خانه » روانشناسی » ارتباط در عصر کنونی
ارتباط در عصر کنونی- سایت تخصصی روانشناسی دکتر کامیار سنایی

ارتباط در عصر کنونی

Author : Psychological Website

ارتباط: عالیترین دستاورد بشری

هنگامی که فردی از طریق ابزار زبان با فرد دیگری ارتباط برقرار می‌کند، رابطه‌ای میان آنان شکل می‌گیرد که آن را در هیچ جای دیگر طبیعت نمی‌توان پیدا کرد. همین توانایی برگرداندن اصوات بی‌معنا به کلمات گفتاری و نوشتاری مهم‌ترین امتیاز بشر، یعنی زبان است. زبان، رشد آن دسته از ویژگی‌هایی را ممکن ساخته است که انسان اندیشمند را از همه‌ی مخلوقات دیگر متمایز می‌سازد. پس تعجب‌آور نیست که فیلسوف آلمانی کارل یاسپرس مدعی است که: «عالی‌ترین دستاورد انسان در دنیا، ارتباط شخصیت با شخصیت است.»

موثر نبودن و موانع ارتباط در عصر کنونی

با وجود آنکه ارتباط بین فردی جزء بزرگترین پیشرفت‌های بشر به شمار می‌آید، اما انسان‌های معمولی قادر به برقراری یک ارتباط خوب و مٶثر نیستند. یکی از جنبه‌های طنزآمیز تمدن نوین آن است که اگرچه توسعه‌ی ابزارهای مکانیکی ارتباط، از آخرین مرزهای دست یافتنی تخیل نیز گذشته است، اما اغلب مردم برقراری ارتباط رویارو را کاری دشوار می‌یابند. در عصر عجایب فناوری ما می‌توانیم به ماه پیغام بفرستیم و فضاپیماهای پژوهشی را بر سطح مریخ بنشانیم، اما برقراری رابطه با کسانی که دوستشان داریم را دشوار می‌یابیم.

ارتباط در عصر کنونی- سایت روانشناسی دکتر کامیار سنایی

من، به نحوی فزاینده، از موانع و عدم کفایت ارتباط در عصر کنونی آگاه شده‌ام. در جامعه‌ی ما افراد به ندرت دیگران را در مسائل واقعی خود سهیم می‌کنند. هر قدر احساسات دردناکتر، خجالت‌آورتر و ناگوارتر باشند، افشا کردن آنها حساس‌تر، شکننده‌تر و فشرده‌تر خواهد بود. بر همین قیاس، این نکته نیز بسیار نادر است که افراد برای درک واقعی آنچه طرف مقابل می‌گوید با اشتیاق به او گوش فرا دهند. گاهی اوقات افراد به دوست در حال صحبت خود خیره می‌شوند و ذهن خود را رها می‌کنند تا به سمت موضوعات دیگر منحرف شود. بعضی وقتها هنگامی که دوستشان صحبت می‌کند تظاهر به گوش کردن می‌کنند، اما در واقع فقط درجا می‌زنند و به تنظیم مطلبی می‌پردازند که به محض یافتن راهی برای آغاز صحبت، بیان کنند.

ارتباط ناموثر موجب فاصله‌ی بین فردی عمیقی می‌گردد که در همه‌ی جنبه‌های زندگی و همه‌ی بخش‌های جامعه تجربه می‌شود. پیامد فروپاشی ارتباط در اغلب موارد تنهایی، مشکلات خانوادگی، عدم صلاحیت و نارضایتی شغلی، فشار روانی، بیماری جسمی و حتی مرگ خواهد بود. علاوه بر نا امیدی شخصی و اندوه ناشی از آن، در حال حاضر شکاف بین فردی نیز یکی از مسایل عمده‌ی اجتماعی در جامعه‌ی غمگین ما به شمار می‌رود.

درد تنهایی از جمله نتایج مشکلات ارتباط در عصر کنونی

امروزه، بسیاری از افرادی که آرزو می‌کنند با دیگران رابطه‌ای صمیمی، مثبت و معنادار داشته باشند، از تجربه‌ی آن ناتوان به نظر می‌رسند. هری استاک سالیوان روانپزشک، این موضوع را چنین مطرح می‌کند:

«در جامعه‌ی ما، عمیق‌ترین مشکل مردم تنهایی، انزوا و مشکل عزت نفس است. در حالیکه، مشکل موجود در دهه‌های اولیه‌ی عصر فروید، سرکوبی جنسی و مشکل عمده‌ی اوایل دهه سی، یعنی زمانی که کارل هورنای به نویسندگی پرداخت، خشونت پوشیده مانند بی‌توجهی بود. امروزه، تنهایی است که مشکل اصلی به شمار می‌رود.»

تنها بودن دو نوع است. نخست، عزلت، که می‌تواند تنهایی کامل، سازنده و مسرت‌بخشی باشد و دوم تنهایی که نوعی بی‌کسی دردآور، مرده و پوچ است. فرد تنها، به طور عمیقی از انزوا و بیگانگی خود با دیگران آگاه است. حتی تلفظ واژه‌ی تنهایی بخشی از اندوه موجود در آن را انتقال می‌دهد. تلاش کنید که این واژه را چند بار با صدایی اندوهناک بر زبان آورید: «تنهایی…تنهایی…تنهایی…». خود این واژه طنین غم‌انگیزی دارد که آن را احاطه کرده است.

مطالعه کنید:  روانشناسی

در عصر جدید، دلایل مختلفی برای افزایش درد تنهایی ارائه شده است. ماده‌گرایی (تسکین و آرامش خود را به جای افراد در اشیا جستن)، نقل مکان افراد، بی‌اصالتی خانواده‌ها، و ساختار دیوان سالاری سازمان‌ها فقط معدودی از این دلایل هستند. اما من متقاعد شده‌ام که یکی از مهمترین دلایل شکاف بین فردی، و دلیلی که شاید تغییر آن از بقیه موارد آسانتر باشد، روش‌های نامناسب ارتباط بین فردی است.

عشق از دست رفته نتیجه ارتباط در عصر کنونی

متاسفانه، اکنون شدیدترین نوع تنهایی در خانواده دیده می‌شود، نهادی که در آن، ارتباط در حال فروپاشی است یا در قتلگاه به سر می‌برد. ازدواج، این پیچیده‌ترین شکل روابط انسانی، بدون ارتباط اثربخش نمی‌تواند شکوفا شود. زندگی اغلب زوج‌هایی که امیدوارند ازدواجی بارور داشته باشند، به دلیل فقدان مهارت‌های ارتباطی لازم به یک رابطه‌ی موازی بدون صمیمیت می‌انجامد.

مجاورت بدون صمیمیت همیشه مخرب است. هنگامی که ارتباط متوقف می‌شود، انرژی عشق به آزردگی و خشم تبدیل می‌شود و در نتیجه، منازعه‌های فراوان، طعنه‌های خجل کننده، انتقادهای مکرر، عدم علایق جنسی و یاپناه بردن به سکوتی یخ گونه را منجر می‌شود. زنی پس از توصیف الگوهای ارتباطی مخل خانواده‌اش گفت: ((من در یک سیاهچال روانی زندگی می‌کنم نه در یک خانه)).

همانطور که اکثر والدین تصدیق می‌کنند، اکنون بزرگ کردن بچه‌ها کار ساده‌ای نیست. ویرجینیا استیر، یکی از پیشگامان حوزه‌ی خانواده درمانی می‌نویسد:

«والدین در دشوارترین مدرسه‌ی دنیا تدریس می‌کنند: مدرسه‌ی آدم‌سازی. شما تخته سیاه کلاس، مدیر، معلم و سرایدار مدرسه‌اید. از شما انتظار می‌رود که خبرگان همه‌ی موضوعات مربوط به حیات و زندگی باشید. برای آموزش شغل شما، مدارس معدودی وجود دارد و در مورد برنامه‌ی آموزشی نیز توافق عامی دیده نمی‌شود. در نتیجه مجبور هستید خود آن را تهیه کنید. مدرسه‌ی شما فاقد تعطیلات، مرخصی، اتحادیه، ترفیع سالیانه و یا افزایش حقوق است. شما برای هر فرزندتان حداقل ۲۴ ساعت در روز، ۳۶۵ روز در سال و حداقل به مدت ۱٨ سال مشغول خدمت یا آماده‌ی خدمت هستید. بجز این، شما در اداره‌ای تلاش می‌کنید که صرف‌نظر از موضوع، دو رهبر یا رییس دارد. در چنین بافتی، شما به آدم‌سازی اشتغال دارید. من این کار را به عنوان دشوارترین، پیچیده‌ترین، اضطراب‌انگیزترین و ترس‌آورترین کار دنیا تلقی می‌کنم.»

برای اداره کردن خانواده، ارتباط سالم از اهمیتی بسزا برخوردار است. پدر یا مادر بودن می‌تواند برای زوج‌هایی که در مهارت‌های ارتباطی از کفایت لازم برخوردارند، یکی از پاداش دهنده‌ترین و مسرت بخش‌ترین تجربه‌های زندگی باشد. زمانی که والدین بر مهارت‌های لازم برای برقراری ارتباط صحیح و هماهنگ مسلط نیستند، تشویش، احساس بیگانگی و تنهایی ناشی از آن، هم برای آنان و هم برای کودکان، به یک اندازه مخرب است.

ارتباط مایه‌‌ی حیات هر رابطه است. هنگامی که ارتباطی بی‌پرده، واضح و با احساس روی دهد، رابطه تقویت می‌گردد اما زمانی که به صورت تدافعی، پرخاشگرانه و ناموثر برقرار می‌شود، رابطه را تضعیف می‌کند. وقتی جریان ارتباط به شکل وسیعی مسدود می‌شود، رابطه به سرعت رو به نابودی می‌رود و سرانجام می‌میرد. در جایی که مهارت‌های ارتباطی وجود ندارد، عشق میان همسران، عشاق، دوستان، والدین و فرزندان به مقدار زیاد کاهش می‌یابد. برای برقراری روابط رضایت‌بخش، باید روش‌هایی کشف شوند که به ما کمک کنند تا حداقل بر روی بخشی از شکاف‌های بین فردی ما و دیگران پل زده شود.

برگرفته از کتاب روانشناسی روابط انسانی نوشته‌ی جان بولتون

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: 2 میانگین: 5]
اشتراک گذاری

نویسنده : گروه وب سایت تخصصی روانشناسی، شهریور ۹۹.

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشوذفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*

x

حتما ببینید

مدیتیشن- سایت تخصصی روانشناسی دکتر کامیار سنایی

فواید مدیتیشن

فواید مدیتیشن  تحقیقات متعددی انجام شده که فواید مدیتیشن را اثبات می‌کند. از جمله این فواید کاهش استرس، افزایش تمرکز، ...

انجمن پرسش و پاسخ کلیک کنید
+
اولین قرار داد ملاقات