دکتر روانشناس

روانشناس ایرانی در لس آنجلس

روانشناس ایرانی در لس آنجلس

در این مقاله سعی داریم به کسانی که می‌خواهند یک روانشناس ایرانی در لس آنجلس یا هر جای دیگری خارج از ایران پیدا کنند، کمک کنیم.

چگونه یک روانشناس ایرانی در لس آنجلس پیدا کنیم؟

در ابتدا باید خصوصیات یک روانشناس خوب را مرور کنیم تا با دانش نسبت به آنها بتوانیم یک روانشناس ایرانی خوب در لس آنجلس و یا هر جای دیگری پیدا کنیم.

نکته مورد ذکر آن است که اکثر افراد آگاهی از خصوصیاتی که باید یک مشاور و درمانگر خوب داشته باشد و اینکه آنها چه توقعاتی می‌توانند از درمانگر خود داشته باشند، ندارند. یک روانشناس آگاه، دانا و باتجربه می‌تواند با توصیه‌های مناسب باعث رشد فردی، خانوادگی و اجتماعی مراجع شود و همچنین یک مشاور بی‌تجربه و ناآگاه و از همه مهم‌تر، یک مشاور غیرمتعهد می‌تواند به‌شدت به مراجع آسیب بزند.

ویژگی‌های یک روانشناس ایرانی در لس آنجلس و یا هر جای دیگر

۱. حس همدلی: از جمله ویژگی‌های یک روانشناس خوب، حس همدلی با مراجع است. حس همدلی یک مراجع به چه معنا است؟ همدلی یعنی مهارت و قدرت درک احساسات مراجع.

رواندرمانگر و مشاوری که به‌خاطر ضعف شخصیتی خود، دائماً قصد دارد مهارت، قدرت و برتری خود را به اثبات برساند، مسلماً درگیر مشکلات شخصیتی خویش می‌باشد و بهیچوجه نمی‌تواند به مشکلات و مسائل مراجع علاقه نشان دهد.

درمانگر و مشاور باید بتواند یک رابطه صمیمانه و امن با مراجع برقرار کند، زیرا قسمت بزرگ مشکلات مراجع ناشی از احساس دوست نداشتنی بودن و غیرقابل پذیرش بودن است. مشکلاتی که در کودکی فرد و در فضای خانه ایجاد شده است در صورتی که در اتاق درمان نیز ادامه بیابد، مسلماً موجب وخیم‌تر شدن حال مراجع می‌شود، ولی اگر درمانگر احساس امنیت و همدلی و دوست داشتنی بودن را به مراجع بدهد، قطعاً می‌تواند به بهبود مراجع منجر شود.

درمانگری که خود از لحاظ شخصیتی رشد نیافته باشد، توانایی آن را ندارد که با مراجع احساس همدلی کند. درمانگر اگر در کودکی احساس دوست داشتنی بودن نکرده باشد، مسلماً نمی‌تواند به‌دیگران احساس دوست داشتنی بودن بدهد.

ذات نایافته از هستی بخش                                         کی تواند که شود هستی بخش

۲. احساس پذیرفته شدن: مراجع باید این احساس را بکند که مورد پذیرش درمانگر قرار دارد. مراجع باید احساس کند که مورد قضاوت درمانگر قرار نمی‌گیرد. او باید مطمئن شود که با وجود داشتن هر سابقه، احساس و یا فکری، مورد پذیرش درمانگر است.

مراجع زمانی به درمانگر مراجعه می‌کند که احساسات بدی نسبت به خود دارد. او خودش را مورد انتقاد، سرزنش و ملامت قرار می‌دهد. به همین دلیل باید به نزد درمانگری برود که باور به ارزش ذاتی همه انسان‌ها فارغ از رنگ، نژاد، مذهب، تحصیلات، میزان ثروت، موقعیت اجتماعی و مشکلی که به‌خاطر آن ارجاع کرده است، دارد. درمانگری که یقین دارد در صورتی که شرایط برای مراجع و یا هر انسانی فراهم شود، او می‌تواند استعدادهای خود را همانند هر انسان دیگری شکوفا کند، باور خواهد داشت هر انسانی می‌تواند گوهر خویش را پیدا کند و در مسیر رشد و تعالی قرار گیرد.

مراجع در صورتی که مورد قضاوت مشاور قرار نگیرد، می‌تواند حرف‌ها و مشکلات خویش را اظهار کند. اگر درمانگر حتی در ذهن خویش به قضاوت مراجع بپردازد، مراجع احساس اعتماد و امنیت نمی‌کند. مشاور و یا درمانگر باید بتواند بدون آنکه در قالب فرد نصیحت کننده برود، مراجع را راهنمایی کند و با کمک یکدیگر مسیر درست را تشخیص داده و انگیزه برای پیگیری هدف‌ها را به مراجع بدهد.

نقش مشاور با نقش یک کشیش و یک روحانی تفاوت دارد. مشاور برای مراجع، موعظه نکرده و او را نصیحت نمی‌کند. مشاور باور دارد که آنچه مراجع در درجه اول به آن محتاج است، احساس همدلی و پذیرش است. و آنچه از آن گریزان است، مورد نقد و انتقاد قرار گرفتن است. مشاور باور دارد که راه‌حل بسیاری از مشکلات، در درون خود مراجع نهفته است و او به آنها آگاه است و او تنها نیاز دارد که ارزش ذاتی خود را جهت تحقق آن راه‌حل‌ها باور کند. در صورتی که مراجع  ارزش ذاتی خویش را باور کند، به هر شرایطی درباره خود راضی نمی‌شود و برای بهبود شرایط خویش انگیزه پیدا کرده و برای تحقق آن تلاش می‌کند.

خوب گوش کردن مهمترین تکنیک برای ایجاد حس پذیرش و همدلی در مراجع است. مشاور باید با صبر و شکیبایی به حرف‌های مراجع گوش فرا دهد و برای بیان نظرات خویش و راهنمایی کردن عجله نکند. مراجع نیاز به کسی دارد که به حرف او خوب گوش داده و او را درک کند. زیرا افراد دیگر برای او سخنرانی بسیار کرده‌اند و نقاط ضعف او را به کرات به او گوشزد نموده‌اند.

مطالعه کنید:  روانشناس کودک

۳. اخلاقیات: پایبندی به اخلاقیات مهمترین ویژگی یک مشاور خوب است، زیرا مراجع با حسی از اعتماد نزد مشاور می‌رود. بنابراین سوءاستفاده از حس اعتماد، بزرگترین ضربه را به مراجع می‌زند.

بهبود مراجع رابطه مستقیم با میزان اعتماد به مشاور دارد. مشاور باید مهارت و توانایی داشته باشد تا با پیشرفت جلسات، میزان بیشتری از اعتماد را در مراجع ایجاد کند.

مراجع احساس ارزشمندی، دوست داشتنی بودن و اعتماد را از رواندرمانگر طلب می‌کند. اگرمشاور فاقد این خصلت‌های اخلاقی باشد و یا بر خلاف آنها عمل کند، آسیب شدیدی به مراجع خواهد زد.

۴. دانش و بینش: میزان دانش یک مشاور را احتمالاً بتوان از طرقی مانند میزان تحصیلات، تالیفات و ترجمه‌ها و تجربه کاری او شناخت.

لازم به‌ذکر است که دانش یک مشاور در قبال مواردی چون همدلی، پذیرش و … که در بالا ذکر شد، بی‌ارزش است. دانش یک مشاور تنها در کنار باقی ویژگی‌های مشاور است که بر مراجع تاثیر می‌گذارد. آنچه یک رواندرمانگر به مراجع می‌گوید را مراجع بارها از زبان دیگران شنیده است و شاید تنها عواملی چون همدلی، عدم قضاوت، پذیرش و ایجاد احساس ارزشندی است که مراجع را ترغیب بر انجام کاری می‌کند.

۵. تشویق و حمایت: درمانگر باید مهارت آن را داشته باشد تا در مراجع برای ادامه درمان ایجاد انگیزه کند. مشاور باید آنچنان به خوبیِ ذات انسان یقین داشته باشد که این مشکل مراجع را موقت بداند و باور داشته باشد که او توان عبور و غلبه بر این مرحله‌ای که اکنون در آن است را دارد.

۶. قدرت ارتباط: درمانگر باید در فن بیان مهارت داشته باشد تا مراجع را جذب کند. با یک روانشناس که لبخند بر لب دارد بیشتر می‌توان ارتباط برقرار کرد تا با یک روانشناس اخمو. یک روانشناس خوب دارای حس شوخ‌طبعی است که در مواقع لزوم برای ایجاد ارتباط بهتر آن را به‌کار می‌گیرد.

روانشناس ایرانی در لس آنجلس- سایت روانشناسی دکتر کامیار سنایی

نتیجه‌گیری:

برای پیدا کردن یک روانشناس ایرانی در لس آنجلس می‌توانید از دوستان و آشنایانی که می‌دانید تجربه روان‌درمانگری داشته‌اند، سوال کنید. درباره منش، سبک و رفتار روان‌درمانگرشان از آنها سوال کنید.

نکته بعدی آن است که حوزه تخصص این روانشناس ایرانی در لس آنجلس چه است. برخی از مشاوران در زمینه افسردگی، وسواس و اضطراب تخصص دارند، گروهی در زمینه ارتباط و ازدواج کار می‌کنند و برخی نیز رشد فردی محور کار آنها است. تعلیم و تربیت و روانشناسی کودک نیز رشته‌ای است که حوزه تخصص گروهی دیگر از روانشناسان است.

نکته بعدی آنکه رواندرمانگران از روش‌های مختلفی برای درمان مراجع بهره می‌برند. در برخی روش‌ها مراجع نقش فعال‌تری دارد و انتظار می‌رود در درمان خود نقش بیشتری به عهده بگیرد و در روشی دیگر، این درمانگر است که بیشتر دخالت کرده و در زمینه تصمیمات مهم زندگی مراجع اظهارنظر می‌کند و مشاوره می‌دهد. در یک روش دیگر، بیشتر بر افکار غلط و ناکارآمد تاکید می‌گردد و رواندرمانگری دیگر بر احساسات و عواطف مراجع تمرکز می‌کند.

مراجعی که تنها برای یک مشکل حال حاضر خود به‌دنبال روانشناس می‌گردد، درمانگری که حوزه تخصص او روانکاوی است برای او مناسب نیست. مراجع باید در جلسه اول به مشاور بگوید که می‌خواهد در طی یک یا دو جلسه با کمک مشاور راهکارهایی برای حل مشکل خود پیدا کند. اگرچه باید به این نکته نیز توجه کرد که ممکن است مشاور با شناخت و آگاهی که درباره ویژگی‌های شما پیدا می‌کند، متوجه می‌شود که مشکل شما همواره در زندگی‌تان تکرار می‌شود و به‌همین دلیل باید به نکات ریشه‌ای‌تری پرداخته شود. به‌عبارت دیگر، تنها کافی نیست که بر روی رطوبت دیوار رنگ زده شود (گرچه ممکن است برای کوتاه‌مدت نیاز مراجع را مرتفع کند) بلکه باید با منشا رطوبت مقابله شود.

بهترین راه برای پیدا کردن یک روانشناس در لس آنجلس پرس و جو از دوستان و آشنایان است. راه دیگر سوال کردن از افرادی است که در فضاهای روانشناسی هستند. با بررسی گفت و گوهای افراد با یکدیگر در وبلاگ‌های متفاوت و یا سوال از صاحبان وبلاگ‌های روانشناسی، می‌توان افراد کارآمد و باتجربه در این حوزه را شناسایی کرد.

راه دیگر آن است که با توجه به امکانات به‌وجود آمده توسط تکنولوژی و از سویی دیگر درگیری‌های زیاد افراد به‌جهت مشغله‌های شغلی، با درمانگر خود به‌صورت آنلاین گفتگو کنید.

 

ارتباط با دکتر کامیار سنایی

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: ۲ میانگین: ۵]

نوشته های مشابه

۲ دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا