اختلالات افسردگیداروهای روانپزشکی

آیا داروها باعث افسردگی می شوند

رابطه افسردگی و داروها

آیا داروهایتان شما را افسرده می‌کنند؟ رابطه افسردگی و داروها چیست؟ چه داروهایی باعث افسردگی می شوند؟

بسیاری از مردم در مورد داروهای تجویزی خاصی که با بروز یا بدتر شدن علائم افسردگی به عنوان عوارض جانبی همراه هستند، حتی در افرادی که معمولاً مستعد افسردگی نیستند، آگاهی ندارند.

یک مطالعه در سال ۲۰۱۸ که در JAMA منتشر شد، نشان داد که بیش از یک سوم بزرگسالان ایالات متحده، در حال حاضر داروهای تجویزی مصرف می‌کنند که به‌طور بالقوه می‌تواند باعث افسردگی یا افزایش خطر خودکشی شود.

با توجه به اینکه افسردگی در بیماران مبتلا به بیماری‌های پزشکی بسیار شایع است، این اغلب دشوار است که با اطمینان مشخص کنیم که آیا این داروها مقصر علائم خلقی هستند یا خیر. با این حال، آگاهی از این ارتباط‌های احتمالی مهم است. به خواندن این مطلب ادامه دهید تا با رابطه افسردگی و داروها آشنا شوید.

انواع داروهای ایجاد کننده افسردگی

اگرچه فهرست جامعی نیست، اما در اینجا به ۱۰ نوع رایج از داروهایی که با علائم افسردگی مرتبط هستند، اشاره می‌کنیم. برای اطلاعات در مورد رژیم دارویی خاص خود، باید با پزشک یا داروساز مشورت کنید.

بتا بلاکرها

بتا بلاکرها معمولاً برای درمان فشار خون بالا تجویز می‌شوند، اگرچه ممکن است برای درمان میگرن، آنژین قلبی، ضربان قلب نامنظم و لرزش نیز استفاده ‌شوند. بتا بلاکرها همچنین ممکن است به عنوان قطره چشم در درمان آب سیاه (گلوکوم) تجویز شوند. نمونه‌هایی از این نوع دارو عبارتند از Toprol XL (متوپرولول) و Inderal (پروپرانولول).

در مورد درجه‌ای که این داروها ممکن است باعث افسردگی شوند، بحث‌هایی وجود دارد، اما معمولاً با علائم افسردگی مانند مشکلات جنسی و خستگی همراه هستند.

کورتیکواستروئیدها

این داروها اغلب برای درمان بیماری‌های التهابی مانند لوپوس، آرتریت روماتوئید، نقرس، سندرم شوگرن و همچنین سایر شرایط پزشکی استفاده می‌شوند.

کورتیکواستروئیدها می‌توانند علائم روانپزشکی مختلفی ایجاد می‌کنند. این تصور می‌شود که در میان اثرات دیگر، کورتیکواستروئیدها بر سروتونین اثر می‌گذارند، ماده‌ای که توسط مغز تولید می‌شود و باور بر این است که در تنظیم خلق و خوی نقش دارد. نمونه‌هایی از این نوع دارو عبارتند از کورتیزون، پردنیزون، متیل پردنیزولون و تریامسینولون.

 

بنزودیازپین‌ها

این داروها معمولاً در درمان اضطراب و بی‌خوابی یا در مواقعی که برای شل شدن عضلات ضروری است، استفاده می‌شوند. در شرایط خاصی، این داروها ممکن است منجر به علائم افسردگی شوند. نمونه‌های رایج بنزودیازپین‌ها عبارتند از: زاناکس (آلپرازولام)، رستوریل (تمازپام) و والیوم (دیازپام).

 

داروهای پارکینسون

داروهای مورد استفاده در درمان بیماری پارکینسون بر ماده‌ای در مغز به نام دوپامین تأثیر می‌گذارد. ناهنجاری در این انتقال دهنده عصبی با افسردگی مرتبط است.

دانشمندان معتقدند که وقتی این داروها باعث افزایش دوپامین برای مدت طولانی می‌شوند، ممکن است بر خلق و خوی افراد در برخی بیماران نیز تأثیر بگذارد. برای پیچیده‌تر کردن این موضوع، شیوع بالایی از افسردگی در خود بیماری پارکینسون وجود دارد.

رایج‌ترین داروی مورد استفاده در درمان بیماری پارکینسون، لوودوپا است. سایر داروهای رایجی که ممکن است مورد استفاده قرار گیرند عبارتند از Sinemet (کاربیدوپا/لوودوپا) و Lodosyn (کاربیدوپا).

 

داروهایی که بر هورمون‌ها تأثیر می‌گذارند

این داروها شامل اشکال هورمونی کنترل بارداری و همچنین درمان جایگزینی استروژن برای علائم یائسگی است. تغییرات در سطوح هورمونی در زنان اغلب با علائم افسردگی همراه است، اگرچه این کاملاً مشخص نیست که چگونه این تعامل رخ می‌دهد. تحقیقات نشان می‌دهد که کنترل بارداری فقط با پروژسترون، بعید است که علائم افسردگی را ایجاد کند.

 

محرک‌‌ها

داروهای محرک ممکن است برای درمان خواب ‌آلودگی روزانه مرتبط با بیماری‌هایی مانند نارکولپسی تجویز شوند و همچنین ممکن است در درمان اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) استفاده شوند.

ریتالین (متیل فنیدات) و پروویژیل (مودافینیل) نمونه‌هایی از این نوع داروها هستند. اگرچه از آن‌ها برای تقویت داروهای ضدافسردگی استفاده شده است، اما در برخی از بیماران با بدتر شدن خلق و خوی همراه است.

 

داروهای ضد تشنج

این داروها در درمان تشنج استفاده می‌شوند، همچنین ممکن است در درمان سایر بیماری‌ها، مانند اختلال دوقطبی و درد نوروپاتیک نیز استفاده شوند.

 

از آنجا که آن‌ها بر مواد شیمیایی موجود در مغز تأثیر می‌گذارند که مسئول تنظیم خلق و خو هستند، گاهی اوقات می‌توانند باعث افسردگی شوند.

برخی از نمونه‌هایی از این نوع داروها که با افزایش خطر افسردگی مرتبط هستند، عبارتند از تگرتول (کاربامازپین)، توپاماکس (توپیرامات)، نورونتین (گاباپنتین)، باربیتوات‌ها و سابریل (ویگاباترین).

 

مهارکننده‌های پمپ پروتون (PPIs) و مسدودکننده‌های H2

این داروها معمولاً برای درمان بیماری رفلاکس معده به مری (GERD) تجویز می‌شوند و گاهی اوقات به دلایل نامشخص با افسردگی مرتبط هستند.

 

استاتین‌ها و سایر داروهای کاهش دهنده کلسترول

در حالی که استاتین‌ها رایج‌ترین داروهایی هستند که برای کاهش کلسترول تجویز می‌شوند، داروهای دیگری مانند فیبرات‌ها، کولسولام، ازتیمیب و اسید نیکوتینیک نیز می‌توانند برای این منظور استفاده شوند.

برخی گزار‌ش‌ها وجود دارد که این داروها را با افسردگی مرتبط می‌کند. تصور می‌شود که این داروها ممکن است با کاهش سطح کلسترول در مغز، که در آن بسیاری از عملکردهای مهم را انجام می‌دهد، باعث افسردگی شوند.

 

داروهای آنتی کولینرژیک

داروهای آنتی کولینرژیک بر عملکردهای مختلفی در بدن تأثیر می‌گذارند، از جمله کند کردن عملکرد روده‌ها. آن‌ها اغلب در درمان سندرم روده تحریک پذیر (IBS)، با داروهایی مانند بنتیل (دی سیکلومین) استفاده می‌شوند. با این حال، از آنجایی که آن‌ها بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر می‌گذارند، تا حدی با علائم افسردگی ارتباط دارند.

 

سایر داروهایی که می‌توانند باعث افسردگی شوند

برخی از داروهای دیگر که ممکن است با عوارض جانبی افسردگی مرتبط باشند، عبارتند از:

  • داروهای آکنه
  • مسکن‌ها
  • داروهای آلرژی
  • داروهای تیروئید
  • آنتی‌بیوتیک‌ها

 

نشانه‌های افسردگی

بارزترین علامت افسردگی، البته، احساس غم و اندوه و بدخلقی است. با این حال، به غیر از خلق و خوی افسرده، علائم احتمالی دیگری از افسردگی وجود دارد که ممکن است آن‌ها را تجربه کنید، مانند موارد زیر:

  • احساس ناامیدی یا درماندگی
  • احساس گناه یا بی‌ارزشی
  • اضطراب
  • تحریک پذیری و بی‌قراری
  • خستگی و کم انرژی بودن
  • مشکلات خواب
  • مشکلات اشتها یا وزن
  • مشکلات تفکر، حافظه و تمرکز
  • از دست دادن علاقه به چیزهایی که زمانی از آن‌ها لذت می‌بردید
  • افکار مرگ یا خودکشی

 

نوشتن جزئیاتی مانند زمانی که علائم شما برای اولین بار شروع شده‌اند و زمانی که در شدیدترین حالتشان هستند، می‌تواند مفید باشد. با بسیاری از داروها، ممکن است در چند هفته اول پس از شروع داروی جدید، شروع به مشاهده چنین علائمی کنید.

از آنجایی که بسیاری از داروهایی که می‌توانند باعث افسردگی شوند برای درمان بیماری‌های روانی تجویز نمی‌شوند، ممکن است افراد به اندازه کافی در مورد این خطر احتمالی اطلاع نداشته باشند.

همچنین دشوار است که بدانید واکنش فردی شما به یک دارو چگونه می‌تواند باشد، یا چگونه ممکن است با داروهای دیگری که در حال حاضر مصرف می‌کنید، تداخل داشته باشد. به همین دلیل، این مهم است که همیشه پزشکتان را در مورد هر چیز دیگری که مصرف می‌کنید، از جمله داروهای بدون نسخه و مکمل‌های گیاهی، به‌طور کامل مطلع کنید. اگر بعد از مصرف دارو دچار عوارض جانبی غیرعادی شدید، همیشه با پزشک خود صحبت کنید.

 

 

کار بعدی چیست؟

پس از شناخت اولیه از رابطه بین افسردگی و داروها، اگر فکر می‌کنید که ممکن است علائم افسردگی را تجربه کنید، خواه این علائم مربوط به دارویی باشد که مصرف می‌کنید یا نه، باید با پزشک شخصی خود مشورت کنید.

بدون اجازه پزشک، مصرف دارو را قطع نکنید. اگر افسردگی شدید را تجربه می‌کنید یا افکار خودکشی دارید، در جستجوی فوری مراقبت‌های پزشکی دریغ نکنید.

هر موقعیتی متفاوت است، بنابراین پزشک شما به سابقه پزشکی و علائمتان نگاه می‌کند تا اقدامات بعدی را تعیین کند. در برخی موارد، ممکن است شامل تغییر به یک داروی دیگر یا تنظیم دوز باشد.

پزشکتان همچنین سعی خواهد کرد تعیین کند که آیا علائم افسردگی شما با داروی جدید مرتبط است یا علت دیگری دارد. اگر یک اختلال افسردگی زمینه‌ای وجود داشته باشد، پزشک ممکن است درمان‌هایی مانند داروهای ضدافسردگی و روان ‌درمانی را توصیه کند.

اگر شما یا یکی از عزیزانتان با افسردگی دست و پنجه نرم می‌کنید، به دنبال کمک‌های معتبر باشید تا در مورد امکانات پشتیبانی و درمانی در منطقه خود، اطلاعات کسب کنید.

منبع:

https://www.verywellmind.com/drugs-that-can-cause-depression-1067458

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: 0 میانگین: 0]

دکتر کامیار سنایی

روانشناس، مشاور، هیپنوتراپ و عضو انجمن هیپنوتیزم بالینی. خوشحالم که به یاری امکانات نوین تکنولوژی، می‌توانم با هموطنانم ارتباط برقرار نمایم. امکان دریافت سوالات شما در این سایت وجود دارد. تلاش خود را به‌کار می‌گیرم تا در زمان کوتاه و به صورت مقتضی، پاسخ آنها را ارایه نمایم. امیدوارم اطلاعات موجود در این سایت مورد استفاده شما واقع گردد. از نظرات و پیشنهادات ارزشمند شما صمیمانه استقبال می‌نمایم.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا