خانه » روانشناسی رابطه » روابط زناشویی » مشاوره قبل از ازدواج
مشاوره قبل از ازدواج- دکتر کامیار سنایی روانشناس

مشاوره قبل از ازدواج

Author : Dr. Kamyar Sanaie

مشاوره ازدواج

در بسیاری از موارد، دختران و پسران بدون دقت کافی و از سر هیجانات و احساسات گذرا تصمیماتی می‌گیرند که می‌تواند کل زندگی آنها را تحت‌تاثیر قرار دهد. ازدواج هندوانه سر بسته نیست! اگرچه مطمئناً مشاوره قبل از ازدواج خوشبختی شما را در ازدواج تضمین نمی‌کند، اما با دانش کافی می‌توان احتمال موفقیت در ازدواج را افزایش داد. موضوع مشاوره قبل از ازدواج تنها انتخاب همسر مناسب نیست. زیرا ممکن است شما همسر مناسبی را نیز انتخاب کرده باشید ولکن با ناآگاهی و بی‌توجهی، ارتباط و در نتیجه ازدواج خود را به شکست بکشانید.

مشاوره قبل از ازدواج یکی از راه‌های موثر برای خفظ تداوم خانواده است و باعث می‌شود افراد در انتخاب همسر خود دقت بیشتری کرده و با دانش و آگاهی بیشتری تصمیم بگیرند. مشاوره قبل از ازدواج موجب هماهنگی روحی شده و دو فرد نسبت به تفاوت‌ها و شباهت‌های یکدیگر شناخت پیدا می‌کنند. همچنین موحب می‌شود زن و شوهر انتظارات واقع‌بینانه‌ای در آینده از یکدیگر داشته باشند. مشاوره قبل از ازدواج کمک می‌کند تا افراد تنها بر اساس ویژگی‌های ظاهری و ملاک‌های مادی، یکدیگر را انتخاب نکنند.

در مشاوره قبل از ازدواج از مصاحبه و در صورت لزوم پرسشنامه و آزمون‌های روانی استفاده می‌شود.

فواید مشاوره قبل از ازدواج

  1. دادن آگاهی و اطلاعات کافی در زمینه‌های مختلف به افرادی که قصد ازدواج دارند. (مثال: شناسایی بیماری‌های جسمی، ژنتیک و روانی)
  2. بررسی تطابق شخصیتی، سنی، هوشی، فرهنگی، مذهبی و اخلاقی
  3. آشنایی با مهارت‌های زندگی زناشویی
  4. بررسی مفهوم واقعی عشق و دلبستگی فارغ از آنچه در سینما و تلویزیون به نمایش در می‌آید
  5. ارائه اطلاعات کافی در زمینه رفتارها و تمایلات صحیح جنسی
  6. آشنایی با شیوه‌های ارتباطی مناسب با همسر
  7. شناخت تفاوت‌های زن و مرد
  8. کمک به شناخت ویژگی‌های مثبت و منفی طرفین
  9. شناخت باورهای غلط درباره ازدواج

نکات مهم در مشاوره قبل از ازدواج

لازم است مشاور در مشاوره قبل از ازدواج به نکات مهمی که منجر به شکست در ازدواج می‌شود اشاره کند. در ادامه به بعضی از این نکات اشاره می‌شود.

  1. در انتخاب همسر عجله و شتاب نکنیم. لازم است حداقل یکسال صرف آشنایی کنیم. غم فردا را با شادی امروز معامله نکنیم.
  2. اگرچه نباید در ازدواج سهل‌گیر باشیم، ولی وسواس نیز نباید داشته باشیم. باید بدانیم مسلماً هیچکس کامل نیست. خود ما نیز کامل نیستیم.
  3. از ازدواج تحمیلی خودداری کنیم. به‌خاطر حرف دیگران خود را به این کار مجبور نکنیم.
  4. به‌دنبال بهترین فرد نباشید. بهترینی وجود ندارد. به‌دنبال مناسب‌ترین فرد باشید. کسی که با شما هماهنگ است.
  5. ازدواج عبارت از پیوند بین دو خانواده است. به نظرات والدین خود احترام بگذارید و نظر آنها را درباره انتخاب خود بپرسید. در عین حال باید بدانید که والدین شما متخصص نمی‌باشند. بهتر است با یکدیگر با یک مشاور مشورت کنید تا آنها نیز با آگاهی بیشتری نظرات خود را بیان کنند.
  6. برای شناخت طرف مقابل تنها به اطلاعاتی که از دیگران می‌گیرید اکتفا نکنید. حتما باید خودتان ساعت‌های متمادی با فرد موردنظر حرف بزنید و گفتگو کنید. شاید فردی خوب باشد، ولی فرد هماهنگ و مناسبی برای شما نباشد.
  7. درباره آزمایشات پزشکی پیش از ازدواج سهل‌انگاری نکنید و آنها را جدی بگیرید.
  8. خواسته‌ها و انتظارات خود را از طرف مقابل به صراحت بیان کنید. خود را گول نزنید که بعداً درست می‌شود. هیچ چیز تغییر نخواهد کرد. به امید تغییر دادن دیگری وارد ازدواج نشوید.
  9. آگاهی و دانش خود را درباره روابط زن و مرد و خصوصیات هر کدام افزایش بدهید. در کلاس‌های توجیهی شرکت کنید. مشاوره قبل از ازدواج را جدی بگیرید.
  10. همانگونه که گفتیم ازدواج عبارت از پیوند دو خانواده بلکه دو فامیل است. پس از اینکه نسبت به یکدیگر اندکی شناخت حاصل کردید؛ به شناخت والدین، فامیل و بستگان طرف مقابل نیز بپردازید. سعی کنید طرف مقابل را در جمع خانواده و در ارتباط با والدین و خواهران و برادران خود مورد ارزیابی قرار دهیم. نباید انتظار داشته باشیم او بگونه متفاوتی از آنچه با اطرافیانش رفتار می‌کند، با ما رفتار کند.
  11. همه عوامل را مدنظر قرار دهیم و تحت‌تاثیر یک عامل قرار نگیریم. به‌طور مثال ثروت زیاد، تحصیلات عالی، چهره سینمایی نباید باعث شود تا از فاکتورهای اساسی دیگر غفلت کنیم.
  12. در صورتی که با یکی از بستگان خود اعم از پسرخاله، دختر دایی و یا … قصد ازدواج دارید، آزمایش ژنتیک اهمیت بیشتری برای شما دارد.
مطالعه کنید:  خیانت و بی وفایی همسر

آشنایی با حساسیت‌های طرف مقابل در مشاوره قبل از ازدواج

از جمله مواردی که کمک شایانی در تصمیم‌گیری می‌کند، آشنایی با ویژگی‌های شخصیتی و بالاخص حساسیت‌ها و زخم‌های روانی طرف مقابل و نیز خویش است. بسیاری از افراد به آنچه که در نظر آنها بی‌احترامی محسوب می‌شود، به‌شدت حساس هستند. گروهی دیگر نسبت به ارتباط طرف مقابل با هر شخص دیگری غیر از خود و از جمله اعضای خانواده حساس هستند و آن را نشانه بی‌توجهی به خود فرض می‌کنند. امری که ریشه در کودکی فرد دارد. گروه دیگر به ارزش‌هایی که به آن معتقد هستند به‌شدت حساسند و هیچگونه انعطافی در این زمینه نشان نمی‌دهند. برخی نیز به مسائل فرهنگی از جمله نوع خاصی از پوشش حساس هستند. توجه و آگاه شدن نسبت به این حساسیت‌ها به طرفین کمک می‌کند تا متوجه شوند آیا می‌توانند حساسیت‌های طرف مقابل را درک کرده و دست بر روی زخم‌های او نگذارند.

از سویی دیگر شما باید نسبت به حساسیت‌های خودتان نیز آگاه باشید تا انتخابی مغایر با حساسیت‌های خود نداشته باشید. فردی که به‌طور مثال نسبت به پاکدامنی به‌نوعی که در ذهنش به آن باور دارد حساس است، نباید با شخصی که مدام این حساسیت را دامن می‌زند ازدواج کند.

مسئولیت‌پذیری

نکته مهم دیگر که باید توجه ویژه‌ای به آن شود، میزان مسئولیت‌پذیری فرد است. ازدواج به تعبیری عبارت است از قبول مسئولیت بیشتر. یعنی فرد به مرحله‌ای از تکامل فردی رسیده است که باور دارد می‌تواند مسئولیت افراد دیگری غیر از خویش را نیز بپذیرد. مسلما فردی که در قبال زندگی خود مسئولیت‌پذیر نبوده است و زندگی بی‌هدفی را تاکنون دنبال کرده است، نمی‌تواند ناگهان متحول شده و مسئولیت دیگری را نیز بپذیرد.

کنترل خشم

نکته مهم دیگری که در مشاوره قبل از ازدواج باید به آن پرداخت، کنترل خشم است. آیا فرد توان مدیریت خشم خویش را در مواقع بحرانی دارد؟ زیرا زندگی زناشویی بدون تعارضات و مشکلات نخواهد بود و این نحوه تعامل فرد با مشکلات است که یک زندگی خوب و یا یک زندگی بد را می‌سازد. زوجی که در هنگام خشم به دیگری توهین می‌کند و او را سرزنش می‌نماید، بنا به گفته جان گاتمن پیش‌بینی طلاق برای او چندان دشوار نخواهد بود.

ویژگی‌های مشاور ازدواج

مشاور ازدواج علاوه بر آنکه باید تحصیلات تخصصی در این زمینه داشته باشد، باید دارای شخصیتی بالغ و رشد یافته باشد. او باید فارغ از هرگونه تعصب جنسی باشد. بهتر است ارزش‌های مشاور به ارزش‌های مراجعین نزدیک باشد تا بتواند درک بهتری از اولویت‌های مراجع داشته باشد. مشاور نباید کنترلگر بوده و به‌جای مراجع تصمیم بگیرد و نظر خود را تحمیل کند. مشاور ازدواج باید نکات مثبت و منفی و واقعیت‌ها را ذکر کرده و در نهایت تصمیم‌گیری را به خود افراد واگذار کند. بهتر است مشاور ازدواج خود ازدواج کرده باشد تا با چالش‌های این مسیر آشنا باشد.

بنابراین نمی‌توان بدون دانش و آگاهی کامل وارد عرصه ازدواج شده و همه چیز را به شانس و اقبال واگذار کرد. شانس بیشتر چیزی جر انتخاب آگاهانه‌تر نیست. برای آگاهی بیشتر و عملکرد بهتر در این زمینه می‌توانید سایر مقالات دکتر کامیار سنایی را در سایت مطالعه کنید.

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: 2 میانگین: 5]
اشتراک گذاری

نویسنده : دکتر کامیار سنایی، خرداد ۹۹.

۸ نظر

  1. سلام آقای دکتر وقتتون بخیر،یه سوال داشتم ازتون،درواقع یک راهنمایی میخواستم
    دکتر من حدود یک ماه هست که با یک پسر آشنا شدم،ایشون تمایل دارن و به پیشنهاد خودشون،که رابطه آشنایی ما بی هدف جلو نره،یعنی میخوان که همدیگه رو ببینیم(چون تا الان هنوز همدیگه رو ندیدیم فقط ارتباط گاهی از طریق واتساپ هست ،که تا به الان یه شناخت اجمالی از ایشون به من داده شده!)و ببینیم آیا به معیارهایی که از فرد ایده آل برای ادامه رابطه و در انتها ازدواج میرسیم یا نه و رابطه پایان پیدا کنه!
    دکتر عزیز، خانوادم هنوز درجریان نیستن،حالا میخواستم راه درست رو و نظر شمارو بدونم،اینکه اصلا سرقرار نرم با ایشون،و بگم از طریق خانواده اقدام کنن،یا اینکه بدون اطلاع به خانواده برم سرقرار،ببینم ایا به ملاکهای من نزدیک هست بعد خانواده رو جریان قرار بدم،(جون بنظر خودم ممکنه به درد من نخوره،و ارزش گفتن به خانواده نداشته باشه)یا این که امینترین فرد خانوادمو درجریان قرار بدم بعد برم سر قرار؟
    دکتر اینو هم میخوام بدونم اگر لازم باشه که رابطه و آشنایی تا مدتی بدون اطلاع خانواده باشه،تا چه مدت زمان برای این دوران آشنایی مناسب هست؟
    دکتر تا به حال شما پاسخ خیلی از سوالهامو دادید و راهنمایی کردید،خواهش میکنم حتما تو این مقوله هم راهنمایی و کمکم کنید کار درستیو انجام بدم،خیلی به راهنماییتون احتیاج دارم

    • کامیار سنایی

      بهترین حالت ان است که یکی از اعضای خانواده شما در جریان باشد و ایشان نیز بداند که اعضای خانواده در جریان هستند تا موضوع جدی تر جلو برود و از شکل دوست دختر پسری دربیاید. حداقل ۶ ماه با یکدیگر رفت و امد کنید. با هم درباره موضوعات اساسی زندگی گفتگو کنید. تنها در مکانهای عمومی با ایشان قرار بگذارید. در اینصورت شاید بتوانید برای مدت کوتاهی خانواده را در جریان نگذارید.

      • دکتر مهربون ممنون از راهنمایی خالصانتون که دل آدم قرص میشه وقتی راهنماییتونو میشنوه
        یه چیزه دیگه که هست، آشنایی ما از توی اینستاگرام اتفاق افتاده، ولی در ظاهری که من میبینم فرهنگ خانوادشون خیلی به خانوادمون میخوره و از یک اصل و نسب هستیم همینطور سنو سالهامون که همسنیم و از لحاظ تحصیلات هر دو مدرک ارشد داریم و یکسری خصوصیات دیگه در ظاهر به همین صورت هست،من اون ابتدا چون فامیلیشون با فامیلی مامان من یکی بود فکر کردم که آشنا هستن و درخواست ریکوئستشونو قبول کردم،بعد که با هم صحبت کردیم دیدم نه نسبت فامیلی نداریم ،اما با این اوصاف آیا بنظرتون اشنایی‌ای که شروع رابطش از توی اینستاگرام بوده میتونه در زمینه ازدواج موفق باشه و به نتیجه خوبی منتهی بشه!؟
        تو این مورد خیلی دو به شک هستم!

        • خیلی مهم نیست که از اینستا شروع شده. مهم نحوه ادامه رابطه و نحره اشنایی شما پیش از ازدواج است.

      • و اینو هم میخواستم بدونم آقای دکتر ،اینکه فرمودید برای ۶ ماه میتونیم باهم در ارتباط باشیم مشروط بر اینکه یک نفر که امینترین فرد از خانواده من هست ،در جریان این ارتباطات توی این ۶ ماه باشه،درسته؟بعد ۵،۶ ماه اگه دیدیم که رابطه میتونه به یک نتیجه خوب منتهی بشه کل خانواده های هر دو طرف رو در جریان قرار بدیم؟
        دکتر مشاوره قبل از ازدواج رو هم میخواستم بدونم تو همین مدت ۶ ماه آشنایی بریم بهتر هست ؟یا اینکه اونو به مرحله خواستگاری رسمی و زمانی که همه چی جدی شده و خانواده ها در جریانن موکول کنیم؟

        • این بستگی به میزان صمیمیت شما با خانواده داره. اگر صمیمی هستید می توانید از همین امروز انها را در جریان بگذارید تا از منظر انهانیز به موضوع و ارتباط بنگرید..
          مشاوره قبل از ازدواج می تواند کمی پس از آشنایی انجام شود. در مرحله خواستگاری و…کمی فرصت از دست رفته است. شاید لازم است اصلا رابطه به ان مرحله نرسد.

        • دکتر عزیز یک دنیا ممنونم که راهنماییم میکنید
          دکتر یک مسئله دیگه هم هست که نمیدونم با اون مورد چه برخوردی کنم،
          حدودا یک سال پیش بنده به مدت یک ماهونیم،دو ماه نامزدی کردم که نامزدیم بخاطر هم کفو نبودن در زمینه های اعتقادی و مذهبی به هم خورد!اونا خیلی خشک مذهب بودن و منو خانوادم نه،خیلی معمولی بودیم!و یکسری مسائل دیگه که در امتداد این قضیه پیش اومد و سبب بهم خوردن نامزدی شد!(منو نامزدم صیغه محرمیت داشتیم و به هم محرم بودیم)!
          دکتر حالا میخواستم بدونم این یک ماهونیم دوماه نامزدی ارزش گفتن داره آیا؟یعنی حتما باید بگم؟اگر لازم به گفتن هست،چه موقع گفته بشه بهتره؟تو همون دوران آشنایی و قبل اینکه پیش مشاور ازدواج بریم و به خواستگاری رسمی برسه؟یا اینکه زمانی که دوره آشنایی گذشت و به خواستگاری رسمی رسید بگم؟
          دکتر بذارمش به عهده مشاورقبل ازدوج که اون بهش بگه؟
          و اینکه لازمه که حتما بگم بهش برای ما صیغه محرمیت خوندن؟

        • کامیار سنایی

          اگر جایی ثبت نشده صیغه محرمیت لزومی به گفتن نیست. تنها نامزدی خود را بگویید. اما اگر ایشان خیلی حساسیت داشت و سوال در اینباره داشت حتما بگویید. بهتره بعد از چند جلسه اشنایی این موضوع گفته شود که در صورت حساسیت ایشان بیجهت وقت خود را تلف نکنید.

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشوذفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*

x

حتما ببینید

رابطه عاطفی

۹ قدم برای بهبودی بعد از پایان رابطه عاطفی

اکثر ما زمانی در رابطه عاطفی خود به نقطه‌ای رسیده‌ایم که به‌خود می‌گوییم اگر چه او را دوست می‌دارم، ولکن ...