اختلال دوقطبیسایر موارد

رابطه جشم و اختلال دوقطبی

چشم‌های دوقطبی

اختلال دوقطبی یک وضعیت سلامت روان پیچیده است که می‌تواند به روش‌های بسیار متفاوتی ظاهر شود. چشم‌های دوقطبی اصطلاحی است که برای تغییرات ناشی از دوره های اختلال دوقطبی استفاده می شود.

علاوه بر این، تغییر به شیدایی، نیمه‌شیدایی یا افسردگی برای برخی افراد به ندرت اتفاق می‌افتد اما برای برخی دیگر اغلب اتفاق می‌افتد. تعداد چهار یا بیشتر دوره خلقی در یک سال، معمولاً منجر به تشخیص اختلال دوقطبی دوچرخه‌سواری سریع می‌شود.

به‌طور خلاصه، این وضعیت بسیار بیشتر از اوج سرخوشی شیدایی و به دنبال آن کاهش شدید افسردگی است. با این حال، این نمایش «کلاسیک» دوقطبی نوع اول که اغلب در فیلم‌ها و تلویزیون دیده می‌شود، نحوه درک بیشتر مردم از این وضعیت است.

خود شیدایی نیز اغلب کلیشه‌ای است: زیاده‌روی در خرید، تمایلات جنسی بالا، خلاقیت زیاد و بهره وری. برخی افراد حتی ادعا می‌کنند که می‌توانید شیدایی را در چشمان کسی ببینید.

در واقع، اختلال دوقطبی می‌تواند روی چشم‌ها تأثیر بگذارد، اما نه آنطور که شما فکر می‌کنید. برای آگاهی از آنچه شواهد علمی در مورد «چشم‌های دوقطبی» می‌گویند، به خواندن مطلب ادامه دهید.

بنابراین، «چشم‌های دوقطبی» دقیقاً چیست؟

شما ماجراهای زیادی در این مورد پیدا خواهید کرد که اختلال دوقطبی می‌تواند ظاهر چشم‌ها را تغییر دهد، به‌طور کلی با تأثیر بر گشاد شدن مردمک، نگاه و حتی رنگ چشم.

چشم‌های به اصطلاح دوقطبی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • گشاد شدن مردمک‌ها
  • چشم‌های «درخشنده» یا چشم‌هایی که شفاف‌تر از حد معمول به نظر می‌رسند
  • چشم‌هایی که تغییر رنگ داده یا سیاه می‌شوند
  • بسته به نوع شیدایی، حالت نگاه گشاد شده یا باریک شده (برخی می‌گویند شیدایی نارسا یا یک دوره خلقی با ویژگی‌های ترکیبی شیدایی و افسردگی، منجر به یک حالت نگاه باریک یا خیره می‌شود.)

از آنجایی که این تغییرات ظاهری چشم در طول دوره‌های شیدایی اتفاق می‌افتد، ممکن است آن‌ها را با عنوان «چشم‌های شیدایی» نیز بشنوید.

آیا واقعاً چشم‌ها در طول دوره‌های خلقی تغییر می‌کنند؟

برای بسیاری از افراد، شیدایی شامل افزایش تحریک پذیری، انرژی و بی‌قراری است. چشم‌ها قطعاً می‌توانند این تغییرات خلقی را نشان دهند. به عنوان مثال، هیجان می‌تواند به راحتی منجر به گشاد شدن چشم‌ها یا چشم‌هایی شود که به نظر می‌رسد برق می‌زنند و می‌درخشند.

البته اختلال دوقطبی فراتر از هیجان و انرژی زیاد است. علائم روان پریشی، از جمله هذیان یا توهم، می‌توانند در طول دوره‌های شیدایی نیز رخ دهد. از آنجایی که هذیان و توهم ممکن است ترسناک باشند، ممکن است مردمک‌ها در واکنش به این علائم گشاد شوند.

تحقیقات انجام شده در سال ۲۰۱۶ نیز هورمون نورآدرنالین را به دوره‌های شیدایی مرتبط می‌کند. این هورمون، اگرچه شبیه آدرنالین است، اما کاملاً یکسان نیست. با این حال، ممکن است بدن در پاسخ به استرس، تروما و ترس، هر کدام از این دو را بیشتر تولید کند.

ترشح این هورمون، مجدداً می‌تواند منجر به گشاد شدن مردمک چشم شود.

مطمئناً، برخی از افراد مبتلا به اختلال دوقطبی (یا عزیزانشان) ممکن است در طول یک دوره خلقی متوجه تغییراتی در چشمان و نگاه خود شوند.

اما از آنجایی که این لزوماً در مورد همه افراد درست نیست، فرض آن می‌تواند مفید نباشد و شاید در مواقعی کاملاً مضر باشد. مثلاً:

  • شاید شک دارید که ممکن است اختلال دوقطبی داشته باشید اما به دلیل اینکه تغییر واضحی در چشمان خود مشاهده نمی‌کنید، ممکن است جستجوی حمایت و درمان حرفه‌ای را به تعویق بیندازید.
  • شاید به دنبال تغییراتی در چشمان یکی از عزیزان خود باشید تا تشخیص دهید که آن‌ها در حال تجربه یک دوره خلقی هستند. بنابراین، اگر متوجه تغییر رنگ یا درخشش چشم‌‌ها نشوید، ممکن است تصور کنید که فرد خوب است و متوجه علائم کلیدی دیگر نشوید.

دوره‌های خلقی با ویژگی‌های ترکیبی، شامل هر دو نوع علائم شیدایی و افسردگی می‌شوند، مانند:

  • خلق و خوی ضعیف همراه با انرژی شدید و بی‌قراری
  • تحریک پذیری و عصبانیت به همراه افکار مسابقه‌ای و گفتار سریع
  • ناتوانی در قطع کردن خندیدن با وجود احساس بی‌ارزشی یا ناامیدی

این احساسات ممکن است طاقت‌فرسا باشند و مدیریت آن‌ها دشوار باشد. عصبانیت و تحریک پذیری می‌تواند به وضوح در حالات چهره، از جمله چشم‌ها ظاهر شود؛ اما نه لزوماً برای همه. برخی افراد به سادگی چهره‌های واضح‌تری دارند.

همچنین به‌خاطر داشته باشید که بسیاری از تجربیات روزمره می‌توانند باعث ایجاد احساسات هیجان، ترس یا خشم شوند. افرادی که مبتلا به اختلال دوقطبی هستند، چه در حال داشتن یک دوره خلقی باشند چه نباشند، همچنان می‌توانند این احساسات رایج را تجربه کنند.

همچنین لازم به ذکر است که افسردگی و شیدایی هر دو می‌توانند منجر به تغییراتی در عادات خواب شوند که ممکن است بر چشم‌ها تأثیر بگذارد. مثلاً:

  • کسی که همیشه احساس خستگی و فرسودگی می‌کند، ممکن است در تمرکز و باز نگه داشتن چشمان خود مشکل داشته باشد.
  • فردی که به اندازه کافی نمی‌خوابد، ممکن است چشم‌هایش بیشتر قرمز باشند. همچنین احتمال دارد به دلیل خشکی و تحریکی که می‌تواند با کمبود خواب همراه باشد، بیشتر پلک بزند.

تا به امروز، هیچ مطالعه علمی تغییرات رنگ یا شکل چشم را در نتیجه اختلال دوقطبی بررسی نکرده است. به عبارت دیگر، هیچ مدرک واقعی این نکات را تأیید نمی‌کند.

آیا حرکات چشم نیز ارتباطی با اختلال دوقطبی دارند؟

با این حال، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد اختلال دوقطبی می‌تواند شامل تغییراتی در حرکات چشم باشد.

حرکت جهشی چشم

یک منبع مورد اعتماد در سال ۲۰۱۳، تعدادی از مطالعات را در نظر گرفت که نقش حرکت جهشی چشم و شرایط روانپزشکی را بررسی می‌کردند.

حرکت جهشی چشم، حرکات سریع و ناگهانی هستند که جهت تمرکز چشم را، به‌طور کلی به سمت یک شیء مورد نظر تغییر می‌دهند. این حرکات اغلب به عنوان یک فعالیت غیرارادی اتفاق می‌افتند، اما شما می‌توانید آن‌ها را عمداً نیز انجام دهید.

به عنوان مثال، این حرکات را زمانی انجام می‌دهید که:

  • کتاب بخوانید
  • به اطراف یک فروشگاه نگاه کنید تا بخش مورد نظر خود را پیدا کنید
  • به یک صدای بلند ناگهانی واکنش نشان دهید

کارشناسان حرکات جهشی نامنظم چشم را به عنوان یک ویژگی مشترک برخی از بیماری‌های روانپزشکی، مانند اسکیزوفرنی و افسردگی تشخیص می‌دهند.

چندین مطالعه ارزیابی شده در این بررسی، شامل افراد مبتلا به اختلال دوقطبی بود. برخی از نتایج نشان می‌دهد افرادی که با این بیماری زندگی می‌کنند، با حرکات جهشی چشم یا حرکات دور از هدف تمرکز، مشکل بیشتری دارند.

برای مثال، محققان در مقایسه افراد مبتلا به اختلال دوقطبی با افراد شاهد، به زمان واکنش کندتر و خطاهای بیشتر اشاره کردند.

با این حال، بیشتر مطالعات نسبتاً‌ کم بودند و تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

حرکات چشم و احساسات

یک منبع معتبر در سال ۲۰۱۵، حرکات چشم را در افراد مبتلا به افسردگی و اختلال دوقطبی مقایسه کرد.

نویسندگان بررسی مرتبط، شواهدی را یافتند که موارد زیر را ارائه می‌دهد:

  • افرادی که با هر یک از این بیماری‌ها زندگی می‌کنند، زمان واکنش آهسته‌تری برای فعالیت‌های حرکتی جهشی و غیرجهشی دارند. در مورد افراد مبتلا به اختلال دوقطبی، به نظر می‌رسد که دوره‌های افسردگی، بیشتر از یک دوره شیدایی منجر به افزایش این حالت می‌شوند.
  • افراد مبتلا به اختلال دوقطبی همچنین در فعالیت‌های تثبیت نگاه که شامل ثابت نگه داشتن چشم‌ها روی یک هدف خاص است، خطاهای بیشتری مرتکب شدند. نویسندگان این بررسی، گمان کردند که این ممکن است به تکانشگری که معمولاً با این وضعیت همراه است، مربوط باشد.
  • افراد مبتلا به اختلال دوقطبی تمایل داشتند که بر روی تصاویر تهدیدآمیز تثبیت شوند، فرقی ندارد که یک دوره خلقی داشته باشند یا نه. در طول یک دوره افسردگی، آن‌ها زمان بیشتری را صرف نگاه کردن به تصاویر منفی و زمان کمتری را صرف نگاه کردن به تصاویر مثبت می‌کردند. در واقع، یک مطالعه حتی نشان داد که آن‌ها در برقراری تماس چشمی روی هر تصویر مثبت، مشکل داشتند. نویسندگان این بررسی، باور داشتند که این مسئله ممکن است به مشکل احساس لذت مرتبط باشد که اغلب مشخصه افسردگی است.

مجدداً، بسیاری از این مطالعات حجم نمونه کمتری داشتند و نویسندگان این بررسی بر نیاز به تحقیقات بیشتر تأکید کردند.

حرکت ورجنس چشم (حرکت همزمان دو چشم در جهت مخالف)

یک مطالعه در سال ۲۰۱۹ با مقایسه ۳۰ بزرگسال مبتلا به اختلال دوقطبی با ۲۳ شرکت کننده شاهد، تفاوت‌ها را در حرکات ورجنس چشم بررسی کرد.

حرکات ورجنس چشم، در اصطلاح اولیه، چشمان شما را با یک شیء مورد علاقه هماهنگ می‌کند. چشمان شما در جهات مختلف حرکت می‌کنند، در حالی که خط دید شما به هم می‌پیوندد یا از هم جدا می‌شود، بنابراین می‌توانید روی چیزی که به شما نزدیک‌تر یا دورتر است، تمرکز کنید. به این حرکات چشم، دید دوچشمی نیز می‌گویند.

محققان با استفاده از یک دستگاه معاینه چشم، واکنش‌های شرکت کنندگان را به فعالیت‌های مختلف حرکت چشم تجزیه و تحلیل کردند.

یافته‌های آن‌ها نشان می‌دهد که افراد مبتلا به اختلال دوقطبی، معمولاً در حرکات ورجنس چشم خطاهای بیشتری انجام می‌دهند و حرکات جهشی نامنظم‌تر چشم را تجربه می‌کنند، مانند به اصطلاح «هدایت حرکت جهشی» که به نگاه آهسته کمک می‌کند تا به شیء مورد نظر برسد.

برای یک ناظر، این می‌تواند مانند حرکات پرشتاب چشم یا حرکات سریع چشم در جهات مختلف به نظر برسد.

نویسندگان این مطالعه همچنین اشاره کردند افرادی که برای مدت طولانی‌تری به اختلال دوقطبی مبتلا بوده‌اند، ممکن است بی‌نظمی بیشتری در این حرکات چشم نشان دهند. آن‌ها پیشرفت اختلال دوقطبی را به عنوان یک توضیح بالقوه برای تغییرات در حرکات چشم بیان کردند.

اختلال دوقطبی و پردازش بینایی

متخصصان ارتباط دیگری بین اختلال دوقطبی و چشم‌ها پیدا کرده‌اند؛ ارتباطی که شناسایی آن به تجهیزات پزشکی و تخصص نیاز دارد.

در مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۰، محققان شواهدی پیدا کردند که نشان می‌دهد واکنش شبکیه به نور می‌تواند نشانگر خطر کلیدی برای اختلال دوقطبی یا اسکیزوفرنی باشد.

نویسندگان مطالعه از یک تست الکترورتینوگرافی (ERG) برای مقایسه شبکیه چشم ۲۹ بزرگسال جوان که یکی از والدینشان دچار اسکیزوفرنی یا اختلال دوقطبی بود، با ۲۹ بزرگسال جوان بدون سابقه خانوادگی این بیماری‌ها استفاده کردند.

تست ERG به تعیین نحوه واکنش سلول‌های شبکیه یا سلول‌های میله‌ای و مخروطی چشم به نور کمک می‌کند:

  • سلول‌های میله‌ای نسبت به سلول‌های مخروطی، حساسیت بیشتری به نور دارند.
  • سلول‌های مخروطی نسبت به سلول‌های میله‌ای، حساسیت بیشتری به رنگ دارند.

محققان دریافتند که سلول‌های میله‌ای در افرادی که در معرض خطر ژنتیکی برای هر یک از این بیماری‌ها بودند، واکنش کمتری به نور نشان دادند.

این مطالعه هیچ تفاوت قابل توجهی در نحوه واکنش مخروط‌های شبکیه به نور بیان نکرد.

اما تحقیقات سال ۲۰۱۷ یک منبع معتبر، به ارتباط احتمالی بین اختلال دوقطبی و تغییرات در پردازش بینایی رنگ اشاره کرد. با این حال، محققان اشاره کردند که یافته‌های آن‌ها از اختلال دوقطبی به عنوان دلیل تغییرات در بینایی پشتیبانی نمی‌کند. آن‌ها بیان کردند که تحقیقات آینده احتمالاً بینش بیشتری را به همراه خواهد داشت.

سایر افسانه‌های اختلال دوقطبی

به‌طور خلاصه: هیچ شواهد علمی نشان نمی‌دهد که افراد مبتلا به اختلال دوقطبی، تفاوت آشکار یا قابل توجهی در رنگ یا شکل چشم نشان می‌دهند. بنابراین، جایگاه ایده «چشم‌های دوقطبی» در افسانه‌های مربوط به این اختلال می‌باشد.

در اینجا به چند افسانه دیگر به‌طور خلاصه می‌پردازیم که ممکن است با آن‌ها روبرو شده باشید.

افسانه: اختلال دوقطبی همیشه شامل دوره‌های شیدایی است.

حقیقت: دوره‌های شیدایی تنها برای تشخیص اختلال دوقطبی نوع اول مورد نیاز است. سایر انواع اختلال دوقطبی می‌توانند به جای شیدایی، شامل نیمه‌شیدایی باشند و این امر ممکن است چندان قابل توجه نباشد، به خصوص زمانی که فرد را به خوبی نمی‌شناسید.

علاوه بر این، حدود ۱۰ درصد از افراد ممکن است تنها یک دوره شیدایی داشته باشند.

افسانه: دوره‌های خلقی همیشه به سرعت اتفاق می‌افتد.

حقیقت: برخی افراد ممکن است بیش از یک دوره خلقی در روز داشته باشند، در حالی که برخی دیگر ممکن است تنها یک یا دو دوره در سال داشته باشند.

همچنین این احتمال وجود دارد که آن‌ها چند روز قبل از دوره خلقی، متوجه تغییرات تدریجی در سطح خلق و خوی و انرژی خود شوند، نه اینکه ناگهان به سمت شیدایی یا افسردگی «تغییر» کنند.

افسانه: شیدایی احساس خوبی دارد.

حقیقت: اگر شیدایی نمایانگر حالت عاطفی «بالا» است، شاید آن را به گونه‌ای برداشت کنید که به اصطلاح، در نقطه‌ی بالایی از جهان قرار دارید پس احساس هیجان‌انگیز و حتی سرگرم‌کننده‌ای دارد. اما شیدایی همچنین نشان دهنده از دست دادن کنترل است، بنابراین نمی‌توان آن را به سادگی «آرام» کرد یا سیل انرژی را متوقف کرد.

شیدایی می‌تواند منجر به موارد زیر شود:

  • ریسک پذیری
  • تصمیمات تکانشی
  • افزایش تحریک پذیری

هر کدام از این‌ها می‌تواند بر روابط و زندگی روزمره تأثیر بگذارد. شیدایی همچنین می‌تواند شامل علائم روان پریشی بسیار ناراحت کننده‌ای باشد.

نتیجه پایانی

کارشناسان، پشتیبانی محدودی برای برخی تغییرات حرکتی چشم در افرادی که با اختلال دوقطبی زندگی می‌کنند، پیدا کرده‌اند. مطمئناً، وقتی کسی را به خوبی می‌شناسید، می‌توانید تغییرات جزئی در نگاه یا حالات چهره او مشاهده کنید.

با این حال، در بیشتر موارد، این تفاوت‌ها برای یک فرد معمولی قابل توجه نیست.

هنگامی که می‌خواهید از یک دوست یا یکی از عزیزان مبتلا به اختلال دوقطبی حمایت کنید، به‌طور کلی توجه به تغییرات خلق و خوی آن‌ها به جای حالت چشمانشان، بسیار مفیدتر است.

 

منبع:

https://www.healthline.com/health/bipolar-disorder/bipolar-eyes#other-myths

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: 0 میانگین: 0]

دکتر کامیار سنایی

روانشناس، مشاور، هیپنوتراپ و عضو انجمن هیپنوتیزم بالینی. خوشحالم که به یاری امکانات نوین تکنولوژی، می‌توانم با هموطنانم ارتباط برقرار نمایم. امکان دریافت سوالات شما در این سایت وجود دارد. تلاش خود را به‌کار می‌گیرم تا در زمان کوتاه و به صورت مقتضی، پاسخ آنها را ارایه نمایم. امیدوارم اطلاعات موجود در این سایت مورد استفاده شما واقع گردد. از نظرات و پیشنهادات ارزشمند شما صمیمانه استقبال می‌نمایم.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا