حافظه کوتاه مدت- سایت تخصصی روانشناسی

حافظه کوتاه مدت

Author : Psychological Website

حافظه کوتاه مدت (STM)، مرحله دوم از مدل حافظه‌ی چند مخزنی و یا چندمنبعی است که توسط اتکینسون- شیفرین پیشنهاد شده است. مدت ذخیره‌سازی STM به نظر می‌رسد بین ۱۵ تا ۳۰ ثانیه و ظرفیتی حدود ۷ مورد باشد.

حافظه‌ی کوتاه مدت دارای سه جنبه کلیدی است:

  1. ظرفیت محدود (تنها در حدود ۷ مورد می‌تواند در یک زمان ذخیره شود)
  2. مدت زمان محدود (ذخیره‌سازی بسیار شکننده است و اطلاعات ممکن است در اثر حواس‌پرتی یا گذشت زمان از دست برود)
  3. رمزگذاری (عمدتاً صوتی، حتی اطلاعات بصری نیز به صداها ترجمه و تفسیر می‌شود).

دو راه برای آزمایش ظرفیت حافظه‌ی کوتاه مدت وجود دارد. یکی از راه‌ها محدوده‌ی حافظه و دیگری اثر تازگی یا تأخر می‌باشد.

شماره جادویی ۷ (به علاوه یا منهای دو) شواهدی را در خصوص ظرفیت حافظه کوتاه مدت ارائه می‌دهد. اکثر بزرگسالان می توانند بین ۵ تا ۹ مورد را در حافظه کوتاه مدت خود ذخیره کنند. میلر (۱۹۵۶) این ایده را مطرح ساخت و آن را شماره‌ی ۷ جادویی نامید. او گمان می‌کرد که ظرفیت حافظه کوتاه مدت ۷ (به اضافه با منهای ۲) مورد است، زیرا حافظه‌ی کوتاه مدت فقط تعداد کمی «جای خالی» برای ذخیره‌ی موارد دارد.

با این حال، میلر میزان اطلاعاتی که می‌تواند در هر جای خالی قرار بگیرد را تعیین نکرد. در واقع، اگر ما بتوانیم مقدار قابل‌توجهی از اطلاعات را با هم جمع کنیم، می‌توانیم اطلاعات بیشتری در حافظه کوتاه مدت خود ذخیره نماییم.

نظریه‌ی میلر از سوی شواهدی از مطالعات مختلف، از جمله مطالعات جاکوبز (۱۸۸۷) پشتیبانی می‌شود. او از امتحان محدوده‌ی رقمی با حروف الفبا و اعدادی به غیر از حرف «W» و عدد «۷» به دلیل اینکه دو هجایی بودند، استفاده کرد. او دریافت که افراد اعداد را راحتتر حروف به‌یاد می‌آورند. محدوده‌ی متوسط برای حروف ۷٫۳ و برای عدد ۹٫۳ بود.

با توجه به باور اتکینسون و شیفرین (۱۹۷۱)، مدت زمان ذخیره‌سازی حافظه کوتاه مدت به نظر می‌رسد بین ۱۵ تا ۳۰ ثانیه باشد. موارد مختلف را می‌توان در حافظه کوتاه مدت، با تکرار آنها به صورت شفاهی (رمزگذاری صوتی) که فرآیندی شناخته شده برای تمرین و تکرار است، نگهداری و حفظ کرد.

از روشی به نام تکنیک براون-پترسون که از امکان بازیابی جلوگیری می‌کند، استفاده شد. در طی انجام این تکنیک، شرکت‌کنندگان به مدت سه ثانیه اعدادی را به صورت معکوس می‌شمردند (به منظور ایجاد تأخیر). براون و پترسون (۱۹۵۹) نشان دادند که هر چه زمان تأخیر طولانی‌تر می‌شود، اطلاعات کمتری به یاد آورده می‌شود.

از دست دادن سریع اطلاعات از حافظه در زمانی که از تمرین و تکرار جلوگیری شود، به عنوان نشانه‌ای از حافظه‌ی کوتاه مدت با مدت زمانی محدود در نظر گرفته شده است. بدلی و هیچ (۱۹۷۴) یک مدل جایگزین برای حافظه کوتاه مدت را توسعه دادند که آن را حافظه فعال می‌نامند.

منبع:

https://www.simplypsychology.org/

اشتراک گذاری

نویسنده : گروه وب سایت تخصصی روانشناسی، مهر ۹۷.

درباره مدیریت سایت

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشوذفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*

پشتیبانی شده توسط تیم مسترگروپ دات آی آر
x

حتما ببینید

شاهد عینی - سایت روانشناسی دکتر کامیار سنایی

شهادت شاهد عینی

شهادت شاهد عینی شهادت شاهد عینی یک اصطلاح قانونی است. این اصطلاح به شرح مشاهدات افراد در خصوص یک رویداد که شاهد آن بوده‌اند اشاره ...