سایر مواردپرخوری عصبی (بولیمیا)

تأثیر پرخوری عصبی بر مغز

۳ روش تاثیر پرخوری عصبی بر مغز چیست

تاثیر پرخوری عصبی بر مغز چیست؟ پرخوری عصبی یک اختلال خوردن‌ جدی و بالقوه خطرناک است. بسیاری از افراد با اثرات فیزیکی پرخوری عصبی و سایر اختلالات خوردن مانند مشکلات معده، مشکلات دندان، کاهش وزن و سایر نگرانی‌های پزشکی و روانی آشنا هستند. اما پرخوری عصبی (و سایر اختلالات خوردن) با سلامت مغز شما نیز مرتبط است. برای درک بهتر تاثیر پرخوری عصبی بر مغز ابتدا لازم است در مورد خود این بیماری بیشتر بدانید.

بولیمیا یا پرخوری عصبی چیست؟

پرخوری عصبی یک اختلال غذایی خطرناک و بالقوه تهدید کننده زندگی است که با چرخه مداوم پرخوری و پاکسازی مشخص می‌شود. رفتارهای پاکسازی شامل اعمالی مانند القای استفراغ عمدی یا تحریک حرکات روده است. این فعالیت‌ها برای «خنثی کردن» یا معکوس کردن اثرات یک پرخوری غذایی طراحی شده‌اند. در ادامه به تأثیر پرخوری عصبی بر مغز نیز می‌پردازیم.

اثرات طولانی مدت پرخوری عصبی بر کغیز و سلامتی، می‌تواند کل سیستم گوارشی را تحت تأثیر قرار دهد، همچنین باعث عدم تعادل شیمیایی در بدن شود و بر قلب و سایر اندام‌های اصلی تأثیر بگذارد. پرخوری عصبی تا سه درصد از زنان و یک درصد (یا کمتر) از مردان را مبتلا می‌کند. احتمال بروز این بیماری در زنان تقریباً ۹ برابر بیشتر از مردان است و میزان مرگ و میر آن حدود ۴ درصد است.

علل و عوامل خطر پرخوری عصبی

علت دقیق پرخوری عصبی ناشناخته است. محققان بر این باورند که عوامل زیادی می‌توانند در ایجاد یک اختلال خوردن مانند بولیمیا نقش داشته باشند. عوامل خطر کلیدی عبارتند از بیولوژی، عوامل روانی، سابقه تروما، شرمساری و قلدری به‌خاطر وزن و رژیم غذایی مکرر.

بیولوژی

کسانی که یکی از اعضای خانواده‌شان (پدر و مادر، برادر و خواهر یا فرزندان) دچار بولیمیا (یا اختلال خوردن دیگری) باشند، ممکن است احتمال بیشتری برای ابتلا به اختلال خوردن در خود داشته باشند. این نشان می‌دهد که ارتباط ژنتیکی یا ارثی می‌تواند بین رفتارها و تشخیص اختلال خوردن وجود داشته باشد. داده‌های منتشرشده توسط انجمن ملی بی‌اشتهایی و اختلالات مرتبط (ANAD)، نشان می‌دهد افرادی که یکی از اعضای خانواده‌شان مبتلا به اختلال خوردن است، ۲۸ تا ۷۴ درصد احتمال دارد که خودشان نیز به این اختلال مبتلا شوند.

شرمساری و قلدری به‌خاطر وزن

یکی دیگر از عوامل زیستی احتمالی، چاقی در دوران کودکی است. برخی از مطالعات نشان می‌دهند که کودکان و نوجوانان چاق در طول عمر خود، برای ابتلا به اختلال خوردن در معرض خطر بیشتری هستند. انجمن ملی اختلالات خوردن (NEDA) مشخص کرده است که بین ۴۰ تا ۶۰ درصد از کودکان ۶ تا ۱۲ ساله نگران وزن یا «چاق بودن» خود هستند. بسیاری از جوانان مبتلا به پرخوری عصبی، می‌گویند که شرمساری و قلدری به‌خاطر وزن جزو اولین عوامل محرک آن‌ها بوده‌اند.

عوامل روانی و عاطفی

مشکلات روانی و عاطفی (نگرانی‌های سلامت روان) مانند اختلالات مصرف مواد، افسردگی و اضطراب با پیشرفت اختلال خوردن ارتباط نزدیکی دارند. داده‌های انجمن ملی اختلالات خوردن نشان می‌دهد که ارتباط بین اختلالات خوردن و سوءمصرف الکل قابل توجه است. مطالعات انجمن ملی اختلالات خوردن نشان می‌دهد که تقریباً ۹۵ درصد از افراد مبتلا به بولیمیا (بدون در نظر گرفتن سن) دارای یک اختلال روانی همراه مانند اختلال مصرف مواد، اختلال شخصیت یا اختلال وسواس فکری-اجباری هستند.

طبق آمارهای ارائه شده توسط انجمن ملی اختلالات خوردن، میزان این اختلالات در طول زندگی در افراد دارای اختلال مصرف مواد، تقریباً ۱۱ برابر بیشتر از نرخ افرادی است که مواد مصرف نمی‌کنند. نرخ سوءمصرف مواد در برخی از اختلالات خوردن خاص نیز بسیار تعجب برانگیز است. ۱۸ درصد از افراد مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی، مشکل مصرف مواد نیز دارند؛ در حالی که این آمار در افراد مبتلا به پرخوری عصبی، تا ۵۰ درصد است.

علاوه بر این، افراد مبتلا به بولیمیا ممکن است در مدیریت تصویر منفی از خود، مشکل داشته باشند. آن‌ها می‌توانند احساس منفی نسبت به خود داشته باشند که منجر به عادات تغذیه‌ای مضر، به عنوان یک راهکار مقابله‌ای می‌شود. در برخی موارد، تجربه تروما یا سایر عوامل استرس‌زای محیطی، می‌تواند به عنوان عواملی در ایجاد اختلال خوردن محسوب شود.

سابقه تروما

تجربه تروما، حتی ترومای کودکی، ممکن است در برخی افراد باعث بروز بولیمیا شود. یک مطالعه در سال ۲۰۱۱ نشان داد که بیش از یک سوم (۳۶.۹ درصد) از افراد مبتلا به بولیمیا، گزارش داده‌اند که سابقه تروما دارند؛ از جمله سوءاستفاده و تجاوز که منجر به علائم اختلال استرس پس از سانحه شده است. سایر اشکال سوءاستفاده و غفلت عاطفی و جسمی (از جمله حمله جسمی و محرومیت از غذا) می‌توانند خطر ابتلا به بولیمیا را افزایش دهند.

رژیم‌های مکرر

افرادی که به طور مکرر رژیم می‌گیرند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به اختلالات خوردن قرار دارند، به ویژه رژیم‌هایی که نیاز به محدودیت بیش از حد کالری دارند. بسیاری از افراد مبتلا به بولیمیا، مصرف کالری را بین دوره‌های پرخوری، بیش از حد محدود می‌کنند. این می‌تواند دوباره میل به پرخوری و سپس پاکسازی را تحریک کند. سایر محرک‌های پرخوری شامل بی‌حوصلگی، استرس و تصویر منفی از بدن خود هستند.

تاثیر پرخوری عصبی بر مغز و سایر قسمت های بدن چیست؟

بدون دنبال کردن روند درمانی در یک مرکز درمان اختلالات خوردن که معتبر می‌باشد، پرخوری عصبی می‌تواند منجر به عوارض متعدد پزشکی و سلامت روانی خطرناک و گاهی اوقات، تهدید کننده زندگی شود. این موارد عبارتند از:

  • مشکلات گوارشی
  • کاهش عزت نفس و مشکلات در روابط شخصی و اجتماعی
  • مشکلات قلبی (نارسایی قلبی و ضربان قلب نامنظم)
  • بیماری لثه و پوسیدگی دندان
  • کم آبی بدن که می‌تواند منجر به سایر مشکلات پزشکی از جمله نارسایی کلیه شود
  • اختلالات مصرف مواد
  • مشکلات سلامت روان از جمله افسردگی، اختلال دوقطبی، اضطراب و اختلالات شخصیت
  • رفتارهای خودآزاری یا افکار خودکشی
  • تغییرات در ساختار و عملکرد مغز

اطلاعات بیشتر درباره پرخوری عصبی و مغز

پرخوری عصبی در صورت درمان نشدن، می‌تواند تأثیرات زیادی بر سلامت جسمانی و روانی نوجوان شما داشته باشد. آنچه بسیاری از مردم نمی‌دانند، این است که پرخوری عصبی می‌تواند بر مغز نیز تأثیر بگذارد. محققان همچنان تحقیقات خود درباره ارتباط بین اختلالات خوردن مانند بولیمیا و مغز را ادامه می‌دهند. در اینجا، به سه تأثیر شناخته شده می‌پردازیم.

پرخوری عصبی بر سطوح سروتونین تأثیر می‌گذارد

برخی از مطالعات نشان می‌دهد که عدم تعادل سروتونین باعث اختلالات خوردن می‌شود. سروتونین یک انتقال دهنده عصبی است که مسئول بسیاری از عملکردهای مغز است. تعدادی از اختلالات روانی، از جمله اضطراب و افسردگی، با سطوح غیرطبیعی تولید و آزادسازی سروتونین در مغز مرتبط هستند. سروتونین نقش مهمی در نحوه ارتباط مؤثر نورون‌های مغز با یکدیگر دارد. اسکن مغز افراد مبتلا به بولیمیا نشان می‌دهد که این سیگنال‌های مغزی به شکل ناهماهنگی آسیب می‌بینند. به دلیل تأثیر پرخوری عصبی بر سطح سروتونین، فردی که این اختلال خوردن را دارد، مقدار کمتری از آن را دریافت می‌کند که باعث تأثیرات منفی بر نحوه ارتباط مغز می‌شود.

بولیمیا توانایی بدن در «شناخت» سیری خودش را مختل می‌کند

یکی از عوارض جانبی تأثیر بولیمیا بر سروتونین، عدم توانایی بدن شما در شناختن سیری خود است. گیرنده‌های سروتونین نه تنها در مغز یافت می‌شوند، بلکه در سراسر بدن قرار دارند. تقریباً ۸۰-۹۰ درصد از سروتونین موجود در بدن انسان در سلول‌های تخصصی روده یافت می‌شود، نه در مغز. بولیمیا به عصب‌ها و سلول‌های معده که پیام‌ها را به مغز منتقل می‌کنند و به آن می‌گویند که شما سیر هستید، آسیب می‌زند. در حالی که مکانیسم دقیق انتقال دهنده‌های عصبی سروتونین هنوز مشخص نیست، محققان می‌دانند که سروتونین مسئول تنظیم خلق و خو، حافظه، رفتار اجتماعی، اشتها و گوارش است. در پرخوری عصبی، معمولاً افراد سطوح سروتونین بسیار پایینی دارند که توانایی بدن در مدیریت عملکردهای مرتبط با خوردن و گرسنگی را تحت تأثیر منفی قرار می‌دهد.

بولیمیا از ترشح و تولید دوپامین جلوگیری می‌کند

تحقیقات نشان می‌دهد که پرخوری عصبی درمان نشده، بر سایر انتقال دهنده‌های عصبی که در مغز تولید می‌شوند، تأثیر می‌گذارد. دوپامین معمولاً به عنوان «لذت» شیمیایی مغز شناخته می‌شود و با سیستم پاداش آن مرتبط است. اختلالات مصرف مواد که با سطوح دوپامین مرتبط هستند، در افراد مبتلا به بولیمیا رایج هستند. دوپامین همچنین به کنترل احساسات و تکانه‌ها کمک می‌کند. افرادی که پرخوری عصبی درمان نشده دارند، معمولاً در کنترل تکانه‌ مشکل دارند. تأثیرات بولیمیا بر سطوح دوپامین، منجر به مشکلات در مدیریت اضطراب و عوامل‌های استرس‌زا به روش‌های ایمن و سالم می‌شود.

گزینه‌های درمانی برای پرخوری عصبی چیست؟

هنگامی که به بولیمیا مبتلا هستید، یک برنامه درمانی چند جانبه بهترین روش است. مؤثرترین راه برای غلبه بر پرخوری عصبی و علائم جسمانی و عاطفی مرتبط با آن، برنامه جامعی است که بر اساس شواهد ارائه شده، شامل روان درمانی، داروهای ضد افسردگی و آموزش تغذیه باشد.

روان درمانی

روان درمانی که به عنوان گفتار درمانی یا مشاوره روانشناختی نیز شناخته می‌شود، شامل معالجه علائم بولیمیا و مسائل مربوط به سلامت روان با کمک یک متخصص در حوزه سلامت روان است. تحقیقات نشان می‌دهد که چندین نوع روان درمانی می‌تواند در بهبود علائم بولیمیا مؤثر باشد. برخی از مدل‌های درمانی رایج‌تر عبارتند از:

درمان شناختی رفتاری

درمان رفتاری شناختی می‌تواند به شما در عادی کردن الگوهای خوردن، شناسایی باورها و رفتارهای ناسالم و جایگزین کردن آن‌ها با باورها و رفتارهای مثبت و سالم کمک کند.

درمان خانواده محور

درمان‌های مبتنی بر خانواده برای کمک به والدین جوانان و نوجوانان مبتلا به اختلال خوردن طراحی شده‌اند تا رفتارهای ناسالم خوردن فرزندشان را متوقف کنند، به نوجوان کمک کنند تا کنترل بر خوردن خود را دوباره به دست بیاورد و به خانواده کمک کنند تا مشکلاتی را که پرخوری عصبی می‌تواند در توسعه و خانواده نوجوان داشته باشد را مدیریت کنند.

روان درمانی بین فردی

این روش درمانی، چالش‌های موجود در روابط نزدیک شما را برطرف می‌کند و به بهبود مهارت‌های ارتباطی و حل مسئله‌تان کمک می‌کند.

داروهای اختلال خوردن

داروهای ضدافسردگی همراه با روان درمانی، می‌توانند به کاهش شدت علائم پرخوری عصبی کمک کنند. تنهای داروی ضدافسردگی که برای درمان بولیمیا توسط سازمان غذا و دارو (FDA) تأیید شده است، فلوکستین (پروزاک) است. این دارو نوعی مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) است که حتی اگر نوجوان شما افسردگی را تجربه نکند، می‌تواند به بهبود علائم کمک کند.

آموزش تغذیه

متخصصان تغذیه با نوجوان شما همکاری می‌کنند تا یک برنامه غذایی برای کمک در دستیابی به عادات غذایی سالم ایجاد کنند؛ چرا که از طریق تمرین تغذیه سالم، می‌توانند از هوس و گرسنگی جلوگیری کنند. تغذیه منظم و عدم محدودیت در مصرف غذا، در غلبه بر پرخوری عصبی مهم است.Top of Form

دریافت کمک برای نوجوان شما در مرکز بیمارستانی معتبر

اگرچه بیشتر جوانان و نوجوانانی که به بولیمیا مبتلا هستند بهبود پیدا می‌کنند، اما برخی افراد متوجه می‌شوند که علائم آنها به طور کامل از بین نمی‌رود. شاید آن‌ها دوره‌هایی از پرخوری و پاکسازی داشته باشند که طی سال‌ها ایجاد می‌شوند و از بین می‌روند. علائم پرخوری ممکن است بسته به شرایط زندگی نوجوان شما دوباره ظاهر شوند، از جمله استرس افزایش یافته و سایر رویدادها و شرایطی که ممکن است محرک باشند.

اگر نگران رابطه نوجوانان خود با غذا هستید و نمی‌دانید که آیا آن‌ها ممکن است اختلال خوردن داشته باشند، مهم است که با ارائه دهنده مراقبت‌های اولیه آن‌ها تماس بگیرید؛ آن‌ها می‌توانند علائم نوجوان شما را ارزیابی کرده و مراجعه‌ای برای درمان پزشکی و سلامت روان پیشنهاد دهند تا به او کمک کنند که اولین قدم خود را به سمت بهبودی بردارد. اگر نوجوان شما دوباره به چرخه پرخوری و پاکسازی برگردد، بسیار مهم است که قبل از اینکه اختلال خوردن آن‌ها دوباره از کنترل خارج شود، با ارائه دهنده سلامت روان خود تماس بگیرید.

پس از مطالعه مقاله تاثیر پرخوری عصبی بر مغز به مقاله درمان پرخوری عصبی مراجعه کنید.

 

منبع:

https://www.latopcenter.com/3-ways-bulimia-nervosa-affects-the-brain/

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: 0 میانگین: 0]

دکتر کامیار سنایی

روانشناس، مشاور، هیپنوتراپ و عضو انجمن هیپنوتیزم بالینی. خوشحالم که به یاری امکانات نوین تکنولوژی، می‌توانم با هموطنانم ارتباط برقرار نمایم. امکان دریافت سوالات شما در این سایت وجود دارد. تلاش خود را به‌کار می‌گیرم تا در زمان کوتاه و به صورت مقتضی، پاسخ آنها را ارایه نمایم. امیدوارم اطلاعات موجود در این سایت مورد استفاده شما واقع گردد. از نظرات و پیشنهادات ارزشمند شما صمیمانه استقبال می‌نمایم.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا