر، ممنون از مطالب مفید و خوبتون. من دختر ۳۱ ساله هستم یک مدتی با یک پسری که ظاهرا قصد ازدواج داشت و از طریق اشنا بهم معرفی شده بودیم اشنا شدم، رفت و امد بیرون داشتیم در اخر هفته ها و بعد یک مدت کوتاه این اقا خونه دوستش رفت و بعد ارتباط ما کمرنگ تر شد، البته قبل از این کمرنگ شدن رابطه یک مشکل ظاهری در ارتباط با من داشتند که قابل ذکر نیست متاسفانه و خیلی هم مسخره به نظر میاد برای بهم زدن رابطه و بعد گفت که تو ادمی هستی که انگار حرف حرف خودته و منم همچین ادمی هستم و ما با هم به مشکل خواهیم خورد، این پسر از لحاظ خانواده ما ادم موجه و خوب، با تعادل روانی به نظر میومدن و مشکلی با هم نداشتیم در ظاهر و دوران کوتاه خوبی با هم سپری کردیم، بدون کوچکترین بی احترامی و ناراحتی، و ایشان بچه طلاق بودند، چون پدر و مادرشان حرف هم را متوجه نمی شدند ظاهرا، من متاسفانه بعد از اینکه باهم خداحافظی کردیم بعد یک مدت بهش پیام دادم و او هم جوابم رو سریع میداد و احساس کردم میخواد این ارتباط در جریان باشه ولی خودش شروع کننده نباشه. راستش ممنون میشم راهنمایی و نظری در این رابطه دارید در اختیارم قرار بدهید، از شما ممنون میشم.

    1. بهتر بود بعد از قطع رابطه عاطفی از سمت ایشان شما اقدامی نمی کردید اما اگر بار دیگر ایشان رابطه را کات کردند و بهانه جویی کردند باید بدانید که این شخص فرد مناسبی برای شما نیست و با قاطعیت ارتباط عاطفی خود را قطع کنید.

  65. سلام خسته نباشید من پسری ۳۱ ساله هستم که ۳ سال پیش با دختری آشنا شدم که ۷ سال از من بزرگتر بود ، ما از طریق فضای مجازی باهم آشنا شدیم و حدود دو سال رابطه داشتیم البته ایشون خارج از کشور زندگی می‌کردن و تو این مدت فقط یکبار اون هم بمدت یک هفته همدیگرو دیدیم اوایل این خانوم به من وابسته شد ولی بعد مدتی من به شدت به این خانوم وابسته شدم ، بعضی اوقات یهو سرد میشد و چند روزی ازش خبری نمیشد بعد چند روز برمیگشت گرم می‌گرفت ، خودش اصرار میکرد و می‌گفت هیچوقت منو تنها نزار!!! ، تا اینکه بار آخر همین یک سال پیش خیلی جدی گفت که من دیگه ایران نمیام و فقط دوست معمولی باشیم و خیلی راحت منو ترک کرد ، من واقعا از اینکه رفته ناراحتم ولی موضوعی که بیشتر منو ناراحت می‌کنه اینه که خیلی راحت از من جدا شد ، واقعا من هیچوقت رفتاراشو درک نمی‌کردم ، من فقط میخوام بدونم علت اومدنش چی بود و علت رفتنش چی بود ؟ نزدیک یک ساله که رفته و من هنوز درگیر سوال های بی جوابی هستم که هیچ پاسخی برای این سوالها پیدا نمیکنم.
    با تشکر از شما

    1. وقت بخیر. ایشان دچار تله رهاشدگی بوده اند. مقاله تله رها شدگی را در سایت بخوانید. برای بهبودی بعد از پایان رابطه عاطفی خود بهتر است هرگونه ارتباط را با ایشان قطع کنید.

  66. سلام.وقت بخیر.زنی ۳۹ ساله هستم .۵ سال پیش با پسری که ۸ سال ازم کوچکتر بود وارد رابطه شدم.کلا با هم زندگی میکردیم.مدام و ۵ روز تو هفته.خانوادش هم در جریان بودن و خانواده و دختر من هم.ارتباطمان خیلی خیلی خوب بر پایه احترام و عاشقانه.مسافرت میرفتبم با خانوادش و در کل ی زندگی دایمی.بخاطر برخی مساعل کدورت بین خانوادش افتاد با من.من کلا قصد ازدواج باهاش رو ندارم.ار نطر مالی صعیفه که گاهی خودم کمکش میکردم.الان بخاطر شرایط سخت خانوادش و امنیت روانی نداستن در خانه مادرش مجبور ب ازدواج شده که تشکیل زندگی بده
    تو این ۵ سال کوچکترین بی حرمتی و خاطره بدی ازش ندارم
    حتی اعتماد بنفس ویران شدمو تو زندگی گذشته ام،بهم برگردوند.الانم من پذیرفتم بره ب زندگیش برسه.انقد دوسش دارم نمیخام اذیت شه و راستش ادامه دادنش سخته برام.جواب تماسشو نمیدم قاطی میکنه.ب خانوادش و خانواده همسر و همسرش بی احترامی میکنه و وقتی خوبم باهاش اونم خوبه.منم تک این قضیه اذییتم که کسی در کنارشه
    تحملش،سخته و تحمل نداشتنش.خودش میگه با هم بمونیم
    مدیریتش مبکنم ولی من نمیخام و نمیتونم این شرایط رو.ن دلم میخاد بره و نه اینطوری موندنش رو مبخام.کمک کن دکتر لطفا

      1. ازتون ممنونم دکتر.خودم دچار تعارض شدم.البته ربطی ب خانوادش نداره
        من خودم نمیخاستم ازدواج کنم باااش.و انقد خودخواه بودم مال من باشه فقط
        بهمین شکل زندگی
        دیگه ب خودم امدم
        اونم ی زندگی واقعی رو میخاد.دل کندن سخته ولی چاره ای نیست

      2. دکتر عزیز.مرسی،که ب درد دلهامون گوش،میدید و جلو پامون بهترین راه حل ها رو میزارین.من پذبرفتم بره.ولی چرا نمیتونم جواب پیام و زنگاشو ندم.اصلا دیداری نداربم.دکتر ریموت پارکینگ من دستشه و بعصی لباسا و وسایلش
        باید چ بکنم.و من خودخواه بودم.نمیخواستم ازدواج کنم باهاش.ب خودم امدم دیدم اونم ی زندگی واقعی میخاد
        خواهرش،طلاق گرفته.مادربزرگش،برگشتع خاته مادرش.خواهرشم بچه داره
        جو خانه شان خیلی ازار دهنده س.خدایی ادم خوبی بود
        باهاش،ارامش،داشتم.میخام زندگی کنه و خوسبخت شه حتی بدون من.و ی سوال دیگه
        بگم از دخترمم هم خداحافظی کنه.اینجور بهنر نیست؟خدا خیرتون بده

  67. سلام .رورتون بخیر دکتر
    ادامه دادن دوستی بعد از کات کردن با شریک عاطفی ۵ ساله کار درستیه؟من با پسری بودم که ۸ سال رابطه داشتبم.عالی و خوب
    حتی دخترم هم باهاش کنار اومده بود و رابطه مون عالی بود.خانوادس در جریان بود
    حتی مسافرت و رفت و امد خانوادگی داشتیم
    بهر حال من که نمیخاستم باهاش ازدواج کنم.بخاطر شرایط بد خانه خودشان مجبور ب ازدواج شده
    تحملش،سخته برام.پذیرفتم بره ولی اون میگه مدیریتش،مکنم.ترکم نکن.مدام زنگ میزنع و پیام میده.بشدت وابسته ایم.ی هفته س هم دیدارمونک قطع کردم.بنظر شما چ کنم

    1. بهیچوجه رابطه را ادامه ندهید. اجازه ندهید به شما پیام بدهند. جواب او را ندهید. دلایل اجبار خانواده و…دلایلی واهی است. اگر می خواست باید ایستادگی می کرد در برابر خانواده. اینها بهانه برای ادامه رابطه است. ادامه رابطه و قطع نکردن رابطه عاطفی مانند باز نگه داشتن و تحریک زخم است. خود را ازار ندهید با اینکار

    2. دکتر
      ابنطور بمونیم تا دوتایبمون اروم شیم بهتره یا کلا ببرم ازش..راه حل منطقی چیه
      نبینمش ولی پیام بدیم بهتره یا کلا تمام کنم همه چیو.از صبوریتون ممنونم.میدونین دکتر مرسی که ب درد دل هامون گوش میکنید و کمکمون میکنید
      خدا خیرت بده دکتر
      ارامشی
      دکتر چرا نمیتونم جواب پیاماش،ک زنگاشو ندم

      بخدا پذیرفتم که بره
      ولی کاش میتونستم کاملا ازش،جدا شدم.دلم شکسته

  68. سلام .رورتون بخیر دکتر
    ادامه دادن دوستی بعد از کات کردن با شریک عاطفی ۵ ساله کار درستیه؟

    1. عزیزم قطع ارتباط عاطفی یا کات کردن رابطه دارای یک فرمول کلی و در هم شرایط نیست. باید دلیل کات کردن بررسی شود و خیلی از فاکتورها مد نظر قرار بگیرد. گاهی زمانها بله می توان به رابطه برگشت

  69. سلام آقای دکتر من پسرم و ۱۷ سالمه و ۴-۵ ماه پیش یه رابطه ی عاطفی ۷-۸ ماهه داشتم از اون جایی که خودم ادم پر احساساتی هستم و طرف مقابلم نیز تا حالا رابطه عاطفی نداشت و منم همینطور بودم خیلی وابستگی پیش امد و اما سر جریاناتی من با ایشون کات کردم اما ایشون بهم پیام میده و التماس میکنم دوباره ببخشمش و برگردم پیشش 🙁 من یه فرصت بعد کنکور به ایشون دادم تا الان به درس و زندگیم برسم ولی نمیدونم بعد کنکور باید باهاش چیکار کنم میشه راهنماییم کنید و بگویید چجوری به ایشون بفهمونم به درد هم نمیخوریم؟

    1. اگر مطمئن هستید که نمی خواهید به رابطه برگردید بیجهت او را منتظر نگذارید. این را محکم بگویید. هر قدر هم ناراحت شود بالاخره فراموش می کند. ولی انتظار و امید داشتن خیلی بدتر است.

  70. سلام
    جناب دکتر گرامی ، من پسر هستم و ۱۶ ساله هستم
    توی این سن فشار های روانی و جنسی زیادی روی من هست ؛ به نظرتون برم سمت این طور روابط؟
    نظرتون چیه؟ با دختر عموم وارد رابطه بشم یا کسی دیگه؟
    من قصدم از این ارتباط با دختر عموم ؛ فقط رفع نیاز عاطفی موقتی هست و نهایتا ۲ هفته یکبار همدیگه رو می بینیم و اون هم میدونه
    البته خودتون میدونید ارتباط گرفتن کلا یه ذره سخته.

  71. درود جناب دكتر وقت بخير ٣٥ ساله هستم من با يه خانمي كه هم سن من بوده و١٠ سال زندگي مشترك داشته و ٥ ساله كه جدا شده به علت خيانت ١٤ ماه پيش آشنا شدم و ٢ هفتست كه كات كردم به خاطر تصميم ايشون لازم به ذكر كه ايشون ايران زندگي نميكنن و من فقط ٤ بار تو اين ١ سال هر تايم ٢ هفته ميديمش ولي ارتباط بسيار عاطفي و شديد كه مطمئنم احساسم بچه گانه نبوده و منطقي بوده
    واقعاً قلباً خيلي دوسش دارم خيلي خوب به من آرامش ميداد و خيلي خوب منو درك ميكرد آخرين بار كه ايران اومد از توي چشمام فهميد كه من خيلي دوسش دارم ولي نميدونم چرا به من ميگفت منم دوست دارم ولي استرس ميگيرم تا اينكه وقتي برگشت به من گفت ١ سال بهت زمان ميدم كه بتوني بياي اينجا كنارم باشي من بهش گفتم ميام ولي اجازه بده كه بتونم قوي بشم از لحاظ مالي البته من قصد مسافرت و ديدنشو داشتم ولي واقعاً از لحاظ مالي نميتونستم زودتر برم چون خودشم درك ميكرد و در جريان ضرر ماليم بود،دكتر من خيلي در تلاشم كه آينده مالي زندگيمو بسازم كه بتونم خوشبختش كنم ولي به زمان احتياج دارم ايشون هم اصلاً دختر پول دوستي نيست و چند باري كه به من گفت بيا و نتونستم برم نارحتش كردم ولي خودم دوست دارم كه وضع ماليم بهتر باشه.خلاصه كه بعد از تماس اونروزش بهم گفت كه خيلي آسيب ديده و احتياج داره كه تنها باشه و فكر كنه بعد از ٢.٣ روز تماس گرفت و گفت ديگه نميتونه تو رابطه بمونه و گفت منطقيه كه جدا بشيم و ديگه حسي بهم نداره.دكتر من دوريشو واقعاً نميتونم تحمل كنم خيلي بيقرارم پيام دادم عذرخواهي كردم ازش كه ببخش كه تو اين مدت نتونستم كنارت باشم نتونستم مثل تو كه منو درك ميكردي دركت كنم ولي جواب داد كه احترام بزارم به تصميمش و به صلاح جفتمونه كه نباشيم با هم چون ميگه كه نميخوام سردرگم و بلاتكليف باشي به خاطر من دكتر جان كمكم كنيد واقعاً تو عمرم همچين دختري كه سراسر آرامش بهم داده تو زندگيم نبوده خيلي دلم ميخواد بازم ببينمش حرف بزنم باهاش و بتونم كم كاريم تو رابطه رو جبران كنم واقعاً غمگينو و سنگين شدم از اين اتفاق ممنون ميشم بتونيد راهنماييم كنيد سپاس فراوان

    1. شما با واقعیت زندگی نمی کنید. با خیال و ارزوها نمی توان زندگی خوبی داشت. واقعیت زندگی شما ان است که ایشان کسی را می خواهد که در شهر او باشد. فعلا نیز این امکان برای شما نیست. بنابراین هر قدر زودتر این رابطه را تمام کنید بهتر است. ضمن انکه این شیرینی رابطه بخش اعظمش بدلیل دور بودن شما بوده است و اگر در یک شهر ساکن بودید دیگر ان ارامش و خوبی را برای شما دو نفر همراه نداشت.

      1. دكتر جان ببينيد من تو اين مدت رابطه از لحاظ كاري از لحاظ فكري و از خيلي از لحاظ هيچ گونه اختلاف سليقه يا مشكلي با ايشون نداشتم و خودش بارها بيان كرد كه چه جالب كه ما باهم اختلاف سليقه نداريم ممكن است كه ايشون به علت مشكلاتي كه واسشون پيش اومده و ترس از رابطه جديد اين تصمميمو گرفته باشن ؟؟؟ من خيلي آدم واقع بيني هستم اينو من نميگم همه اطرافيان اينو بهم ميگن من رابطه هاي شورت تايم زيادي تجربه كردم حرف شما درسته رابطه دور اذيت كنندست و منطقي نيست من قصد دارم برم پيشش فقط ١ سال زمان ميخوام واقعاً ميتونم اميدوار باشم به اين ربطه؟ چون من از حس ايشون نسبت به خودم مطمينم مرسي دكترجان

        1. دكتر جان راه گفتگو باز هست ايشون به من چند روز يك بار در مورد مسايل كاريمون سيگنال ميدن و سعي در مثلاً كمك كردن و راهنمايي كردن دارن نه از جايي بلاك شدم نه هيچ چيز ديگه البته كه من پادكست شمارو گوش كردم شايد به علت عذاب وجدان باشه خيلي عذر ميخوام كه وقتتون رو گرفتم شايد گفته شما درست است ولي دوس دارم كه خيلي منطقي و علمي به اين موضوع نگاه كنم هر چند كه خيلي هم درد ميكشم.سپاس از مهر و محبت شما

  72. سلام وقت شما بخیر آقای دکتر بنده با ی خانمی که از شهرستان تشریف آورده بودن برای کار از طریق دوستم آشنا شدم خیلی به ایشون وابسته شدم خیلی دوسش داشتم همه کار برای خوشحال بودنش کردم کلی ضرر مالی وجانی رو برای خودم خریدم ایشون با خانواده من در ارتباط بود ما دوسال خونه داشتیم کلی خاطره داشتیم آنقدر ایشون تشویق کردم تو باید درس بخونی بری از ایران که ایشون همین کارو کرد همه ی گذشتمو نقصامو به ایشون گفتم وقتی رفتن دانشگاه تهران پیام دادن می خوام دوست معمولی باشیم من نابود شدم مدت ها گریه کردم حالم از خودم به هم میخورد برای این که ایشون برگرده الکی مثلا خودکشی کردم باقرص براش فیلماشو فرستادم قبلا هم یبار دیگ واقعا خودکشی کرده بودم هر کار میکنم فکر میکنم از ایشون بهتر تو زندگیم نمیاد با این که همه ی امکانات مالی وجسمی رو دارم

    1. مسلما دو نفر تا به مرحله ازدواج برسند هزاران اتفاق ممکن است برای دو نفر بیفتد. رفتن به دانشگاه و اشنایی با ادمهای متفاوت و رفتن به شهر جدید همه از مواردی است که منجر به تحولات زیاد در زندگی هر فردی می شود. این تحولات تصمیمات اندیشه های فرد را نیز مسلما دچار تغییر می کند. بنابراین این احتمالی طبیعی بوده است و شما باید بپذیرید.

  73. سلام جناب دکتر
    زنی هستم مطلقه و 43 ساله که از نظر شغلی و روابط اجتماعی بسیارازاد اما در چهارچوب عرف و شرع حدود 5 سال پیش با فردی در محل کارم اشنا شدم که 14 سال از خودم کوچکتر بود و با اصرار ها وپافشاریهای ایشون وارد رابطه شدیم ناگفته نماند که ایشون فردی ازاد و با روابط متعدد که ببشتر جنبه رو کم کنی و ازار و خوار نشون دادن جنس مخالف بودن و به دنبال همین انگیزه پیگیر رابطه با من شدن که در همون جلسات اول بدلیل تجارب و پختگی خودم نسبت به این شخص به گفته خودش خلع سلاحش کردم و چیزی رو که میخواست با حقه و زبون بازی بدست بیاره بعد قطع کنه خودم بدون معطلی در اختیارش گذاشتم و گفتم دیگه من اون کتاب نا خونده و کشف نشده نیستم کشف کردی خدا نگهدار اما همین کار من باعث شد به طور جدی موندگار بشه و دونه به دونه روابط قبلی حذف شد و شد صادق ترین و احساساتی ترین ادمی که تا به حال دیده بودم ازون جنس مردایی که برخلاف سن کمشون کاملند و در کنارشون خاطرت جمعه و ارامش مطلق داری اما تنها ایراد ایشون افکار منفی و عجیب غریبی در مورد محدودیت روابط من با اطرافم بود به طوری که اگر ی همکار مرد خارج از وقت کاری مشکلی داشت و تماس میگرفت یا پیام میداد به هزار حرف و حدیث بنده متهم میشدم البته ایت شامل تمام افراد ذکور فامیل به جز برادر و پدرم میشد و ازین بابت خیلی وقتها دچار بحران میشدیم و. رابطه کات میشد و باز من طاقت نمیاوردم یا خودش به دلایل مختلف تماس میگرفت و دوباره رابطه شروع میشد هرچه سعی میکردم اونی بشم که اون میخواد حلقه محدویتهاش تنگ تر میشد و نا خواسته ی مشکل پیش میومد اخرین بار به طرز فحیعی با الفاظ زشت و رکیکی که به خودمون دادیم که دیگه شروع نکنیم این رابطه رو از هم جدا شدیم
    بعداز یک ماه من با ی اقا اشنا شدم که روابطمون اصلا عاطفی نبود مثل دوتا دوست با هم درد و دل میکردیم متلا ایشون با دوست دخترشون مشکلاتی داشتن که من راهنماییش میکردم چهرفتاری داشته باشه حهت بهبود رابطشون در همین حد بودیم اما با سرزده اومدن فرد قبلی به محل کار من و دیدن نفردوم اصلا احازه نداد که توضیح بدم کلی بدو بیراه گفت اما موند تا به اصطلاح خودش رقیب و از میدون خارج کنه در صورتی که نفر دوم تمام ماجرای مارو میدونست بعدازاون رابطمون دوباره شروع شد اما چک کردنهای گوشی و تماس ها و رفت و امدهام باید همه با فیلم و عکس زنده چک میشد با همه این سختیها ادامه دادم تا شاید دوباره اطمینانش و حلب کنم اما بازم تو ی موقعیت گیر کردم که نفر دوم به مشگل قضایی خورده بود و نمیتونست منزل بره به من پناه آورد و من مجبور شدم فضایی از پشت بام و در اختیارش قرار بدم اما از بخت بد این قضیه هم بر ملا شد و رابطه اولی کلا کات شد الان 40 روزه که هیچ تماسی و پیامی نه از طرف من نه از طرف ایشون ردو بدل شده و برای اولین بار تونستم نقاومت کنم اما خیلی دلتنگ و مشتاق ادامه رابطه با ایشون هستم
    نا گفته نماند که پسرم که 21 سالشه قبل ازاین 40 روز جدایی به نوعی کارمند فروش همون آقا شده و دایماََ جلوی چشمش تداعی کننده خاطراتی از منه و میدونم عذاب نیکشه فقط خواستم راهنماییم کنید که چیکار کتم این نقاومت 40 روزه نشکنه و به سمتش نرم با اینکه عاشقانه دوستش دارم و به گفته خودش من اولین تجربه عشقی اون ادم هستم اما ادامه رابطه به صلاح هیچ کدوممون نیست و آسیب میبیتیم

    1. حتما باید بدونید ادامه این رابطه تنها اسیب برای شما بهمراه دارد. هر دو شما دچار تله رهایی و ترک هستید. مقاله مرتبط با این مشکل را در سایت مطالعه کنید. موضوع هردو شما عشق نبوده بلکه شما در جستجوی ترمیم زخمهای دوران کودکی خود بودید. مقاله مذکور کمک می کند بفهمید چرا احساس تعلق به یکدیگر کردید.

  74. مطالب تون خیلی مفید بود.از اینکه بدون حاشیه و خیلی شفاف به بیان دلایل و راهکارها پرداختین بسیار سپاسگزارم….

  75. سلام دکتر جان خسته نباشید
    من یه مشکلی دارم خیلییییی اذیتم داره میکنه
    من با دختر فامیلمون دوست بودم ۳سال اولا بهش میگفتم ازدواج کنیم و اینچیزا بعد دوستیمون ولی اون میگفت من ازت بزرگترم و شرایطشو نداری تو الان ولی تا موقعی که ازدواج کنم باهات هستم بعد چند وقت متوجه شدم تو محل کارش با یه پسر که به عنوان خواستگار اومده بود پیشنهاد داده بود بهش آشنا شده و من ناراحت شدم و دعوامون شد و رفت ۲ ماه ولم کرد بعد دوماه پیام داد که بیام ببینمت گفتم اوکی اومد آشتی کردیم و دوباره رابطمون شروع شد و عشق و علاقش از قبل بیشتر شده بود تا اینکه من با یه دختر آشنا شدم تو محل کارم که ۱ بچه داره طلاق گرفته بچه رو خودش نگه نمیداره و خودش با پدر و مادرش زندگی میکنه اوکی شدیم و رابطه دوستی خیلی خوبی هم داشتیم و داریم رابطه جنسی هم خیلی داشتیم تا اینکه یه روز متوجه شد من با این فامیلمون هستم و خیلی عصبانی شد و گفت خیانت کردی و رفت بعد یکهفته من زنگ زدم و برگشته الان و بهم میگه که اگه منو میخای میخای باهم دوست باشیم و رابطه داشته باشیم و باهم بمونیم اونو بزار کنار چون من نمیتونم اینجوری باهات باشم و الان بهم مهلت داده تا تموم کنم رابطه قبلیمو ولی من چند بار بهانه آوردم دعوامون شد با طرفی که تو رابطه قبلی هستم و اون گفت من دوستت دارم وابستت شدم اگه ولم کنم‌میمیرم نمیتونم بدون تو داغون میشم الان ۳ ساله باهمیم برای چی ولم کنی گفتم بهش ته رابطمون ما بهم میخایم برسیم یا نه هی میگه صبر کن بلخره درست میشه آخرش هرجورییییی بشه من با توام با توام میمونم ولت نمیکنم الان موندم چیکار کنم اولی رو بچسبم یا دومی رو خیلیییی درگیر شده مغزم و دارم عذاب میکشم سر این داستان لطف کنید راهنماییم کنید.

      1. یعنی از هردو رابطه بیام بیرون حتی اولی؟
        آخه من دلم برای اولی خیلی میسوزه الانم که اینجوری میگه که نباشی داغون میشم عذاب وجدان گرفتم اصلا از یه طرفیم میگم بمونم یموقع رابطمون خیلی طولانی تر میشه آخرم بهم نمیدنش و وابستگیمون بیشتر میشه بعدش نابود میشیم

  76. سلام.من و عشقم 22 سالمونه..به خاطر یه سری شرایط از هم جدا شدیم اما با احترام و عاشقانه چون دیدیم به صلاحمونه..بعد از مدتی من خیلی فشار عصبی روم بودو بهش پیام دادم اما ناخواسته و ته او پیام به طرز خیلی بدی دعوامون شد به شکلی که منو بلاک کرد به مدت دوهفته ..من خیلی اذیتش کردم و هی غر زدم و خسته شد و بلاکم کرد اما انقد بد نبودم که بخواد اینهمه وقت بلاکم کنه.بعد از دو هفته حدودا از بلاک دراورد و استوری عاشقانه گداشت برای من که نشون میداد منو دوست داره و به یادمه اما استوریشو نگاه نکردم اصلا از طریق یه خط دیگه فقط متوجه شدم موضوع استوری چیه..واکنشی ازم ندید و کلا من کاری نکردم..دو هفته دیگه تولدشه و نمیدونم باید تبریک بگم یا نه ..دوسش دارم خیلی اونم منو دوست داره..اما خیلی بد دعوا کردیم و حرفای بدی زد بهم منم بهش بی احترامی کردم اما نباید منو بلاک میکرد و بهم فش میداد من بهش فش ندادم فقط با غر غرام ناراحتش کردم که خودشم خیلی مقصر بود تو رفتار من…نمیدونم تولدشو تبریک بگم یا نه با وجود اینکه جدا شدیم و اون استوری عاشقانه برام گذاشته

      1. اگر پشیمون باشه چی؟ چون رفتارش اینو میگه اما به طور مستقیم باهام حرف نزده..و جدیدا قسمت بیو پروفایلش نوشته داستان ما اینجا تموم نمیشه شاید میخواد کاری کنه من برم سمتش..تو این قضیه اون منو مقصر میدونه اما من فک میکنم تقصیر اونم بوده برا همین گیج شدم نمیدونم چیکار کنم…ما همو دوست داریم و میدونم اونم پشیمونه اماچیزی نمیگه فقط استوریای غصه دار میزاره لطفا راهنماییم کنید.

      2. و اینکه اگر خواست باهام حرف بزنه یا جایی همو دیدیم من باید چیکار کنم ..پیام داد چجوری باید صحبت کنم باهاش..که هم متوجه بشه ناراحتم ازش هم عزت نفسم حفظ بشه

      3. سلام..میخواستم بپرسم اگر خواهر من بخواد ارتباطشو با اون شخص حفظ کنه مشکلی داره؟ چون رابطش با خواهرم خوب بود.با احترام و مودب رفتار میکردبا خواهرم
        .هرسال تولد خواهرمو تبریک گفته الانم خواهرم میخواد تولدشو تبریک بگه برای احترام..من مانعش نشدم چون تصمیم خود خواهرم بوده..
        میخوام ببینم این تبریک گفتن و ارتباط داشتن مشکلی داره؟

        1. بله حتما نباید این کار را انجام بدهید. رابطه تمام شده را نبش قبر نکنید. انها رابطه عادی نداشته اند که بخواهند با هم پیام دوستی رد و بدا کنند و دوست عادی شوند.
          no friendship after relationship

        2. ارتباطشون زیاد نبود با خواهرم در حد همین تبریک گفتن بود..ینی من به خواهرم بگم تبریک نگه؟خواهرم نمیدونه ما دعوا کردیم و انقد بد جدا شدیم نمیخوام متوجه بشه.
          اگر تبریک بگه تبعات بدی برای من داره ینی؟
          فقط میخواد احترام بزاره

  77. سلام. 34 سالمه. روابط متعددی رو تجربه کردم که هرکدوم به لحاظ عاطفی دارای خصوصیات ارزشمندی بودند و مسلما از هرکدومش تجاربی رو کسب کردم. از آخرین رابطه م که خودش چهارسال طول کشیده بود سه سالی میگذشت و من حداقل دو سال رو به خودسازی مشغول بودم و علاقه ای برای ایجاد رابطه ی جدیدی نداشتم. حدود شش ماه پیش با دختری آشنا شدم که از من 8 سال کوچک تر بود. با این که خیلی محتاطانه رابطه رو پیش بردم اما طی مدت یک ماه تبدیل به یک رابطه عمیق عاطفی شد. به طرز عجیبی دارای اشتراکات زیادی هستیم. سلایق ادبی ، موسیقی، شعر، فلسفه… من اوایل مشکوک بودم به این که شاید ایشون یکی از آشنایان هست و یا به طریقی با من آشناست و باورم نمیشد که تا این حد دو نفر از لحاظ نگاه به محیط پیرامون و نوع تفکر نزدیک باشند. از اونجا که برای من درونیات و نوع نگاه و تفکر طرف اهمیت بسیار زیادی داره رابطه بعد از مدتی به خودی خود بسیار عمق پیدا کرد. حدود یک ماهی از شکل گیری این رابطه می گذشت که من متوجه شدم دچار درگیری با خودش شده و بعد از مطرح کردن مسایلی به طور غیر مستقیم متوجه شدم نسبت به رابطه ی دیگری که از قبل داشته (و البته من تا اون روز اصلا خبر نداشتم) احساس خیانت و عذاب وجدان داره. اون روز متوجه شدم که ایشون یک رابطه طولانی مدت در حد پنج سال با کسی داره و اون رابطه به هرحال جدی بوده به شکلی که خانواده دو طرف هم در جریان بودند و قضیه رو پذیرفته بودند. من بعد اطلاع از این جریان از ایشون توضیح خواستم و بعد از شنیدن توضیحاتش متوجه شدم که به دلایل مشکلات زیادی که در اون رابطه وجود داره به لحاظ ذهنی و روانی اون رابطه رو تموم شده میدونه اما چون خانواده و دوستانش از اون رابطه مطلع بودن و راه مشخصی رو براش در نظر گرفته بودن بیرون اومدن از اون رابطه به شکل رسمی براش خیلی سخت بود. من گفتم این شرایط خوبی نیست و نباید با این شرایط وارد رابطه جدیدی میشد و خواستم رابطه رو با تمام زیبایی هاش ترک کنم. متاسفانه به دلیل اصرار او و مسایل عاطفی احساس غلبه کرد و این کار رو نکردم. و رابطه ادامه پیدا کرد و عجیب اینکه روز به روز عمیق تر شد!
    بعد از گذشت مدت سه ماه طرف قبلی متوجه شد که ایشون با من وارد رابطه عاطفی شده و موقعیت خودش رو در خطر دید و به طرق مختلفی سعی کرد توجه ایشون رو به خودش جلب کنه… از جمله اینکه وعده هایی به ایشون داد مبنی بر جبران مشکلاتی که در رابطه داشتن و … ایشون هم به دلیل حس خیانت و عذاب وجدانی که پیدا کرده بود نمیتونست جواب منفی بده. از طرفی اون رابطه از لحاظ ذهنی نفس های آخر رو میکشید از طرفی رابطه من و او خیلی عمیق بود و این باعث ایجاد دوگانگی شده بود. چند بار تصمیم گرفتیم رابطه رو تمام کنیم اما تاب نیاوردیم…
    اون به جایی رسید که به توصیه مشاور میبایست از هرگونه روابط عاطفی دوری کنه… مدت دو هفته از این تصمیم میگذره و من به احترامش و برای اینکه حالش بهتر بشه هیچ رابطه ای باهاش برقرار نکردم. اما میدونم که اونم مثل من حالش خوب نیست… تفسیر شما چیه؟ ای مورد رو چطور میشه تحلیل و آنالیز کرد؟

    1. با تمام جدیت و قاطعیت از رابطهبیرون بیایید. اگر شانسی برای رابطه با ایشان داشته باشید تنها در صورتی است که او با خودش کنار آمده باشد در غیر اینصورت هر دو رابطه را خراب خواهد کرد. ایشان متاسفانه در تصمیم گیری خود تردید دارد و بر اساس شرایط تصمیم می گیرد و این نشانه خوبی نیست

  78. نام من Eden مستقر در آلبانی است و من قبل از ازدواج با همسرم در بانک مرکزی آلبانی در نقش سرپرست کار می کنم ، من در سازمان خود با کارگر گاو خود ازدواج کردم و من مردی هستم که می دانم که با دوست دختر صحبت کنم من نمی توانستم نظرم را به او ابراز کنم زیرا من همیشه از او می ترسم و نمی دانم چرا و فکر می کنم عدم اعتماد به نفس است ، من چندین تلاش می کنم تا حداقل با او صحبت کنم تا به او بگویم چگونه من نسبت به او احساس دارم اما نمی توانم.
    این کیفیتی است که من در او پیدا کردم و باعث می شود در اینجا عاشقش شوم به شرح زیر است ، او بسیار زیبا ، دلسوز ، شخصیت بسیار خوب ، بلند پرواز ، بی باک ، فداکار ، جذاب و باهوش است.
    من او را به چندین شام دعوت کردم اما از ارائه پیام ترسیده بودم ، نام دختر آن آجولا است ، من باید به یکی از دوستانم در مورد آنچه که از آن عبور می کردم اطلاع دهم و اینکه دوست صمیمی ام ایمیلی از دکتر برای من دریافت کرد که به او کمک می کند برای حل و فصل دعوای دوست صمیمی ام و همسرش مانند دو سال پیش
    من هرگز به هیچ طلسمی اعتقاد ندارم ، زیرا من شخص مذهبی هستم ، اما من فقط با یک پزشک تماس می گیرم با این دکتر تماس می گیرم و برای او در مورد دختر توضیح می دهم که او را دوست دارم و می خواهم او همسر من باشد و دکتر از من خواست که دنبال او بروم چند مرحله که من انجام دادم و فقط پس از یک هفته آجولا توسط من تماس گرفت و به من گفت که او من را دوست دارد و این همان چیزی است که منجر به عروسی ما می شود و ما در روز عروسی دکتر را دعوت کردیم و ما امروز سالگرد ازدواج خود را جشن می گیریم و من خیلی خوشحالم
    اگر در زندگی با مشکلی روبرو هستید ، لطفا در این ایمیل spellspecialistcster937@gmail.com با این دکتر تماس بگیرید دریغ نکنید

  79. سلام امیدوارم موفق باشید
    من بارهاازاین موضوعات زیاددیده ام حتی مراجعه کنندگانم برای وصلت اصراربه دعای محبت وغیره می خواندولی چون برای غیرحلال ازنظرشرع مشگل دارددعاگشایش بخت وحب خلایق می نویسم بعضی انقدرالتماس میکنندواقعاادم دلش می سوزدامادراین مواقع شخص بایدفکرش راجمع کندوراه اشتباه رانرود

  80. سلام خسته نباشید
    من پسری هستم۲۶ ساله‌ میخواستم موضوع خودم رو مطرح کنم و دیدگاه شما رو بدونم، مادر بنده طی یک اشنایی با یک دوست خود ارتباط دورادوری با یک فرد داشتن که یک روز ایشون(عمه اون دختر) به مادر من پیام دادن و گفتن پسر شما قصد ازدواج ندارن؟ بنده عکس اون دختر که ۱۹ سالشون بود دیدم ،تک دختر بود و وضع مالی خوبی هم داشت ،طی یک قرار کاملا رسمی و خانوادگی با هم اشنا شدیم خانواده ان ها اصرار به این رابطه داشتن، ابتدا با خواهر و برادرم با ایشون بیرون میرفتیم چون میگفتن ما خانواده مطرح هستیم و خوب نیست تنها برن، بعد از چند مدت تنها با هم بیرون رفتیم، رابطه ما ۴ ماه به طول انجامید در ماه دوم متوجه شدم که این دختر خوانده ان ها هست، از اون زمان عشقم و حسم بهش بیشتر شد. همه چی خوب که ناگهان خانوادش شروع به ناسازگاری کردن به هر کار من گیر میدادن و دنباله بهانه بودن اون هیچ اختیاری از خودش نداشت به قول خودش تا اینکه فهمیدم عکس گذاشته و پسر داییش دیده و دایی ش اومده خواستگاری ناگهان دیگه نزاشتن با هم بریم بیرون حتی مهریه و تمام چیز ها رو هم مشخص کردیم، پدرش هم مریض بود و بیمار صعب علاج و مادر بسیار زن مرموزی بود همون زیر پوستش رفت و با یک پیام خداحافظ تموم کرد نمیدونم الان چیکار باید بکنم من هیچ خطایی نکردم هیچ کج خلقی و بی احترامی یا چیز دیگه اون منو ترک کرد و مقایسه کرد گفت اون پسر داییمه دلم براش میسوزه، کسی نیست باهاش ازدواج کنه ولی خانواده تو رو نمیشناسیم ما اما ناگفته نماند که پدرش و کلا خانواده پدرش با من خیلی خوب بودن و دورادور شنیدم که بسیار از رفتن من ناراحت شدن اما مادرش که مراقب پدرش هم بود تهدید کرده بود که اگر تو با این پسر ازدواج کنی خانه را ترک میکنم. باید زن پسر برادرم شوی ،نمیدونم چی شد و چرا ناخواسته وارد یک مسیری شدم که بهم این حجم از توهین شد اون دختر هرچی دلش خواست به من گفت و من را الاف و بیکار صدا زد، به پدر و مادرش گفته بود که کنار من احساس امنیت نمیکنه، یک شبه عوض شد حس بدی دارم که طعمه همچین افراد کثیفی شدم و با احساساتم بازی شد. اون دختر مدام مینالید که او را اذیت میکنن سن پدر خوانده و مادر خواندش هم بسیار زیاد بود انگار مادربزرگ و پدربزرگ او بودن خودش هم به گفته خانواده پدرش یعنی عمه هایش از این موضوع که فرزند ان ها نیست خبر نداشت من عاشقانه پس از این موضوع دوستش داشتم، به گفته عمه هایش مادرش گفته بود که این موضوع را به من بگن تا شونه خالی کنم و این رو عیب بدونم اما همین دلیل علشقی من شد، پشتم رو خالی کرد منی که عاشقش شدم گریه میکرد برایم که منو اذیت میکنن نجاتم بده نمیتونستم دلیل عشقمو بهش بگم، اذیت های ناپدری و نامادری اون واسم خیلی کوچیک بود زمانی ضربه خوردم که بهم گفت الاف و بیکار و ترکم کرد.بلاکم کرد و رفت .منم گذاشتم بره، به نظر شما بهش دلیل دوست داشتنم رو بگم بعد از ۲ ماه پایان رابطه، میدونم اگه بگم شاید خانوادش از هم بپاشه یا پدرش بمیره اما این که نگم احساس سرشکستگی بهم دست میده و مثل یک غم بزرگ روی قلبمه من اون واسه چی میخواستم و اون واسه چی منو ترک کرد ممنون میشم پاسخ بدین

    1. شما هر چه سریعتر هرگونه ارتباط را با این خانواده قطع کنید. از فکر اینکه به خانواده بگویم و…بیرون بیایید زیرا کمکی به حس شما نمی کند. فقط منجر به اذیت شدن بیشتر شما می شود.
      شما باید دلیل عشق خود را به این دختر بفهمید و اینکه چرا اذیت شده اید. مقاله تله ایثارگری را در سایت مطالعه کنید تا جواب خود را بیابید. شما دچار تله ایثارگری هستید.

  81. سلام
    شخصی ۲۰ ساله هستم
    حدودا ۲ ماهی میشه که با شخصی که تقریبا هم سن خودمه وارد رابطه شدم
    البته هیچ وقت همدیگرو ندیدم و این رابطه تنها با صحبت کردن و تنها شنیدن صدای هم بوده..
    رابطه ی احساسی از اول نبوده
    چند روز پیش حرفی زدن وگفتن من تنها ادم زندگیشم و تنها به من علاقه منده
    من به مسخره گرفتم و شکلک خنده فرستادم
    وعذرخواهی کردم بابت حرفم پیامی از ایشون دیگ دریافت نکردم و پیامی ندادم
    واقعا نمیتونم اعتماد کنم و بعضی حرف ها برایم عجیب به نظر میرسد ممکنه که واقعا حرف اش واقعی باشد یا خودش هم پایان رابطه را میخواست یا اشتباه از من بوده؟

    1. وقت بخیر. رابطه شما تنها در حد کلامی بوده بنابراین نباید بیش از اندازه بر روی ان حساب باز کنید و انرژی بگذارید. زیرا هیچ شناخت درستی از او مساما ندارید.

      1. سلام دکتر خسته نباشین.من یه ازرواج ناخوایته داستم و دقیقا ۹ماه بعد فرزندی ناخواسته اومد برامون که زنجیر شدم ب این وضعیت،بعد دوسال از ازدواج زوری با یه دختر اشنا شدم اوایل نمیدونست متاهلم و من گفتم و تموم کردم،ولی متاسفانه بعد یه مدت باز با هم رابطه عاطفی شدیدی داشتیم تا الان که میشه ۷سال.اون تقریبا تونسته از من دور بمونه.منم همینطور،ولی متاسفانه هیچ روز و ساعتی نیست که از فکرم دربیاد.میدونم که اونم مثه منه،همدیگرو دوس داریم ولی بخاطر شرایط من نمیتونیم نزدیک هم شیم.چیکار کنم من

        1. همانطور که در مقاله امده است راه حل قطع هر گونه تماسی است. هیچ خبری از او را پیگیری نکنید. شما متاسفانه تا اندکی از او دور می مانید باز بنحوی از او خبر می گیرید. بنابراین این زخم خوب نمی شود.

  82. سلام آقای دکتر دختری ۲۳ ساله هستم مدت یک سال هست که با پسری دوست‌ هستم که یک سال از من بزرگتره.ایشون تا قبل از دوستی با من روابط متعددی همزمان با چند دختر داشتن که اکثرا به همگی خیانت میکردن و به گفته‌ی خودشون فقط با ۲ نفر رابطه‌ی مستحمی داشتن. اوایل رابطه به خاطر بدبینی ها و شکاک بودنش خیلی ضربه خوردم من دختری مستقل و آزاد هستم به همین خاطر نمیتونستم رفتارهای کنترل گرایانه‌ی اون رو تحمل کنم بعد از گذشت مدتی رفت سربازی و من هم با مخالفت خانواده و تصمیم خودم، به فکر جدایی افتادم اما این آقا به خاطر اینکه رابطه‌مون تموم نشه متوسل به خودزنی با تیغ شد و‌ من رو با این کار مجاب به موندن در رابطه کرد(ناگفته نماند که قبلا هم شاهد جای زخم روی مچ دستش تا آرنج بودم و گفته بود که برای چندین سال گذشته هست)
    ایشون با من رابطه جنسی هم برقرار کرده و به تازگی که مجدد تصمیم به جدایی گرفتم. بعد از مدتی که در حین دعوا و بحث بودیم بهش گفتم که رابطه مون تموم شده و از همه جا بلاک کردم اما بیخیال نشد و از طریقی به من پیام داد که منو سر لج انداختی ، من تا تورو تو دردسر نندازم بیخیال نمیشم و من رو‌ به خاطر اینکه باهم رابطه جنسی داشتیم تهدید میکنه و هدفش اینه که به خانواده ام در این خصوص اطلاع بده واقعا نمیدونم باید چی کار کنم خواهش میکنم راهنماییم کنید. ممنونم

    1. بهیچوجه ادامه رابطه با این فرد مناسب شما نیست. اجازه ندید شما را با تهدید بترساند. به خانواده خود تا حدی موضوع را بگویید. همه داستان را نگویید ولی بگویید که شما را تهدید می کند. خانواده شما به او زنگ بزند. منظر واکنش او نباشید. شما باید اقدام کنید. بنوعی شما باید قدم اول را بردارید. در غیر اینصورت تهدید ادامه خواهد داشت

  83. وقتتون بخیر جناب سنایی. جای تقدیره که با صبوری در اینجا پاسخ مخاطب رو میدید. من حدود شش ماه پیش با یک آقایی وارد رابطه شدم. خودم چهل و دو ساله هستم و با دخترم زندگی میکنم. ایشون پنجاه و پنج ساله هستن. هردو مطلقه. در ابتدا ایشون بسیار عاشقم شدن و بسیار جدی جلو اومدن و حتی به خانواده معرفی کردن. و قصدشون حقیقتا جدی بود و ما عکسهای دونفره در سایتها و پروفایلها گذاشتیم و خانواده ها در جریان بودن. حتی ایشون به خاطر من کل آشپزخونشو تغییر داد. ما هرروز با هم زندگی میکردیم البته هرکدوم منزل خودمون رو داشتیم. ایشون سیگار زیاد میکشید اما به خاطر من الکترونیک کشید و خیلی اهمیت میدادن به من. گل میفرستادن محل کارم و خیلی با افتخار منو معرفی میکردن. شرایط مالی و شغلی ایشون هم در حد بالا هست. اما رفتارهای کنترل گر داشتن روی لباس پوشیدن و یا کجا هستم. کلا نیاز داشتن حتما بدونن کجا هستم وگرنه بهم میریختن. منم آدم بسیار حساسی هستم و عکس العملهام تنده گاها. ایشون خیلی هم خروپف میکردن و من شبها برخلاف گذشته خواب راحت نداشتم. کم کم رفتارهای اعتراضی من و برخوردام در مورد حساسیتای ایشون باعث شد ایشونم عوض شن. چند بارم من قهر کردم و ایشون هم سرد میشدن جای دلجویی. از دوهفته پیش سر یک بحث و لجبازی دوطرفه ایشون منزل منو ترک کرد و گفتن رابطه رو تموم کنیم و همه تقصیرا رو گردن من انداختن. چند بار مسیج دادم که بیا صحبت کنیم و بعد تصمیم بگیریم اما پاسخها همه منفی و میگن تو قدر ندونستی و لیاقت نداشتی و … من خودمو سرزنش میکنم و میدونم اگر برم سمتش احتمالا ایشون برمیگرده اما با توجه به حرفهاش در مسیج، فکر میکنم نباید خودمو بیشتر پایین بیارم. نمیدونم واقعا چکار کنم. با توجه به سن و شرایط این رابطه برام بسیار ارزشمند بود. نظر شما چیه؟ الان اصلا نمیدونم حتی اگر خودشم پیشقدم بشه، آیا این رابطه با توجه به حساسیتهای ایشون و مساله خروپف شدید، به صلاحم هست یا نه. فکر همکارام و جامعه هم میکنم که همه میدونستن و اعتبارم پایین اومده. امیدوارم راهنمایی کنید. ببخشید طولانی شد. با احترام

    1. وقت بخیر. حتی اگر ایشان به رابطه برگردند باید ببینید با موضوعاتی که مشکل ساز شده بود چه خواهید کرد زیرا برگشت ایشان بمنزله حل مشکلات قبلی نیست و شما پس از اشتی در ابتدای راه هستید. ضمنا قهر ایشان نشانگر ویژگی او است یعنی بعدها نیز این رفتار او تکرار خواهد شد. یعنی اگر چیزی مخالف نظر او باشد واکنش او قهر خواه بود.
      موضوع دیگر کنترلگری اوست. اگر شما زن آزاد و مستقلی بودید این موضوع در ادامه زندگی بیشتر شما را اذیت خواهد کرد.

    2. با اجازه از آقای دکتر، ولی جدی جدی بخاطر خروپف حاضرید ازدواج نکنین باهاشون؟؟؟؟؟ نهایتا شب یجای دیگه بخوابید:))))

  84. سلام. ببخشید دکتر من 21 سالمه و با کسی آشنا شدم که 32 سالشه، دکتر از همه لحاظ ایشون ایده آل من هستن، فقط و فقط از این اختلاف سنی مون میترسم، خیلیا میگن درست نیست، نیازهاتون خیلی فاصله داره و متفاوته، اما خب زوجهای موفق با فاصله سنی هم داریم، الان فاصله سه چهار سال هم خواستگار دارم اما اصلا دوست ندارم باهاشون ازدواج کنم. نه اینکه سن بالاهارو دوست داشته باشم بلکه بطور خاص ایشونو دوست دارم، و اینکه من از بچگی بهم میگفتن بیشتر از سنت میفهمی و رفتار میکنی، بچه اولم و همیشه عاقلانه رفتار کردم، نظر کلی شما چیه؟

    1. وقت بخیر. لزوما اختلاف سنی مانع ازدواج خوب نیست. سایر فاکتورها را چک کنید و مدتی با ایشان در ارتباط باشید تا به سایر ویژگی ها دقت کنید. در سایت فیلم اختلاف سنی را تماشا کنید

    2. سلام وقت بخیر
      من دختری ۲۸ ساله هستم که با کسی آشنا شدم بابت ازدواج که ۳۰ ساله هستن. در ابتدای رابطه قرار اینطور بود ابتدا به شناختی نسبت به همدیگه برسیم و اگر مشکلی نبود خانواده ها رو در جریان بذاریم. من هم تو این مدت اولش واقعا خیلی منطقی سعی در شناخت ایشون داشتم و تمام صحبت ها و دیدارهای ما در رابطه با اهداف آیندمون بود. بعد از حدود چند ماه که من به ایشون تا عید رو مهلت داده بودم به نتیجه رسیدیم که به خانواده هامون بگیم و ایشون هم وقتی به خانوادشون گفتن اولش با مخالفت مواجه شدن. چونکه خانواده مخالف اختلاف سنی ما بودن. به خاطر اینکه پدر و مادر قدیمی فکر میکنن و اعتقاد دارن دو سال اختلاف سنی کم هست و باید شخصی باشه که ما ایشون رو بشناسیم و غریبه نباشه.
      با همه این مخالف های خانوادشون ایشون موفق شدن یه جلسه همراه مادر و خواهرشون منزل ما بیان برای آشنایی.
      بعد از اون دیدار واقعا هیچ ایرادی نتونستن از من بگیرن و دوباره مخالفت خودشون رو نشون دادن و گفتن نه.
      ایشون هم به گفته خودشون خیلی حرف زدن. خیلی بحث کردن. واسطه گذاشتن. ولی نتیجه نداد. و امیدشون رو از دست دادن.
      من هم که تا عید به ایشون فرصت داده بودم و ازشون نتیجه میخواستم کاملا ناامیدانه جواب منو دادن که خسته شدم و راضی نشدن.
      همون موقع بود که دنیا روی سر من خراب شد.
      منم الان حدود ۱۵ روزی هست که ارتباطم رو با ایشون قطع کردم.
      از تمام صفحات مجازی خارج شدم چون برام یاداوری میکرد و اذیت میشدم.
      و سعی کردم خودم رو با کارم و علایقم سرگرم کنم.
      ولی الان به این نتیجه رسیدم که کارم نتیجه نداره.
      چون خودم رو میشناسم.
      من هنوز تموم نکردم واسه خودم این موضوع رو متاسفانه.
      نمی تونم به خودم دروغ بگم
      نمی تونم خودم رو گول بزنم.
      من دختری بودم که با کسی در ارتباط نبودم و الان دچار وابستگی شدم.
      من احساسم نسبت به ایشون حس پاک و ناب عشق بود.
      ما همدیگرو واقعا دوست داشتیم.
      با این شرایط اقتصادی جامعه سعی داشتیم زندگی کنیم.
      آخه چرا با یه دلیل غیر منطقی خانوادشون ما از هم دور بشیم.
      الان چیزی که ذهنمو درگیر کرده این هست که شاید منو واقعا دوست نداشته. چطور نتونسته خانوادش رو مجاب کنه. یعنی من ارزش این کار رو نداشتم.
      بعضی وقتا هم فک میکنم و خودمو دعوا میکنم که خوب شد که فهمیدم بی عرضه بوده . کسی که نتونه الان درست تصمیم بگیره من چطور میخوام بهش تکیه کنم تو زندگی.
      اینا رو به زبون میگم ولی دلم رو قبول نداره.
      چونکه هنوز دوسش دارم
      چونکه باهاش رویا ساختم.
      هنوز امید دارم برگرده.
      درسته که تو صفحات مجازی نیستم.
      ولی واقعا اون هم دلتنگ من نیست؟
      ادرس خونه و محل کارم رو میدونه
      شماره تماسم رو داره
      ولی ازش خبری نیست
      در حالی که من واقعا دلتنگ ایشونم.
      البته میدونه که مقصره و گناهکاره.
      نباید وقتی که نمی تونه خانوادشو راضی کنه به من امید میداد.
      نباید میگفت دوست دارم
      کلمات حرمت دارن.
      احساسات من چی میشه.
      الان تو یه برزخ احساسی هستم
      باید چکار کنم.
      برگشت اگر از طرف من باشه غرورم شکسته میشه و احساس میکنم حقیر شدمو حس بی ارزشی بهم دست میده. احساس میکنم دارم عشق رو گدایی میکنم.
      الان فقط میخوام بفهمم که منطقم چی میگه.
      تموم کنم
      یا منتظر باشم و زندگیم و عمر و جوونیم تلف بشه.
      بین احساس و منطقم گیر کردم
      اصلا ذهنم کار نمیکنه
      وقتی یادش میفتم برای خودم جریمه گذاشتم.
      سعی دارم به زندگیم برگردم
      تلاش کردم
      ولی نشده
      چونکه هنوز امید به برگشتش دارم تموم نکردم
      خدایا من چکار کنم.
      میخوام که از ته قلبم بگم راضی ام به رضای خداوند.
      توکل کنم
      آرامش داشته باشم
      شاید حکمتی بوده که نمیشه
      نمیدونم واقعا
      لطفا کمکم کنید.
      خواهش میکنم.

      1. این مرحله کاملا طبیعی است و اسمش را مرحله چانه زنی گذاشته اند. یعنی فرد هی با خودش کلنجار می رود و منتظر بازگشت است. بهیچوحه با ایشان تماس نگیرید و هیچ عکس و ارتباط حتی یکطرفه(مانند چک کردن او در اینستا) نداشته باشید زیرا مرحله چانه زنی را طولانی تر می کند. بعد از مرحله چانه زنی مرحله پذیرش برای شما ایجاد می شود.
        بدنبال جواب ار او نباشید زیرا هیچ جوابی شما را قانع نمی کند

  85. سلام اقای دکتر
    حدود سه سال پیش خیلی اتفاقی تو تلگرام با یه خانمی اشنا شدم
    البته پیشنهاد اول از طرف من بود
    ایشون اوایل نمی پذیرفتن
    ولی با سماجت من ارتباط مجازی مون ادامه پیدا کرد
    گویا ایشون زمانی که من پیشنهاد ارتباط بهشونا دادم تازه از نامزدشون جدا شده بودن
    اول تصورشون هم این بود من از طرف نامزد سابقشون برای مزاحمت بهشون پیام دادم
    به هر حال با سماجت من رابطه مون ادامه پیدا کرد و ایشون هم وابسته شدن به من
    بعد حدود ۱سال قرار دیدار حضوری گذاشتیم
    تو نگاه اول اون تصوری که ازش داشتم نبود
    اون روز چند ساعت باهم بیرون بودیم و نهار خوردیم
    جالبه ایشون هم نظرش شبیه من بود
    اون روز از هم خدا حافظی کردیم و حلالیت طلبیدیم
    منم تو دلم خوشحال بودم که ایشون خودش داره میره که یه جورایی عذاب وجدان نگیرم
    اما به محض اینکه به خونه رسیدم
    نمی دونم با اینکه دلم می خواست تموم بشه این رابطه
    مدام اصرار کردم که ارتباطمون ادامه پیدا کنه
    یه ماهی باهم رابطه مون قطع بود
    اما بعدش دوباره شروع شد
    دوماه بعد ایشون برا اردو از طرف دانشگاه رفتن مشهد
    منم رفتم باز اونجا هما دیدیم
    اونجا هم که بودم باز بی میل شدم بهشون اما وانمود کردم که دوستش دارم
    به هر حال ایشون به مادرشون گفتن
    مادرشون هم گفته بودن که با خانواده اقدام کنم
    اما من به بهانه ای که شرایطشا ندارم کاری نکردم
    رابطه ما دامه پیدا کرد تا حدود چند ماه پیش
    تو این مدت هر بار می اومدن می گفتن که خواستگار دارن و از این وضعیت خسته شدن
    اگه من دوستشون دارم باید اقدام کنم .البته تا خواستگاری به نتیجه ای نمیرسید باز رابطه مون به حالت اوا بر می گشت
    دوتا مساله بود یکی طریقه اشنا شدنمون و یکی نامزدی ناموفق ایشون
    نمی تونستم به خانواده ام بگم.البته حدسم این بود که خانواده ام موافقت نکنن.ایشون هم در مورد شکل اشنایی می گفت که پدرشون صد در صد مخالفت می کنن.بهش حس علاقه داشتم اما می ترسیدم حس علاقم توهم باشه و ناشی از شناخت نباشه و بعدا دچار مشکل بشیم.خواستگار اخر که اومد مرتب بهم هشدار دادن که دیگه این فرصت اخره اگه دوستش دارم باید با خانواده ام اقدام کنم .همون دلایل که گفتم مانع شد که کاری کنن.به هر حال ایشون به خواستگار اخر جواب مثبت داد.اما با ناراحتی رفت.می گفت که دوستش نداره فقط ادای ادمای خوشحالا در میاره.از وقتی که فهمیدم عقد کرده خیلی حالم خراب شد.مدام خودما سرزنش می کنم که چرا از دست دادمش.چون ویژگی مثبت زیاد داشت.لحظه ای از فکرم بیرون نمیره .مدام بهش فکر می کنم.مدام چتامونا مرور می کنم.با اینکه دوبار بیشتر هما ندیدیم تمام سه سال بیشتر وقتا با هم گذروندیم.مدام اینستاشا چک می کنم.اخراش یه بار پیام داد که این بنده خدا را دوست داره و حرفش که گفته بود به زور داره ازدواج می کنه درست نبوده.ازم خواست که برم دنبال زندگیم
    ولی نمی تونن فراموشش کنم خیلی دارم عذاب می کشم.نا گفته نماد که ما رابطه جنسی فیزیکی نداشتیم ولی تو چت در موردش حرف می زدیم.احساس می کنم که از احساساتش سوء استفاده کردم بهش ظلم کردم چون در مورد ازدواج مطمعن نبودم ولی بهش مدام قول می دادم
    نمی دونم چیکار کنم

    1. شما مشکلتون با خودتون بود. به همین جهت تردید داشتید. ویژگی هایی دارید که در تصمیم گیری ها شما را مردد می کند. باید روی این ویژگی ها کار کنید. شما مسئول خود هستید نهایتا. او نیز مسئول خویش است که خودش را در یک رابطه مبهم قرار داد. بنابراین ما مسئول انتخاب های خود در زندگی هستیم

      1. خیای ممنون از لطفتون
        به نظرتون چیکار کنم که هم از این عذاب و دلتنگی نجات پیدا کنم و هم روی نقاط ضعفم کار کنم
        میشه مشخصا بفرمایین ایراد رفتاریم چیه.چون تا وقتی که بود احساس می کردم زیاد بهش کابسته نیستم و می تونم به راحتی رابطه مونا قطع کنم.اما به محض رفتنش انگار دنیا رو سرم خراب شده.ضمنا من ۳۱ سال دارم .مدام از طرف خانواده تحت فشارم که ازدواج کنم در این مورد توصیه تون چیه.تو این مدت ۳سال هم تا حدود زیادی بخاطر ایشون پیشنهاد ازدواج از طرف خانواده ام را رد می کردم چون یه جورایی خودما بهش متعهد می دونستم
        سپاسگذارم از شما

        1. تا زمانی که حال روحی تان خوب نشده اصلا توصیه نمی کنم وارد ارتباط دیگری شوید زیرا نتیجه احساس تنهایی شما است و نه انتخاب واقعی.
          مشکل شما تردید در انتخاب ناشی از باور شما است مبنی بر اینکه من نباید اشتباه کنم و حق اشتباه ندارم

      2. استاد گرانقدر سپاسگذارم
        میشه بفرمایین دقیقا چه ویژگی من باعث میشه مردد باشم
        و به نظرتدن باید برای حل این مشکل چیکار کنم؟