خانه » روانشناسی کودک » رشد و پرورش کودکان » رشد و پرورش اخلاقی کودکان » ارتباط بین رابطه پدر دختری و افسردگی
رابطه پدر دختری

ارتباط بین رابطه پدر دختری و افسردگی

Author : Psychological Website

اهمیت رابطه پدر دختری طی دوران کودکی در میان دختران نوجوان چه می‌باشد؟

اکثر مطالعات بر رابطه کودک و مادر تمرکز دارند. اکثر مواقع مادران مرکز توجه مطالعات روانشناختى بوده‌اند و از اهمیت رابطه نامتعادل پدر با فرزند دختر و عواقب ان غفلت شده است.  با این حال، پدران تأثیر بسزایی بر رشد دخترانشان دارند.

مطالعه‌ای نشان داده است که عدم وجود رابطه پدر دختری با افسردگی نوجوانی ارتباط مستقیم دارد. بنابراین تعلق میان دختران و پدرانشان به اندازه‌ی ارتباط میان آنها و مادرانشان حائز اهمیت است. آشناترین صحنه در خانه، مراقبت و نگهداری مادر از فرزندانش است. او همه نیازهای فرزندش را برآورده می‌کند. وظایف مادرها هیچ وقت تمامی ندارد، زیرا مادرها می‌خواهند مطمئن شوند که فرزندانشان بهترین امکانات ممکن را در اختیار دارند (بهترین مواد غذایی، سرپناه و تحصیلات). اما نقش پدرانه نیز نباید دست‌کم گرفته شود.

پدرها نه تنها نیازهای اولیه‌ی کودکانشان را تامین می‌کنند، بلکه قادر به ایفای نقش‌های مادرانه برای فرزاندانشان به‌خصوص برای دختر بچه‌هایشان هستند.

رابطه پدر- دختری

رابطه پدر دختری

بهترین شاخص‌های یک رابطه پدر دختری سالم عبارتند از:

۱: موهای دخترش را شانه می‌کند.

۲: با او شطرنج بازی می‌کند.

۳: به دخترش بازی های حرکتی را یاد می‌دهد.

۴: حتی اگر سرش شلوغ باشد، اسباب‌بازی‌های او را تعمیر می‌کند.

۵: مانند یک عروسک خیمه شب‌بازی عمل می‌کند (کاملاً تحت کنترل دخترش).

۶: دخترش را روی شانه‌اش قرار می‌دهد، به طوری که او فکر کند در بلندترین نقطه‌ی جهان ایستاده است.

۷: قبل از خواب برایش لالایی می‌خواند.

۸: شب‌ها وقتی هیولاها می‌آیند، از او دفاع می‌کند.

۹: در شب‌های طوفانی کنار او می‌خوابد.

یک رابطه پدر دختری سالم، تشکیل دهنده‌ی سیستم حمایت اجتماعی در ذهن و روان دختران جوان است. فقدان پدر در اوایل رشد کودک، میان ارتباط دختر جوان و دیگران خلل ایجاد می‌کند و دختر پل ارتباطی خود را با دیگران از دست می‌دهد.

مطالعات قبلی نشان داده‌اند که سطح افسردگی در دختران نوجوان عمدتاً به دلیل فقدان «مکانیسم تطبیق» بوده است (دختر توانایی تطبیق خود با جامعه و افراد را که می‌بایستی به‌واسطه ارتباط با پدر فرا گیرد، ندارد). و توانایی تطبیق امری مرتبط با ساختار و اسکلت خانوادگی است. هرچه خانواده بزرگتر باشد، حمایت اجتماعی بهتری را نیز ایجاد می‌کند.

از آنجا که نقش‌های پدرانه برای رشد اجتماعی- عاطفی کودک بااهمیت هستند، مطالعات در زمینه‌ تعلق فرزند به والدین نباید تنها بر مادران متمرکز باشد. محققان باید در مطالعاتی که بر روی افسردگی انجام می‌دهند، پدران را نیز در نظر بگیرند.

منبع:

وبسایت psychlens.

اشتراک گذاری

نویسنده : گروه وب سایت تخصصی روانشناسی، مهر ۹۶.

درباره مدیریت سایت

۲ نظر

  1. من با نظر شما کاملا موافقم
    پدر من در خانواده فقط حکم تامیین هزینه و مخارج را داشت
    هیج کونه رابطه ایی با من ایجاد نکرد ولی همیشه محبتش را لمس میکردم
    به دلیل اینکه همیشه پدر و مادرم دعوا داشتن از ار همیشه به شکلی میترسیدم . جون فرزند اول اونها بودم تا جایی که یادمه در تلاش بودم همه کار بکنم تا انها راضی باشند
    کار بیهودهایی که تا به امروز هیج نتیجهایی نداد

    • سلام. از این بابت بی نهایت متاسف هستم. خوشحالم که حال شما خوب است و آسیبی از این ناحیه ندیدید. سپاس

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشوذفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*

پشتیبانی شده توسط تیم مسترگروپ دات آی آر
x

حتما ببینید

ارتباط پدر با کودک- وبسایت تخصصی روانشناسی

ارتباط پدر با کودک

همواره بر نقش ارتباط پدر با کودک تاکید فراوانی صورت گرفته است ولکن بر چگونگی کیفیت ارتباط پدر با کودک و میزان تاثیر آن تحقیق ...