درمان سرد مزاجی زنان

Author : Dr. Kamyar Sanaie

اختلال میل جنسی در زنان (Female Sexual Interest/Arousal Disorder) که به آن سرد مزاجی زنان نیز می‌گویند، عبارت است از فقدان علاقه به فعالیت جنسی که به دو دسته تقسیم می‌شود:

  1. اختلال کمبود میل جنسی
  2. اختلال بیزاری جنسی

اختلال میل/ برانگیختگی جنسی یا سرد مزاجی زنان را بر اساس DSM می‌توان به شش نوع تقسیم کرد: ۱) دائمی ۲) اکتسابی ۳) تعمیم‌یافته ۴) موقعیتی ۵) ناشی از عوامل روانشناختی ۶) ترکیبی از عوامل.

لازم به‌ذکر است که در بسیاری از مواقع، میزان نیاز جنسی زنان و مردان متفاوت است و تنها بر اساس آنکه زنی یا مردی، همسر و یا شریک جنسی خود را متهم به سرد مزاجی می‌کند نمی‌توان یک زن را سرد مزاج نامید، زیرا ممکن است میزان نیاز جنسی زن و مرد متفاوت باشد. تحقیقات نشان می‌دهد که چرخه جنسی زنان با مردان متفاوت است و خطی نمی‌باشد (۱. میل جنسی ۲. تحریک جنسی ۳. ارگاسم). ممکن است زنی بدون آنکه میل جنسی در خود احساس کند، پس از تحریک جنسی برانگیخته شده و میل جنسی در او ایجاد شود. این در حالی است که مردانی که میل جنسی کمی دارند، به‌طور معمول مشکل اختلال نعوظ نیز دارند.

با افزایش سن، میزان هورمون استروژن و پروژسترون در زنان که نقش مهمی در ایجاد میل جنسی ایفا می‌کنند، کاهش می‌یابد.

میزان شیوع اختلال میل جنسی به‌طور دقیق در زنان مشخص نمی‌باشد. اگرچه حدس زده می‌شود که ۱ زن از هر ۳ زن به اختلال میل جنسی دچار هستند. می‌دانیم پریشانی ناشی از اختلال میل جنسی در زنان با افزایش سن کمتر می‌شود.

نشانه‌های اختلال میل جنسی یا سرد مزاجی در زنان

  1. فقدان یا کاهش فعالیت جنسی
  2. کاهش یا فقدان تفکرات یا تخیلات جنسی
  3. عدم اقدام در شروع فعالیت جنسی
  4. فقدان یا کاهش هیجان و لذت جنسی در اغلب فعالیت‌های جنسی
  5. فقدان یا کاهش میل یا برانگیختگی جنسی در پاسخ به تحریکات جنسی
  6. فقدان یا کاهش حساسیت اندام‌های جنسی در حین فعالیت جنسی.

کم و زیاد شدن میل جنسی در انسان طبیعی است و میزان میل جنسی در طول زمان در ارتباط با شرایط، موضوعات شخصی و رابطه عاطفی و زناشویی تفاوت می‌کند. ولکن برای تشخیص اختلال میل جنسی، کاهش میل جنسی باید حداقل ۶ ماه در فرد تداوم داشته باشد و باعث پریشانی و آزار فرد شود. هردو این نشانه‌ها می‌تواند مادام‌العمر بوده باشد و یا آنکه پیش از آن فرد می‌تواند برای مدتی، زدگی جنسی طبیعی داشته و سپس به اختلال میل جنسی دچار شود.

دلایل اختلال میل جنسی در زنان  

برخی از دلایل می‌تواند زمینه‌ساز اختلال میل جنسی یا سرد مزاجی در زنان شود که از جمله می‌توان به‌موارد زیر اشاره کرد:

  1. دیدگاه منفی درباره رابطه جنسی
  2. مشکلات ارتباطی
  3. نوع عملکرد شریک جنسی
  4. استرس‌های کودکی
  5. شرایط پزشکی از جمله دیابت و مشکلات قلبی و تیروئید و مشکلات غدد درون‌ریز
  6. در معرض سوء‌استفاده جنسی و عاطفی قرار گرفتن در گذشته
  7. مشکلات روانی مانند اضطراب و افسردگی
  8. اثرات جانبی داروها
  9. استرس‌های زندگی مانند از دست دادن شغل
  10. استفاده از الکل
  11. تربیت سخت‌گیرانه، مذهبی و متعصبانه در دوران کودکی و کثیف دانستن رابطه جنسی
  12. سکس‌های عجولانه در دوران نامزدی به‌دلیل فراهم نبودن شرایط
  13. خاطره بد از اولین رابطه جنسی
  14. احساس خشم و تنفر از همسر
  15. روابط تیره زناشویی به‌دلیل عدم اعتماد، خشم و ناامنی در کنار همسر
  16. اطلاعات غلط درباره سکس
  17. زودانزالی مرد
  18. اضطراب عملکرد
  19. تصویر بدنی نامناسب از خود

درمان سرد مزاجی زنان یا اختلال میل جنسی در زنان

دارودرمانی: در مان سرد مزاجی زنان با دارو : در سال ۲۰۱۵، FDA برای اختلال میل جنسی اکتسابی زنان پیش از یائسگی دارویی بنام فلیبانسرین را مورد تائید قرار داد. از جمله دیگر داروها می‌توان به متیل فندیت و بوپروپیون اشاره کرد.

هورمون‌تراپی: روش دیگر درمان سرد مزاجی زنان هورمون تراپی است. در این روش، برای افزایش میل جنسی به زنان هورمون استروژن و یا پروژسترون داده می‌شود. لازم به‌ذکر است که از این درمان به‌تنهایی برای اختلال کمبود میل جنسی در زنان نمی توان استفاده کرد و باید با سایر درمانها همراه باشد.

هورمون‌های موثر در افزایش یا کاهش میل جنسی را می‌توانید در عکس زیر مشاهده کنید.

کمبود میل جنسی در زنان

روان‌درمانی: روان‌درمانی سرد مزاجی زنان یا اختلال میل جنسی باید انفرادی و بر اساس شرایط هر فرد باشد. اکثر مواقع لازم است پیش از پرداختن مستقیم به اختلال میل جنسی در زنان، به مشکلات ازدواج و رابطه در آنها پرداخته شود.

کمبود میل جنسی در زنان یک معیار قوی برای سنجش کیفیت رابطه است. هر چقدر میزان رابطه بهتر و سالم‌تر باشد، احتمال اختلال میل جنسی یا کمبود میل جنسی در زنان (اختلال میل جنسی اکتسابی) کمتر است. در روابطی که بر اساس عشق و محبت می‌باشد، اختلال یا کمبود میل جنسی باعث احساس طردشدگی در طرف مقابل می‌شود که در طول زمان منجر به دوری و فاصله گرفتن زوجین می‌شود.

از جمله راهکارهای پیشگیری و در عین حال بهبود اختلال یا کمبود میل جنسی در زنان، وقت گذاشتن برای روابط صمیمانه غیرجنسی است. زمانی که مرد به‌غیر از زمان‌هایی که قصد رابطه جنسی دارد، با همسر عشقبازی کند و ابراز علاقمندی خود را نشان دهد، در رابطه جنسی پیش‌نوازی داشته باشد و به‌سرعت کار را به انجام نرساند و رابطه جنسی را یک فرایند بداند و نه عملی که هدفش رسیدن هرچه زودتر به ارگاسم و انزال است، احتمال اختلال میل جنسی در زنان کاهش می‌یابد.

موضوع دیگر، شرایط موقعیتی مناسب است. زنان در صورتی که شرایط مناسبی برای رابطه وجود نداشته باشد و زمینه‌های رابطه مناسب نباشد، میل جنسی در آنها ایجاد نمی‌شود. به‌طور مثال، زمانی که سرو صدای اطرافیان و بستگان وجود دارد و یا هر لحظه امکان باز شدن در وجود دارد، امکان نظافت و بهداشت پس از رابطه جنسی وجود ندارد، وجود میهمان، سفر، بیماری، ضعف جسمی و عاطفی باعث کم شدن میل جنسی در زنان می‌شود.

بسیاری از زنان به‌دلیل ناآشنایی مردان با اصول همسرداری و رابطه جنسی و کامروا نشدن در رابطه جنسی، در طول زمان میل جنسی خود را از دست می‌دهند. آموزش به مردان درباره این اصول و زوج درمانی کمک می‌کند تا میل جنسی زنان بهبود یابد.

ذهن آگاهی:  ذهن اگاهی روش دیگری برای درمان سرد مزاجی زنان است. اکثر افراد در گذشته و یا آینده سیر می‌کنند. ذهن آگاهی به‌فرد می‌آموزد چگونه در حال زندگی کند و از آن لذت ببرد. اکثر افراد، یا نگران وقایع آتی هستند و یا همواره افسوس گذشته را می‌خورند. به‌همین دلیل آنچه اکنون در حال وقوع است را از دست می‌دهند. در حین فعالیت جنسی لازم است تا فرد در لحظه حضور داشته باشد و فکرش درگیر وقایع دیگر نباشد. ذهن آگاهی به‌فرد می‌آموزد به لحظه اکنون توجه کند و ذهن خود را از درگیری‌های دیگر رها کند. این امر در افزایش میل جنسی تاثیر دارد.

رفتار درمانی: درمان سرد مزاجی زنان از طریق رفتاری با بکار بردن تکنیکهایی صورت می گیرد. از جمله تکنیک‌هایی که در رفتار درمانی اختلال میل جنسی یا کمبود میل جنسی در زنان مورد استفاده قرار می‌گیرد، روش مسترز جانسون است. در این روش، زن و شوهر تنها بر اساس دستورات از پیش تعیین شده و بر اساس برنامه‌ریزی با یکدیگر رابطه برقرار می‌کنند. در دفعات اول، زن و شوهر تنها به پیشنوازی می‌پردازند و هیچگونه رابطه جنسی نباید انجام شود. اندک اندک به پیش رفته و به نوبت اجازه لمس قسمت‌های حساس بدن یکدیگر را پیدا می‌کنند، ولکن رابطه جنسی با یکدیگر نخواهند داشت. در مرحله بعد، زن و شوهر می‌توانند همزمان بدن یکدیگر را لمس کنند. در نهایت آنها اجازه پیدا می‌کنند با یکدیگر رابطه جنسی کامل برقرار کنند.

منبع:

www.psychologytoday.com

www.mentalhelp.net

اشتراک گذاری

نویسنده : دکتر کامیار سنایی، شهریور ۹۷.

درباره مدیریت سایت

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشوذفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*

پشتیبانی شده توسط تیم مسترگروپ دات آی آر