خانه » روانشناسی اختلالات » اختلال دوقطبی » انواع اختلال دوقطبی
انواع اختلال دوقطبی- سایت روانشناسی دکتر کامیار سنایی

انواع اختلال دوقطبی

Author : The psychological website of Dr. Kamyar Sanaie

مفهوم اختلال دوقطبی

بیشتر انسان‌ها در زمان‌هایی خوشحال و در زمان‌هایی ناراحت هستند. اما اگر شما اختلال دوقطبی داشته باشید، احساسات خوشحالی و ناراحتی شما می‌تواند به شکل غیرعادی بسیار شدید باشد.

ممکن است در زمانی به شدت هیجان‌زده یا پر انرژی باشید، ولی در زمانی دیگر احساس کنید در ناراحتی شدیدی غرق شده‌اید. بعضی از این اوج و فرودهای هیجانی ممکن است چند هفته یا چند ماه طول بکشد.

اختلال دوقطبی چهار نوع اصلی دارد:

۱-اختلال دوقطبی نوع ۱

۲-اختلال دوقطبی نوع ۲

۳-اختلال سیکلوتیمیک (cyclothymia)

۴-دیگر اختلالات مشخص شده و مشخص نشده دوقطبی و اختلالات مرتبط با آن.

اختلالات دوقطبی نوع ۱و۲ شایع‌تر از سایر انواع اختلالات دوقطبی هستند. متن زیر را بخوانید تا شباهت‌ها و تفاوت‌های این دو نوع را متوجه شوید.

اختلال دوقطبی نوع ۱ در مقایسه با اختلال دوقطبی نوع ۲

همه‌ی انواع اختلالات دوقطبی با دوره‌های حالات روانی شدید شناخته می‌شوند. در این بیماری دوره‌های خوشحالی شدید، دوره مانیک نامیده می‌شود و دوره‌های ناراحتی شدید دوره افسردگی تلقی می‌شود.

تفاوت اصلی در اختلال دوقطبی ۱و ۲، در شدت حالت مانیا در هر یک از این دو نوع می‌باشد. شخص با اختلال دوقطبی۱ یک دوره مانیک کامل را تجربه می‌کند، در حالی که شخص دیگر با اختلال دوقطبی نوع ۲ دوره‌های هایپومانیک (دوره‌ای که شدت آن نسبت به مانیای کامل کمتر است) را تجربه می‌کند.

فرد با اختلال دوقطبی نوع ۱ ممکن است یک دوره افسردگی ماژور را تجربه بکند یا نکند، ولی فرد با اختلال دوقطبی نوع ۲ یک دوره افسردگی ماژور را تجربه خواهد کرد.

اختلال دوقطبی نوع ۱ چیست؟

شما باید حداقل یک دوره مانیک را داشته باشید تا برای شما تشخیص اختلال دوقطبی نوع ۱ گذاشته شود. فرد با اختلال دوقطبی نوع ۱ ممکن است یک دوره افسردگی ماژور را تجربه بکند یا نکند. علائم دوره مانیا ممکن است به حدی شدید باشد که فرد به مراقبت بیمارستانی نیاز داشته باشد.

دوره‌های مانیک معمولا با موارد زیر شناخته می‌شوند:

انرژی استثنایی

بیقراری

اختلال در تمرکز

احساس یوفوریا (خوشحالی بیش از حد)

رفتارهای خطرناک

کم خوابی

علائم دوره‌های مانیک به قدری واضح و ناخوانده هستند که شکی باقی نمی‌گذارد که فرد مشکلی دارد.

اختلال دوقطبی نوع ۲ چیست؟

اختلال دوقطبی نوع ۲ شامل یک دوره افسردگی ماژور که حداقل دو هفته طول می‌کشد و حداقل یک دوره‌ی هایپومانیک (دوره‌ای که شدت آن نسبت به مانیای کامل کمتر است) می‌شود. در افراد با دوقطبی نوع ۲ معمولا دوره‌های مانیا به حدی شدید نیستند که نیاز به بستری شدن داشته باشند.

دوقطبی نوع ۲ گاهی به اشتباه افسردگی تشخیص داده می‌شود، زیرا ممکن است هنگام مراجعه به پزشک علائم افسردگی، علایم اصلی فرد باشد. هنگامی که هیچ دوره مانیایی وجود نداشته باشد که مطرح کننده اختلال دوقطبی باشد، افسردگی مورد توجه قرار می‌گیرد.

همانطور که در بالا گفته شد، دوقطبی نوع ۱ مانیا ایجاد می‌کند و ممکن است افسردگی نیز ایجاد کند. در حالیکه اختلال دوقطبی نوع ۲ هایپومانیا و افسردگی ایجاد می‌کند. بیایید بیشتر یاد بگیریم که این علائم چه معنی دارند.

مانیا

یک دوره‌‌ی مانیا چیزی بیش از احساس سرخوشی، انرژی بالا و حواس‌پرتی است. در طی یک دوره‌ی مانیک، مانیا می‌تواند به قدری شدید باشد که در فعالیت‌های روزانه شما اختلال ایجاد کند. فردی که در حالت مانیک است را به سختی می‌توان به حالتی منطقی‌تر و آرام‌تر هدایت کرد.

افرادی که درحالت مانیک هستند می‌توانند تصمیمات بسیار نامعقولی بگیرند. مثلا مقادیر بسیار زیادی پول خرج کنند که توانایی تامین آن را ندارند. همچنین ممکن است رفتارهای بسیار پرخطری را انجام دهند مانند بی ملاحظگی‌های جنسی علی‌رغم بودن در یک رابطه.

یک دوره اگر به واسطه عوامل بیرونی مانند الکل، داروها و بقیه موقعیت‌های سلامت ایجاد شود، نمی‌تواند رسماً مانیک در نظر گرفته شود.

هایپومانیا

هایپومانیا دوره‌ای از مانیا است که شدت آن نسبت به یک دوره مانیای کامل کمتر است. اگرچه شدت آن نسبت به یک دوره مانیا کمتر است، اما حالت هایپومانیک همچنان حالتی است که در آن رفتار شما با حالت عادی فرق می‌کند. تفاوت‌ها به حد کافی شدید هستند تا اطرافیان شما متوجه شوند که مشکلی در شما وجود دارد.

به طور رسمی، یک دوره هایپومانیا اگر به واسطه‌ی الکل یا دارو ایجاد شود، هایپومانیا در نظر گرفته نمی‌شود.

افسردگی

علائم افسردگی در فردی با اختلال دوقطبی مشابه فردی با افسردگی بالینی می‌باشد. این علائم شامل دوره‌های طول کشیده از ناراحتی و ناامیدی می‌باشد. شما همچنین ممکن است علاقه‌تان نسبت به کسانی که قبلا از وقت گذرانی کنار آنها لذت می‌بردید یا فعالیت‌هایی که دوست داشتید را از دست بدهید.

بقیه علائم شامل موارد زیر می‌شود:

خستگی

اختلال در تمرکز

تحریک‌پذیری

تغییر در عادات خواب

تغییر در عادات غذا خوردن

افکار خودکشی

 

منبع:

 https://psychcentral.com

اشتراک گذاری

نویسنده : گروه ترجمه وبسایت تخصصی روانشناسی. اسفند 97

درباره مدیریت سایت

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشوذفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*

پشتیبانی شده توسط تیم مسترگروپ دات آی آر