اختلال دوقطبیروانشناسی رابطه

نگاهی به عشق در بیماران دوقطبی [ عاشق فرد دوقطبی شدم ! ]

امتیاز

عشق در بیماران دوقطبی

موضوع بسیار جذابی محسوب می شود. این افراد نیز مانند تمام مردم می توانند عاشق شوند. اما گاهی تغییرات خلقی این افراد می تواند کمی مشکلات برای آنها ایجاد نماید. بنابراین اگر قصد دارید با فردی که درگیر اختلال دوقطبی است ازدواج کنید، باید آگاهی خود را بالا ببرید. در این مقاله سعی داریم با موضوع عشق در بیماران دوقطبی بیشتر آشنا شویم.

آشنایی با اختلال دوقطبی

پیش از اینکه به موضوع مهم عشق در بیماران دوقطبی بپردازیم، باید بدانید دوقطبی یکی از بیماری های خلقی محسوب می شود که در آن شخص سرخوشی های متعددی را از سر می گذراند. به بیان دیگر تمام احساسات شخص در دو قطب درگیر نوساناتی می شوند.

این افراد دوره هایی را در فاز شیدایی یا مانیا سپری می کنند. به جز فاز شیدایی، درگیر افسردگی نیز می شوند. ولی این جمله به این معنی نیست که افرادی که درگیر دوقطبی هستند، تعادل ندارند. بلکه ممکن است این افراد برخی از روزها ثبات روحی بالایی نیز داشته باشند.

بهتر است بدانید دوره افسردگی و شیدایی در مبتلایان به اختلال دوقطبی ممکن است کمی طول بکشد. علاوه بر این افرادی که به این نوع اختلال مبتلا هستند، وضعیت روحی طبیعی را نیز تجربه می کنند.

بیماران دوقطبی چند دسته هستند

بیماران ئوقطبی به 4 دسته تقسیم می شوند:

دوقطبی نوع 1: فرد ممکن است یک فاز شیدایی شدید را که چندین روز بطول می انجامد تجربه کرده و مجبور به بستری در بیمارستان شود. این فاز ممکن است به یک فاز افسردگی شدید که 2 هفته طول می کشد منجر بشود یا نشود.

دوقطبی نوع 2: فرد در نوع دو ممکن است فاز شیدایی خفیف تری که آنرا هیپومانیا می نامیم تجربه کند. فاز افسردگی ممکن است قبل یا بعد از این دوره اتفاق بیفتد. شدت افسردگی در نوع 2 شدید است.  تفاوت نوع 1 و نوع 2 در شدت فاز شیدایی است. در نوع 2 وجود شیدایی برای تشخیص دوقطبی نوع 2 ضروری نمی باشد.

دوقطبی سیکلوتایمیا: در این نوع فاز شیدایی و افسردگی بیش از دو سال طول می کشد.

انواع دیگر: مدلهای دیگر دوقطبی بدلیل سومصرف مواد که باعث تغییر خلق می شود ایجاد می شود.

آشنایی با عشق در بیماران دوقطبی

در این بخش به صورت واضح تر و روشن تر به عشق در بیماران دوقطبی می پردازیم. یکی از دشوارترین کارها برای مردان و زنانی که به اختلال دوقطبی مبتلا هستند، ابراز علاقه می باشد. اعتقادات و باورهای این افراد موجب می شود که  اعتماد به نفس کافی برای ابراز علاقه نداشته باشند.

این افراد علاقه ای به جمع های خودمانی و دوستانه ندارند. بهتر است بدانید شما هیچگونه انتخابی در این اختلال ندارید. این جمله به این معنا است که ممکن است بسیاری از افراد نیز در کنار خصایص مثبت، درگیر چند ویژگی منفی نیز باشند.

افرادی که به این اختلال دچار هستند، می توانند در جلسات روان درمانی شرکت کنند. با شرکت در این جلسات  اختلال این افراد کنترل خواهد شد. البته گاهی این افراد به دارو نیز احتیاج دارند. به همین خاطر حضور یک روانپزشک در زندگی این افراد بسیار لازم می باشد.

دو قطبی و عاشق شدنعشق در بیماران دوقطبی نسبت به افراد دیگر کمی پیچیده است. اگر شما حس می کنید که به شخصی علاقه داربد، باید حتما موضوع را به او بگویید. به یاد داشته باشید پنهان بودن مسئله به شما کمکی نخواهد کرد. اگر با وجود این اختلال فکر می کنید که عشق و علاقه از شما گرفته شده است، سخت در اشتباهید. لازم به ذکر است بدانید شما هنوز می توانید یک رابطه عاطفی سالم تری را با وجود این اختلال تجربه نمایید.

رابطه با افراد دارای اختلال دو قطبی

علایم عاشق شدن فرد دوقطبی

برای فردی که دچار دوقطبی است تشخیص اینکه آیا واقعا عاشق شده است و یا اینکه وارد فاز مانیا شده و هیجانات او ناشی از اختلال دوقطبی است راحت نمی باشد. بنابراین افرادی که دچار اختلال بایپولار هستند باید درباره تعبیر هیجانات خود به عشق بشدت محتاط باشند زیرا در غیر اینصورت صدمات بسیاری به خویش می رسانند.

بهتر است بگویم نمی توان مرز روشنی بین عاشق شدن واقعی و فعال شدن فاز مانیا در یک فرد دوقطبی ترسیم کرد. زیرا هیجانات عاطفی فرد می تواند منجر به وارد شدن فرد به فاز مانیا شود. آنچه فرد دوقطبی لازم است بداند آن است که هر زمان هیجان عشق در او ایجاد شد باید دایما خود را تحت کنترل و مدیریت قرار دهد زیرا در غیر اینصورت همراه شدن هیجان عشق با فاز مانیا به علاقه شدید او به نزدیک شدن و صمیمیت بیشتر با فرد مورد علاقه بدون هرگونه تفکر و شناختی و تنها بر اساس هیجانات بسیار می انجامد.

فرد در این حالت احساس پذیرفته شدن و درک شدن عمیق از سوی فرد مورد علاقه می کند. اما این هیجانات دایمی نبوده و بر اساس خلق فرد دوقطبی بالا و پایین می شود.

در این دوران فرد شریک عاطفی خود را بطور غیر واقع بینانه ای ایده آل و بدون نقص می بیند و مشکلات موجود در رابطه را نمی بیند و تنها بر نقاط مثبت شریک عاطفی و رابطه تاکید دارد.

فرد دوقطبی بسرعت وارد مرحله شیفتگی شدید می شود و آرزو دارد هر لحظه در کنار فرد مورد علاقه باشد. او برای کنار محبوب بودن دست به انجام کارهای خطرناک می زند. از جمله او ممکن است به خواسته های غیرمنطقی طرف مقابل بدون فکر آری گوید.

هیجانات مرحله مانیا باعث می شود بسیار سریع و بدون تفکر وارد رابطه جنسی شود.

فرد دوقطبی ممکن است از هر اختلافی در رابطه دچار وحشت طرد شدگی شود و رفتارهای کنترل گرایانه نشان دهد.

آیا می توان با فرد دوقطبی ازدواج پایداری داشت

اگرچه دوقطبی بودن نمی تواند مانعی برای یک رابطه سالم و بلند مدت شود ولکن این موضوع می تواند مشکلات بسیاری در رابطه ایجاد کند که نیازمند آگاهی و مهارت مواجهه با این می باشد. زمانی که یک فردی با اختلال دوقطبی در رابطه دچار مشکل می شود احتمال بسیاری دارد که این مشکل ناشی از نشانه های اختلال دوقطبی باشد. بنابراین علاوه بر خود فرد شریک عاطفی او نیز باید آگاهی کافی درباره نشانه ها و علایم این اختلال داشته باشد و همچنین با روشهای حمایت فرد دوقطبی آشنا باشد.

رابطه با فرد دوقطبی می تواند مشکلاتی در زمینه حفظ و تداوم شغل- رابطه جنسی- مصرف الکل- پرخاشگری و…داشته باشد. فرد دوقطبی ممکن است در فاز مانیا عطش و هوس بیش از معمولی برای رابطه جنسی داشته باشد و در فاز افسردگی از هرگونه رابطه جنسی اجتناب کند. ترس از بروز نشانه های دوقطبی شریک عاطفی او را در یک اضطراب مداوم نگاه می دارد و همواره ترس از بروز این نشانه ها را در مکان ها و زمانهای نامناسب دارد.

شریک عاطفی فرد دوقطبی ممکن است مجبور باشد وقت بسیاری را برای حمایت از شریک عاطفی خود اختصاص دهد. احتمالا بیشتر مسیولیت مراقبت از فرزندان و نیز خانه بر عهده او می باشد.

در نهایت تحقیقات نشان می دهد احتمال طلاق زوجی که یک طرف آن به اختلال دوقطبی دچار است بیشتر می باشد اما موفقیت ازدواج آنها به تلاشی بستگی دارد که دو طرف انجام می دهند. وجود یک مشکل ذهنی و روانی یک چالش مضاعف بر مشکلات معمول زندگی است که نیازمند یک تلاش مضاعف نیز می باشد. اما حفظ یک رابطه سلامت و موفق با صرف انرژی و قبول درمان امکان پذیر است.

آیا بیماران دوقطبی می توانند عاشق شوند

بله. بیماران دوقطبی می توانند عاشق شوند و اتفاقا عشق آنها شدیدتر و همراه با هیجانات و احساسات بیشتری می باشد. عشق در بیماران دوقطبی می تواند منجر به آغاز فاز مانیا در آنها شود بنابراین می تواند به رفتارهای ریسکی و پرخطر در رابطه منجر شود. آنها در هنگام عاشق شدن تنها به وصل و نزدیکی و صمیمیت می اندیشند و مشکلات را یا نمی بینند و یا آنها را ناچیز و بی اهمیت در نظر می گیرند.

بهتر است بیمار دوقطبی در حین عاشقی هیچ تصمیم بلند مدتی نگیرد زیرا تصمیمات او هیجانی و بدور از منطق خواهد بود. فرد دوقطبی بهتر است تا زمان نرمال شدن هیجانات و خلقش صبر کند و اقدامی نکند زیرا در اینصورت فاز شیدایی را در دوران بیماری طولانی تر می کند.

هر تغییری در روتین زندگی می تواند باعث آغاز فاز شیدایی در فرد دوقطبی شود. عاشق شدن نیز همین کارکرد را در فرد دوقطبی دارد. بنابراین تشخیص علاقه واقعی از فاز شیدایی در بیمار دوقطبی دشوار است و تنها گذشت زمان و صبوری می تواند آنها را از یکدیگر متمایز کند. بهترین راهکار به تاخیر انداختن هرگونه تصمیم بلند مدت است تا در شرایط طبیعی و منطقی فرد درباره علاقه خود تصمیم بگیرد.

رابطه جنسی در بیماران دوقطبی

اختلال دوقطبی می تواند بر رابطه جنسی نیز تاثیر بگذارد. بیماران دوقطبی معمولا در فاز مانیا دچار بیش فعالی جنسی می شوند و رفتارهای جنسی آنها افزایش پیدا می کند. این رفتارهای جنسی بسیاری از مواقع بدون فکر و همراه با ریسم بالا بوده و فرد را دچار مشکلات آتی مانند بیماری های عفونی و یا حاملگی ناخواسته می کند.

رفتارهای جنسی فرد در دوره مانیا در قیاس با خود او  در زمانی که در فاز مانیا قرار ندارد غیر نرمال محسوب می شود. رفتارهای بیش فعالی فرد در دوره مانیا را می توان با شرح زیر بیان کرد:

افزایش رفتارهای جنسی (رابطه جنسی- لمس- لاس زدن- کلمات جنسی) بدون آنکه از این رفتارها احساس رضایت جنسی داشته باشد

رابطه جنسی با افراد متعدد و ناآشنا

خودارضایی افراطی

رابطه های جنسی مداوم بدون اینکه به آسیب های ناشی از آن به رابطه خود فکر کند

درگیری ذهنی با افکار جنسی

افزایش تماشای پورنوگرافی

ناتوانی در مدیریت عطش جنسی

در فاز افسردگی فرد دوقطبی ممکن است هرگونه علاقه به فعالیت جنسی را از دست بدهد و از رفتار جنسی اجتناب کند. این عدم تمایل ممکن است به رابطه فرد آسیب وارد کند زیرا شریک عاطفی شما ممکن است شما را درک نکند و این عدم تمایل را به عدم جذابیت خویش و یا عدم علاقه شما به خودش نسبت دهد. فاز افسردگی ممکن است مشکلاتی مانند اختلال نعوظ در مردان و افزایش تنش جنسی در زنان ایجاد کند.

علایم نشان دهنده دوقطبی بودن شریک عاطفی

اگر شریک عاطفی ما به دوره های افسردگی و سرخوشی (پرانزژی و یا حالات عجیب) دچار می شود باید اختلال دوقطبی را در او بررسی کنید. او در دوره های سرخوشی احساس انرژی زیادی می کند و پرحرف می شود. افکار زیادی به مغزش خطور می کند و تلاش دارد این افکار را با شما در میان بگذارد. در این دوره رفتارهای خطرناک از خود نشان می دهد و گویی نترس شده است.

در این دوره این افراد رفتارهای پرخطر جنسی از خویش نشان می دهند و ممکن است رابطه های متعدد با افراد مختلف داشته باشند. این در حالی است که شریک عاطفی دوقطبی در دوره افسردگی ممکن است از هرگونه رابطه جنسی اجتناب کند.

اگر علایم زیر را در شریک عاطفی خویش مشاهده کردید باهتر است با یک متخصص گفتگو کنید.

اگر شریک عاطفی شما در دوره مانیک یا پرانرژی بودن نشانه های زیر را از خود نشان می دهد با یم کتخصص گفتگو کنید:

1. انرژی استثنایی

2. بیقراری

3. اختلال در تمرکز

4. احساس یوفوریا (خوشحالی بیش از حد)

5. رفتارهای خطرناک

6. کم خوابی

در فاز افسردگی نیز علایم زیر را دارند:

1. خستگی

2. اختلال در تمرکز

3. تحریک‌پذیری

4. تغییر در عادات خواب

5. تغییر در عادات غذا خوردن

6. افکار خودکشی

علایم بیماری دوقطبی در مردان

اگرچه نشانه های کلی بیماری دوقطبی در مردان و زنان تفائت ندارد ولکن می توان به اختلافاتی نیز اشاره کرد.

1. شروع اختلال دوقطبی در مردان زودتر از زنان است.

2. تغییر نوسانات خلقی در زنان بیشتر از مردان است و تغییرات خلق آنها شدت بیشتری دارد.

3. دوقطبی نوع 2 در مردان شیوع بیشتری نسبت به زنان دارد که معنای آن کمتر بودن فاز افسردگی است.

4. وجود همزمان دوقطبی با سایر اختلالات روان در زنان بیش از مردان است.

5. سواستفاده مواد در مردان دچار دوقطبی بیش از زنان است.

6. زنان دچار اختلال دوقطبی بیشتر دچار چاقی، تیرویید، میگرن واضطراب هستند.

7. مردان در فاز مانیا بیشتر مستعد پرخاشگری هستند.

8. فاز افسردگی در زنان و فاز مانیا در مردان قوی تر است.

در شریک عاطفی دوقطبی افسردگی به چه شکل است

علائم افسردگی در فردی با اختلال دوقطبی همانند فردی با افسردگی بالینی می‌باشد. این علائم شامل دوره‌هایی از ناراحتی و ناامیدی می‌باشد. شریک عاطفی شما همچنین ممکن است علاقه‌ اش را نسبت به کسانی که قبلا از وقت گذرانی کنار آنها لذت می‌برد یا فعالیت‌هایی که دوست داشت، از دست بدهد.

6 نشانه فاز افسردگی شامل خستگی- اختلال در تمرکز- تحریک پذیری- تغییر در عادات خواب- تغییر در عادات غذا خوردن و افکار خودکشی می باشد.

چگونه به شریک زندگی ام بگویم اختلال دوقطبی دارم

پیش از اینکه وارد هرگونه تعهد بلند مدت با شخصی شئید حتما به او درباره مشکل دوقطبی خود بگویید.

به شریک عاطفی خود درباره تغییر حالات خود در زمان بروز دوره های مانیک یا افسردگی توضیح بدهید و بگویید ممکن است چه حالاتی به شما دست بدهد. همچنین برای او توضیح دهید که چه ابزارهایی برای مدیریت این تغییر خلق خود دارید. در اینصورت شریک عاطفی شما از تغییر هیجانات و رفتارهای شما شوکه نمی شود.

باید منتظر هرگونه واکنشی از سوی او را داشته باشید زیرا ممکن است این موضوع برای او بسیار سنگین و غیرقابل هضم باشد. واکنشهای او را بخود نگیرید زیرا ممکن است اطلاعات نادرستی از دوقطبی داشته باشد و یا اطلاعات او به روز نباشد.

بهتر است زمانی به شریک عاطفی خود درباره دوقطبی خویش بگویید که در مود مناسبی هستید و از نظر هیجانی افسرده و یا مانیک نیستید. منتظر زمانی مناسب در یک مکان مناسب باشید.

درباره نشانه های آغاز یک دوره مانیا یا افسردگی به او توضیح دهید. نشانه هایی مانند پرحرفی- کنم خوابی و…

امکان دارد شریک عاطفی شما از شما بپرسد که در مواردی که دچار مانیک یا افسردگی می شوید او چه کمکی به شما می تواند بکند. لیستی از موارد را آماده کنید تا با او در میان بگدارید.

 

ارتباط با شخص مبتلا به دوقطبی چه مسئولیت هایی دارد؟

عشق در بیماران دوقطبی کمی متفاوت است. زیرا این افراد بیشتر از سایر افراد احساسات بیشتری را تجربه می کنند. کسی که شریک این افراد می شود، ممکن یک زندگی تازه تر و پر هیجان تری را تجربه کند.

استاد جامعه شناسی به نام دیوید کاپ در مورد این اختلال، نظر خود را اینگونه بیان می کند: در حقیقت، مراقبت از فردی که درگیر بیماری روحی است، بیشتر از فردی است که دچار بیماری سرطان است. زیرا اختلال دوقطبی اندکی مسئولیت بیشتری را به فرد محول خواهد کرد.

برخی از افراد با خود فکر می کنند که هویت خود را از دست داده اند. آنها احساس می کنند به خاطر این مسئولیت سلامت خود را به خطر انداخته اند.

مطالعات نشان می دهد عشق در بیماران دوقطبی اندکی با پیچیدگی همراه است. به یاد داشته باشید اگر شما به شخصی علاقه مند هستید، که به اختلال دوقطبی مبتلا باشد. باید نقش یک مراقبت کننده را ایفا نمایید. اما شما نباید به هیچ عنوان از خودتان غفلت کنید. زیرا شما ممکن است درگیر افسردگی و دیگر مشکلات شوید. به همین دلیل حتما باید یک زمان به خصوصی را برای خودتان در نظر بگیرید.

زمانی که شما با شخصی که درگیر این اختلال است، یک رابطه را شروع می کنید باید حتما چالش های زیادی را از سر بگذرانید. همانطور که گفته شد زندگی با این افراد کمی نوسان دارد.

به همین خاطر شما باید حتما توانایی های خود را نیز در نظر بگیرید. یک نکته که حتما باید به یاد داشته باشید، این است که آیا شما توانایی رویارویی با شرایط سخت را برای همه عمر دارید؟

بیماران دو قطبی چگونه عاشق می شوند

نکاتی برای همسر بیمار دوقطبی

 

اگر شما همسر دوقطبی دارید، ممکن است خانواده و دوستانتان درک درستی از آنچه که تجربه می‌کنید، نداشته باشند. به دلیل همین ناآگاهی مردم از برخی اختلالات روانشناسی و آثار آن، همسر این افراد خود به مراقبت‌ها و درک ویژه‌ای نیاز دارند تا زندگی برایشان راحت‌تر شود.

در اختلال دوقطبی کنار آمدن با نوسانات خلقی، دوره شیدایی، افسردگی و احتمالاً طغیان‌های عاطفی همسر دوقطبی برای شما بسیار سخت و ناباورانه خواهد بود. اگرچه معمولاً افراد زمانی که صحبت از اختلال دوقطبی می‌شود به‌یاد «شیدایی» و «افسردگی» این افراد می‌افتند، اما باید در نظر داشت یک سری علائم دیگر نیز وجود دارد که ممکن است افراد مبتلا به این بیماری از خود نشان دهند و شما به عنوان شریک زندگی مسئول کمک به آنها هستید.

کنار آمدن با دوره های شیدایی، کنار آمدن با افسردگی، مقابله با تهدید به خودکشی، مواجهه با تجربه خشم و ناامیدی در همسر دوقطبی، عدم پایبندی به دارو و خوددرمانی همسر دوقطبی همگی از مواردی هستند که همسر یک بیمار دوقطبی با آنها مواجه می شود و لازم است درباره نحوه مواجهه با آنها آگاهی و دانش کافی کسب کند.

توصیه هایی برای زندگی با فرد دوقطبی

گفتگو درباره بیماری دوقطبی: براحتی درباره بیماری دوقطبی بگویید و بشنوید. اینکار به فرد دوقطبی کمک می کند تا احساس درک شدن و پذیرفته شدن کند. از فرد دوقطبی درباره احساسشان سوال کنید. سعی نکنید بیماری آنها را کوچک نشان دهید. به آنها نگویید این تجربیات را دیگران نیز در مواقع مشکل دارند. در اینصورت او احساس درک نشدن می کند. سعی کنید تا از شما نظری نخواسته است فقط گوش کنید و نصیحت نکنید.

1. یادگیری درباره آغازگرها: افراد دوقطبی پس از مدتی هر یک درک می کنند که آغاز یک فاز تغییر خلق با چه شرایطی پیش از آن همراه است. بطور مثال استرس- بی خوابی و یا غذا نخوردن می تواند منجر به آغاز یک فاز تغییر خلق باشد. درباره این آغازگرعا با فرد دوقطبی حرف بزنید و آنها را شناسایی کنید. رفتارهایی که فرد دوقطبی قبل از شروع یک فاز انجام می دهد را بشناسید تا از این طریق بتوانید از آنها اجتناب کرده یا آنرا مدیریت کنید.

آغازگرهای دوران شیدایی می تواند موارد ذیل باشد: حرف زدن تند و زیاد، بی خوابی یا کم خوابی، شروع کارهای متعدد بطور همزمان، ریسک پذیری، ولخرجی بدون منطق، باوهای غیرواقعی درباره میزان توانایی خویش، ناتوانی در درک میزان محدویتهای خود، احساس سرخوشی و خوب بودن غیرمعمول، تحریک پذیری و زودعصبانی شدن.

آغازگرهای فاز افسردگی می تواند موارد ذیل باشد: خواب زیاد یا خواب بی موقع، از دست دادن علاقه به فعالیتهای روزانه، شکایت از دردهای فیزیکی مانند درد در ماهیچه یا شکم و یا سردرد، افکار خودکشی، کنار کشیدن از وظایف اجتماعی، گریه بی دلیل، تغییر در عادات غذایی، احساس بی ارزشی، گناه یا شرم، احساس غم بی دلیل.

2. برنامه داشتن برای زمانهای دشوار: در زمانهایی که فرد دوقطبی در شرایط نرمال است با او گفتگو کنید که چگونه در هنگام تغییر خلق می توانید به او کمک کنید. قراردادی را با هم امضا کنید تا در هنگام بحران شما مجاز باشید آنها را اجرا کنید. این قرارداد با توافق فرد دوقطبی انجام می شود. بطور مثال در این دوران فرد دوقطبی کارت بانکی خود را به شما بدهد. یا طبق قرارداد در زمانهای شیدایی او نباید پشت فرمان بنشیند.

3. تداوم برنامه منظم سالم روزانه: آنچه بیماران دوقطبی را بهم می ریزئ تغییرات زیاد در زندگی است. سعی کنید برنامه منظمی برای زندگی داشته باشید. زمان خواب و بیداری منظم، زمان منظم غذا خوردن، ورزش هر روزه و اجتناب از مواردی مانند الکل یا مواد که باعث آغاز و تشدید بیماری می شود.

4. از خودتان مراقبت کنید: زندگی کردن با فرددوقطبی دشوار است بنابراین لازم است وقت و انرژی بیشتری برای مراقبت از خود بگذارید. زمانهایی را برای ریلکس کردن و لذت بردن از زندگی اختصتص دهید. با فردی که مورد اعتماد است (دوست، عضو خانواده، گروههای حمایتی یا رواندرمانگر) گفتگو کنید. اگر افراد قابل اعتمادی در اطراف خود دارید سعی کنید مسیولیتها را تقسیم کنید و از آنها نیز کمک بگیرید و زمان زیادی را برای استراحت کردن خودیش در نظر بگیرید. با خود مهربان باشید و اجازه کامل نبودن و اشتباه کردن بدهید.

5. صبور و خوشبین باشید: اختلال دو قطبی یک بیماری طولانی مدت است، بنابراین علائم در طول زندگی فرد پدیدار می‌شوند. این اختلال غیرقابل پیش‌بینی است، دوره‌های عاری از علائم با دوره‌های خلقی شدید متناوب می‌شوند. به خاطر شخص مبتلا به اختلال دو قطبی سعی کنید صبور و خوش‌بین باشید. این موضوع می‌تواند به آنها کمک کند تا در مسیر زندگی سالم و کامل قرار بگیرند.

6. آگاه باشید چه زمانی به کمک نیاز دارید: هیچ کس بهتر از متخصصانی که برای درمان آن آموزش دیده‌اند نمی‌دانند چگونه از عهده اختلال دو قطبی برآیند. اگر به یک فرد مبتلا به اختلال دو قطبی کمک می‌کنید و احساس می‌کنید کنترل همه چیز بسیار دشوار است، بلافاصله با یک متخصص پزشکی یا روان‌درمانگر تماس بگیرید.

7. در درمان آنها فعال باشید: درمان افراد مبتلا به اختلال دوقطبی معمولاً شامل بسیاری از جلسات درمانی و ویزیت پزشک است. گرچه لزوماً نباید در این قرارها شرکت کنید، اما می‌توانید همراه با کسی که مبتلا به اختلال دوقطبی است بیایید و سپس منتظر بمانید تا وی جلسه‌اش را به پایان برساند. این قرارها گاهی اوقات برای افراد مبتلا به اختلال دو قطبی پیچیده یا ترسناک به نظر می‌رسد. وجود کسی در آنجا که بتواند از او پشتیبانی کرده و با وی صحبت کند ممکن است به کاهش استرس یا اضطراب آنها کمک کند.

حامی همیشگی: فرد مبتلا به اختلال دو قطبی ، گاهی اوقات می‌تواند احساس کند که همه دنیا علیه اوست. اطمینان از اینکه در کنار او هستید می‌تواند به او کمک کند تا ثبات بیشتری داشته باشد. لازم نیست با رفتارها و عمل شخص موافقت کنید، اما گفتن اینکه همیشه حمایت کننده او هستید، می‌تواند بسیار سودمند باشد.

آیا فردی که بیماری دوقطبی دارد می تواند به شخصی علاقه نشان دهد؟

در پاسخ به سوال آیا فردی که بیماری دوقطبی دارد می تواند به فردی علاقه نشان دهد؟ باید به این جمله توجه کنید که دوره های شیدایی و افسردگی در شخص می توانند موجب شوند که روحیات فرد دچار نوسان شوند. این افراد امکان دارد زمانی که در دوره شیدایی به سر می برند، انرژی بیش از حدی داشته باشند.

اما زمانی که در دوره افسردگی هستند، به هیچ عنوان علاقه ای به ارتباط گرفتن با کسی نداشته باشند. اما بهتر است بدانید این افراد نیز می توانند مانند سایرین عاشق شوند و زندگی خوشایندی نیز داشته باشند.

چه اقداماتی باید در ارتباط با بیماران دوقطبی انجام دهیم؟

در بخش های قبل به صورت اساسی به موضوع عشق در بیماران دوقطبی پرداختیم. در این بخش به اقداماتی که باید در ارتباط با بیماران دوقطبی انجام دهیم، می پردازیم.

  • شما باید به خودتان اهمیت دهید: نخستین مرحله که باید به آن توجه کنید، این مسئله می باشد.
  • درباره نوسانات خلقی شریک زندگی خود آگاه باشید : شما باید حتما از شریک زندگی خود این سوال را بپرسید، برای مدیریت نوسانات خلقی خود چه اقداماتی باید انجام دهد. سعی کنید در شرایط سختی روحی همراه او باشید.
  • شما باید در مواجهه با احساسات شریک زندگی تان صبور باشید. اگر رفتار و خلق و خوی شریک زندگی شما در زمان دوره درمانی دچار تشویش شد، حتما باید صبر داشته باشید. آرامش خودتان را حفظ نمایید. در این مواقع حتما باید شرایط را در دست بگیرید. سعی کنید یک پیاده روی یا یک مسافرت کوتاه را در آخر هفته با شریک زندگی تان داشته باشید.
  • شما باید به طور کامل با شریک زندگی تان ارتباط برقرار نمایید. حتما به او بگویید که چه احساسی دارید. ولی نباید به هیچ عنوان فردی که درگیر اختلال دوقطبی است را سرزنش کنید.
  • درباره شرایط روحی شریک زندگی خود مطالعه نمایید: شما حتما باید درباره زندگی و رفتارهای شریک زندگی تان مطالعه نمایید. زیرا باید حتما به این نکته توجه داشته باشید که شریک شما در برابر احساسات شما چه رفتارهایی از خود نشان می دهد.
  • شریک زندگی خود را حمایت کنید: شما باید حامی شریک زندگی خود باشید. برنامه درمانی مشخصی را برای او طراحی کنید و با او همراه باشید.

بیمار دوقطبی

 

نقش خانواده و دوستان در حمایت از رابطه عاشقانه بیمار دوقطبی

خانواده و دوستان می توانند نقش پراهمیتی در روابط عاطفی بیمار دوقطبی داشته باشند. همانطور که بیان شد احساسات عاشقانه در بیمار دوقطبی می تواند به شروع فاز مانیا بیانجامد و در نتیجه قوای شناختی و منطقی فرد دوقطبی را مختل می کند. بهمین دلیل هنگام بروز احساسات عاشقانه لازم است افراد مورد اعتماد بیمار در کنار او حضور داشته باشند و فرد دوقطبی را تشویق به صبوری و عمل نکردن به افکار آنی خود کنند. بهترین کار آن است که به فرد دوقطبی گفته شود برای بعمل درآوردن تصمیمات خود صبر کرده و اجازه دهد زمانی سپری شود. این زمان به او کمک می کند تا از حمایتهای درمانی برخوردار شود و از فاز مانیا خارج شود.

بهتر است با فرد دوقطبی پیش از آنکه عاشق شود درباره احتمال غلیان احساسات عاشقانه و تدابیر لازم برای آن گفتگو کنید. در زمانی که از لحاظ خلقی و هیجانی در شرایط طبیعی قرار دارد قراردادی را با او امضا کنید تا در هنگام بروز احساسات عاشقانه به او یادآوری کنید. از مفاد این قرارداد بتاخیر انداختن تصمیم گیری و تایید گرفتن از فرد مورد اعتماد برای هرگونه اقدامی تا زمان طبیعی شدن هیجانات می باشد. در قرارداد به نشانه های آغازگر فاز شیدایی یا افسردگی اشاره می شود و بر طبق نشانه ها از فرد دوقطبی خواسته می شود تا رفتارهایی را برای بازگشت به شرایط طبیعی رعایت کند. بطور مثال خوردن غذا بصورت منطم و طبق ساعت، خوابیدن سر وقت و….

خانواده در صورتی که بیمار دوقطبی توجهی به خوردن داروی خویش ندارد می تواند نقش بسیار مهمی در یادآوری خوردن دوزهای دارویی ایفا کند.

دلایل بروز اختلال دوقطبی

دلیل قطعی اختلال دوقطبی روشن نمی باشد. متخصصین باور دارند در لروز دوقطبی فاکتورهای متفاوتی دخیل هستند و زمانی که این فاکتورها در یک فرد جمع می شوند اختلال دوقطبی در فرد ظاهر می شود. 3 عامل فیزیکی- محیطی و اجتماعی در بروز دوقطبی دخیل هستند.

ژنتیک: احتمال بیماری دوقطبی در فردی که یکی از بستگان به این اختلال دچار است بیشتر می باشد و این افراد در معرض ریسک بیشتری هستند. یک ژن خاص مسیول بیماری دوقطبی نمی باشد بلکه مجموعه ای ژنها در ابتلا نقش دارند.

عدم تعادل هورمونی: نوروترانسمیترهای سروتونین، نورآدرنالین و دوپامین در بروز ذوقطبی نقش دارند. عدم تعادل در هر یک از این نوروترانسمیترها باعث بروز نشانه های دوقطبی می شود.

آغازگرهای محیطی و اجتماعی: شکست عشقی، از دست دادن فرد مورد علاقه، قرار گرفتن در معرض سواستفاده جنسی، روانی و عاطفی، مشکلات شدید و پراسترس در کار و زندگی، بیماری فیزیکی و مشکلات خواب.

بهترین کتاب برای فرد دوقطبی

کتابهای تخصصی زیادی در زمینه اختلال دوقطبی وجود دارد اما بهترین کتاب برای اختلال دوقطبی کتابی است که به زبانی ساده اختلال دوقطبی را توضیح داده و روشهای مواجهه با آنرا چه بعنوان بیمار و چه همسر یا یکی از اعضای خانواده بیمار تشریح می کند.

 

https://www.hopkinsmedicine.org/health/conditions-and-diseases/mood-disorders/bipolar-relationships-what-to-expect

https://www.nami.org/Personal-Stories/Bipolar-Disorder-and-Love

دکتر کامیار سنایی

روانشناس، مشاور، هیپنوتراپ و عضو انجمن هیپنوتیزم بالینی. خوشحالم که به یاری امکانات نوین تکنولوژی، می‌توانم با هموطنانم ارتباط برقرار نمایم. امکان دریافت سوالات شما در این سایت وجود دارد. تلاش خود را به‌کار می‌گیرم تا در زمان کوتاه و به صورت مقتضی، پاسخ آنها را ارایه نمایم. امیدوارم اطلاعات موجود در این سایت مورد استفاده شما واقع گردد. از نظرات و پیشنهادات ارزشمند شما صمیمانه استقبال می‌نمایم.

نوشته های مشابه

‫6 نظرها

  1. ببخشید من یک سوال داشتم میخواستم ببینم آیا افراد مبتلا به اختلال دوقطبی نیاز به حمایت‌های خاصی در روابط عاشقانه دارن؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا