اختلال جنسی

درمان همجنسگرایی

آیا همجنسگرایی قابل درمان است؟

پنجاه سال پیش، مجله TIME مقاله کوتاهی تحت عنوان «همجنسگرایان قابل درمان هستند» را ارائه داد. این مقاله گزارش داد كه همجنس‌گرایان مرد تحت مراقبت دانشمند و روانپزشك 64 ساله دانشگاه پنسیلوانیا، ساموئل هادن، به روان‌درمانی گروهی پاسخ مثبتی برای درمان همجنسگرایی نشان دادند. در طول چهار تا هشت سال، هادن توضیح داد، بیماران رویاهای خود را با یکدیگر تقسیم کرده و تعبیر می‌کنند، لباس‌ها و رفتارهای «پر زرق و برق» خود را کنار می‌گذارند، با خصومت و روان‌رنجوری‌های خود کار می‌کنند و شروع به معاشرت با زنان می‌کنند. به این صورت از نظر هادن ازدواج این مردان نجات یافت و درمان همجنسگرایی آنها انجام شد.

هادن تنها روانپزشک برجسته‌ای نبود که ادعا می‌کرد همجنس‌گرایی، بیماری روانی قابل‌درمان است، اما نماینده بسیاری از این دانشمندان بود. در طول دهه 1960، روانشناسان اروینگ بیبر و چارلز سوکاریدس مرتباً در روزنامه‌ها و مجلات نقل‌قول می‌شدند. و استدلال می‌کردند که میل همجنس‌گرایانه نوعی ناسازگاری روانی اجتماعی است که از کودکی ناشی می‌شود.

درمان همجنسگرایی- تصویر ۱- سایت تخصصی روانشناسی دکتر کامیار سنایی

نظر فروید درباره همجنسگرایی

نظریه فروید معتقد است که همه کودکان ذاتاً دارای دوجنسیت در روان خود هستند. و فقط در نوجوانی از طریق شناسایی با والدین همجنس خود یک گرایش جنسی ثابت انتخاب می‌کنند. خود فروید تا سال 1935 به‌صراحت اعلام کرده‌بود همجنسگرایی بیماری نیست و به‌شدت از تلاش برای درمان آن دلسرد می‌شود. با این وجود، تا دهه 1950، نظریه‌های وی به‌طور گسترده توسط روانپزشکان محافظه‌کار آمریکایی و مهاجر به نفع تأیید افراد دگرجنسگرا، در پی جنگ جهانی دوم سوءاستفاده شد.

با رواج درمان‌های رفتاری در دهه‌های 1960 و 70، تلاش‌های جدیدی برای درمان همجنس گرایی نیز صورت گرفت. یکی از این روش‌ها به عنوان روشی از «انزجار درمانی» یعنی درمان با شوک‌های الکتریکی بود.

تاریخچه درمان همجنسگرایی

حتی در حالی که بسیاری از مردم این حرکت مقامات پزشکی را قبول می‌کردند، فعالان دگرباش جنسی در کنار مددکاران اجتماعی و روان‌درمانگران رادیکال مخالف این درمان‌ها بودند. از آنجا که این درمان جبرانی در طول دهه‌های 1970، 80 و 90 بی‌اعتبار شد، از بین رفت.  قبلاً در دهه 1960، چنین معالجه‌هایی مقاومت‌هایی را ایجاد کرده بود: در آوریل 1965، درست چند ماه پس از انتشار مقاله TIME، سازمان حقوق همجنسگرایان مستقر در فیلادلفیا، ژانوس، از هادن دعوت کرد تا در مورد تحقیقات خود سخنرانی کند. سخنرانی او با مقاومت شدید از طرف حضار روبرو شد. فرانکلین کامنی، رهبر پیشگام حقوق همجنسگرایان، با تندی به هادن پاسخ‌داد: «مساله گرایش به همجنس مساله‌ای علمی نیست دکتر هادن. این گرایش یک گرایش درونی است.» چنین حملاتی در میان طیف گسترده‌تری از سازمان‌ها علیه دستگاه سلامت روان ظاهر شد. و مشروعیت و خیرخواهی مداخلات بالینی را زیر سوال برد.

در مقابل، متخصصان و مشاوران غیرمذهبی، مدل‌های جایگزین روان درمانی را تأیید کردند كه خواست‌های همجنسگرایانه را تأیید کرده‌اند و دیگر تلاش برای درمان همجنسگرایی را غیر لازم دانستند. در ژوئن 1969، انجمن دوریان سیاتل با همکاری یک استاد متخصص اطفال دانشگاه واشنگتن خدمات مشاوره دوریان را برای همجنسگرایان (اولین مرکز در نوع خود در آمریکا) را تأسیس کرد. این مرکز به زودی به خدمات مشاوره سیاتل تغییر نام داد. این مرکز عمدتا توسط داوطلبان، در زمینه‌هایی از جمله روانپزشکی، روانشناسی، مددکاری اجتماعی، آموزش و مشاوره، کار می‌کرد. مراکز مشابه در سال‌های بعد در سراسر آمریکا تاسیس شدند. از جمله مرکز خدمات جامعه گی در لس‌آنجلس، خانه هویت در نیویورک و مرکز ارومین در فیلادلفیا.

درمان همجنسگرایی- تصویر ۲- سایت تخصصی روانشناسی دکتر کامیار سنایی

جایگزینی عبارت اختلال جهت‌گیری جنسی با همجنس‌گرایی

انجمن روانپزشکی آمریکا در سال 1973 رای به‌حذف «همجنس‌گرایی» از نسخه‌دوم کتابچه راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-II) داد. که به معنای آن بود که همجنس‌گرایی رسما دیگر به خودی خود یک اختلال محسوب نمی‌شود. این تصمیم در پی چندین سال اعتراض فزاینده متمرکز بر APA -از جمله اخلال در جلسات ملی- منجر به حمایت از روانپزشک برجسته روبرت اسپیتزر شد. تشخیص همجنس‌گرایی بلافاصله با «اختلال جهت‌گیری جنسی» جایگزین شد و در DSM-III به «همجنسگرایی ایگو-دیستونیک» تغییر نام یافت.

همجنسگرایی ego-dystonic به طور خاص برای بیمارانی هدف‌گذاری می‌شد که از گرایش جنسی خود ناراحتی مداوم ابراز می‌کردند. اکنون این احساس نام هوموفوبیا به خود گرفته که می‌تواند فرد را بیمار کند.

از دهه 1970، درمان‌های جبرانی از طریق موسسه‌های مسیحی ضد «همجنس باز»، از جمله گروه Exodus International، که در سال 1976 در آناهیم کالیفرنیا تاسیس شد، دوباره متولد شدند. انواع شیوه‌های مشاوره، مطالعه کتاب مقدس، روان درمانی فردی و گروهی و درمان‌های مبنی بر انزجار دوباره بازگشت. Exodus International در سال 2013 با عذرخواهی رهبر خود مبنی بر «امید دروغین» تعطیل شد. گرچه سازمان‌های بهداشتی حرفه‌ای آسیب و ناکارآمدی بالقوه درمان‌های جبرانی را در درمان همجنسگرایی تصدیق کرده‌اند، اما در جلوگیری از آنها قاطعانه عمل نکرده‌اند. در همین حال، انجمن روانپزشکی آمریکا به خطرات درمان‌های جبرانی در سال 1998 اذعان کرد. نتایجی که افسردگی، اضطراب و رفتارهای خودتخریبی را به عنوان نتایج احتمالی ذکر کرد.

همچنان درمانگرانی هستند که در قالب درمانگران جبرانی به ادامه تلاش برای درمان همجنسگرایی در سراسر کشور و جهان می‌پردازند. برخی اخیراً از روش‌های مبتنی بر شواهد» مانند درمان شناختی-رفتاری و حساسیت‌زدایی و پردازش مجدد حرکات چشم استفاده می‌کنند.

تحقیقات ساموئل هادن (مانند مقاله اصلی TIME در 1965) همچنان به‌عنوان شواهد در وبلاگ‌ها و انجمن‌های بحث و گفتگو ذکرمی‌شود. روانپزشکان، روانشناسان و مددکاران اجتماعی نقشی قدرتمند در شکل‌گیری افکار عمومی و درک خود از افراد دگرباش جنسی داشته‌اند. اما همچنان در مورد درمان همجنسگرایی بحث‌های زیادی وجود دارد. متخصصان همیشه به دنبال «درمانی» برای این افراد بوده‌اند. در ادامه مقاله به بحث مطرح شده در مورد امکان درمان همجنسگرایی در مقاله‌ای متعلق به 1930 می‌پردازیم:

آیا همجنسگرایی قابل درمان است؟

در حالی که برخی اذعان می‌کنند هنوز برای تایید یا رد این نوع گرایش چیزهای زیادی در دست نیست، ادبیات علمی بررسی شده به وضوح نشان می‌دهد که ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی در گرایش جنسی نقش دارند. برخی شواهد نشان می‌دهند تأثیرات شناخته شده در گرایشات جنسی ریشه در عوامل ژنتیک و وراثتی دارد و در حال حاضر هیچ شواهد قانع‌کننده‌ای وجود ندارد که محیط اجتماعی نقش مهمی در این انتخاب‌ها ایفا می‌کند. همین اختلاف سبب شده است که هنوز هم موافقان و مخالفانی برای گرایشات همجنسگرایانه وجود داشته باشد و هنوز عده‌ای معتقدند متدهایی برای درمان همجنسگرایی باید در نظر گرفته شود.

اعتراض‌های مذهبی نسبت به همجنسگرایی در مردان حداقل از قرون وسطی وجود داشته است. اما برای اولین بار در سال 1533 در قانون اساسی انگلستان تصویب شد که لواط یک عمل غیرقانونی است. این قانون که در سال 1563 مجدداً تصویب شد و مبنای محکومیت همجنسگرایان مرد تا سال 1885 بود. در پایان قرن 19 ظهور مفهوم همجنسگرایی به عنوان یک بیماری پاتولوژیک پزشکی یا روانی معرفی شد که درمان‌های قانونی را برای تغییر وضعیت همجنسگرایان الزامی می‌کرد. تایید و پذیرش همجنسگرایی به عنوان یک مفهوم قابل بررسی در ساخت اجتماعی جامعه از قرن بیستم شروع شد. بروز این گرایشات در دهه 1960 و اوایل دهه 1970 به اوج خود رسیده است.

درمان همجنسگرایی- تصویر ۳- سایت تخصصی روانشناسی دکتر کامیار سنایی

تحقیقات ژنتیکی درباره همجنسگرایی

جنبه‌های کمی از زیست انسانی به اندازه گرایش جنسی پیچیده است. یک پیوند ژنتیکی واضح نشان می‌دهد که افراد همجنسگرا «برخلاف انتخاب شیوه زندگی»، «از این طریق متولد می‌شوند». با این‌وجود برخی از این ترس دارند که از چنین یافته‌ای می‌توان سوءاستفاده کرد تا با این افراد «همدردی» کرد. و اکثر تیم‌های تحقیقاتی از پرداختن به این موضوع طفره رفته‌اند. اکنون، مطالعه‌ای جدید ادعا می‌کند این تصورکه یک یا تعداد انگشت‌شماری ژن‌ها، فرد را مستعد رفتارهای همجنسگرایی می‌کند، قابل‌حذف است. تجزیه و تحلیلی که ژنوم نزدیک به نیم میلیون زن و مرد را مورد بررسی قرار داد نشان داد اگرچه ژنتیک قطعاً در جنسیتی که افراد برای داشتن رابطه جنسی انتخاب می‌کنند دخیل است، اما پیش‌بینی‌های ژنتیکی خاصی در این زمینه وجود ندارد.

با این حال برخی از محققان این سوال را مطرح می‌کنند که آیا تجزیه و تحلیل ژن‌های مرتبط با فعالیت جنسی می‌تواند نتیجه‌گیری واقعی در مورد گرایش جنسی داشته باشد؟ بر اساس این تحقیقات دانشمندان به این نتیجه رسیده‌اند باید در نظر گرفت که گرایشات و تمایلات جنسی یک رفتار پیچیده است و قطعاً ژنتیک در آن نقش دارد. مطالعات دیگر گرایشات جنسی را با عوامل محیطی مانند قرار گرفتن در معرض هورمون قبل از تولد و داشتن الگوهای بزرگتر مرتبط دانسته‌اند.

محققان پنج نقطه واحد در ژنوم پیدا کردند که به نظر می‌رسید در میان افرادی که حداقل یک تجربه با همجنس خود داشته‌اند مشترک است. دو تا از این مارکرهای ژنتیکی نزدیک ژن‌های مرتبط با هورمون‌های جنسی و بو هستند. هر دو عاملی که ممکن است در جذب جنسی نقش داشته باشند. اما در کنارهم، این پنج نشانگر کمتر از 1 درصد تفاوت در فعالیت‌جنسی را بین افراد حاضر در مطالعه توضیح‌داد. هنگامی که محققان شباهت کلی ژنتیکی افرادی را که تجربه همجنسگرایانه داشته‌اند بررسی کردند، به نظر می‌رسد که ژنتیک بین 8 تا 25 درصد از رفتارها را تشکیل می‌دهد. بقیه عوامل احتمالاً نتیجه تأثیرات زیست محیطی یا سایر تأثیرات بیولوژیکی بوده است.

گروهی از تحقیقات نیز تماشای پورنوگرافی را بر همجنسگرایی موثر می دانند. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه به کتاب پورنوگرافی لذت ممنوعه مراجعه کنید.

 

کلیک کنید

کتاب پورنوگرافی لذت ممنوعه

Conversion Therapy در درمان همجنسگرایی

درمان «جبران کننده» یا «تبدیلی» یک عمل خطرناک است که جوانان با گرایشات همجنسگرایانه را هدف قرار می‌دهد. و می‌خواهد هویت جنسی یا گرایش جنسی آنها را تغییر دهد. اصطلاحاً «تبدیل درمانی» که گاهی اوقات به عنوان «درمان جبرانی» نیز شناخته می‌شود، طیف وسیعی از اقدامات خطرناک و بی‌اعتبار است که به دروغ ادعا می‌کند جهت‌گیری جنسی یا هویت یا بیان جنسیتی فرد را تغییر می‌دهد. این اقدامات برای دهه‌ها توسط سازمان‌های پزشکی و بهداشت روان رد شده است. اما به دلیل ادامه تبعیض و تعصب جامعه علیه افراد LGBTQ، برخی از پزشکان به درمان تبدیلی ادامه می‌دهند. در این درمان خردسالان به ویژه آسیب‌پذیر هستند. و درمان تبدیلی می‌تواند منجر به افسردگی، اضطراب، مصرف موادمخدر، بی‌خانمانی و خودکشی شود.

برخی گروه‌های مذهبی راستگرا این مفهوم را تبلیغ می‌كنند كه فرد می‌تواند جهت‌گیری جنسی یا هویت جنسیتی‌اش را تغییر دهد. یا از طریق دعا یا تلاش‌های مذهبی دیگر، یا درمان‌های به‌اصطلاح «جبرانی» یا «تبدیلی»، آن گرایشات را جهت‌دهی صحیح کند. تحقیق در مورد چنین تلاش‌هایی کارآیی آنها را نفی کرده و همچنین نشان داده که آنها مضر هستند. فراتر از مطالعاتی که فقط روی درمان جبرانی متمرکز بودند، تحقیقات گسترده‌تر به وضوح آسیب قابل‌توجهی را که تعصب جامعه و طرد خانواده بر افراد لزبین، همجنسگرایان، دوجنسگرایان، تراجنسی‌ها و کوئرها، به ویژه جوانان نشان می‌دهد را مشخص کرده است. علاوه بر این، شواهد حکایتی قابل‌توجهی در مورد آسیب به افراد LGBTQ در نتیجه تلاش برای تغییر جهت‌گیری جنسی و هویت جنسیتی آنها وجود دارد. براساس این شواهد، هرسازمان مهم پزشکی و بهداشتی در ایالات‌متحده بیانیه‌ای را در محكومیت استفاده از روش درمانی تبدیل كرده‌است.

در تبدیل درمانی همجنسگرایی چه اتفاقی می‌افتد؟

از آنجاکه تبدیل درمانی یک درمان روانشناختی اصیل نیست، هیچ استاندارد و راهنمای حرفه‌ای برای نحوه انجام آن وجود ندارد. بر اساس مقاله 2004 در مجله پزشکی بریتانیا، درمان‌های اولیه در دهه‌های 1960 و 70 شامل بیزاری درمانی، مانند شوکه کردن بیماران یا دادن داروهای تحریک‌کننده حالت تهوع هنگام نشان دادن تصاویر اروتیک همجنس به آنها بود.

روش‌های دیگر شامل روانکاوی یا گفتاردرمانی، درمان‌های استروژنی برای کاهش میل جنسی در مردان و حتی درمان الکتروشوک است. که در آن از شوک الکتریکی برای ایجاد تشنج استفاده می‌شود و عوارضی مانند از دست دادن حافظه دارد. اخیراً، افرادی که از این روش درمانی استفاده کرده‌اند، استفاده از درمان گفتگو محور را گزارش می‌دهند که بر نظریه‌های شبه علمی تأکید دارد، مانند این ایده که مادر بزرگتر یا پدر غائب، کودک را همجنس‌باز می‌کنند.

چرا روانشناسان می‌گویند تبدیل درمانی موثر نیست؟

همجنسگرایی به عنوان یک اختلال روانی در نظر گرفته نمی‌شود. بنابراین انجمن روانشناسی آمریکا (APA) «بهبود» جذابیت همجنسگرایان را در هر صورت توصیه نمی‌کند. در عوض، بر اساس بیانیه 1997 در مورد درمان «تبدیلی» یا «جبرانی» توسط APA، نادانی جامعه، تعصب و فشار برای مطابقت با خواسته‌های دگرجنسگرایی از خطرات واقعی سلامت روان افراد همجنسگرا است.

یک گروه ویژه APA در سال 2009 دریافت که درمان‌های تبدیلی، علیرغم اینکه توسط سازمان‌های مذهبی مورد تبلیغ قرار می‌گیرند، اما شواهد علمی کمی برای حمایت از آنها وجود دارد. با مرور مطالعاتی که از سال 1960 تا 2007 انجام شد، فقط 83 مورد در این زمینه یافت شد که اکثریت قریب به اتفاق آنها پرونده‌های آزمایشی نداشتند تا نشان دهد که آیا درمان‌ها به اهداف اعلام شده خود رسیده‌اند یا خیر.

گروه ویژه در گزارش خود در سال 2009 نوشت: «این مطالعات نشان می‌دهد تحمل پایدار در جهت‌گیری جنسی فرد غیرمعمول است.» شرکت‌کنندگان پس از تبدیل درمانی همچنان به گزارش جاذبه‌های همجنسگرایانه پرداختند و به‌طور قابل‌توجهی جذب جنس مخالف نشده‌اند. این مطالعات نشان داد که تبدیل درمانی می‌تواند مضر باشد. اثرات منفی شامل «از دست دادن احساس جنسی، افسردگی، خودکشی و اضطراب» بود.

هنوز هم بحث‌های زیادی در مورد صحیح بودن یا اشتباه بودن تمایلات جنسی همجنسگرایانه در جامعه وجود دارد. برخی از دیدگاه مذهبی، برخی از دیدگاه علمی و برخی از دیدگاه‌های جامعه‌شناسانه به‌مخالفت یا موافقت با این گرایشات می‌پردازند. اما نکته‌ای که وجود دارد اینست که روشی تحت عنوان درمان برای گرایشات همجنس‌خواهانه وجود قطعی و علمی ندارد. و تحقیقات هنوز در مورد ریشه‌های این رفتارها ادامه دارد.

نتیجه‌گیری:

هنوز ما بدرستی نمی‌دانیم که چه عواملی در شکل‌گیری همجنسگرایی موثر می‌باشند. تحقیقات علمی شواهدی بر موثر بودن روش‌های درمان همجنسگرایی ارائه نمی‌کنند. و باید نسبت به ادعاهای موجود در این زمینه با شک و تردید نگریست. رواندرمانگر باید به درمان افسردگی، اضطراب و شرم مراجع بپردازد. و سعی‌کند تمرکزش را بر سعادت و احساس خوشبختی او قرار دهد تا مراجع درک‌کند زندگی ابعاد دیگری نیز دارد.

البته مسلما درمان شناختی درباره کسانی که واقعا همجنسگرا نبوده بلکه بواسطه تحریکات محیطی و شرایطی مانند الگوی نقش به همجنسگرایی متمایل شده‌اند، امکان‌پذیر است.

منابع:

https://www.livescience.com/25082-gay-conversion-therapy-facts.html

https://www.hrc.org/resources/the-lies-and-dangers-of-reparative-therapy

https://www.scientificamerican.com/article/massive-study-finds-no-single-genetic-cause-of-same-sex-sexual-behavior/

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC344257/

http://www.pep-web.org/document.php?id=psar.017.0443a

https://time.com/3705745/history-therapy-hadden/

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: 13 میانگین: 3.2]

نوشته های مشابه

76 دیدگاه

  1. سلام من پسرم ۲۱سالمه یه مدت هست که احساس میکنم به رفیقم که هم سن خودم هست احساس جنسی دارم و دلم میخواد با او رابطه داشته باشم و آلتش رو بمالم میخوام بدونم دلیلش چیه چطور میشه درمانش کرد

  2. سلام عذر میخوام جناب محترم شما در مقاله ای که نوشتین بسیار دو پهلو حرف زدین و البته تقطیع شده ! و بعد شما در ابتدا میگین کانورژن تراپی کاری غیر علمی و باعث بسیاری بیماری رفتاری مثل افسردگی و اضطراب و … میشود اما در بخش کامنت ها در پاسخ به افراد به وضوح میتوان دید که شما خودتان به نحوی معتقد به کانورژن تراپی هستین ! و خودتون اگر فردی رو پیدا کنید که ببینید متوجه نیست که گرایش جنسی به هبچ وجه قابل تغییر نیست و چیزی درونی و پلی ژنیک هست که همیشه همراه ما بوده و هست به او به نحوی مراجعه برای تراپی !! رو براش تجویز میکنید ! و البته این رفتار مطمینا و با قاطعیت باعث افسردگی ماجور و حتی خودکشی و خود تخریبی زیاد افراد میشه و شما به جای اینکه افراد رو کمک کنید تا خودشان را بپذیرند این افکار غلط که ^ حالا شایدم بشه کاری کرد!^ رو ترویج و باعث میشد حتی زندگی یک نفر رو که سالم هم بوده طبق همه مقالات معتبر جهانی نابود کنید ! و واقعا دلم به حال افرادی میسوزه که تاحالا مقالات ای پی ای و مقالات معتبر رو نخوندن و با خوندن این دسته مطالب های تقطیع شده از خود متنفر میشن و فضا رو برایشان سخت تر میکنید ! همینطور هم بگویید که هیچ مقالات معتبری در سراسر جهان این گرایش رو غیر طبیعی و خارج از هویت فرد و چیزی اب نرمال یا منتال دیز اردر و … نمیدانند!!! و انها همگی انجمن های چند صد نفری از روان پزشکان معروف و رفتار شناسان معتبر تشکیل میدن ولی در پاسخ های شما ریشه رو در کمبود محبت مادرس یا پدر میبینید و من از شما سوال دارم که کجای مقالات و تحقیقات ریشه تمایلات همجنسگرایانه رو این دلیل معرفی کرده ؟ که شما معرفی میکنید ؟؟ بله چندییین سال پیش معتقد بودن که اینگونه است ولی با علم بروز و ابدیت شده هرگز چنین چیزی قابل سندیت نیست ! و عملا نظر شما رد است

  3. سلام آقای دکتر وقت بخیر
    من پسری ۱۷ ساله هستم و دوست دارم با دایی ام که ۴۳ داره رابطه جنسی برقرار کنم یا با پسردایی که ۳۷ سال داره رابطه جنسی برقرار کنم دایی منو خیلی دوست دارم منم اونو خیلی دوست دارم هروقت داییم یا پسردایی مخصوصا داییم رو که میبینم حشری میشم حسم رو داییم خیلی بیشتر دوست دارم ۵۰ ۵۰ باهم رابطه جنسی برقرار کنیم حتی موقع خود ارضایی هم با داییم یا پسر داییم تجسم میکنم میشه یه روشی بهم بگین که چطوری اینجور حس هارو از سرم بیرون کنم تا بهشون فک نکنم نمیخوام همجنس‌باز باشم میشه همکاری کنین لطفا نگین که برم پیشه مشاور که نمیتونم برم

  4. براتون متاسفم که همجنسگرایی رو یک بیماری میدونید ، هر کس زندگی خودشو و حق انتخاب من گیم و وقتی اینو دیدم واقعا ناراحت شدم الان یعنی من مریضم؟! برای همینه ایران از همه کشور ها عقب مونده

    1. همانگونه که در مقاله ذکر شده است به همجنسگرایی بعنوان یک نگرش پرداخته می شود. افرادی مانند شما با جهت گیری جنسی خود راحت هستند اما گروهی از همجنسگرایان نیز هستند که با جهت گیری خویش راحت نیستند.

      1. سلام دکتر من محمد هستم ادمی هستم دوست دارم با پسر ها همبستر بشم ولی بعد این کار خیلی پشیمون شدم خیلی تا حدی که خودکوشی کنم چرا همچین ادمی هستم بخدا زندگیم داغوانه میخوام خوب بشم

      2. اصلا دوس ندارم با دخترا رابطه داشته باشم فقط دوس دارم با پسر ها که از من زیاد بزرگ تر باشن رابطه داشته باشم

      3. سلام دقیقا مثل من که دارم رنج میبرم. من امیر هستم پسری ۲۶ ساله در استان کرمانشاه که علاقه ای به فاعل و مفعول بودن ندارم اما پارتنرمو میبوسم یعنی دوس دارم لب و گردن و آلتشو ببوسم وقتی طرف ارضا میشه منم از عمل دست میکشم یعنی دیگه ادامه نمیدم بدون اینکه ارضا شم میدونم مشکل از افکارمه لطفا راهنمایی کنید چطور کنترلش کنم ممنونم

      4. یعنی اگر راحت نبودند باید کانورژن تراپی و روش درمانی های غیر علمی روشون انجام بشه چون راحت نیستن ؟؟؟ به نظرتون نباید به افراد به جای اینکه تلقی کنید همجنسگرایی یک بیماری میتواند باشد که هیچ اسا علمی ندارد کمک کنید که فرد خودش رو بهتر بپذیرد و یک زندگی شاد رو به او هدیه کنید تا درمانی که باعث میشه یک فرد سالم که هیچ مشکلی هم نداشته اضطراب افسردگی و … بگیرد ؟؟؟؟ حتی در صورت نا راضی فرد از گرایش علم هرگز کار شما رو تایید نمیکنه در هیچ جای دنیا به خصوص کشور های توسعه یافته

  5. سلام واقعا میشه ؟؟؟
    من یه دختر رو چند سال دوس داشتم
    رابطه جنسی به همجنس هم داشتم
    تا اینکه با اون دختر ازدواج کردم فهمیدم نمیتونم باهاش رابطه برقرار ‌کنم و حسم بهش فقط وابستگی بود .واقعا رابطه جنسی با زنم سخت بود .
    باز برگشتم پیش همجنسم .
    موجب شد طلاق بگیرم .
    والان از خودم و گرایشم خسته شدم .دوس دارم ازدواج کنم و تشکیل خانواده بدم .میشه بهم کمک کنین؟؟؟..

  6. سلام من الان 16 سالمه متاسفانه در کودکی توسط یکی از اقوام از من سواستفاده شده من الان کاملا گیجم الان من هم به رابطه با پسر علاقه دارم هم دختر میخاستم بدونم راه درمانی هست

      1. سلام آقای دکتر میخاستم بدونم با چه مشاوری گفتگو کنم و من بیشتر میل به رابطه با جنس موافق دارم ولی دوست دارم رابطه برای طرف مقابل دردناک باشه

      2. سلام اقای دکتر وقتتون بخیر دکتر من ۱۸ سالمه گرایشم به مرد سن بالاس ولی خودمم اصلا دوست ندارم ینی دلم میخاد واقعا گرایشم عوض بشه تو خیابون جنس مخالف میبینم خوشم میاد دلم میخاد باهاش رابطه داشته باشم یعنی یجورایی دو قطبی ام چنباری هم رابطه داشتم با جنس مخالف ولی وسطاش نا توان بودم
        خواهش میکنم کمکم کنید

        1. اقای دکتر ایا راهی هست که من به کل گرایشم نصبت به همجنسم عوض بشه و گرایشم به جنس مخالف تغییر کنه؟

    1. منم همین مشکل و دارم احساس همجنس گرایی ندارم ولی حال روییم خرابه نمیدونم باید چیکار کنم

  7. سلام اقای دکتر ممنون میشم به من جواب بدین من تا سن 12 سالگی اصلا متوجه هیچی نبودم سن 13 سالگی متوجه شدم چنین چیزایی مثل رابطه جنسی هست یک روز تصمیم گرفتم فیلم پورن همجنسگرا ببینم (قبل اون فقط یکی دوبار پورن مرد و زن دیده بودم ) از اون روز پورن همجنسگرا می‌دیدم و خیلی وقت ها با دیدن این فیلم ها خود ارضایی میکردم که باعث میشد بیشتر به همجنسگرایی علاقه پیدا کنم تا الان که 15 سالمه متاسفانه متوجه شدم به جنس مخالف خودم ( دختر ) هیچ حسی ندارم و به همجنس های خودم حس دارم لطفاً کمکم کنید نمیخوام اینجوری باشه لطفا بهم بگین چجوری باید کنترلش کنم و به جنس مخالف گرایش پیدا کنم

    1. ممکن است بدلیل اینکه اولین مواجه شما با موضوعات جنسی از طریق درستی نبوده است تمایلات جنسی شما دستخوش تغییر شده باشد.
      پورن نبینید.
      سعی نکنید خود را بواسطه موضوعات همجنسگرایی تحریک نکنید

  8. سلام خسته نباشید.
    آیا میشود دوستی از جنس خود (پسر) فقط گی و با سن های بسیار نزدیک بهم و با درصد مادگی و نرینگی مساوی یا نزدیک بهم و مفعول بودن هر دوشخص به منظور ایجاد ارتباطات احساسی یا رفاقت سالم که اگر در انجام چنین کاری دچار انحراف شدن هر کدام از طرفین از برنامه خارج شوند. این برنامه به نظر شما مفید است؟؟؟ یا مشکل بیشتر میکنه.
    در برنامم بیشتر چیز ها از نظر عاطفی پیگیری یکدیگر احساسات همجنسگرایانه در طول روز و خیلی چیز هایه دیگر برای جبران محبت هایی که از دورن خانواده جامعه و خود شخص به خود صورت نگرفته انجام میشود. در اصل ایجاد رفاقت بسیار صمیمی به جای روابط نادرست.
    نظر خیلی از دوستان رو پرسیدم نظرشخصی افراد مثبت اما بحث علمی آن نیاز گفتگوی بیشتر برای آن است. (بنده 18 هستم و قصد این کارو دارم البته تو این مسیر در بیشتر امور از مشاور راهنمایی گرفته میشود.) امید وارم منظور بنده رو متوجه شده باشین.
    سپاس فراوان

      1. اقای دکتر من پسرم ۱۸ سالمه دوست دارم با مردای بزرگتر از خودم بخوابم ولی از زندگی متنفرم میخوام قشنگ دوست دختر داشته باشم و…
        اقای دکتر کمکم کنید درضم به دخترم یکمی حس دارمو….
        اقای دکتر کمکم کنید….

        1. سعی کنید یک رابطه عاطفی با یک جنس مخالف پیدا کنید. علاقه شما به مرد سن دار می تواند بجهت رابطه بد با پدر بوده و شما بجهت جبران کمبود عاطفی به مردان سن دار علاقمند می شوید. می توانید یک مشاور با تجربه انتخاب کرده و گفتگو کنید

    1. سلام
      من ۲۳ سال سن دارم
      تا کلاس ششم که ۱۳ سال سن داشتم کاملا عادی بود گرایشم
      در سن ۱۴ سالگی افکاری به ذهن من اومد که مثلا با میوه ایی مثل خیار حرکات فاعل رو
      رو خودم انجام بدم(یعنی مفعول)
      حدود ۳ ماه تابستون این حرکتو انجام دادم و بعد دیگه به ذهن من نیومد.چیزی که نگفتم اینه که من پورن هم تماشا میکردم
      علاقه به رابطه با مردان ندارم ولی علاقه ی زیادی به رابطه با افراد ترنس(بانوان ترنس) داشتم
      موضوع اینه که این افکار وقتی که من به اصطلاح نیاز جنسی دارم خیلی تشدید میشه و کامل هم برمشکلاتش اگاهم ولی زمان نیاز جنسی واقعا اذیتم میکنه
      ایا من همجنسگرام و ایا اون حرکات که در ۱۴ سالگی انجام دادم فقط یه انحراف بلوغی بوده
      چون دیگه تکرارش نکردم ولی افکارش هست

  9. کمکم کنید نمیدونم چیکار کنم خیلی تحت فشارم
    مادرم فهمید من همجنسگرام و اصلا قبول نمیکنه که غیرقابل درمانه من از وقتی یادم میاد گرایشم به همجنس بوده نه صرفا جنسی بلکه عاطفی دوستان زیادی دارم که دختر باشن یعنی اینجوری نیست که خودمو محدود کنم درسته خانوادمون بشدت مذهبیه اما خودمو محدود نمیکنم ، حتی چندبار با دخترا وارد رابطه شدم اما دیدم حتی وقتی کنارشم هیچ حسی بهم دست نمیده هیچیییییی حتی من با پسرا هم هنوز وارد رابطه نشدم نه اینکه نخوام بلکه از ترس خانوادم الانم که وضعم بدتر شده میخوان به زور ببرنم هورمون درمانی درصورتی که کلییی ضرر داره و اصلا هم قطعی نیست
    خیلی فشار روممه خیلیی مامانم گفت ای کاش هیچ وقت به دنیا نمیومدی کاش وجود نداشتی، شنیدنشون خیلی درد داره خیلی
    وقتی متوجه گرایشم شدم فکردم فقط من اینجوریم و بیمارم و هعی به خودکشی فکر میکردم که بعدا این افکارو کنار الان دوباره این که مرگ بهترین گزینست تا پدر مادرم یه زندگی شاد داشته باشن اومده سراغم
    شما مشاوری تو مشهد میشناسین که کمکم کنه؟
    شماره هاشون رو دارین؟

    1. سلام. خیلی متاسفم از احساسی که گفتید دارید. متاسفانه خانواده ها برخورد مناسب را با این موضوع بلد نیستند و بدلیل فضای فرهنگی و اجتماعی خود را بشدت تحت فشار می بینند. البته خوشبختانه جو اجتماعی در بین لااقل نسل جوان بسیار بهتر است و به این پدیده بعنوان یک تفاوت می نگرند.
      من کسی را در مشهد نمی شناسم.
      شما سعی کنید بر اهداف دیگر زندگی متمرکز شوید و همه زندگی خود را تنها در این موضوع خلاصه نبینید. شما ابعاد بسیار زیاد دیگری دارید که باید به انها توجه کنید و در مسیر رشد قرار گیرید

      1. خیلی ممنون از پاسخگوییتون
        دقیقا دوستام باهاش مشکلی ندارن و میگن تو هم مثل ما عادی هستی و فرقی نداری.
        میخوام ادامه بدم اما با محدود کردن نگاهای بد تیکه انداختن و حالام که مامانم میگه خیلی زود برات زن میگیرم تا درست بشی، الانم 19 سالمه فک میکنه با ازدواج درست میشم اما نمیخوام یکی دیگرم بدبخت کنم

        1. دوست عزیز اگر به حس خود که همجنسگرایید ایمان دارید به هیچ وجه ازدواج نکنید

        2. اولین باری که چنین فرد باشخصیت و بااراده در زندگی گش دیدم خود شمایید!
          به حرفای دیگران حتی خونوادتون[حرفای تیکه دار و بدون سازگار با زندگی شخصی شما] توجهی نکنید و سعی کنید حرفای آقای دکتر رو در زندگیتون پیشه بگیرید

  10. سلام اقای دکتر من ۳۴ سالمه.مجردم.از بچگی مادرمو از دست دادم.پدرمم با اینکه مهربون بود ولی عصبی و زودجوش بود.مشکلاتی تو زندگیم داشتم مث عصبانیت و حتی خیلی کم لکنت زبان.از چند سال پیش هم با یه خانم وارد رابطه شدم ولی بعد ی مدت احساس میکردم نمیتونم ارضا بشم.وبخاطر این ارضا نشدن ازش میخاستم حین رابطه از الفاظ رکیک استفاده کنه یعنی حس تحقیر شدن میخاستم تا ارضا بشم.بیشتر اخلاقیاتم ب مازوخیزم میخوره.البته هیچوقت علاقه ایی ب جنس نخالف نداشتم.اینم بگم خودراضاییم خیلی خیلی زیاده.لطفا راهنماییم کنید

      1. سلام خسته نباشید.
        هر چند تشکری که میخوام ازتون صورت بدم نسبت به کمکی که انجام میدین قابل قیاس نیست وزحماتتون از درجات بالایی برخورداره اما ممنون به خاطر تمام مطالب خوبتون.
        بنده در یکسال و نیم گذشته توسط نتیجه روانکاوی و تست های مختلف و گذشته ی بنده که منجر به همجنس باز شدنم شد شروع به تحقیقی که هر انسانی در ایران انجام میدهد شدم در این دوران سختی های بسیار زیادی را به دلایل خیلی زیاد تجربه کردم و چند ماه گذشته تا الان شروع به ترک این موضوع که می تونم بگم از تمام فضای مجازی تلگرام واتساپ اینستا یوتویوب گیمربودن (پورن مشاهده نمیکنم) خودارضایی دوری کردم و متاسفانه اجتماع هم بود به ویژه اقوام هم سن البته گاه هر دوهفته یکبار بروبچ رو زیارت میکردم اما از اونجایی که رفتارم به گونه ای بود که میگفتن این (خودم) ماله منه یا غیرتیم روش باعث شد به طور کلی دوری کنم چون ممکن بود گرفتار شم. سپس با انجام کاری در اغلب هفته به بالای پشت بام میرفتم (شب) و دراز میکشیدم با خدا صحبت میکردم و باعث شد نماز رو دوباره شروع کنم. ولی هنوز احساسات وجود داره و از آنجاییی که به تازگی 18 سال شدم باید مقدارشم بیشتر بشه و شد. و چون چندین بار مدرسه خودم رو تغییر دادم اما یدونه دوست هم نداشتم (در حد سلام، احوال پرسی، نمرت چند شد، بود) شروع کردم به دوستایابی که هم به دیگری و هم به خودم کمک کنه.
        دوفرد همجنسگرای مرد :

        1: (ابتدا اعتقاد داشتن به خداوند.)

        2: (داشتن میزان تست های نرینگی و مادگی مشابه یا نزدیک به هم)
        3: (روانکاوی توسط مشاور و فقط گی بودن(دسته از نوع رابطه ی مفعول و فاعل*) هر دو فرد)
        4: (مفعول بودن هر دو فرد*)
        5: (هم سن بودن چون درک بیشتری میتونه نسبت به همدیگر داشته باشن.)
        منظورم اینه اگه حل این مشکل توسط خود بیمار با بیمار البته با نظارت انجام بشه میتونه کمک کنه؟
        بعد از انتخاب دوست در ماه های اول هر دوفرد از بروز اطلاعات به دلیل عدم اعتماد خودداری میکنن اما با قرار دادن سوالات : علاقشون نسبت به رنگ ها خوراکی فیلم موسیقی انسان ها اعتقادات چی هست باعث شناختشون میشه. سپس باهم صحبت کردن و پرس و جو از احوال هم به صورت پیوسته در طول روز و پیگیر بودن؛ جبران محبت نشده میکنه (ممکن هست بگین محبت مادرانه اما بنده مادرم رو در یک ماه بیشتر از 13روز نمیبینم مگر آنکه…).و این روابط با دوستی ای مثل سایرین هست که در زمان دشواری بهم کمک میکنن و از لحاظ احساسی یکدیگر را در آغوش و بهم دلداری میدن. البته بگم اگر در هرجایی از کار هر دو فرد دچار انحراف شدن ارتباط قطع میشه.
        (احساس میکنم نوشتنم مقداری مشکل داره
        امیدوارم ببخشین) به نظرم بهتره حضوری صحبت کرد چون نشد اونجوری که میخوام بنویسم.
        یه نمونه برا زمان مشکل میگم مثلا دوست بنده با دوستان دیگرش به کافی شاپ میره و بعد از خوردن قهوه متوجه میشه یک نگاه احساسی از طرف یکی از دوستانش به او انجام شده و فهمیده او همجنسگراست و دست و پای خودش رو گم میکنه به بهانه ای میره سرویس بهداشتی و به بنده پیام میده و مثلا میگم میتونی به بهانه ای بگی کار داری و بپیچونی بری از اونجا یا بگم برو بشین و (سعی) کن عادی باشی و بهش نگاه نکنی یا احداقل در هنگام حرف زدن باهاشون چشمات رو بچرخون از اینجور مسائل. یا بریم پلنی بچینیم برای دوست دختر داشتن که البته با احترام .
        خودم در ابتدا سعی کردم دوبار برا اولین بار اما یه مشکلی بود… و شاید جایه نادرستی رو انتخاب کرده بودم. به نظرم جوابم رو دریکی از صحبت های شما در زیر مشاهده کردم اما….
        با تشکر.

  11. سلام اقای دکتر من از بچگی به جنس مخالف علاقه داشتم و الان که ۱۵ سالمه به این فکر افتادم که گرایشم چیه و میترسم از اینکه همجنسگرا باشم ولی حسی به همجنس خودم نداشتم.الان چند روزه انقدر بهش فکر کردم که حسی به جنس مخالف هم ندارم. این موضوع گذرا هست؟
    میتونم بپرسم گرایش ما در بچگی و نوجوانی قابل تغییر هست؟

      1. سلام، من امروز متوجه شدم همسرم همجنس گراست. با دیدن چند تا عکس توی گوشیش که وقتی ازش خواستم توضیح بده هیچی نگفت و از خونه رفت بیرون، شوکه شدم، نمیدونم باید چه رفتاری کنم. تنها چیزی که تو ذهنم میاد فقط طلاقه. میخوام ببینم درسته؟تنها راهش طلاقه؟

  12. سلام من پسرم 15سالمه از 13 سالگی فهمیدم به مردا علاقه دارم زنایی که تو خیابون میبینم اصلا حسی بهشون ندارم علایقم تو بچگی دخترونه بود اما به لطف محیطی که داشتم درستش کردم حس میکنم پسرم اما هنوزم به مردا علاقه دارم به نظرتون درست میشه
    آقای دکتر؟

  13. سلام و اینم بگم من هیچ علاقه ای به رابطه با جنس موافق ندارم یعنی دخترهایی ک تو خیابون میبینم حسی بهشون ندارم من فقط از سلبریتی های معروف خشم میاد/: تازه اون اواخر قبل از اینکه اضطراب شدید بگیرم انگار داشتم ب جنس مخالف احساساتی پیدا میکردم جوری ک همش میترسیدم عاشق پسر خالم باشم

    1. خشت میاد؟؟؟؟؟؟
      عزیزم شما اگه مطمِین هستی زمانی به پسر احساساتی داشتی(جنسی بیشتر مطرحه) به صورت ژنتیکی همجنسگرا نیستی(شاید دوجنسگرا باشی). اینکه از فلان بازیگر خیلی خوشت بیاد و کراش بزنی 🙂 ، در بحث (هم/دگر/دو)جنسگرایی واضحه خوش اومدن و عشق واحساس فقط مدنظر نیست.گرایش جنسی بیشتر مورد بحث هست و مشخص میکنه شخص در کدوم دسته قرار میگیره و . با توجه به نحوه نگارش شما و املات احساس میکنم نوجوان باشی.بهتره همونجور که دکتر در جواب بهتون گفتند حتما به روانشناس یا مشاور مراجعه کنی . اینجا اطلاعات محدودی دادی مثلا دقیق نگفتی کراش زدن رو مادر خیالی وسلبریتی کشش جنسیه یا علاقه و احساس.

  14. سلام خسته نباشید من از وقتی ک یادم میاد ب جنس موافق گرایش داشتم (دخترم) نمیدونم چیشد ک از یه زمانی به بعد من همیشه قبل از خواب خانواده های خوشبخت تویه فیلم سریالارو تصور میکردمو فرض میکردم بچشونم/:
    و روی مادر خیالیم کراش میزدم
    البته زمانی خیلی کوچیک بودم از ی پسر خوشم میومد
    و اینکه من بچه خیلی مثبتی به دید مردم بود و از اینکه کلمه پسرو از زبونم بشنون خجالت میکشیدمو میکشم و حتی فکرم به سختی میتونم کنم ،من پارسال با همنجسگرایی اشنا شدم و باهاش هیچ مشکلی نداشتم اما مدتیه اضطراب شدید دارم و از وقتی فهمیدم مردم مخالفن، چقدر از این ادما بدشون میاد حالم ب شدت بده تویه جمعی ک پر از ادمه من حس میکنم خیلی بی ارزشم نمیدونم چیکار کنم ک این حسه بره

  15. سلام اقای دکتر من خودم دخترم ولی احساس میکنم با دیدن دخترایی که لباس چسب دارن و سینه تحریک میشم.البته خودم مطمئن نیستم واقعا تحریک میشم یا نه.سنم ۲۰ سال هستش و اینکه من یه مدت طولانی هستش تحت فشار درسی و روانی شدیدی بودم و روابط اجتماعیم خیلی خیلی کم شده و بعضی موقع ها پورن تماشا کردم و خودم هیچ علاقه ای به پوشیدن لباس های چسب ندارم و خوشم نمیاد برامدگی های بدنم دیده بشه از بچگی لباس هاس راحتی میپوشیدم و ذکر کنم جو خانواده هم بی تاثیر نیود چون همش پسرا و دخترا رو جدا میکردن و میگفتن با پسرا بازی نکنین و…. و خودم هیچ علاقه ای ندارم همجنسگرا بشم ولی اینو ذکر کنم که به جنس مخالف هم گرایش زیادی دارم ولی خوب با توجه به جو خانواده امکان بروزش نبوده و چند بار حس کردم با دیدن جنس موافق تحریک میشم.شاید هم تلقین میکنم نمیدونم حقیقتا چون امروز با دیدن تصویر یکی که در حال رقص بود و لباس جذب پوشیده بود حس کردم خیلی تحریک شدم و از این موصوع خوشحال نیستم اصلا

    1. سعی کنید خود را در معرض تجریم نگذارید. با جنس مواق روابطی معقول و در چارچوب ایجاد کنید. امکان دارد این علاقه بجهت محدودیت زیاد باشد. مانند روابطی که مثلا در سربازخانه ها بدلیل مخدودیت وجود دارد و نشانه همجنسگرایی افراد نیست

      1. من بیشتر منظورم دوجنسگرا بودو همجنسگرا منظورم نبود اصلا هم دوست ندارم هیچکدوم از اینا باشم. اقای دکتر راه درمانش چیه..؟البته همینطور که گفتید خودم رو دیگه از جمعی تحریم نمیکنم .البته ذکر کنم با جنس موافق همیشه روابط دوستانه و معقولی داشتم ولی در موارد محدود مثل همین دیدن ویدیویی که گفتم از دوستانم متاسفانه همچین حسی اومد به سراغم و بعدش متاسفانه خودارضایی کردم.اقای دکتر درمان میشم؟نگران نباشم یعنی این قضیه به خاطر شرایطی که داشتم طبیعی هستش؟

        1. سعی کنید با قرار ندادن خود در شرایط پروبال ندهید به این موضوع. خیلی وقتها می تواند گذرا باشد. ضمن اینکه انسان قرار نیست هر میلی را متحقق کند. انسان امیال مختلفی به ذهنش می رسد. اما از سویی دیگر قرار نیست خود را بخاطر این امیال تا زمانی که به رفتار تبدیل نشده سرزنش کند.

  16. سلام
    آیا باشوک درمانی ممکنه همجنس‌گرایی درمان بشه؟؟
    و اینکه من خودم می‌دونم به خاطر هورمون ها و فیلم های پورن و…. به همجنس‌گرایی تمایل دارم واز یه طرفم از این حس حالم بهم میخوره وبیزارم بنظرتون ممکنه با تعادل هورمون ها وشوک درمانی این حس ها بره؟؟

    1. اگر قبلا همجنسگرا نبودید و در حال حاضر همجنسگرا شدید باید دلایل انرا پیدا کرد. مثلا اگر پورن دلیل ان است باید پورن را ترک کنید و رواندرمانی شوید.
      گروهی شوک درمانی را موثر می دانند.

      1. سلام من از وقتی کلاس پنجم ابتدایی بودم حسم ب سن بالا داشتم.حتی به معلمم.قبل اون هم با داداشم که دو سال از من بزرگ بود فقط در حد حال نه دوخول رابطه داشتم حالا ۲۵سالمه و همون حسو دارم ب سن بالا تقریبا ده باری هم تو رابطه بودم ولی از این حس خوشم نمیادا.ولی باز میرم سمتش .به نظرتون راهی هست که ترکش کنم

        1. سلام. من ۲۷ سال دارم از بچگی حس داشتم که به پسرا بیشتر تحریک شدید دارم تا دخترا و چندین سال هست اذیت شدید روحی کشیدم چند سال قبل هم تجربه رابطه سکسی با یک پسر کوچکتر از خودم داشتم که تا دو ماه ادامه داشت بعد قطع شد. الان هم با دوچرخه خیابان ها ویراژ های خطرناک و عجیب میدم مخصوصا اگه پسری ببینم بیشتر از خود بی خود میشم و جوگیرانه تر با دوچرخه ویراژ میدم بین ماشین ها تا جلب توجه کنم همجنس هام بهم‌توجه کنن وقتی هم بهم توجه میکنن با شکلات دادن باج میدم بهشون. وقتی هم بیرون حس میکنم پسرهایی که از جلوشون رد شدم نگاه کردم بهم اصلا توجهی نکردن به شدت ناراحت و دلخور میشم حالت جنون دست میده بیشتر گرایش پیدا میکنم به دوچرخه سواری خطرناکتر که تا به حال چندین بار تصادف کردم ولی حاظرم ریسک های خطرناک را تحمل کنم ولی توجه بگیرم از همجنس هام

  17. سلام من ۹ساله هستم. تقریبا تو ۷سالگی داداشم از من سوم استفاده کرد و گوام زد..‌…
    الان خیلی حالم بده اعصابم خورده.

  18. سلام بنده 34ساله هستم از روزی که یادم میاد به همجنس علاقه داشتم برای سکس.اما بخیال خودم گذرا هست و درست میشه حتی به هوای اینکه ازدواج کنم علاقه ام به همجنس از بین میره ازدواج کردم بچه دار شدم خلاصه بدبخت بودم بدبخت تر شدم.پیش روانشناس و روانپزشک هم رفتم بی فایده بود زندگی مشترکمون داره نابود میشه.تورو خدا راه کارای تکراری بهم ندید.خسته نباشید

    1. وقتتون بخیر. متاسفانه هنوز در علم درمان قطعی همجنسگرایی وجود ندارد. تحقیقات کمی در اینباره صورت گرفته است. بسیاری از افراد نیز که ادعای درمان می کنند تحقیقات بر روی ادعای روشهای موثر توسط ایشان وجود ندارد

    2. سلام کتاب های دکتر نیکولوسی رو بخونید شاید تغییراتی در شما ایجاد شد ایشون از روانشناسان فعال در ریپارتیو تراپی همجنس گرایی بودن. ,ویدیو های ایشون هم در یوتیوب هست. فایل های صوتی فارسی یکی از کتاب های اصلی دکتر جوزف نیکولوسی هم در یک کانال تلگرامی موجوده من اسمش رو نذاشتم که تبلیغ نشه. اگر تمایل داشتین به من ایمیل بزنین بفرستم. اگر آقای دکتر اجازه بدن ایمیل بنده اینه: am439@yahoo.com

      1. سلام وقت بخير. من ٧ ماهه نامزدكردم متأسفانه چندروزپيش پي بردم همسرم تاپ سافت هستن آيا راه درمان وجود داره يا اقدام به طلاق بكنم

        1. احتمال دارد گرایش جنسی باشد و نیز ممکن است انحراف جنسی باشد. در هر دو صورت کار بسیار دشوار است. حتما با یک روانشناس صحبت کنید. بهیچوجه فعلا ازدواج نکنید

      2. سلام آقای دکتر خوبید منم از ۱۴ ۱۵سالگی به دست ۲تا همجنس باز افتادم الان از همون افراد سن بالا خوشم میاد
        بعضی وقتا زوررررر میزنم لز میبینم
        ارضا میکنم خودم ولی یکبار با جنس مخالفم ارتباط نداشتم ولی بدمم نمیاد
        الآنم فیلم های پورن بعضی مردهای سن بالا با دختر اون فیلم هایی که دوس دارم میبینم میخوام ترک کنم ولی نمیتونم روشم ندارم نمی‌دونم چطور درمان شم به نظرتون میتونم تغییر کنم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا